Foto: privécollectie Ava Mees List Iedereen gaat vreemd. Mees is vaak 'de andere vrouw' geweest." /> Foto: privécollectie Ava Mees List Iedereen gaat vreemd. Mees is vaak 'de andere vrouw' geweest." />
Asset 14

Minnares


Foto: privécollectie Ava Mees List

Vreemdgaan is menselijk. Ik kijk in ieder geval nergens meer van op. Mijn moeder ging vreemd, mijn vader ging vreemd, mijn opa ging vreemd, mijn vrienden gaan om de haverklap vreemd, en op de televisie gaan ze ook allemaal vreemd. Zelf ga ik niet per se vreemd, maar dat komt misschien ook omdat ik al sinds de bronstijd geen verkering heb. Laten we het zo stellen, ik heb vaak genoeg (niet altijd bewust overigens) het bed gedeeld met een bezette man. Sterker nog, jaren geleden vervulde ik de rol van minnares van een getrouwde man, compleet met clandestiene afspraken en heimelijke uitwisseling van cryptische berichten. Het hotel kwam er nog net niet aan te pas.

De rol van minnares is bizar. Je doet iets fout volgens maatschappelijke maatstaven, maar bent zelf niet degene die besluit het minder nauw te nemen met de huwelijksvoorwaarden. Toch ben jij de homewrecker. Je zag bij Jerry Springer nooit beide vrouwen gezamenlijk de overspelige man in elkaar rossen, nee, ze vlogen elkaar jaloers krijsend in de haren. En daar ligt de crux. Jaloezie. Jij bent de andere vrouw, wiens boezem warmer, zachter, begeerlijker is. Althans, in het holst van de nacht. Wie zou dat nou wel kunnen verkroppen?

In Mad Men, een televisieserie die zich afspeelt in het New York van de vroege jaren zestig, is het hebben van een minnares niet ongewoon. Sterker nog, de hoofdpersoon gaat tot in den treuren vreemd, zo vaak dat het bijna normaal lijkt (ook al denkt zijn echtgenote hier natuurlijk anders over). Vreemdgaan lijkt hier iets wat vooral mannen doen, terwijl de vrouwen worden achtergelaten in een koud bed, met drie bloedjes van kinderen die ’s ochtends weer ontbijt blieven en met grote kijkers vragen om hun vader. Diep ongelukkig word ik ervan als ik bedenk dat er inmiddels niet veel is veranderd (al geloof ik trouwens dat vrouwen net zo vaak buitenechtelijke uitstapjes maken). Zo veel leed, dat kan nooit goed zijn. Maar is het wel iets wat per definitie moet worden afgekeurd?

Van de zomer lag ik met een man in bed die ik liefkoosde. Ik ben een vreemdganger, zei hij tegen me, redelijk uit het niets. Wat moet ik nou weer met deze informatie, dacht ik bij mezelf, en keek hem vragend aan. Was hij vreemdgegaan, hadden we verkering dan? Of was ik minnares zonder het te weten? Het zou niet de eerste keer zijn geweest dat ik er naderhand achter kwam dat er een vriendin in het spel was. Zonder het te hebben kunnen voorzien werd ik dan in een web van leugens en geheimen verwikkeld, en daar had ik helemaal geen zin in. Het bleek een waarschuwing. Alsof, nadat deze woorden waren uitgesproken, hem geen blaam meer kon treffen voor eventuele hartebreuk. Ik bleef bij hem. Het had wat mij betreft weinig zin om iemand te verlaten om wat hij in het verleden wel eens had gedaan. En hoe langer ik er over na dacht, hoe meer ik van mezelf wilde dat ik jaloezie opzij kon leggen. Hoe kan je van iemand verwachten jarenlang alleen maar één persoon aantrekkelijk te vinden? Alsof je van iemand vraagt elke dag zijn lievelingsmaaltijd te eten. Tuurlijk is het lekker, maar na een tijdje gaat het toch vervelen. Ik besloot de dingen te nemen zoals ze op mijn pad kwamen (en bovendien zelf ook maar nog even niet de paardenkleppen op te zetten). Uiteindelijk scheidden onze wegen zich om andere redenen, nog voor mijn jaloezie op de proef kon worden gelegd, en mijn karma als een boemerang kon worden terug geslingerd. Want tja. What goes around comes around, gaat het beroemde gezegde immers.

Ik ben niet graag een minnares, maar ergens is het ook wel weer leuk, zoals geheimen spannend kunnen zijn. Als je het schuldgevoel opzij zet en het goed geheim weet te houden, blijft er een leuke verstandhouding over, waarbij je bij het toevallig tegenkomen een steelse blik kan uitwisselen. Weet je nog, toen wij...? Maar daar houdt het dan wel mee op. Ik kan prima mijn mond houden maar heb over het algemeen geen enkele behoefde een soort aandachtsstrijd aan te gaan met een andere vrouw. Om deze reden doe ik niet aan trio’s (met dames) en voel ik er dan ook niet voor om ooit weer minnares te spelen. Ik ben er klaar mee, net als al die lummels die na een drankje of twee zijn vergeten dat ze verkering hebben. Het is wel weer eens tijd voor een echte vent.

Mail

Ava Mees List

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer

Tip: Tinder toch maar

Tinder toch maar

Nog geen jaar geleden schreef Emma Stomp de dating app af als een grabbelton zonder prijs. Maar na een succesvolle Tinder-date, slikt ze haar woorden weer in. Waar anders maak je in crisistijd kans op romantiek? Lees meer

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

Marthe van Bronkhorst ging langs in de crèche van het Witte Huis, om antwoord te vinden op de vraag: moeten we Donald nog vier jaar laten kleuteren? Lees meer

Vriendschapsparadox

Vriendschapsparadox

Tijdens een etentje met vrienden wordt Eva van den Boogaard geconfronteerd met de relativiteit van vriendschappen. Lees meer

Volg de voetnoot

Volg de voetnoot

Laat je ogen vaker afdwalen. Je raadt namelijk nooit welke parels van details er in de voetnoten verborgen liggen. Een tip van Wolter de Boer, die in de marge van zijn ‘imposter syndrome’ een vruchtbare lust voor details ontdekte. Lees meer

Alfa's en Omega's

Alfa's en Omega's

Marthe van Bronkhorst verkent de verhoudingen in het dierenrijk, waarin de mens als absolute alfa de wereld domineert. Lees meer

Schrödingers Donnie

Schrödingers Donnie

De dood van Eva's kat Donnie beweegt haar tot filosofisch mijmeren over een natuurkundig experiment. Lees meer

Column: Boomstronk-achtig

Boomstronk-achtig

‘Is dit een gouden match of settelen we voor less omdat we te druk en niet wanhopig genoeg zijn om verder te zoeken?’, vraagt Iduna Paalman aan haar geliefde. Lees meer

Tip: Bereken je deadline

Bereken je deadline

Else Boer kreeg een deadline opgelegd waar niet alleen een kersverse roman uit voortkwam, maar ook een ontnuchterend inzicht. Een tip over stilstaan bij je eigen sterfelijkheid. Lees meer

Automatische concepten 46

Demoontjes

Marthe van Bronkhorst laat haar demoontjes uit. Dat scheelt, want dan hoeft ze ze even niet zelf te dragen. Lees meer

Fantoompijn Evangeline Habarurema

Fantoompijn

Alle dingen gaan voorbij, de mooiste, maar ook de pijnlijkste dingen. Een troostvolle tip voor iedereen die verliest en rouwt, en het officiële Hard//hoofd-debuut van schrijver en illustrator Evangeline Agape. Lees meer

Als het doek valt

Als het doek valt

De gevoelens van heimwee waardoor Eva als kind geteisterd werd, ervaart ze als volwassen vrouw van tijd tot tijd nog steeds. Lees meer

 Samen alleen op de wereld

Samen alleen op de wereld

Speciaal voor de Heimweek delen tien fotografen beelden die hen doen terugverlangen naar een plek of een moment in hun leven. Het resultaat is een uniek inkijkje in de diversiteit van heimwee en nostalgie; misschien wel de allerindividueelste emoties. Lees meer

Slentermijmeringen uit Oxford

Slentermijmeringen uit Oxford

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneken Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Oxford. Lees meer

Komt een gangster bij de dokter

Komt een gangster bij de dokter

Nu ze zelf psycholoog is, kijkt Marthe van Bronkhorst heel anders naar een van haar favoriete series. Lees meer

Column: Een Bert of een Ernie

Een Bert of een Ernie

Eva van den Boogaard is met vrienden op vakantie in de Ardèche. Liggend bij het zwembad stelt één van haar vrienden een vraag die in alle eenvoud doet nadenken over de groepsverhoudingen. Lees meer

Column: Volhouden stoppen volhouden 3

Volhouden stoppen volhouden

Iduna Paalman bezoekt haar zieke hond, en hoort haar 's nachts onrustig ademen. 'Ze jankt een beetje, dat doen honden als ze dromen. Of heeft ze pijn?' Lees meer

Complete overgave

Complete overgave

Marthe van Bronkhorst liet zich meevoeren door de Waddenzee - om zichzelf te herontdekken. De rustgevende bezigheid maakt haar al snel doodsbenauwd. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan