Asset 14

Een liefde lang (IV)

In een korte serie vertellen oudere echtparen over hun herinneringen aan de liefde. Deze keer: Tina en Herman.

Tina Huybrechts (77) en Herman Oliviers (77) leerden elkaar in 1957 kennen en trouwden in 1961. Hun jongste zoon, Erwin, stierf op 17-jarige leeftijd in een auto-ongeluk. Ze wonen in Hove in het huis waar Herman geboren is. Ze hebben nog een dochter, Sieglinde, een zoon, Werner en vijf kleinkinderen.

Tina:

"Het was op een bal dat een vriend mij aan hem voorstelde: “Dat is nu den Herman, die voetballer”. Bij Herman sprong de vonk blijkbaar direct over, bij mij wat minder. Ik vond hem niet zo aantrekkelijk omdat hij voetbalde. Ik ben allergisch aan voetbal. Maar hij bleef maar volhouden. Dat vond ik wel charmant.

"Het heeft nog vierenhalf jaar geduurd voordat we konden trouwen; Herman studeerde nog en daarna moest hij zijn legerdienst doen. Wij zijn erg katholiek opgevoed, het kwam niet in mijn hoofd op om voor het huwelijk samen te slapen. Ik vond het erg belangrijk om als maagd te trouwen én ik was ook bang om zwanger te raken. Dat was bij mijn oudere zus gebeurd. Een drama. Eén keer hebben we eens samen in een tentje geslapen - maar niks gedaan, hoor.

"Toen we pas getrouwd waren, voelde ik me eerst wel eenzaam. Toen ik mijn interesses kon ontplooien – ik deed vrijwilligerswerk voor Caritas - voelde ik me beter. Op mijn achtendertigste kreeg ik borstkanker en verloor ik een borst. Ironisch genoeg heeft het werk voor de zelfhulpgroep na mijn herstel mijn leven veel zin gegeven.

"De zomer van 1983 was een hele warme. Die vijftiende juli gingen wij ’s avonds nog een ijsje eten in Mortsel. Erwin was naar het jeugdhuis gegaan, toen we er rond middernacht voorbij reden, hadden we hem daar nog goed zien zitten, hij droeg een knalrode spencer. Ik zie hem nog in de deuropening staan, met zijn krullenbol. ‘Zie ik er goed uit mama?’, vroeg hij. Ik zei: jongen, een spencer: dat is toch veel te warm.

"‘s Morgens zag ik dat hij niet in bed lag. Ik was niet verontrust, soms sliep hij bij vrienden. Ik ben gaan tennissen, toen ik terug kwam stond er een agent in de tuin. Die man had een heleboel vragen: “Bent u de moeder van Erwin? Weet u waar hij is? Wat had hij aan? Hij bleef maar vragen stellen. En mijn frank viel maar niet. Ik zei, man, kom eens ter zake. Erwin had geen enkel identiteitsbewijs op zak, die agent wou gewoon zeker zijn dat hij de juiste mensen kwam vertellen dat hun zoon dood was.

"De politie verklaarde later hoe ze hem gevonden hadden. Hij lag gewoon achterover, met zijn arm nog op de chauffeurszetel. Zijn nek was gebroken, verder had hij niets. Herman is hem toen gaan identificeren. Ik heb er nog steeds spijt van dat ik hem niet meer heb gezien. Dan had ik het misschien makkelijker kunnen geloven.

"Sommige relaties gaan er aan kapot. Wij hebben het ieder op onze eigen manier verwerkt. In die tijd was ik veel bezig met theosofie. Het allereerste wat er door mijn hoofd ging toen die agent het me vertelde, was dat het mijn karma was. Het verdriet deed fysiek pijn aan mijn hart, maar theosofie heeft mij in die tijd wel wat geholpen.

"Herman en ik horen bij elkaar. We zijn zo verschillend, en er zijn ook wel heel wat kleine dagelijkse ergenissen, die verdwijnen vast nooit. We blijven gewoon iedere dag werken aan onze relatie. Zo omhelzen we elkaar iedere dag minstens één keer, al 58 jaar."

Illustratie: Suzanna Knight.

Herman:

"Ik vond haar heel knap, met dat donkere haar. Ze zag er ook zo lief uit. Voor mij was het absoluut liefde op het eerste gezicht, maar zij heeft de boot toch wel een paar maanden afgehouden. Ik was serieus, geen flirter. Ik had nog nooit kennis gehad met een meisje, ik ging er alleen voor als het menens was. Bij haar was het menens, dus ik heb volgehouden.

"Ik studeerde handelswetenschappen, dat was niet mijn droom, maar je kon toen niet veel anders doen. Er was in Antwerpen enkel nog de koloniale hogeschool, voor alle andere studies moest je naar Leuven, maar dat was duur.
Jarenlang heb ik in de petroleumindustrie gewerkt: bij Total, Esso en Elf. Mijn taak was onderhandelen over de distributie. Het was een harde sector, niet echt iets voor mij. Als ik opnieuw mocht beginnen, had ik klassieke talen gestudeerd. Nu studeer ik Latijn.

"Over Erwins dood zijn we nooit opstandig geweest. Het deed afschuwelijk veel pijn, maar we hebben het aanvaard. Ik als mens ben zo klein. Ik heb zo weinig in handen. Het zal zo wel moeten gebeurd zijn. Het geloof in God heeft me geholpen het verlies op deze manier te bekijken. Tina was ook heel sterk. Op het eind van de uitvaart heeft ze zelfs de microfoon gegrepen om iedereen te bedanken voor de steun. Dat is Tina, zij kan zoiets.

"We zijn erg verschillend, maar we laten elkaar onszelf zijn. Ik ben meer wat ik noem het landelijke type; ik ben het liefst bezig met de paarden, terwijl Tina meer een stadstype is. Ze houdt van cultuur: opera en theater, terwijl ik daar weinig interesse voor heb. Zij gaat graag op reis, ik helemaal niet.

"In een relatie is het belangrijk dat je geen beslag legt op elkaar. Dat je elkaar de vrijheid geeft om jezelf te ontplooien. Tegelijkertijd moet je altijd oog voor elkaar blijven hebben.
Ik vind dat je ook de verantwoordelijkheid die je met het huwelijk opnam, voor ogen moet blijven houden. Veel mensen doen niet genoeg moeite om de problemen bij te leggen en geven te snel op. Dat vind ik een gebrek aan verantwoordelijkheid.

"Waarom ik van haar hou? Heel gemakkelijk voor mij is haar redelijkheid. Ik ben veel emotioneler, zij kan dat emotionele ontmijnen met rede. En ik vind haar nog altijd heel mooi. Lichamelijk voelen wij ons nog altijd aangetrokken tot elkaar. Een relatie kan niet gebaseerd zijn op seksuele aantrekkingskracht, maar het heeft toch zijn belang. Seksualiteit is intiem en eerlijk en kan soms dingen goedmaken die woorden niet kunnen."


Deze publicatie is onderdeel van de ‘vergeetzondagen’ in samenwerking met Castrum Peregrini.

Lees het verhaal van Leo & Simone, dat van Maria & Jan en dat van Camiel & Paula.

P.S. Vond u dit een goed artikel? Zou u graag willen dat hard//hoofd nog vele jaren bestaat? Steun ons dan, als een échte vriend, in keiharde euro’s.

Mail

Joyce de Badts is Hard//hoofd-redactielid.

Suzanna Knight is een illustrator en schrijver, woonachtig in Rotterdam. Overdag maakt ze de creatieve reclamewereld onveilig met haar copywriting skills, ’s avonds zit ze achter de tekentafel met een potlood en een potje Oost-Indische inkt. Ze luistert graag mensen af in de trein en verzamelt zielige plantjes.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Alles Vijf Sterren: 44

Warm en comfortabel

Deze week worden onze redacteurs blij van een goede jas en muziek om mee naar bed te gaan (of juist mee op te staan). Lees meer

 Digikunst spuwt broeikasgassen in de cloud

Digikunst spuwt broeikasgassen in de cloud

Het maken van de digitale kunstwerken kost ‘kolossale hoeveelheden’ rekenkracht van computers, aldus the New York Times. Lees meer

Nederland is boos. Waarom Jesse niet?

Nederland is boos. Waarom Jesse niet?

De nieuwste verkiezingen lieten ons weer eens zien hoe Nederland aan het afglijden is naar het rechtereinde van de politiek. Hoe kan dat? Is het niet tijd dat links even boos wordt als Wilders en Baudet? Lees meer

Gezien door een kunstwerk

Gezien door een kunstwerk

Doordat fysieke kunstexposities bijna nergens georganiseerd worden, zoeken kunstinstellingen andere wegen om hun werk ten toon te spreiden. Caecilia Rasch mist de ontmoeting met het kunstwerk, en vooral: erdoor gezien worden. Lees meer

Een dag uit het leven

Een dag in het hoofd van een lichaam dat niet uit bed raakt

Er zijn zoveel dingen die je zou kunnen zijn. Bioboer, au-pair à Paris, muze, schrijver, schilder, heks... En tegelijk heb je maar één leven om al je ambities in waar te maken. Lies Jo Vandenhende deconstrueert deze tragiek liefdevol door ons een dag mee te nemen in het hoofd van een lichaam dat niet uit bed raakt. Met een illustratie van Tonke Koppelaar. Lees meer

Automatische concepten 38

Hard//hoofd zoekt een nieuwe adjunct-hoofdredacteur

De adjunct-hoofdredacteur denkt mee over de koers van het tijdschrift en heeft een stem in belangrijke beslissingen. Lees meer

Hard//hoofd zoekt een beeldredacteur (illustraties) 2

Hard//hoofd zoekt een beeldredacteur (illustraties)

Ter ondersteuning van de chef Illustratie zijn wij op zoek naar een beeldredacteur illustraties. Lees meer

Automatische concepten 54

Een miljoen huizen houden het te droog

Zeker een miljoen huizen in Nederland dreigen te verzakken, en dat aantal is de afgelopen jaren flink toegenomen. De boosdoener: droogte. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 43

Lekker soggen

Deze week worden onze redacteurs blij van lachen om Mark R., lessen over de media en het kunnen bijdragen aan de vismigratie in Utrecht. Lees meer

Een ritje maken

Een ritje maken

In dit verhaal van Sonja Buljevac maken Renée en haar oma een wandeling bij de boulevard van Vlissingen. Terwijl haar oma volop geniet, wordt Renée geconfronteerd met de gebeurtenissen van de vorige nacht. Lees meer

Hard//talk: Onderdak is een mensenrecht

Onderdak is een mensenrecht

Over dakloosheid hoeven we geen uitvoerige politieke discussies te voeren, aldus Jihane Chaara. Onderdak is namelijk niets minder dan een mensenrecht (iets wat men in de Nederlandse politiek even vergeten lijkt te zijn). Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Filmtrialoog: Nocturne

Nocturne

Onze redacteurs zagen Nocturne, een film over het maken van een film. Hoofdpersonage Alex rent een nacht lang door zijn eigen hoofd, op zoek naar het sluitende idee, de juiste acteurs, een kloppend verhaal. Het sprak esthetisch heel erg aan, maar zaaide ook een hoop verwarring. Lees meer

Nieuws in beeld: 13

Onze corona-aanpak laat talloze aardbewoners stikken

Dat het materiaal waarmee we onszelf tegen corona beschermen voor een golf aan afval zou zorgen, zagen we al van verre aankomen. Illustrator Simcha van der Veen is dan ook verbijsterd: waarom doen we hier niets tegen? Lees meer

Absurditeit is de kracht van The Nose or Conspiracy of Mavericks

Absurditeit is de kracht van The Nose or Conspiracy of Mavericks

Dat je niet op zoek hoeft naar de diepere betekenis en ook enkel de vorm van een film kan waarderen, bewijst de animatiefilm 'The Nose or Conspiracy of Mavericks'. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Eindelijk lente

Eindelijk lente

Deze week worden we blij van een fijn boek, roze k-pop en Den Bosch. Lees meer

Over Emma, millennials en de kostuumdramafase

Over Emma, millennials en de kostuumdramafase

Anna Visser is van jongs af aan een fervent liefhebber van Jane Austen. Een onlangs verschenen hervertelling van Emma werpt nieuw licht op haar hartstocht voor het kostuumdrama, maar misschien nog meer op haar zelfbeeld. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Schijn bedriegt 2

Schijn bedriegt

Ons stemgedrag wordt (te) vaak bepaald door onderbuikgevoelens en eerste indrukken. Om ons daartegen te wapenen hebben we gedegen onderwijs nodig. Laat dat nu precies hetgeen zijn waar de politieke winnaar op bezuinigt. Lees meer

De dochter van Baba Yaga met illustratie van Micky Dirkzwager

De dochter van Baba Yaga

Saar, een slapeloze studente, leeft op dubbeldrop en kan haar ex niet vergeten. Op een nacht belt ze haar moeder. ‘Vanaf mijn drieëntwintigste werd het allemaal beter, Saar.’ Is er hoop? Een rauw sprookje van Lena Plantinga over het herstellen van je vrouwelijke intuïtie, of pogingen doen tot. Lees meer