Asset 14

Een liefde lang (IV)

In een korte serie vertellen oudere echtparen over hun herinneringen aan de liefde. Deze keer: Tina en Herman.

Tina Huybrechts (77) en Herman Oliviers (77) leerden elkaar in 1957 kennen en trouwden in 1961. Hun jongste zoon, Erwin, stierf op 17-jarige leeftijd in een auto-ongeluk. Ze wonen in Hove in het huis waar Herman geboren is. Ze hebben nog een dochter, Sieglinde, een zoon, Werner en vijf kleinkinderen.

Tina:

"Het was op een bal dat een vriend mij aan hem voorstelde: “Dat is nu den Herman, die voetballer”. Bij Herman sprong de vonk blijkbaar direct over, bij mij wat minder. Ik vond hem niet zo aantrekkelijk omdat hij voetbalde. Ik ben allergisch aan voetbal. Maar hij bleef maar volhouden. Dat vond ik wel charmant.

"Het heeft nog vierenhalf jaar geduurd voordat we konden trouwen; Herman studeerde nog en daarna moest hij zijn legerdienst doen. Wij zijn erg katholiek opgevoed, het kwam niet in mijn hoofd op om voor het huwelijk samen te slapen. Ik vond het erg belangrijk om als maagd te trouwen én ik was ook bang om zwanger te raken. Dat was bij mijn oudere zus gebeurd. Een drama. Eén keer hebben we eens samen in een tentje geslapen - maar niks gedaan, hoor.

"Toen we pas getrouwd waren, voelde ik me eerst wel eenzaam. Toen ik mijn interesses kon ontplooien – ik deed vrijwilligerswerk voor Caritas - voelde ik me beter. Op mijn achtendertigste kreeg ik borstkanker en verloor ik een borst. Ironisch genoeg heeft het werk voor de zelfhulpgroep na mijn herstel mijn leven veel zin gegeven.

"De zomer van 1983 was een hele warme. Die vijftiende juli gingen wij ’s avonds nog een ijsje eten in Mortsel. Erwin was naar het jeugdhuis gegaan, toen we er rond middernacht voorbij reden, hadden we hem daar nog goed zien zitten, hij droeg een knalrode spencer. Ik zie hem nog in de deuropening staan, met zijn krullenbol. ‘Zie ik er goed uit mama?’, vroeg hij. Ik zei: jongen, een spencer: dat is toch veel te warm.

"‘s Morgens zag ik dat hij niet in bed lag. Ik was niet verontrust, soms sliep hij bij vrienden. Ik ben gaan tennissen, toen ik terug kwam stond er een agent in de tuin. Die man had een heleboel vragen: “Bent u de moeder van Erwin? Weet u waar hij is? Wat had hij aan? Hij bleef maar vragen stellen. En mijn frank viel maar niet. Ik zei, man, kom eens ter zake. Erwin had geen enkel identiteitsbewijs op zak, die agent wou gewoon zeker zijn dat hij de juiste mensen kwam vertellen dat hun zoon dood was.

"De politie verklaarde later hoe ze hem gevonden hadden. Hij lag gewoon achterover, met zijn arm nog op de chauffeurszetel. Zijn nek was gebroken, verder had hij niets. Herman is hem toen gaan identificeren. Ik heb er nog steeds spijt van dat ik hem niet meer heb gezien. Dan had ik het misschien makkelijker kunnen geloven.

"Sommige relaties gaan er aan kapot. Wij hebben het ieder op onze eigen manier verwerkt. In die tijd was ik veel bezig met theosofie. Het allereerste wat er door mijn hoofd ging toen die agent het me vertelde, was dat het mijn karma was. Het verdriet deed fysiek pijn aan mijn hart, maar theosofie heeft mij in die tijd wel wat geholpen.

"Herman en ik horen bij elkaar. We zijn zo verschillend, en er zijn ook wel heel wat kleine dagelijkse ergenissen, die verdwijnen vast nooit. We blijven gewoon iedere dag werken aan onze relatie. Zo omhelzen we elkaar iedere dag minstens één keer, al 58 jaar."

Illustratie: Suzanna Knight.

Herman:

"Ik vond haar heel knap, met dat donkere haar. Ze zag er ook zo lief uit. Voor mij was het absoluut liefde op het eerste gezicht, maar zij heeft de boot toch wel een paar maanden afgehouden. Ik was serieus, geen flirter. Ik had nog nooit kennis gehad met een meisje, ik ging er alleen voor als het menens was. Bij haar was het menens, dus ik heb volgehouden.

"Ik studeerde handelswetenschappen, dat was niet mijn droom, maar je kon toen niet veel anders doen. Er was in Antwerpen enkel nog de koloniale hogeschool, voor alle andere studies moest je naar Leuven, maar dat was duur.
Jarenlang heb ik in de petroleumindustrie gewerkt: bij Total, Esso en Elf. Mijn taak was onderhandelen over de distributie. Het was een harde sector, niet echt iets voor mij. Als ik opnieuw mocht beginnen, had ik klassieke talen gestudeerd. Nu studeer ik Latijn.

"Over Erwins dood zijn we nooit opstandig geweest. Het deed afschuwelijk veel pijn, maar we hebben het aanvaard. Ik als mens ben zo klein. Ik heb zo weinig in handen. Het zal zo wel moeten gebeurd zijn. Het geloof in God heeft me geholpen het verlies op deze manier te bekijken. Tina was ook heel sterk. Op het eind van de uitvaart heeft ze zelfs de microfoon gegrepen om iedereen te bedanken voor de steun. Dat is Tina, zij kan zoiets.

"We zijn erg verschillend, maar we laten elkaar onszelf zijn. Ik ben meer wat ik noem het landelijke type; ik ben het liefst bezig met de paarden, terwijl Tina meer een stadstype is. Ze houdt van cultuur: opera en theater, terwijl ik daar weinig interesse voor heb. Zij gaat graag op reis, ik helemaal niet.

"In een relatie is het belangrijk dat je geen beslag legt op elkaar. Dat je elkaar de vrijheid geeft om jezelf te ontplooien. Tegelijkertijd moet je altijd oog voor elkaar blijven hebben.
Ik vind dat je ook de verantwoordelijkheid die je met het huwelijk opnam, voor ogen moet blijven houden. Veel mensen doen niet genoeg moeite om de problemen bij te leggen en geven te snel op. Dat vind ik een gebrek aan verantwoordelijkheid.

"Waarom ik van haar hou? Heel gemakkelijk voor mij is haar redelijkheid. Ik ben veel emotioneler, zij kan dat emotionele ontmijnen met rede. En ik vind haar nog altijd heel mooi. Lichamelijk voelen wij ons nog altijd aangetrokken tot elkaar. Een relatie kan niet gebaseerd zijn op seksuele aantrekkingskracht, maar het heeft toch zijn belang. Seksualiteit is intiem en eerlijk en kan soms dingen goedmaken die woorden niet kunnen."


Deze publicatie is onderdeel van de ‘vergeetzondagen’ in samenwerking met Castrum Peregrini.

Lees het verhaal van Leo & Simone, dat van Maria & Jan en dat van Camiel & Paula.

P.S. Vond u dit een goed artikel? Zou u graag willen dat hard//hoofd nog vele jaren bestaat? Steun ons dan, als een échte vriend, in keiharde euro’s.

Mail

Joyce de Badts is Hard//hoofd-redactielid.

Suzanna Knight is een illustrator en schrijver, woonachtig in Rotterdam. Overdag maakt ze de creatieve reclamewereld onveilig met haar copywriting skills, ’s avonds zit ze achter de tekentafel met een potlood en een potje Oost-Indische inkt. Ze luistert graag mensen af in de trein en verzamelt zielige plantjes.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Koop online bij je favoriete boekhandel 1

Koop online bij je favoriete boekhandel

Max Beijneveld ziet met lede ogen aan hoe de boekhandels uit het straatbeeld verdwijnen door de coronacrisis, ondanks het feit dat we het afgelopen jaar gezamenlijk meer boeken hebben gekocht. Steun juist nu je favoriete boekhandels door direct op hun site onze aankopen te doen. Lees meer

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (IV)

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (IV)

Doris ter Horst werkt als psychiater in opleiding. Door de coronacrisis wordt ze als behandelaar voor nog meer ethische dilemma's gesteld dan normaal. In haar vierluik geeft ze het woord aan haar (fictieve) patiënten. Een inkijkje in een dag op een gesloten afdeling tijdens een pandemie. Lees meer

 1

Waarom ik geen danser kon worden

In het Hoofd//stuk doen schrijvers een poging om de weg naar het verhaal vast te leggen. Welke tips hadden zij willen krijgen toen ze begonnen? Welk advies zullen ze nooit en dan ook nooit meer opvolgen? Wat is hun advies? Lees het in het Hoofd//stuk. Annelies van Wijk trapt af met de vraag hoe je (g)een alwetende verteller wordt. Lees meer

Succes is geen keuze

Succes is geen keuze

Krijgen we in onze samenleving altijd wat ons toekomt? Bas van Weegberg ziet meritocratie als een optimistisch rookgordijn waarachter sociale ongelijkheid makkelijker in stand wordt gehouden. Lees meer

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (III)

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (III)

Doris ter Horst werkt als psychiater in opleiding. Door de coronacrisis wordt ze als behandelaar voor nog meer ethische dilemma's gesteld dan normaal. In haar vierluik geeft ze het woord aan haar (fictieve) patiënten. Een inkijkje in een dag op een gesloten afdeling tijdens een pandemie. Lees meer

Ik wacht hier 2

Ik wacht hier

''Terwijl ik door de winkel liep, hield ik haar in de gaten. Ze had lang, donker haar, dat bijna tot haar middel viel. Ze droeg een spijkerbroek en een shirt met een naamplaatje. Ik pakte een kaart en legde hem weer terug. Iets dichterbij kon ik haar naam lezen: Alice.'' Lees meer

Vanaf het moment dat ze elkaar ontmoeten, zijn Erin en Alice onafscheidelijk. Dankzij Alice wordt alles beter. Niets lijkt een intense vriendschap in de weg te staan. Of toch niet? Lees het in een voorpublicatie van Ik wacht hier, het debuut van Else Boer. Lees meer

Het populisme van de VVD, gekraakt

Het populisme van de VVD, gekraakt

De #DanielKoerhuisChallenge begon als een ludieke hashtag, maar bleek gaandeweg om veel meer te gaan, schrijft Sander van der Kraan. Lees meer

Hard//talk: De goede kant van de geschiedenis is solidair, ook als het even niet uitkomt

Het beste van 2020

Tien hoogtepunten van een jaar discussies, ruzies en gepassioneerde betogen die de revue passeerden. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (II)

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (II)

Doris ter Horst werkt als psychiater in opleiding. Door de coronacrisis wordt ze als behandelaar voor nog meer ethische dilemma's gesteld dan normaal. In haar vierluik geeft ze het woord aan haar (fictieve) patiënten. Een inkijkje in een dag op een gesloten afdeling tijdens een pandemie. Lees meer

AVS: 1

Kerstrituelen

Deze week geven onze redacteurs tips om de kerst mee door te komen. Lees meer

Dit. Is. Goddelijk. Alternatief kerstverhaal Annemieke Dannenberg Dymphie Huijsen

Dit. Is. Goddelijk.

Joost is op vakantie in Spanje met zijn zwangere vriendin. Maar is de baby van hem, of van Marina’s open relatiescharrel HG? Begint Joost ongelovig te worden, of moet hij zijn liefdesbaby maar gewoon omarmen?
Een tragikomisch kerstverhaal door Annemieke Dannenberg. Lees meer

Alain Bachellier

Te vaccineren of niet te vaccineren, dat is de kwestie

De keuze om je wel te vaccineren is vaak net zo irrationeel als de keuze om je niet te vaccineren. Uiteindelijk is niet kennis, maar vertrouwen de doorslaggevende factor. Jihane Chaara heeft vertrouwen. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (I)

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (I)

Doris ter Horst werkt als psychiater in opleiding. Door de coronacrisis wordt ze als behandelaar voor nog meer ethische dilemma's gesteld dan normaal. In haar vierluik geeft ze het woord aan haar (fictieve) patiënten. Een inkijkje in een dag op een gesloten afdeling tijdens een pandemie. Lees meer

Het Vertrek (7) - De Beweging

Het Vertrek (7) - De Beweging

Klankkunstenaar Marieke van de Ven wekt met audio bestaande en imaginaire plekken tot leven. Ze maakte een podcastserie over vertrekken: betekent vertrekken weggaan, of juist ruimtes om je in thuis te voelen? Vandaag de zevende en laatste aflevering. Lees meer

 Staat er een doctor voor de zaal?

Staat er een doctor voor de zaal?

Epsteins gastbijdrage was tekenend voor het seksisme en de neerbuigendheid waarmee vrouwelijke academici te maken krijgen. Lees meer

Gaat het Renzo Martens lukken de kapitaalstroom in de kunstwereld eerlijker te verdelen? 1

Gaat het Renzo Martens lukken de kapitaalstroom in de kunstwereld eerlijker te verdelen?

In de docu White Cube, die onlangs op het IDFA in première ging, zien we dat Renzo Martens zich naast documentairemaker en kunstenaar ook opstelt als hulpverlener en bedrijfsleider in de Democratische Republiek Congo. Hij wil iets terugdoen voor voormalige plantagearbeiders. Iris van der Werff vraagt zich af hoe houdbaar dat is. Lees meer

Vergeet het lichaam van de ander niet 1

Vergeet het lichaam van de ander niet

Juist in een tijd waarin gezondheid als een individuele verplichting wordt gezien, dwingt een pandemie ons om over onze lichamelijkheid na te denken, merkt Rijk Kistemaker. En over die van de ander. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan