Asset 14

Meander (maar ook weer wel)

Meander (maar ook weer wel)

In het park achter het huis van haar ouders staat een plakkaatje met een gedicht van Marte Hoogenboom, dat ze schreef toen ze nog anders heette. Zo nu en dan gaat ze erlangs om het te herlezen, maar of ze er ooit écht naar terug kan?

Wil je het verhaal liever beluisteren? Marte sprak het voor je in.
Opname en sound design door Mare de Vries.

Marte Hoogenboom · Meander (maar ook weer wel)

‘Beste Marte, nogmaals hartelijk bedankt voor je inzending voor de gedichtenwedstrijd van Park Meander. Het heeft even geduurd, waarvoor excuses, maar de uitslag is nu bekend. Bijgevoegd vind je het juryrapport.’

Het is niet de zomer van 2015. In de buurt waar mijn ouders niet wonen is geen poëziewedstrijd uitgeschreven, er wordt niet gezocht naar een gedicht dat geen plekje zal krijgen in het park, dat niet ‘Meander’ genoemd is naar zijn slingerende paadjes. Ik heb niet meegedaan.

Het is wel de zomer van 2015. Er is wel een poëziewedstrijd, er is wel een plekje vrijgemaakt in het park en dat park heet wel ‘Meander’. Ik heb wel meegedaan.

Maar ook weer niet.

Dit is geen herinnering aan de toekomst die ik niet zelf heb achtergelaten

‘De inzending van Marte Hoogenboom was de enige met een titel. Een sterke titel –’ (Het thema van de wedstrijd was: Meander. De titel van mijn gedicht was: Meander.) ‘– die niet alleen aanhaakt bij de opdracht, maar die ook subtiel zijn schaduw vooruitwerpt naar de inhoud van het gedicht. Met een ijzersterk metrum en een meeslepende tekst, en een structuur als een trechter.’

Ik ga terug naar het park achter het huis van mijn ouders. Op een plakkaatje staat mijn gedicht, als ik het mijn gedicht mag noemen. De naam die eronder staat is niet mijn naam. Het is geen herinnering aan de toekomst die ik er niet zelf heb achtergelaten.

Maar ook weer wel.

Het is 2019 en ik verhuis weg uit de stad waar ik mijn hele leven heb gewoond. In mijn nieuwe stad krijg ik een kamer op de eerste verdieping aan de voorkant van het huis. In de eerste nacht overstroomt de straat en komt het water tot onder mijn raam te staan. Ik stap uit. Ik drijf af, laat mezelf meenemen naar mijn oude stad, naar het park achter het huis van mijn ouders.

Daar regent het herinneringen. Ze laten dunne spoortjes na op mijn wang, déjà-vu’s om later van te schrikken.

Ik leg mijn hand op een gezicht dat vandaag méér míjn gezicht is dan gisteren

‘De beeldspraak in Martes gedicht, de paden in het park als metafoor voor de levensbepalende keuzes die een jong mens moet maken, wordt mooi uitgewerkt. Aan het eind van het gedicht is de boodschap helder en stevig neergezet. Daarmee is het gedicht dan ook klaar.’

Ik ga terug naar mijn verleden maar ik kom er nooit aan. Ik heb aan mijn voet een anker en bij gebrek aan een beter woord noem ik het mijn heden. Ik leg mijn hand op een gezicht dat vandaag méér míjn gezicht is dan gisteren. Ik schrik van de druppels die ik er nog niet vanaf had gedept.

Het is niet de zomer van 2018. Het regent geen herinneringen. Ik heb geen paraplu. Ik rijk niet met een natte hand naar 2015, ik aai niet over een natte kruin die, net als mijn eigen kruin, met de klok meedraait. De kruin is niet nat van de regen. De druppels van mijn hand, de nieuwe herinneringen vermengen zich niet met oude. Ik ben niet op de eenzaamste plek in mijn leven.

Maar ook weer wel.

Mijn herinneringen verdampen, laten witte lijnen na als onbedoelde wegmarkeringen in mijn leven

‘De jury is van oordeel dat alle drie de inzendingen van bijzonder hoog niveau zijn. Toch is de jury van mening dat het gedicht van Marte Hoogenboom pas echt tot zijn recht komt als het voorgedragen of gezongen wordt. Dit maakt het minder geschikt voor plaatsing op het gedenkplaatje in Park Meander. Om die reden valt deze inzending helaas af.’

Maar ook weer niet. Twee weken na de bekendmaking van het winnende gedicht – ‘ondanks een spelfout in de eerste regel’ – komt de jury op haar besluit terug en besluit dat álle deelnemers hebben gewonnen. Verspreid door het park verschijnen kleine gedenkplaatjes.

Het regent herinneringen – mijn herinneringen – en ik zie hoe ze sporen trekken langs het pad. Ze verdampen, laten witte lijnen na als onbedoelde wegmarkeringen in mijn leven. Niet: de schokkende lijn van een seismograaf. Wel: kalkaanslag aan de rand van het bad.

Het is niet de zomer van 2022. Niet mijn verjaardag. We zitten niet in de tuin. Mijn moeder staat niet op van de tafel, er is geen taart. Ze verdwijnt niet door de poort achter in haar tuin, gaat niet het park in ‘om te lezen hoe het ook alweer ging’. Ze komt niet terug, ze dreunt niet op: ‘September 2015. Meander.’

Ik heb de koers niet vastgelegd,
de tocht niet voorgekauwd.
Ik ben niet aan één pad gehecht,
niet met één levensloop getrouwd.

Ik ga wel links, en soms naar rechts,
maar leef mijn leven langs
mijn ongebaande kronkelweg.

Ik zie vanzelf wel
waar ik strand.

Mail

Marte Hoogenboom (Amersfoort, 1994 en Amsterdam, 2019) was eindredacteur, toen adjunct-hoofdredacteur, toen hoofdredacteur, toen magazinechef en nu weer eindredacteur bij Hard//hoofd. Tussen het uitstellen door schrijft ze aan haar debuut, dat in 2041 verschijnt.

Aida de Jong Aida de Jong (1995) is een illustrator en poppenmaker wonend in Utrecht. In haar werk zoekt ze vaak thema's die haar beangstigen, om er vervolgens met een nieuwe blik naar te kijken.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
De buschauffeur

De buschauffeur

'Kijk door me heen als door de voorruit'. In deze gedichtenreeks van Angelika Geronymaki probeert een buschauffeur krampachtig de kortstondigheid - in tijd, plaats, interactie - te behouden die eigen is aan zijn baan. Lees meer

Kür op muziek

Kür op muziek

”Onlangs las ik over wezentjes die alleen bestaan in de droom van een slapende vrouw.” Nelson Morus schreef een kort verhaal over geforceerde gezelligheid, chatbotgesprekken over lievelingsgerechten, hectiek en de alledaagse sleur. Lees meer

Zo het begon 1

Zo het begon

Nele Peeters schreef een ontroerend verhaal, vol treffende zinnen en beelden. Het is dromerig verhaal, over eenzaamheid, hoop, zorgzaamheid en zwaarte. Lees meer

 1

Het model

De hoofdpersoon in dit verhaal van Feico Sobel poseert op een doordeweekse avond naakt voor een schilderklasje in Spijkenisse. De sessie ontaardt in een bizarre erotische nachtmerrie waarin onze verteller zich totaal verliest. Lees meer

Weke delen

Weke delen

Op de laatste dag van de zomervakantie bedenken vier vrienden een ultieme streek om ‘de Pedofiel’ in het dorp te leveren. Maar tussen Reinout en Jordan is iets anders aan de hand. Een coming of age- verhaal van Nelson Morus over vriendschap, angst, en schaamte. Lees meer

De kieuwbogen kleuren zalmroze

De kieuwbogen kleuren zalmroze

In de zomer van 2022 voltrok zich een milieuramp in de rivier de Oder. Honderdduizenden dode vissen dreven toen naar het oppervlak van de rivier. Emma Zuiderveen schreef een gedichtenreeks waarin ze de oorzaken en gevolgen van deze ramp op zowel individuele als collectieve schaal onderzoekt. Lees meer

De vrouw met de rode haren (ILY)

De vrouw met de rode haren (ILY)

Een verhaal van Ida Blom over de beklemming van verlies en herinnering en het zoeken naar het verleden in het heden. Lees meer

Roku City/heterotopie/spiegels

Roku City / heterotopie / spiegels

Mel Kikkert schreef een multimedia verhaal over Roku een streamingdienst die in de VS ontstaan is. In 2017 bracht Roku een screen saver uit, die je zag als je niets aan het kijken was op hun service. Lees meer

De sofaconstante

De sofaconstante

Uschi Cop schreef een claustrofobische verhalenbundel over zes levens die getekend zijn door een verlangen naar zingeving. De sofaconstante is een voorpublicatie van een van die verhalen uit haar bundel 'Zwaktebod'. Lees meer

Voesten

Voesten

"Misschien is dat man zijn hier: hetzelfde bewegen als de anderen." Voesten van Werner de Valk is een kort verhaal over een eiland met een duistere traditie en over het moeten bewijzen van mannelijkheid. Lees meer

Muze

Muze

Loren Snel schreef een roman over hoe samen te zijn met een ander en intussen trouw te blijven aan jezelf. Haar debuut verschijnt 25 oktober bij uitgeverij Prometheus. Hier lees je een voorpublicatie. Lees meer

Jari

Jari

Dave Boomkens schreef een verhaal over troosteloosheid, onmacht en opgroeien. Over hoe je in een treurig flatgebouw, tussen de nieuwsprogrammering en sportwedstrijden door, een vriend kunt vinden en verliezen. Lees meer

Geef de dag een naam

Geef de dag een naam

Op een hete zomerdag wordt Felipe zwetend wakker. Deze dag, die heet en broeierig is, brengt hem uit evenwicht, tot hij uiteindelijk doet wat hij gezworen had nooit te doen: hij begint te drinken. Een fragment uit de afstudeernovelle van Tiemen Hageman over het verleden proberen los te laten, het leven ruimte geven en adolescent worden. Lees meer

Tussen de randen van een aquarium

Tussen de randen van een aquarium

Wie ben je als je alles kunt zijn? In het fragmentarische afstudeerwerk van Ettie Edens veranderen mensen onder andere in een hoopje, een steen, een natuurkundedocent, water, iemand die limonade drinkt en een lantaarnpaal. Lees meer

Mycelium

Mycelium

Wat als schimmelsporen zich met iedere adem dieper in je longen graven? Met ‘Mycelium’ won Olga Ponjee de juryprijs van Het Rode Oor 2023, de erotische schrijfwedstrijd van Vlaams-Nederlands huis deBuren. Lees meer

Bösendorfer 1

Bösendorfer

Bij Snelders blinkt de piano van het poetsen en de handen van de vijftigjarige eigenaar zijn door ouderdom stram geworden. Wat gebeurt er als een twintiger op bezoek komt om de Bösendorfer te bezichtigen? Met ‘Bösendorfer’ won Nick De Weerdt Het Rode Oor 2023, de erotische schrijfwedstrijd van Vlaams-Nederlands huis deBuren. Lees meer

In mijn droom besta ik uit pixels

In mijn droom besta ik uit pixels

Terra van Dorst keek maandenlang naar livestreams van pleinen en stranden. Dit vertaalde ze naar gedichten over een straat waarin ze haar ouders vindt, een man die haar een sjaal wil verkopen waar je in kan wonen en de zee. Het resultaat is de bundel 'in mijn droom besta ik uit pixels' waarmee ze deze zomer afstudeerde bij de opleiding Creative Writing aan ArtEZ. Lees meer

Pulpa

Pulpa

Ileen Rook schreef een afstudeernovelle over autoriteit, de supermarkt en een teveel aan tanden. Wie is Aline, waar komen al die tanden vandaan en hoe kan ze grip krijgen op een realiteit die steeds verder van haar verwijderd raakt? Lees meer

:Voorpublicatie Magazine Aaah: Mijn vader de eendenmosseljager

🎧 Mijn vader de eendenmosseljager

‘Dat zijn de zenuwen, die horen erbij. Een goede percebeiro is altijd bang.’ Een voorpublicatie uit Aaah!, het nieuwe magazine van Hard//hoofd. Lees meer

Ik kan u nergens vinden

Ik kan u nergens vinden

In dit verhaal van Werner de Valk, praten twee huisgenoten onder het genot van een glas wijn over het bestaan van God. Nooit een goed idee als je je ergert aan elkaar. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer