Foto: privécollectie Ava Mees List We kunnen zelf niks meer repareren. Mees pleit voor meer 'Doe-het-zelf'." /> Foto: privécollectie Ava Mees List We kunnen zelf niks meer repareren. Mees pleit voor meer 'Doe-het-zelf'." />
Asset 14

MacGyver


Foto: privécollectie Ava Mees List

Ik heb nog geen hamer in huis (denk ik), maar dingen repareren is mijn lievelings. Er valt namelijk ontzettend veel voldoening te behalen uit het zelf herstellen van kapotte objecten. Zo fikste ik ooit mijn kapotte gaskachel door deze volledig te demonteren en – met van de buurjongens geleende tangen - wat onderdelen te vervangen. Hiermee bespaarde ik een bak met geld, voorkwam ik dat ik doodvroor (kachels gaan namelijk alleen kapot als het buiten minstens tien graden vriest) maar gaf ik mezelf bovenal een zodanig euforisch gevoel dat ik mij meen te herinneren een gehele middag door de verwarmde woonkamer te hebben gedanst.

Veel meer dingen dan je denkt zijn zelf te repareren. In onze vluchtige maatschappij hebben we de neiging om meteen een professional in te schakelen, of simpelweg een nieuw exemplaar aan te schaffen. Paraplu kapot? Pleur ‘m weg. Schoenzool versleten? Nieuw paar Nikes. Tenzij je een skater bent natuurlijk, dan wikkel je gewoon een beetje duct tape – moeder der makkelijke montagemiddelen – om je kapotte gympies. Maar laten we wel wezen, we zijn tot veel meer in staat. Gewapend met naald en draad, hamer en spijker, veiligheidsspeld en paperclip, boor en schroef of eenvoudigweg met linker- en rechterhand kunnen we een wereld van verschil maken. 'Doe het zelf' is dan ook geen verwijt of een gare milieuactivistische slogan, maar een aansporing tot zelfverrijking.

Afgelopen herfst werd in Platform 21 een tentoonstelling georganiseerd rondom het thema Reparatie. In een manifest vroegen zij de lezer stil te staan bij het feit dat repareren goed is voor het uitdagen van de creatieve geest, dat het objecten uniek maakt, en de mode overstijgt. Diverse kunstenaars werden gevraagd mee te doen aan een project waarbij ze bepaalde producten zouden repareren waar normaliter niet meer naar om werd gekeken zodra deze het enigszins begaven. Hiermee stelden ze aan de kaak dat het nog niet zo lang geleden een veel groter onderdeel was van onze gemeenschap en cultuur om een object nieuw leven in te blazen. Het resulteerde in een keur aan bijzondere initiatieven. Zo naaide een kunstenares gescheurde plastic tasjes op intrinsieke wijze aan elkaar, installeerde iemand een iPhone in een antieke en uitgeschakelde grammofoonplaatspeler, verving een ander een missend onderdeel van een trappenhuis met een paraplu, en zette weer iemand anders stukjes stof aan de kapotte bladeren van haar stervende plant. Het waren niet allemaal de meest praktische oplossingen, maar ik vond het een prachtig initiatief. Ik bleek niet de enige, deze expositie was razend populair en het Repair Manifest werd meer dan een miljoen keer gedownload.

Deze ochtend spendeerde ik een uur op diverse Applefora. Mijn computer had namelijk uit het niets besloten om geen enkel geluid meer te maken. De nerds schreven me van alles voor: herstarten, het indrukken van allerlei toetsen tegelijk en het verwijderen van bestanden waarvan ik niet eens wist waar ik ze zou moeten vinden. Ik probeerde, tevergeefs, de hele mikmak uit. Ik werd lichtelijk paniekerig, zoals meestal in het geval van gebroken gebruiksvoorwerpen die meer dan een rug hebben gekost, maar ik geef niet zomaar op. Bovendien peins ik er niet over me naar een Macdealer te togen om daar, na drie uur te hebben gewacht, te horen krijg dat a) er niets aan te doen is, of b) ik mijn laptop en 300 euro kwijt ben. En ja hoor, na een poos kwam ik tot de kern van het probleem: het gaatje van de koptelefoon. Hoe het is gebeurd is onduidelijk (ik laat namelijk bijvoorbeeld nooit mijn laptop vallen en ik gooi er ook nooit glazen water of borden stamppot overheen) maar ik besloot me er vol in te storten. En jawel, een afgeknipt wattenstaafje en wat gepriegel later klonk Miles Davis’ trompetgeschal weer rustig uit de speakers. Triomfantelijk en opgelucht kon ik verdergaan met me concentreren op belangrijker zaken. Bovendien bleek een afgeknipt wattenstaafje tevens uitstekend bruikbaar als tandenstoker. Don’t imitate, innovate!

Mail

Ava Mees List

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva nodigt twee vrienden uit om bij haar te komen eten. Ze hoopt dat dit het begin zal zijn van een nieuwe vriendengroep. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn 1

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Marthe van Bronkhorst bekijkt hypocrisie als spectrum: hoe hypocriet ben jij op een schaal van Frans Bauer tot Johan Derksen? Lees meer

In je eentje achterblijven

In je eentje achterblijven

Als vriendin K. op een date gaat, denkt Eva van den Boogaard na over hun onuitgesproken pact. Zo lang ze beiden ongelukkig in de liefde zijn, hebben ze elkaar. Maar wat als er iemand dat pact uitstapt? Lees meer

Geld lenen

Geld lenen

‘Het spijt me,’ zeg ik. ‘Voor dit alles.’ Ik gebaar om me heen. ‘Voor Nederland.’ In deze column van Anne Schepers ontmoeten twee vrouwen, die uitkijken naar hun avond in een wijnbar, een man die een treinkaartje naar Ter Apel bij elkaar probeert te sprokkelen. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

Column: Keihard chillen 2

Keihard chillen

Eva zet haar vraagtekens bij het fenomeen chillen. 'Eerlijk gezegd denk ik dat een wereld als deze, waarin fascisme oprukt, waarin genocide nog steeds bestaat, waarin het onrecht en de pijn en het verdriet van mijn schermen afspat, weinig reden geeft tot chillen.' Lees meer

We zijn tenminste allemaal nog mensen

We zijn tenminste allemaal nog mensen

In een overvolle trein ontwaart Aisha de eerste tekenen van het nieuwe verhaal waar ze - of iedereen? - naar op zoek is. Lees meer

Column: Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Als een vriendin van Eva op date gaat met een man waarmee Eva zelf al eerder afsprak, is ze erg benieuwd naar haar bevindingen. Lees meer

Column: Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Twee jaar geleden vroeg Eva nog aan een collega waarom ze niet dronk. Inmiddels laat ook zij de alcohol links liggen en is ze zelf degene die wordt bevraagd. Lees meer

(Ont)hechting

(Ont)hechting

Als Aisha op proef intrekt bij haar geliefde en haar eigen gekoesterde plek achterlaat, is het net het alsof ze een onvaste vorm aanneemt. Lees meer

Hypnose

Op een dag breng ik alle wereldleiders onder hypnose

Een betere wereld begint bij een andere gedachte en daarom besluit Marthe van Bronkhorst hypnotiseur te worden. Lees meer

Column 1

Je opnemen in mijn testament

Een lugubere ontdekking tijdens een boswandeling doet Eva nadenken over wat we achterlaten voor onze nabestaanden als we overlijden. Lees meer

Automatische concepten 71

We hebben een probleem met de derde helft

Een voetbalwedstrijd stopt officieel misschien op het veld, maar Marthe van Bronkhorst merkt in de trein dat het slinkse spel doorgaat. Lees meer

Zeker weten dat hij een super goede vader wordt

Zeker weten dat hij een supergoede vader wordt

Eva wil blij zijn voor haar vriend, die na een halfjaar weer van zich liet horen, maar merkt dat het haar moeite kost. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer