Asset 14

Iedereen settelt behalve ik

Lieve Luuk: Iedereen settelt behalve ik

De wereld is een sociaal mijnenveld vol vragen en onzekerheden. Gelukkig hebben we Luuk: professioneel Agony Aunt vol antwoorden en advies. Ook behoefte aan wat sturing? Vragen kunnen naar luuk@hardhoofd.com.

Lieve Luuk,

Gister zag ik alweer een röntgenfoto van een baby in mijn nieuwsoverzicht, met de bovenstaande tekst: ‘Spoedig zullen we met zijn drieën zijn, dolgelukkig!’ Het is de zoveelste vriendin die niet alleen een baby krijgt, maar ook een lieve vriend heeft, en een huis, en een goed verdienende baan. Ik zou willen dat ik het ze alleen maar gun, maar elke keer krijg ik weer een kleine schok van wanhoop als ik zoiets lees. Aan de ene kant wil ik nog zoveel buiten de ‘settlezaken’: ik heb een illustratiebedrijfje dat moet groeien, ik doe cursussen kunstgeschiedenis en Portugees, hou ontzettend van zingen van oude muziek in mijn zangkoor, en wil graag op eigen houtje nog zo veel van de wereld zien. Aan de andere kant ben ik bang dat ik de boot mis, of nog erger, de boot al gemist hebt. Jeweetwel, de Boot van het moedergeluk en de zekerheid dat je geen oppervlakkige eenzame flierefluiter blijkt op je vijfenveertigste. Welke van de twee moet ik kiezen?

Liefs,

Sophie, 27 jaar (pseudoniem)

Lieve Sophie,

Je bent met velen. Op heldere dagen ben je omringd door alleenstaande ambitieuzen. Op wat donkerdere dagen ben je helemaal alleen. Ikzelf ben er zelfs een paar keer voor naar de psycholoog geweest. En dat wil wat zeggen; ik ben zelf psycholoog.

Het schrikbeeld is inderdaad dat je later op je leven terugkijkt, en concludeert dat je maar wat aan hebt gerommeld. Je bent volledig overtuigd dat je leven compleet leeg en zinloos is gebleken. Daarnaast hebben zelfs je beste vrienden hun gezicht van je afgewend, richting hun gezin en vrijstaand huis met kookeiland en door hun pubers op kleur gesorteerde boekenkast met drie exemplaren van Het Diner.

Niet expres hoor, ze houden vol dat jullie nog steeds beste vrienden zijn, maar de werkelijkheid doet anders vermoeden. Je ouders zijn inmiddels overleden, en jij wacht eenzaam op je AOW’tje, inmiddels in een gapend gat van zinloosheid. Je hulp wordt door niemand verwacht of gevraagd. Je hebt vele prachtige verantwoordelijkheden gehad, maar functies waar je je eigen volgende generatie mee bedient (zoals luizenmoeder en gesubsidieerde oppasoma) zitten daar niet tussen.

Maar inderdaad - het doembeeld van de andere kant is er ook: dat je al je ambities en vrijheid volledig zijn opgeslokt door je gedetineerde rol als Mater/Pater Familias. Het enige verschil met een Guantanamo Bay-cel is dat daar geen eettafel met tien aangeschoven kinderen staat die je stoofpot niet lusten.

Heb je echter gemerkt waar we het over hebben?

Over hypotheses. Over wazige toekomstvoorspellingen. Over pulpfictie. Als er íets is dat onze generatie kenmerkt, dan is dat het feit dat we veel te veel tijd hebben om na te denken. En daar gretig gebruik van maken. Hierdoor worden de meest idiote doembeelden gelijk aan werkelijkheid. We hebben veel te veel naar ‘the Big Picture’ gekeken.

Waar ik denk dat de remedie ligt? De zekerheid dat je iedere milliseconde op één punt in je leven staat, en dat je nooit kan weten wat voor gevolgen de volgende stap heeft. Zolang je geen zelfvoorzienende heroïnedrilboor bent, is er maar een beste leidraad: je verlangen van het heden, en niet je angst van de toekomst.

En weet je wat het fantastische daarvan is? Als je weet dat je je altijd laat leiden door je verlangen, kan je er ook op vertrouwen dat je dat doet op je vijfenveertigste. Ook als de kans om kinderen krijgen verlopen is. Heden, verleden en toekomst versterken elkaar opeens, in plaats van dat ze elkaar verzwakken. De situatie waarin je op je vijfenveertigste zit, maakt dan niets meer uit. Spijt heb je immers niet doordat het verleden er niet meer toe doet. En angst heb je ook niet meer. De toekomst is immers het meest prachtige wat je je maar kan bedenken: een leven vol verlangens en mogelijkheden.

Heel veel plezier en succes met je illustratiebedrijfje, en al het andere geweldige dat je nog van plan bent.

Mail

Luuk Hijne is stadsgids in Utrecht en sociaal psycholoog, houdt van lezen, musea, geschiedenis, en het opschrijven van herinneringen en belevenissen.

Ellis van der Does Neem een trip naar ‘illustration wonderland’ met Ellis! Op je reis zal je felle kleuren en het gebruik van diverse technieken tegenkomen. Ellis combineert graag verschillende bestaande vormen om zo een nieuw verhaal te creëren.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer

Tip: Tinder toch maar

Tinder toch maar

Nog geen jaar geleden schreef Emma Stomp de dating app af als een grabbelton zonder prijs. Maar na een succesvolle Tinder-date, slikt ze haar woorden weer in. Waar anders maak je in crisistijd kans op romantiek? Lees meer

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

Marthe van Bronkhorst ging langs in de crèche van het Witte Huis, om antwoord te vinden op de vraag: moeten we Donald nog vier jaar laten kleuteren? Lees meer

Vriendschapsparadox

Vriendschapsparadox

Tijdens een etentje met vrienden wordt Eva van den Boogaard geconfronteerd met de relativiteit van vriendschappen. Lees meer

Volg de voetnoot

Volg de voetnoot

Laat je ogen vaker afdwalen. Je raadt namelijk nooit welke parels van details er in de voetnoten verborgen liggen. Een tip van Wolter de Boer, die in de marge van zijn ‘imposter syndrome’ een vruchtbare lust voor details ontdekte. Lees meer

Alfa's en Omega's

Alfa's en Omega's

Marthe van Bronkhorst verkent de verhoudingen in het dierenrijk, waarin de mens als absolute alfa de wereld domineert. Lees meer

De geruchten zijn waar. Lees Hard//hoofd nu ook op papier!

Bestel op tijd je eigen exemplaar van de eerste editie, met als thema: ‘Ik’. We hebben drie covers ontworpen. Kies je favoriet.

Bekijk de covers