Asset 14

Mijn dates leveren nooit iets op

Lieve Luuk: Mijn dates leveren nooit iets op

De wereld is een sociaal mijnenveld vol vragen en onzekerheden. Gelukkig hebben we Luuk: professioneel Agony Aunt vol antwoorden en advies. Ook behoefte aan wat sturing? Vragen kunnen naar luuk@hardhoofd.com.

Lieve Luuk,

Hoewel ik me er nog altijd een beetje voor schaam, prijkt een selectie van mijn meest acceptabele foto’s sinds twee jaar op Tinder en Happn. Laatst ben ik ook naar een speeddate geweest. ‘Voor de grap’, zeg ik dan, ‘een vriendin had me opgegeven’, want dat zegt iedereen daar. Ondertussen knaagt er iets: mijn dates leveren nooit iets op. Natuurlijk blijft er weleens iemand slapen, een enkele keer houdt het contact drie weken aan. Maar dat is het dan wel. Langzaam maar zeker vermoed ik dat dit aan mij ligt. Aan jou dus de vraag: wat kan ik aan mezelf verbeteren om een geslaagde date te krijgen? In de zin van: voor de lange termijn?

Liefs,

Een Langzaam maar Zeker Moedeloos Wordend Iemand

Lieve Een Langzaam maar Zeker Moedeloos Wordend Iemand,

Fijn dat je weet waar je waarde aan hecht. Je wilt geen visite voor één nacht van wie het lichaam wel prima is, maar wiens karakter in de ochtend tergend blijkt te zijn. Ik vermoed dat veel vrijgezellen zich niet bewust zijn van hun knagende moedeloosheid. Dat je actief op zoek bent naar dates die je daadwerkelijk leuk vindt, pleit voor je.

Aangezien je echter alleen Tinder, Happn en een enkele speeddate noemt, vermoed ik twee belangrijke struikelblokken. De eerste: vooraf zijn al je dates onbekenden. Je hebt ze uitgezocht op hun online profiel. Natuurlijk lijken Tinder en Happn allerlei essentiële informatie over je aanstaande date te geven. Ze helpen je in ieder geval te bepalen wie je níet wilt daten (in mijn geval zijn dat bijvoorbeeld: 1. foto’s waarop zij staat met een Afrikaanse baby als vrijwilligerswerk-trofee; 2. yoga-foto’s langs het strand; 3. gezellig naast een mega-cocktail in een lounge in Torremolinos). Een juist iemand kiezen is daarentegen een stuk moeilijker.

De meeste foto’s zijn gewoon geen doeken van Frans Hals: het karakter zit er niet in gevangen. Het karakter dat op je date net een tikje te veel advocatenkantoor is, dat interessante dilemma’s voorbereid blijkt te hebben om stiltes op te vullen, dat jullie gesprek aangrijpt als een generale repetitie voor zijn PhD-referaat over de telomeren van lintwormen. Voor anderen was dit misschien stijlvol, of charmant, of opwindend intellectueel geweest. Voor jou een reden om de rekening te vragen.

Maar wat het succes van je dates in de weg staat, is het tweede struikelblok: het gearrangeerde eraan. Is het eigenlijk niet vreemd, dat je met zo’n date precies weet op welke plek en op welk tijdstip je moet gaan keuren of je diegene leuk vindt? Als ik naar mijn eigen ervaringen kijk (en daar zitten aardig wat Tinderdates tussen), waren mijn mooiste verliefdheden altijd personen die ik onverwacht ontmoette. En die vervolgens krankzinnig makende dubbelzinnige signalen uitzonden. De mooiste dates uit mijn herinneringen kan ik dan ook moeilijk als dates aanmerken. Meer als ‘Woensdagavond samen huiswerk aardrijkskunde maken’, en ‘per ongeluk helemaal mee naar huis gefietst en we hebben wel erg dorst dus binnen wat limonade drinken.’

Met een geplande date daarentegen knip je die onverwachte, wekenlange, maagverterende spanning van onvervuld verlangen eruit. En daarmee waarschijnlijk de meest significante herinnering van je hele leven (concludeer je vol spijt, zestig jaar later, kwijlend over je tomatensoep in het bejaardentehuis). Je date wordt een clue zonder detective. Of, misschien iets meer toegepast, een orgasme zonder voorspel. Niks is toch afmattender dan dat?

Mijn antwoord op je vraag is dus: ja, volgens mij moet je iets aan jezelf aanpassen. Niet, zoals je misschien zelf denkt, aan je persoonlijkheid, maar wel je focus op Tinder-, Happn-, en speed dates. Besteed de tijd en energie die daardoor vrijkomt in plaats daarvan aan contacten en gesprekken op plekken waar je graag komt, zonder dubbele agenda. Ja, heel algemeen verwoord, maar door je focus te verwazigen, vervaagt ook je doel, en daarmee de continue terugkoppeling dat ‘het’ steeds ‘mislukt’. Belangrijker nog: het vergroot juist de kans op de door jou gehoopte ontmoeting.

Hoe meer geluk je haalt uit contacten over het algemeen en de mensen op waarde schat, zonder te scouten, hoe ontspannender je wordt, hoe aantrekkelijker je wordt voor mensen. Net als andersom. En als je dan de juiste persoon treft, vernauwt je focus zich vanzelf. Spontaan, zonder planning en voorselectie. En zonder dat je nog met een smoesje naar een speeddate hoeft te gaan.

Mail

Luuk Hijne is stadsgids in Utrecht en sociaal psycholoog, houdt van lezen, musea, geschiedenis, en het opschrijven van herinneringen en belevenissen.

Merlijn van Bijsterveld is illustrator. Zijn illustraties zijn vaak humoristisch van aard waarbij hij een andere draai aan de context geeft.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Column

In een te specifieke vorm geslepen

Op ieder potje past een dekseltje, toch? Marthe van Bronkhorst vraagt zich af of ze daarvoor niet té veel eigenaardigheden heeft: "Als ik nog groter groei, dan moet een bosbrand mij snoeien. En wat voor allesverzengende liefde moet dat zijn waardoor het specifieke houtsnijwerkje dat je bent geworden af fikt, helemaal ombuigt, en opnieuw wortel schiet?" Lees meer

Column: Ik ben geen dreumes, ik ben Julie!

Ik ben geen dreumes, ik ben Julie!

Eva's nichtje van twee geeft tijdens een bezoek aan de speeltuin blijk van een opvallende afkeer van hokjesdenken. Lees meer

Breek het brutalisme

Breek het brutalisme

In een distrack over het brutalisme maakt Marthe van Bronkhorst duidelijk dat ze helemaal klaar is met de betonnen architectuurstijl: "Wat is de deal met al die bouw freaking putten, nog minder fundament voor kunst dan vier keer Rutte?" Lees meer

Column: Zullen we vrienden worden?

Zullen we vrienden worden?

Corona of geen corona, Eva blijft haar sociale cirkel onderhouden en zo nodig verversen met aanwas. Lees meer

Column: Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Over de dood van haar grootouders dacht Eva van den Boogaard vroeger wel na, maar over die van een goede vriend? Lees meer

Achtbaantester 1

Achtbaantester

Marthe van Bronkhorst hangt op de kop in een looping en weet één ding zeker: achtbanen worden alleen spannend als ze een goed verhaal hebben. Lees meer

Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Weten of je ooit moeder wil worden

Eva wordt geconfronteerd met de beruchte wel-of-geen-kinderen-vraag en zet de voor- en nadelen tegenover elkaar. Lees meer

Vrees de cocon niet: ze is nog warm

Vrees de cocon niet

Nu de feestjes voorzichtig weer op gang komen, beseft Rijk Kistemaker hoeveel hij níet heeft gemist. Gestrand tussen veganistische sneakers en gesprekken over Jeff Bezos verzint hij voor zichzelf een stiller leven. Een tip over verlangen naar lauwe thee en warme cocons. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Steek die maar in je zak!

Steek die maar in je zak!

Deze week worden onze redacteurs blij van enthousiaste opstekers (op gepast volume), kunst in je broekzak en een wisselaccount op Twitter. Lees meer

De maakbare mens

De maakbare mens

Zijn mensen net als machines? Het bezoek van een monteur laat Marthe van Bronkhorst nadenken over haar eigen bedrading. Lees meer

Column: Tot op het bot

Tot op het bot

Een oude brief van een vriendin voert Eva terug naar een periode waarin het wat minder lekker met haar ging. Lees meer

Framer geframed

Framer geframed

Marthe van Bronkhorst ziet haar angst onder ogen en besluit haar ervaring als psycholoog te verrijken door zelf de patiënt te worden. De belangrijkste les? Ook therapeuten weten niet alles. Lees meer

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Hoe goedgelovig mag een mens eigenlijk zijn? Waar Eva van den Boogaard soms dwangmatig eerlijk is, blijkt haar neef F. regelmatig informatie aan haar te verstrekken die niet klopt. Lees meer

 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Marthe van Bronkhorst leidt haar lezer rond tussen de verloren schoenen en vergeten herinneringen in het Juttersmuseum. We stuiten op drie vergeten gedichten. Lees meer

Column: More is more

More is more

Eva reflecteert op haar ambivalente relatie met matigheid. Lees meer

Neem je ouders mee naar het museum

Neem je ouders mee naar het museum

De idealen van ouders en hun kinderen komen niet altijd overeen. Schrijver Michael ter Maat legt zich daar niet bij neer en neemt zijn vader mee naar het Krölller Müller. Een tip om het niet bij 'ok, boomer' te laten.  Lees meer

Column: Over geld

Over geld

Eva vergelijkt de manier waarop ze toen en nu tegen geld aankijkt en hoe het verschil in inkomen binnen haar vriendengroep de verhoudingen heeft veranderd. Lees meer

Stukje

Stukje

Marthe van Bronkhorst gelooft het niet: Al die schrijfadviezen van grote namen die beweren hun muze gevonden te hebben. Een oude Griekse visie op inspiratie was dat je zelf niet de inspiratie op moest zoeken, maar dat de muze jóú moest vinden. Ach, wat je maar vooruit brengt. En anders ga je gewoon net zolang boodschappen doen totdat je een ''stukje'' gevonden hebt? Lees meer

Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer