Asset 14

[Deadline verstreken] Stuur je pitch in voor ‘Lief Kutland’, het vijfde Hard//hoofd Magazine!

Stuur je pitch in voor ‘Lief Kutland’, het vijfde Hard//hoofd Magazine!

Lieve maker,

Het is donker en vanaf de straatkant zijn lichtjes te zien op de bovenste verdiepingen. We kunnen blijkbaar allemaal niet slapen, liggen malend wakker in ons bed, omringd door velletjes papier met onafgemaakte teksten. Ook vannacht sluipen we weer naar ons bureau en krabbelen de aanhef op papier: ‘Lief Kutland’.

Met enige nachtelijke afstand tot het nieuws zien we waar we zijn beland. Een wereld waarin haat openlijk wordt getolereerd, waarin we angstig zijn voor oorlogen, racisme en genderagressie. Woede borrelt op en we schrijven onze ouders en politici in hetzelfde uur; we vertellen over wie we zijn en wie tot de Ander wordt gemaakt. En niet veel uren later – het zou een droom kunnen zijn – bevinden we ons weer in een heel ander verhaal. Eén waarin we geestdriftig lachen en liefhebben. In gedachten raken we elkaar aan, worden lichamelijk, versmelten met anderen en onze identiteiten vloeien ongehinderd in elkaar over.

‘Lief Kutland’ zijn de begintonen van waaruit vrije utopieën werkelijkheid worden, of waarmee we ongelimiteerd verdriet en woede botvieren op alles wat er misgaat. Fantaseer je met ons mee? Maak je een (beeld)verhaal dat dicht bij je eigen belevingswereld blijft? Laat je je angst de vrije loop of schep je ruimte voor een luchtig stuk waarin jouw kronkels onze dagelijkse realiteit overstijgen?

Dien uiterlijk 4 februari 2024 een pitch in voor ‘Lief Kutland’, het herfstnummer van het magazine van Hard//hoofd. Lees hieronder de tips, bekijk de extra informatie en mail naar: liefkutland@hardhoofd.com. (Pitches die later worden ingestuurd worden niet in overweging genomen.)

Tips:

  • Algemene tip: Hard//hoofd is een literair tijdschrift. We zijn op zoek naar beeldverhalen, proza, poëzie, essays en artikelen waarin zintuigelijke taal wordt gebruikt. Met zintuigelijk bedoelen we: taal waarin de lezer wordt meegenomen in hoe iets ruikt, voelt en eruitziet. Bovendien krijgt de lezer het liefst een verrassend idee of detail mee en wordt dat idee in heldere taal geformuleerd. Met ‘Lief Kutland’ nodigen we een politiek geluid uit, maar we zijn niet op zoek naar afstandelijke pamfletten en we willen de schrijver altijd leren kennen door diens stijl, onderwerpbenadering, achtergrond en/of schrijfplezier.
  • Non-fictie (essays en kunstkritiek): Interpreteer ‘land’ in het ‘Lief Kutland’ breed. Natuurlijk hopen we op verhalen over de huidige, discriminerende, politieke tijd, maar we willen ook ruimte maken voor teksten over de klimaatcatastrofe en hoe we met het land (de aarde) omgaan. Laat je associaties de vrije loop en denk ook aan medialandschap, de landgrenzen van sociale media en überhaupt grenzen of normen. En daarnaast: waarom schelden we eigenlijk met ‘kut’?* Kortom: verras ons.
  • Fictie (verhalen en poëzie): Bij fictie hopen we op teksten die de diverse vormen van onverschilligheid in ons land invoelbaar maken of een utopische kwaliteit hebben. Een voorbeeld van een geslaagde tekst over een positie toegewezen krijgen en nieuwe rolmodellen vinden, is de tekst van Aisha Mansaray: Zwarte prinsessen bestaan wél. Een voorbeeld van een geslaagd utopisch verhaal is Ongewerveld van Jori(k) Amit Galama. Jori(k) schept ruimte om na te denken hoe we de grenzen van ons wezen kunnen oprekken. Lees ook hoe Angelika Geronymaki maatschappelijke onverschilligheid in haar poëzie belicht.
  • Beeldverhalen en strips: Net als bij de teksten hopen we bij beeldpitches op politiek getinte strips, kleurrijke zoekplaten en (lands)grensoverscheidende identiteiten. Laat ons zien wat je visuele interpretatie is van ons nieuwe thema.

Praktisch: We beoordelen naast een uitdagende inhoud ook de stijl. Voor fictie geldt: hoe vollediger uitgewerkt gedicht of verhaal je indient, hoe meer kans je hebt. Voeg bij een essay minimaal de eerste 500 woorden van je tekst toe (ook hier geldt: volledige teksten hebben meer kans om geselecteerd te worden). Werk bij een beeldverhaal minimaal één afbeelding uit en schets eventueel het vervolg.

Lieve groet,
Jochum Veenstra (hoofdredacteur), Nina Läuger (adjunct-hoofdredacteur) en de rest van de hoofdredactie

PS Vraag je je af: nu al een oproep voor het herfstmagazine terwijl het lentenummer nog niet uit is? Hard//hoofd streeft ernaar om een toegankelijk platform te zijn voor nieuwe stemmen. Pitchoproepen zijn daarom open oproepen. We verwachten meer dan honderdvijftig reacties en om die een eerlijke kans te geven, plannen we vooruit. De hoeveelheid reacties die we ontvangen betekent helaas ook dat we met onze kleine redactie niet kunnen ingaan op afwijzingen.

PPS Wil je een abonnement op het Hard//hoofd Magazine? Klik dan hier.

* Sorry feministische mamma – de niet-piemeldragende redactieleden waren tegen het thema ‘Lief Balzak-land’ – ze vonden het te slecht klinken.

Meer informatie

Welke begeleidende tekst voeg ik toe bij mijn concepttekst of schetsen?
Naast je eerste versie (in het geval van fictie), schetsen (beeldverhalen) of minimaal de eerste 500 woorden (essays) gaat een goede pitch samen met een tekst waarin je uitlegt wat je van plan bent en waar je vragen over hebt. Deze tekst, de pitch, is concreet en enthousiasmerend, niet te gedetailleerd maar ook niet te vaag: maak duidelijk wat je van plan was, hoe het er min of meer uitziet en waar je verder aan wilt werken.

Zijn er dingen waar je nog over wilt sparren of nog niet zeker van bent? Benoem dit vooral in je pitch! Je eigen vragen maken je pitch sterker omdat we een duidelijker beeld hebben van hoe je bijdrage nog kan groeien. Publicaties bij Hard//hoofd hebben altijd redactierondes; we beoordelen een concept en geen definitieve versie.

Mag ik alles insturen?
Elke vorm die op papier tot zijn recht komt is welkom: proza, poëzie, essay, interview, foto, strip… You name it. Probeer met de inhoud ons vooral te verrassen, interpreteer daarom het thema als een vrij uitgangspunt. Publicaties in het magazine zijn Nederlandstalig en 1.200 tot maximaal 2.500 woorden. Beeldverhalen beslaan maximaal vier pagina’s.

We nemen geen geschreven publicaties in overweging die al elders zijn verschenen. Daarom vragen we ook of je je pitch niet naar andere tijdschriften/titels wilt sturen. We streven naar een magazine waarin diverse interpretaties van het thema ‘Lief Kutland’ samenkomen, maar ook pitches die niet overduidelijk aan dit thema refereren, ontvangen we graag.

Wanneer ontvang ik een eerste reactie?
Begin april krijg je te horen of jouw pitch is uitgekozen. Omdat we meer dan honderdvijftig inzendingen verwachten, kunnen we helaas afwijzingen niet van inhoudelijke feedback voorzien.

Mijn idee is gekozen, wat wordt er nu van mij verwacht?
Wordt jouw idee gekozen, dan ga je met een van de chefs van Hard//hoofd in gesprek over de uitvoering. Soms twijfelen we over de haalbaarheid van een pitch maar vinden we het toch belangrijk om feedback te geven en om te zien hoe die feedback wordt verwerkt. Mocht dit zo zijn en twijfelen we over de uiteindelijke publicatie dan zullen we dat duidelijk communiceren. Voor de eerste redactierondes krijg je een paar weken de tijd. Als de inhoud, opbouw en structuur goed is, werk je met een van onze eindredacteuren toe naar een mooie eindversie. De verschijningsdatum van Hard//hoofd Magazine #5 wordt september 2024 maar ruim voor de zomer zullen de bijdrages af moeten zijn.

Vergoedingen
Voor online publicaties kan Hard//hoofd – als vrijwilligersorganisatie – momenteel nog geen vergoedingen bieden. Voor de productie van het magazine kunnen wij bescheiden vergoedingen bieden aan iedereen die aan het magazine bijdraagt.
Voor tekstuele bijdrages: 75 euro per bijdrage (btw-vrijgesteld);
Voor beeldbijdrages: 50 euro per illustratie of foto (ex. btw), maximaal 150 euro per publicatie.

Ik heb recent een abonnement genomen op Hard//hoofd, wanneer kan ik Hard//hoofd Magazine #4 Sorry verwachten?
Op dit moment wordt het Hard//hoofd Magazine: Sorry opgemaakt, gedrukt en rond halverwege maart kan je post van ons verwachten! Het magazine past door de brievenbus. Mocht je na 25 maart nog geen magazine ontvangen hebben, stuur dan een mailtje naar kunstverzamelaars@hardhoofd.com.

Wil je Sorry ontvangen, klik dan hier! Meld je je als abonnee aan na 2 februari 2024? Vanwege het drukken (en de beperkte oplage) kunnen we geen magazines nazenden; dus word je in februari of later abonnee, in september 2024 zal je je eerste magazine ontvangen.

We kijken uit naar jullie verrassende, ontroerende, boze inzendingen!

Mail

Redactie

Roos Visser en Jochum Veenstra (zij/haar, 1991) is beeldend kunstenaar en decorontwerper; daarnaast studeert ze scheikunde. Soms mag hoofdredacteur Jochum Veenstra meewerken aan haar illustraties.

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Eat the rich! Or get eaten?

Eat the rich! Or get eaten?

‘Munch Musk’, ‘bite Bezos’ of ‘suck Zuck’? Stijn Voogt onderzoekt hoe ook aan kapitaalkritiek flink geld verdiend kan worden. ‘Eat-the-rich-films wakkeren geen honger naar verandering aan, maar lijken deze vooral te stillen.’ Lees meer

Bubbel

Bubbel

‘Ik probeer te begrijpen waarom ik de hele tijd overal onderdoor glip, ook onder de term lesbie, het is een woord waarvan ik de ingang niet vind.’ Tijdens een schrijfresidentie in Parijs verkent Leonore Spee de spanning tussen identiteit, verlangen en lichamelijkheid. Het wordt een zoektocht naar het overbruggen van afstand – tussen mensen en steden, liefdes en labels, gedachten en ervaringen, en hoofd en lijf. Lees meer

Vlindereffect

Vlindereffect

Een wapenfabriek is van nature een harde, troosteloze plek, maar zo kleurrijk als in dit verhaal, heb je het nog nooit gezien. Drie dystopische levens komen samen rondom een fabriek, waardoor de donkerte van de oorlogsindustrie feilloos bloot komt te liggen. Fester Vogels geeft ons drie perspectieven op een vlijmscherpe ontwikkeling, kritisch en tegelijkertijd zó beeldend dat het aan je scherm wil ontsnappen. Lees meer

De stilte (is niet het antwoord)

De stilte (is niet het antwoord)

Stilte. Sinds Marthe van Bronkhorst die zelf niet meer kan horen, luistert ze er heel anders naar. Echte stilte is zeldzaam in ons leven, of lijkt dat maar zo? In delen van mijn oor is het stil. Na een ongelukje deze zomer zijn de trilhaartjes beschadigd. Dat hoor ik niet, want het lichaam overcompenseert daarvoor... Lees meer

Meehuilen met ijskruid

Meehuilen met ijskruid

‘We zijn zo ver verwijderd van ons eigen eten dat we kunst nodig hebben om die verbinding zichtbaar te maken.’ Lisanne Brouwer laaft zich aan (theater)kunst met voedsel in de hoofdrol en neemt je mee in de manieren waarop kunstenaars ecologisch bewustzijn aan de eettafel creëren. Het blijkt een ontdekking van zowel verlangen als walging. Lees meer

De gisting

De gisting

Mara van Herpen vertelt het poëtische en surrealistische verhaal van Toni. Hen werkt in een broodfabriek en begint daardoor te gisten en te schimmelen en verandert in… Ja, in wat eigenlijk? Lees meer

We moeten vaker synchroon dansen

We moeten vaker synchroon dansen

‘Ik betrap mezelf erop dat het moeilijk is hoopvol te zijn in deze tijden, soms voelt het zelfs verkeerd.’ Toch vindt Loïs in haar column ruimte voor hoop. Niet door ons terug te trekken, maar door ons uit te spreken én elkaar te vinden. Minder polarisatie, meer synchronisatie. Lees meer

Soms mis ik mijn handen

Soms mis ik mijn handen

‘Soms mis ik de magnetron / soep uit blik / ingevroren aardappels in partjes.’ Middels essay en poëzie illustreert Martijn van Bruggen met stekende precisie het verband tussen voedsel en klasse en wat het betekent je aan te moeten passen naar hiërarchisch geladen verwachtingen. Lees meer

Moeder van een mislukt idee

Moeder van een mislukt idee

‘Breek ik een idee echt af zoals een zwangerschap beëindigd wordt?’ Roosje van der Kamp voelt een grote noodzaak om iets blijvends te creëren, maar komt niet verder dan vluchtig neergepende fragmenten in haar notities. In dit essay onderzoekt ze – naast de vraag of ouderschap eventueel een valide, tweede optie is – haar worsteling met het professionele schrijverschap. Lees meer

Auto Draft 23

we verbleven in ledikanten / in het huis met zeventig kinderen

'Dat ik gil in een vreemde taal / elke moedertaal breekt zonder bekenden.' Wat voor sporen laat het na als je je moedertaal verliest? Waar blijft de taal en hoe verhoudt je je tot je eigen identiteit na gedwongen migratie? In dit gedicht vangt Bożena Kacica de rouw en de vervreemding die volgden. Lees meer

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

In de media wemelt het van oorlogstaal. Marthe van Bronkhorst laat zien hoe je de frames kan herkennen: 'Sterf je liever terwijl je je verdedigt of passief?' Lees meer

Denkbeeldige ruimte

Denkbeeldige ruimte

In dit essay onderzoekt Sytske Frederika van Koeveringe hoe schrijven een ruimte opent waarin kwetsbaarheid, verbinding en saamhorigheid zichtbaar worden. ‘Sinds ik ziek ben, voel ik bij vlagen een afgesneden gevoel van de medemens die geen kanker van binnenuit kent.’ Lees meer

Meneer Ouka en de streep

Meneer Ouka en de streep

'‘Het gaat over uw kabouter,’ zegt meneer Ouka.' En dat doet het: in dit verhaal verheft Makki Aimar een niet-lachende tuinkabouter tot het glinsterende middelpunt van zijn verhaal. Waar ieder ander een tuinkabouter niet eens zou zien staan, lijkt het voor de hoofdpersoon in dit verhaal een metafoor voor zingeving te worden. Met dit verhaal won Makki Aimar de schrijfwedstrijd 'Door de ogen van Palomar', georganiseerd door uitgeverij Cossee en Hard//hoofd. Lees meer

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

Brengt tijdelijke onthouding van kleding, koffie en verjaardagscadeaus ons dichter bij een koopwoning? Of is het enkel in onze dromen dat een financiële detox grote, blijvende veranderingen weet te bewerkstelligen? Loïs Blank vraagt zich af wat er buiten beeld raakt wanneer we ons verliezen in de survival van No Spend September. Lees meer

:Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen 2

Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen

Lam Ngo was vierentwintig toen hij vluchtte uit een ideologisch verscheurd Vietnam. In dit essay vertelt hij hoe hij weer leerde luisteren naar de pijnlijke en lang verzwegen herinneringen, hoe het was om in Nederland opnieuw te moeten beginnen en over de blijvende band met zijn geboortestad Saigon. ‘Want pas als we zien wat er verzwegen is, kunnen we echt luisteren.’ Lees meer

 1

pantser / piertotum locomotor

In deze twee gedichten van Roan Kasanmonadi kijken we naar een aflevering van Kamp Van Koningsbrugge, leren we onszelf op te rollen als pissebedden, en vliegen de zwaarden, harnassen en kikkers je om de oren. Lees meer

Het weefsel van geheugen

Het weefsel van geheugen

Vanaf de jaren zestig strijdden avant-garde kunstenaars Ana Lupas en Magdalena Abakanowicz tegen het vooroordeel dat textiel alleen decoratief kan zijn. Sander Bortier laat zien dat hun verwantschap verder gaat dan het innovatieve gebruik van het materiaal dat mede door hen van betekenis verschoof, van traditioneel naar subversief. Vezels werden drager van een stille taal: een vertaling van menselijke kwetsbaarheid binnen een collectieve orde. Lees meer

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Tessy Ouwens kreeg op jonge leeftijd te maken met onrealistische schoonheidsidealen en dit leidde tot een strijd met haar eigen lichaam en zelfbeeld. Onverwachts was het de islam en het bedekken van haar lichaam, dat haar uit deze strijd hielp. ‘Met mijn hoofddoek op, voelde mijn lichaam voor het eerst weer als de mijne.’ Lees meer

 1

Zinkstukken

Dealen met fysieke ongemakken, de dood, en afgelegen, kale landschappen spelen vaak een centrale rol in de boeken van Jilt Jorritsma - zelfs zijn proefschrift ging over zinkende steden. Het is daarom niet verrassend dat Jilt Jorritsma gegrepen werd door de Biesbosch en haar spookachtige arbeidshistorie toen literair productiehuis Tilt en Cultuurfonds Noord-Brabant hem vroegen het achtste Brabants Boek Present te schrijven. De verhalen die hij ontdekte en opschreef zijn des te grilliger - vandaag lichten we alvast een tipje van de sluier. Lees meer

:De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

Hij wil de DSM weggooien, spreekt controversieel over euthanasie, drank, de ggz... wat niet? Wie ís de allerlaatste Zomergast? Psychiater Jim van Os, dus. ‘Wat je uiteindelijk nodig hebt, is een ander mens.’ Lees meer