Op het moment dat Balkenende probeerde te overleven in het spoeddebat, schudde Obama de hand van de Dalai Lama." /> Op het moment dat Balkenende probeerde te overleven in het spoeddebat, schudde Obama de hand van de Dalai Lama." />
Asset 14

Laf en lullig

Vertwijfeld kijk ik naar het lijstje met ‘Mogelijke onderwerpen column’:

-Vegetariër geworden
-Waarom corpsballen nou precies zo kut zijn
-iPhone gestolen
-Laten we België veroveren
-Waarom theatermensen (acteurs, regisseurs) nou precies zo kut zijn

Allemaal leuke thema’s. Maar verdomme, ik moet nu natuurlijk over het onderwerp schrijven, als zichzelf respecterend columnist.

Balkenende weigerde gisteravond een schuldige aan te wijzen. Maxime Verhagen had daar minder moeite mee en sprak over de ‘onwil om alle opties te onderzoeken’. Staatssecretaris Jack de Vries (ook CDA, Defensie) zei zelfs: “Met deze actie heeft de heer Bos doelbewust aangestuurd op een breuk.” Des te lager je op de CDA-hiërarchie kijkt, des te meer er met een moralistisch vingertje naar Bos wordt gepriemd. Een slimme strategie.

Maar hebben ze gelijk? Had Bos, na drie jaar, dan toch spijt dat hij met zijn linkse bolwerk de samenwerking met twee christelijke partijen aanging? Wilde hij na de controverse rond het rapport-Davids elke betrokkenheid bij enige oorlog voorkomen? Met het aantal foto’s van soldatenbegrafenissen in de Telegraaf groeit het anti-oorlogssentiment (niet te verwarren met pacifisme). Met de gemeenteraadsverkiezingen voor de deur lijkt de PvdA daar op in te spelen. Een slimme strategie.

Nederland is een laf en lullig land geworden en onze weinig inspirerende politici zijn hier een afspiegeling van. Het was een grappig toeval, afgelopen donderdag: op het moment dat Balkenende zijn voortbestaan als premier rekte door te weigeren enige concrete antwoorden te geven tijdens het spoeddebat, schudde aan de andere kant van de oceaan de Amerikaanse president Obama de hand van de Dalai Lama. Dit laatste tot grote woede van China, de toekomstige grootmacht. Deze woede was precies de reden waarom Balkenende afgelopen juni weigerde om de Tibetaanse leider te ontmoeten. Beter kan het contrast tussen inspirerende leiderschap en een manoeuvrerende politicus niet geïllustreerd worden.

De afgelopen drie jaar veranderde Nederland van een van de meest progressieve landen ter wereld in een voorvechter van ‘fatsoenlijke’ maatregelen. Regeringspartij Christenunie kende interne onenigheid over het toelaten van homo’s en protesteerde tegen het vertonen van de klassieke pornofilm Deep Throat op BNN. Onlangs nog deed diezelfde partij voorzichtige pogingen om te tornen aan het abortusrecht. Het kabinet scherpte ondertussen het coffeeshopbeleid aan. Het rookverbod werd rigoureus ingevoerd, downloadsite The Pirate Bay werd door een Nederlandse rechter verboden en het kraakverbod werd ingevoerd. Koningin Beatrix, ons staatshoofd tegenover wie onze leider straks zijn falen zal erkennen, verloochende in haar nieuwjaarstoespraak de online communicatie. Je zou voor elk van deze issues de straat op kunnen gaan. Maar heel Nederland, mijzelf incluis, haalde de schouders op.

De toekomst ziet er niet veel rooskleuriger uit, nu de verkeerde persoon van het algemene gevoel van onvrede lijkt te profiteren. Waar is de jonge, inspirerende, progressieve man of vrouw die de Nederlandse politiek met gepast gevoel voor populisme en veel inhoud van een beetje glamour kan voorzien? Het spoeddebat had, net als elk kameroverleg, veel weg van een familieverjaardag. Er was spanning, hier en daar zelfs wat verontwaardiging, maar het was vooral een sfeertje van ons-kent-ons. Balkenende is de opa, Bos de oma, Halsema de vrijgevochten tante en Wilders het vervelende neefje. Er was niemand die met enige flair het debat boven dit sfeertje kon uittillen.

Veel van mijn generatiegenoten missen een verbondenheid met de politiek. Dat is jammer, want de kwesties waar de mentaliteit van het land bepaalt wordt, gaan juist jonge mensen aan. Maar ik snap het wel. Ik had ook veel liever over corpsballen willen schrijven, dan over het spel van de Nederlandse politieke poppetjes. Over de onbeschaamde brallerigheid van de eerste groep voel ik namelijk oprechte verontwaardiging, over het laffe strategische denken van de tweede haal ik slechts nog mijn schouders op.

Mees is volgende week weer terug

Mail

Rutger Lemm is schrijver, grappenmaker en scenarist. In 2015 verscheen zijn debuut, 'Een grootse mislukking'. Hij is een van de oprichters van Hard//hoofd.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Verdomme, ik heb wel geleefd

Maar verdomme, we hebben wel gelééfd

Marthe van Bronkhorst schreef in 2019 een toneelstuk dat bijna volledig werkelijkheid is geworden. Kan ze de slotscène nog weren uit de realiteit? Lees meer

AI: Nooit meer eenzaamheid?

AI: Nooit meer eenzaamheid?

Ferenz Jacobs bespreekt het futuristische kunstproject van Alicia Framis. Deze zomer trouwt Francis met een hologram gebaseerd op haar eerdere relaties. AI en liefde: een gelukkig huwelijk? Lees meer

Bericht vanaf de Biënnale van Venetië

Bericht vanaf de Biënnale van Venetië

Afgelopen woensdag opende het Nederlandse paviljoen op de Biënnale van Venetië. Onze chef kunst Jorne Vriens zag hoe kunstenaar Renzo Martens in huilen uitbarstte toen hij sprak over zijn samenwerking met zijn Congolese medekunstenaars. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 1

Het is een ondiepe sloot voor een fantasy-schrijver: deel 1

Bijna een kwart van de Nederlandse volwassenen leest het liefst fantasy of sciencefiction. Toch verschijnt er bijna geen Nederlandstalige fantasy. In dit eerste deel van een tweeluik onderzoekt Ida Hondelink waarom fantasy als volwassen literair genre zo ondergeschikt is in Nederland. Lees meer

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Wanneer Eva op bezoek is bij haar zus, vraagt die of Eva haar eicellen al in heeft laten vriezen. Het laat Eva nadenken over hoe ze de vraag 'Wil ik een kind?' überhaupt kan beantwoorden. 'De vraag omtrent het ouderschap is bij uitstek een gevoelskwestie, en mijn gevoel volgen is nooit mijn sterkste punt geweest.' Lees meer

De buschauffeur

De buschauffeur

'Kijk door me heen als door de voorruit'. In deze gedichtenreeks van Angelika Geronymaki probeert een buschauffeur krampachtig de kortstondigheid - in tijd, plaats, interactie - te behouden die eigen is aan zijn baan. Lees meer

Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom blijven we schrijven als kunstmatige intelligentie dat straks beter kan dan wij? In dit essay bespreekt Shimanto Reza de verbinding die teksten bieden. Ze gaan in dialoog met elkaar, met onszelf, met anderen. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Vacature Lid Raad van Toezicht

Vacature Lid Raad van Toezicht

Hard//hoofd wil per 1 juni de driekoppige Raad van Toezicht uitbreiden met twee nieuwe leden waaronder een voorzitter. Mocht je willen reageren dan ontvangen wij graag voor 1 mei een reactie. Lees meer

:Oproep: Wie illustreert de erotische verhalen van het Rode Oor?

Oproep: Wie illustreert de erotische verhalen van het Rode Oor?

De Stoute Stift is de gloednieuwe illustratiewedstrijd van deBuren, Stripgids, Hard//hoofd en Stichting Nieuwe Helden. Meedoen? De deadline is 1 mei 2024 (10:00). Lees meer

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva nodigt twee vrienden uit om bij haar te komen eten. Ze hoopt dat dit het begin zal zijn van een nieuwe vriendengroep. Lees meer

Witte tranen

Witte tranen

Vaak kan geconfronteerd worden met een racistische misstap veel losmaken in witte vrouwen. Waar komt dat door? Fleur den Boer onderzocht het perfectionisme van witte vrouwen en hoe zogeheten 'witte tranen' racisme in de hand werken. Lees meer

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Wat hebben stieren en vrouwen gemeen? In dit essay ziet Barbara Haenen tijdens het bezoeken van een stierengevecht gelijkenissen met haar eigen ervaringen. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn 1

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Marthe van Bronkhorst bekijkt hypocrisie als spectrum: hoe hypocriet ben jij op een schaal van Frans Bauer tot Johan Derksen? Lees meer

Bijsturen 1

Bijsturen

In dit essay legt Belle de Rode de vinger op de zere plek. Ze beschrijft hoe zij de rol van bijsturende kapitein op zich moet nemen omwille van haar zieke vader, terwijl ze juist afscheid had willen nemen van de kritische kapitein die in haar huisde. Lees meer

In je eentje achterblijven

In je eentje achterblijven

Als vriendin K. op een date gaat, denkt Eva van den Boogaard na over hun onuitgesproken pact. Zo lang ze beiden ongelukkig in de liefde zijn, hebben ze elkaar. Maar wat als er iemand dat pact uitstapt? Lees meer

Gelukkig zien jonge mensen het verband tussen toen en nu

Durf te leren van het verleden

Op Dag 150 van de wrede vergeldingsactie van Israël is een eind van de ‘slachting’ van Palestijnen nog niet in zicht. Schrijver Marte Hoogenboom vestigt haar hoop op activisten en journalisten die het verband tussen ‘toen’ en ‘nu’ durven zien. Lees meer

Fatma Shanan: de lichtelijke melancholie van het zomerse alleen zijn 1

Fatma Shanan | De lichtelijke melancholie van het zomerse alleen zijn

Een oase van rust midden in Berlijn. De kleine geschilderde landschappen en zelfportretten in de natuur van Fatma Shanan (1986, Israël) komen goed tot hun recht in de expositieruimte van Dittriech en Schlechtriem. De tentoonstelling ‘The Inn River’ bestaat uit een bescheiden aantal van negen schilderijen. Aucke Paulusma laat zien dat een aandachtige observatie loont, maar dat de schilderijen laten niet per se een vrolijke indruk achterlaten. Lees meer

Reden tot paniek

Reden tot paniek

In dit droomachtige en persoonlijke essay blikt Wouter Degreve terug op zijn jeugd, en hij onderzoekt de effecten daarvan op het heden. Want 'de kracht van de plek waar je bent opgegroeid mag je nooit onderschatten.' Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer