Asset 14

Vriendschaps​verjaardag

Kort verhaal: Vriendschaps​verjaardag 2

Hij doet alles voor Emma. Zij drijft hem tot het uiterste, zeker op hun speciale dag. Een kort verhaal van Karolien Segers over minderwaardigheidsgevoelens in de dierentuin.

De touwen van het klimrek snijden in mijn handen. Ik laat los om naar beneden te zweven, maar jongens van mijn gewicht kunnen hooguit zinken. Ik steek mijn kipnuggetarmen uit naar Emma. Ze heeft zich net klaar gezet, met haar zwemvestkleurige trui aan en haar benen lichtjes gebogen.

Op het laatste moment springt ze opzij. Ik had het kunnen weten dat zij de kapitein van mijn Costa Concordia zou zijn. Mijn gezicht ligt als een struisvogelei in het zand.

“Gaat het?”, vraagt ze. Snel kijk ik de schade na, vooraleer ze er een drama van kan maken of vooraleer ze me uitlacht. Enkel mijn linkerknie is geschaafd en het zand zal nog even in mijn ogen schuren. Met een zakdoek klopt ze het zand van mijn rug en gezicht. “Wie laat zich nu ook van zo hoog vallen?” Haar ogen richten zich op mijn billen. Vlug klop ik het zand eraf, voordat ze zich in het hoofd haalt om er iets harder dan nodig is op te slaan.

Haar ogen stellen vragen, maar haar mond beweegt niet. Zelf zoek ik naar antwoorden, maar mijn kronkels zijn niet de hare. Ze steekt de zakdoek in een van de zakken van haar jeans en draait haar lange blonde staart naar me toe. Ze heeft lang genoeg gewacht voor vandaag. “De flamingo’s wonen nu naast de wrattenzwijnen”, zeg ik om haar de juiste richting uit te sturen. De laatste keer dat we in de dierentuin waren, stonden ze als gastheren vooraan in het park. De nieuwe directeur verhuisde de dieren, omdat hij zogenaamd een jongere visie had op de inrichting van het park. Op hun oude plaats stonden nu panda’s: dieren met een hoger sexappeal.

Emma loopt door de zandbak en springt eruit op de stenen. Het zand valt van haar sneakers. Ondanks de pijn in mijn knieën doe ik haar bewegingen na. Ze lacht om mijn vrouwelijk loopje of omdat ze uitkijkt naar het bezoek aan de flamingo’s.
Wanneer ik bij haar sta, rent ze weg. Het is een spel dat we al vijf jaar spelen, zonder dat iemand weet wat onze regels zijn. Ik ren haar achterna. Ze is altijd sneller geweest.

Veel later dan zij kom ik aan bij de flamingo’s. Ze staat met haar handen in haar zij, zoals Louis XIV op dat ene schilderij. Ze lacht. Haar ogen vertellen een verhaal. In de tijd dat ik er niet was, heeft ze al haar eigen avontuur beleefd.

“Ik heb iets voor jou”, zegt ze, terwijl er wat speekseldruppeltjes op mijn rood aangelopen gezicht belanden. “Eigenlijk is het iets voor ons. Iets om onze vriendschapsverjaardag te vieren. Iets wat er voor zal zorgen dat we die vriendschap voor altijd kunnen bewaren.”

Ze steekt haar flamingoroze gelakte nagels in haar jaszak. “Doe even je ogen dicht”, zegt ze. Liefst zou ik met gesloten ogen in deze cliffhanger blijven, want avonturen waarin ik haar Indiana Jones ben, lopen slecht af.

Emma telt, veel te snelle seconden, tot twintig. Wanneer ze is gestopt met tellen, knijp ik mijn ogen extra hard dicht, zodat de rimpels die ik over veertig jaar krijg nu al zichtbaar zijn.

Ze schopt me tegen de schenen. Mijn ogen flitsen weer open. In haar handpalm ligt een hoopje grijs-witte dons, waar wat modder aanhangt. “Er waren geen ouders bij”, zegt ze. “Als wij hem nu niet adopteren, sterft hij vast. Zie het als je plicht om voor hem te zorgen.” Ik neem het hoopje voorzichtig van haar over en laat het in mijn handen rusten. Het kriebelt, beeft en is warm. Het hartje klopt tegen mijn vingers.

Ik laat het wezentje vallen op het grind. Even kijk ik naar het kreunend, kwetterend donsje.

Emma draait zich om. Ze rent weg en ik weet dat ze deze keer niet meer zal stoppen. Haar blonde paardenstaart beweegt niet zo sierlijk. Het rekkertje is wat van zijn kracht verloren, waardoor het haar een chaos aan slierten is. Ik neem het donsje van het grind, wrijf het vuil voorzichtig met mijn zakdoek weg en stop het in mijn jaszak. Ik zal een goede vader zijn.

  
Mail

Karolien Segers (1994) studeert theater-en filmwetenschappen aan Universiteit Antwerpen. Ze schrijft voor jongerenmedia-agentschap StampMedia en is podiumdichter bij Vers Geweld. Ten slotte is ze ook nog de trotse eigenaar van tien verdacht rechte tenen.

Daphne Prochowski is een illustrator uit Groningen. Haar werk is te omschrijven als kleurrijk en verhalend.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
Lees meer
test
het laatste
De buschauffeur

De buschauffeur

'Kijk door me heen als door de voorruit'. In deze gedichtenreeks van Angelika Geronymaki probeert een buschauffeur krampachtig de kortstondigheid - in tijd, plaats, interactie - te behouden die eigen is aan zijn baan. Lees meer

Kür op muziek

Kür op muziek

”Onlangs las ik over wezentjes die alleen bestaan in de droom van een slapende vrouw.” Nelson Morus schreef een kort verhaal over geforceerde gezelligheid, chatbotgesprekken over lievelingsgerechten, hectiek en de alledaagse sleur. Lees meer

Zo het begon 1

Zo het begon

Nele Peeters schreef een ontroerend verhaal, vol treffende zinnen en beelden. Het is dromerig verhaal, over eenzaamheid, hoop, zorgzaamheid en zwaarte. Lees meer

 1

Het model

De hoofdpersoon in dit verhaal van Feico Sobel poseert op een doordeweekse avond naakt voor een schilderklasje in Spijkenisse. De sessie ontaardt in een bizarre erotische nachtmerrie waarin onze verteller zich totaal verliest. Lees meer

Weke delen

Weke delen

Op de laatste dag van de zomervakantie bedenken vier vrienden een ultieme streek om ‘de Pedofiel’ in het dorp te leveren. Maar tussen Reinout en Jordan is iets anders aan de hand. Een coming of age- verhaal van Nelson Morus over vriendschap, angst, en schaamte. Lees meer

De kieuwbogen kleuren zalmroze

De kieuwbogen kleuren zalmroze

In de zomer van 2022 voltrok zich een milieuramp in de rivier de Oder. Honderdduizenden dode vissen dreven toen naar het oppervlak van de rivier. Emma Zuiderveen schreef een gedichtenreeks waarin ze de oorzaken en gevolgen van deze ramp op zowel individuele als collectieve schaal onderzoekt. Lees meer

De vrouw met de rode haren (ILY)

De vrouw met de rode haren (ILY)

Een verhaal van Ida Blom over de beklemming van verlies en herinnering en het zoeken naar het verleden in het heden. Lees meer

Roku City/heterotopie/spiegels

Roku City / heterotopie / spiegels

Mel Kikkert schreef een multimedia verhaal over Roku een streamingdienst die in de VS ontstaan is. In 2017 bracht Roku een screen saver uit, die je zag als je niets aan het kijken was op hun service. Lees meer

De sofaconstante

De sofaconstante

Uschi Cop schreef een claustrofobische verhalenbundel over zes levens die getekend zijn door een verlangen naar zingeving. De sofaconstante is een voorpublicatie van een van die verhalen uit haar bundel 'Zwaktebod'. Lees meer

Voesten

Voesten

"Misschien is dat man zijn hier: hetzelfde bewegen als de anderen." Voesten van Werner de Valk is een kort verhaal over een eiland met een duistere traditie en over het moeten bewijzen van mannelijkheid. Lees meer

Muze

Muze

Loren Snel schreef een roman over hoe samen te zijn met een ander en intussen trouw te blijven aan jezelf. Haar debuut verschijnt 25 oktober bij uitgeverij Prometheus. Hier lees je een voorpublicatie. Lees meer

Jari

Jari

Dave Boomkens schreef een verhaal over troosteloosheid, onmacht en opgroeien. Over hoe je in een treurig flatgebouw, tussen de nieuwsprogrammering en sportwedstrijden door, een vriend kunt vinden en verliezen. Lees meer

Geef de dag een naam

Geef de dag een naam

Op een hete zomerdag wordt Felipe zwetend wakker. Deze dag, die heet en broeierig is, brengt hem uit evenwicht, tot hij uiteindelijk doet wat hij gezworen had nooit te doen: hij begint te drinken. Een fragment uit de afstudeernovelle van Tiemen Hageman over het verleden proberen los te laten, het leven ruimte geven en adolescent worden. Lees meer

Tussen de randen van een aquarium

Tussen de randen van een aquarium

Wie ben je als je alles kunt zijn? In het fragmentarische afstudeerwerk van Ettie Edens veranderen mensen onder andere in een hoopje, een steen, een natuurkundedocent, water, iemand die limonade drinkt en een lantaarnpaal. Lees meer

Mycelium

Mycelium

Wat als schimmelsporen zich met iedere adem dieper in je longen graven? Met ‘Mycelium’ won Olga Ponjee de juryprijs van Het Rode Oor 2023, de erotische schrijfwedstrijd van Vlaams-Nederlands huis deBuren. Lees meer

Bösendorfer 1

Bösendorfer

Bij Snelders blinkt de piano van het poetsen en de handen van de vijftigjarige eigenaar zijn door ouderdom stram geworden. Wat gebeurt er als een twintiger op bezoek komt om de Bösendorfer te bezichtigen? Met ‘Bösendorfer’ won Nick De Weerdt Het Rode Oor 2023, de erotische schrijfwedstrijd van Vlaams-Nederlands huis deBuren. Lees meer

In mijn droom besta ik uit pixels

In mijn droom besta ik uit pixels

Terra van Dorst keek maandenlang naar livestreams van pleinen en stranden. Dit vertaalde ze naar gedichten over een straat waarin ze haar ouders vindt, een man die haar een sjaal wil verkopen waar je in kan wonen en de zee. Het resultaat is de bundel 'in mijn droom besta ik uit pixels' waarmee ze deze zomer afstudeerde bij de opleiding Creative Writing aan ArtEZ. Lees meer

Pulpa

Pulpa

Ileen Rook schreef een afstudeernovelle over autoriteit, de supermarkt en een teveel aan tanden. Wie is Aline, waar komen al die tanden vandaan en hoe kan ze grip krijgen op een realiteit die steeds verder van haar verwijderd raakt? Lees meer

:Voorpublicatie Magazine Aaah: Mijn vader de eendenmosseljager

🎧 Mijn vader de eendenmosseljager

‘Dat zijn de zenuwen, die horen erbij. Een goede percebeiro is altijd bang.’ Een voorpublicatie uit Aaah!, het nieuwe magazine van Hard//hoofd. Lees meer

Ik kan u nergens vinden

Ik kan u nergens vinden

In dit verhaal van Werner de Valk, praten twee huisgenoten onder het genot van een glas wijn over het bestaan van God. Nooit een goed idee als je je ergert aan elkaar. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer