tickets
Asset 14

Vriendschaps​verjaardag

Kort verhaal: Vriendschaps​verjaardag 2

Hij doet alles voor Emma. Zij drijft hem tot het uiterste, zeker op hun speciale dag. Een kort verhaal van Karolien Segers over minderwaardigheidsgevoelens in de dierentuin.

De touwen van het klimrek snijden in mijn handen. Ik laat los om naar beneden te zweven, maar jongens van mijn gewicht kunnen hooguit zinken. Ik steek mijn kipnuggetarmen uit naar Emma. Ze heeft zich net klaar gezet, met haar zwemvestkleurige trui aan en haar benen lichtjes gebogen.

Op het laatste moment springt ze opzij. Ik had het kunnen weten dat zij de kapitein van mijn Costa Concordia zou zijn. Mijn gezicht ligt als een struisvogelei in het zand.

“Gaat het?”, vraagt ze. Snel kijk ik de schade na, vooraleer ze er een drama van kan maken of vooraleer ze me uitlacht. Enkel mijn linkerknie is geschaafd en het zand zal nog even in mijn ogen schuren. Met een zakdoek klopt ze het zand van mijn rug en gezicht. “Wie laat zich nu ook van zo hoog vallen?” Haar ogen richten zich op mijn billen. Vlug klop ik het zand eraf, voordat ze zich in het hoofd haalt om er iets harder dan nodig is op te slaan.

Haar ogen stellen vragen, maar haar mond beweegt niet. Zelf zoek ik naar antwoorden, maar mijn kronkels zijn niet de hare. Ze steekt de zakdoek in een van de zakken van haar jeans en draait haar lange blonde staart naar me toe. Ze heeft lang genoeg gewacht voor vandaag. “De flamingo’s wonen nu naast de wrattenzwijnen”, zeg ik om haar de juiste richting uit te sturen. De laatste keer dat we in de dierentuin waren, stonden ze als gastheren vooraan in het park. De nieuwe directeur verhuisde de dieren, omdat hij zogenaamd een jongere visie had op de inrichting van het park. Op hun oude plaats stonden nu panda’s: dieren met een hoger sexappeal.

Emma loopt door de zandbak en springt eruit op de stenen. Het zand valt van haar sneakers. Ondanks de pijn in mijn knieën doe ik haar bewegingen na. Ze lacht om mijn vrouwelijk loopje of omdat ze uitkijkt naar het bezoek aan de flamingo’s.
Wanneer ik bij haar sta, rent ze weg. Het is een spel dat we al vijf jaar spelen, zonder dat iemand weet wat onze regels zijn. Ik ren haar achterna. Ze is altijd sneller geweest.

Veel later dan zij kom ik aan bij de flamingo’s. Ze staat met haar handen in haar zij, zoals Louis XIV op dat ene schilderij. Ze lacht. Haar ogen vertellen een verhaal. In de tijd dat ik er niet was, heeft ze al haar eigen avontuur beleefd.

“Ik heb iets voor jou”, zegt ze, terwijl er wat speekseldruppeltjes op mijn rood aangelopen gezicht belanden. “Eigenlijk is het iets voor ons. Iets om onze vriendschapsverjaardag te vieren. Iets wat er voor zal zorgen dat we die vriendschap voor altijd kunnen bewaren.”

Ze steekt haar flamingoroze gelakte nagels in haar jaszak. “Doe even je ogen dicht”, zegt ze. Liefst zou ik met gesloten ogen in deze cliffhanger blijven, want avonturen waarin ik haar Indiana Jones ben, lopen slecht af.

Emma telt, veel te snelle seconden, tot twintig. Wanneer ze is gestopt met tellen, knijp ik mijn ogen extra hard dicht, zodat de rimpels die ik over veertig jaar krijg nu al zichtbaar zijn.

Ze schopt me tegen de schenen. Mijn ogen flitsen weer open. In haar handpalm ligt een hoopje grijs-witte dons, waar wat modder aanhangt. “Er waren geen ouders bij”, zegt ze. “Als wij hem nu niet adopteren, sterft hij vast. Zie het als je plicht om voor hem te zorgen.” Ik neem het hoopje voorzichtig van haar over en laat het in mijn handen rusten. Het kriebelt, beeft en is warm. Het hartje klopt tegen mijn vingers.

Ik laat het wezentje vallen op het grind. Even kijk ik naar het kreunend, kwetterend donsje.

Emma draait zich om. Ze rent weg en ik weet dat ze deze keer niet meer zal stoppen. Haar blonde paardenstaart beweegt niet zo sierlijk. Het rekkertje is wat van zijn kracht verloren, waardoor het haar een chaos aan slierten is. Ik neem het donsje van het grind, wrijf het vuil voorzichtig met mijn zakdoek weg en stop het in mijn jaszak. Ik zal een goede vader zijn.

  
Mail

Karolien Segers (1994) studeert theater-en filmwetenschappen aan Universiteit Antwerpen. Ze schrijft voor jongerenmedia-agentschap StampMedia en is podiumdichter bij Vers Geweld. Ten slotte is ze ook nog de trotse eigenaar van tien verdacht rechte tenen.

Daphne Prochowski is een illustrator uit Groningen. Haar werk is te omschrijven als kleurrijk en verhalend.

Lees verder

Sluit je aan en verzamel kunst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Zonder advertenties en helemaal gratis.

En dat heeft resultaat. Hard//hoofd’ers Iduna Paalman en Joost Oomen werden dit jaar door de Volkskrant verkozen tot literair talent van het jaar.

Een plek als Hard//hoofd kan alleen bestaan met jouw steun. Sluit je daarom bij ons aan en ontvang kunstwerken van veelbelovende makers, een Hard//hoofd-tasje en voorrang voor ons jubileum.

Sluit je aan
het laatste
De humblebrag

De humblebrag

Anne Staal gaat in gesprek met haar miereneter, want er moet haar iets van het hart. Lees meer

Stemmen die wegsterven in de wind

Stemmen die wegsterven in de wind

Een auteur heeft zich teruggetrokken in een grauwe hotelkamer en werkt aan een boek, om niet te hoeven praten en niks uit te hoeven leggen. Voor zolang het duurt. Want van wie is het boek uiteindelijk: van de schrijver of van de lezers? Lees meer

Trots zoals _ zich verhoudt tot _

Trots zoals _ zich verhoudt tot _

Yentl van Stokkum onderzoekt de trots die ze in haar dagelijks leven om zich heen ziet: in kleedkamers, in opgeruimde kamers en in primetime televisieprogramma's. Lees meer

Seoul 2

Seoul

Thijs Joores schreef deze ritmische gedichtencyclus tijdens de jaarwisseling in Seoul. Het begint kalm, maar eindigt in een wervelwind aan gedachten en reflecties. Lees meer

Petrov zit

Petrov zit

Maria draaide zich om en liep de kamer uit. Petrov staarde naar het bruine plastic, de hoorn, de zwart met witte cijfers. Zijn starre billen raakten het leer en zijn ogen werden naar het tafeltje naast het raam getrokken. Het tafeltje met de telefoon, ver buiten zijn bereik. Zijn gedachtes vormden woorden die hij niet... Lees meer

Edward Hopper - Chop Suey

Verdrietvoyeur

Van een veilige afstand laat Babet ons meekijken naar een vrouw in een jas en laat ze ons gissen naar wie deze vrouw is of zou kunnen zijn. Lees meer

Schrijver zkt. band

Schrijver zkt. band

Klimaatdestructie en uitsterfgolven lenen zich normaal alleen voor gepieker en slapeloosheid, maar hier is het album 'Schip, 1912', een conceptalbum over de ondergang van de wereld. Lees meer

Voor Valentina Tereshkova

Voor Valentina Tereshkova

Merel van Slobbe schreef een gedicht over Valentina Tereshkova, walvissen en voor de laatste keer een kamer uitlopen. Lees meer

Engel

Engel

Door een bizar voorval raakt een man begaan met het lot van gevallen engelen. Vanaf dat moment merkt hij hun aanwezigheid overal op en smeedt een plan om ze te helpen. Lees meer

Vuur

Vuur

Eind deze maand verschijnt Max Hermens' chapbook Toch zonken ze niet. Lees hier alvast het korte verhaal ‘Vuur’, over een dochter, een werkloze vader en de krullende schilfers van een berkenbast. Lees meer

Waterlanders

Waterlanders

Annelies van Wijk beschrijft een tragische familiegeschiedenis in de vorm van een kort verhaal. Lees meer

Gedichten geïnspireerd op Long in the Tooth 3

Gedichten geïnspireerd op Long in the Tooth

Yentl van Stokkum schreef drie gedichten ter gelegenheid van de tentoonstelling Long in the Tooth van Josse Pyl. Joëlle de Ruiter maakte er illustraties bij. Lees meer

Tsunami

Tsunami

De vakantie in Frankrijk is anders dan andere zomers, want Katja's opa is overleden. Met haar zus en neef doodt ze de tijd aan de hete kust, tot het noodlot toeslaat. Lees meer

Een zomer op de Wallen (IIII): Voor de show

Voor de show

Leon van de Reep woont al jaren op de Wallen, maar zoekt zijn vertier daar zo ver mogelijk vandaan. En dat terwijl toeristen van over de hele wereld juist naar het Red Light District toe trekken! Deze zomer treedt hij in hun voetsporen en zoekt antwoord op de vraag: wat zoeken die mensen hier? In... Lees meer

Zomerzucht (V): Franse kaas

Franse kaas

De Franse kaas loopt de kamer binnen en kijkt me strak aan. Lees meer

Automatische concepten 24

Kus me, doop me

Gecontroleerd legt hij me in de badkuip, moeite om mijn jurkje uit te doen neemt hij niet. Lees meer

Een zomer op de Wallen (III): Boven het geklaag

Boven het geklaag

Leon van de Reep woont al jaren op de Wallen, maar zoekt zijn vertier daar zo ver mogelijk vandaan. En dat terwijl toeristen van over de hele wereld juist naar het Red Light District toe trekken! Deze zomer treedt hij in hun voetsporen en zoekt antwoord op de vraag: wat zoeken die mensen hier? ‘Het... Lees meer

Zomerzucht (III): 1

Goed dat je bent gekomen

'Druppels zweet komen onder mijn borsten vandaan en uit mijn knieholtes. Kaas glijdt door mijn mond.' Lees meer

Zomerzucht (II): 1

Brandend verlangen

Rose Doolan smelt haast door de hitte. De ijsman op zijn beurt door haar. Lees meer

Vast in het café

Vast in het café

Leon van de Reep woont al jaren op de Wallen, maar zoekt zijn vertier daar zo ver mogelijk vandaan. En dat terwijl toeristen van over de hele wereld juist naar het Red Light District toe trekken! Deze zomer treedt hij in hun voetsporen en zoekt antwoord op de vraag: wat zoeken die mensen hier? ‘Ze... Lees meer

Sluit je aan en verzamel kunst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Het bestaan van zo’n platform is niet vanzelfsprekend. Sluit je daarom bij ons aan en ontvang kunst, een Hard//hoofd-tasje en voorrang voor ons jubileum.

Sluit je aan