Asset 14

Koning Kobra

Kort verhaal: Koning Kobra

Een rijke winkeleigenaar overziet zijn leven, vanachter de kassa van een van zijn winkels. De detailhandel heeft hem geen windeieren gelegd. Maar toch... is dit hoe hij zijn leven had voorgesteld? Een kort verhaal van Elko Born.

Al mijn winkels staan op toplocaties. Ik verkoop elke dag honderden blikjes bier, flessen wijn en bevroren pizza’s. Daar hoef ik niet een mijn best voor te doen. Al die studenten, oude vrouwtjes en gehaaste advocaten komen hun geld gewoon brengen. Ik ben inmiddels zo rijk dat ik me nog om weinig dingen zorgen hoef te maken. Mijn tien vettige vingertjes zitten stuk voor stuk volledig onder de slagroom.

Ik voer dan ook maar weinig uit, ik vul mijn uren met het drinken van cola. Cola drink ik van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat, zonder er verder over na te denken. Wel twintig keer per dag zeg ik: doe mij maar een blikje cola. Ik spreek het woord ‘cola’ graag uit, telkens als de letters over mijn tong rollen voel ik een scherp mesje een sneetje aanbrengen bij mijn toehoorders. Een beetje zoals bij de woorden ‘kanker’, ‘varken’ of ‘begrafenis’.

Ondertussen stroomt het zweet in beekjes van mijn hoofd naar mijn uitpuilende buikrand. Ook daar maak ik me niet druk om. Er was een tijd dat ik twee keer per dag mijn speciaal vervaardigde overhemd wisselde, een keer na het middagmaal en een keer na de thee. Maar daar ben ik inmiddels mee opgehouden.

Nog steeds voel ik schaamte als een klant mij tijdens het afrekenen vol afgunst aankijkt, maar met schaamte vereenzelvig ik me niet meer. Eigenlijk vereenzelvig ik me bijna nergens meer mee. Ik zit er nog steeds, op mijn krukje achter de kassa, maar dan alleen als toeschouwer. Ik ben aanwezig, verstopt tussen sigaretten, condooms en chocoladerepen, maar daar is alles mee gezegd.

Een belletje rinkelt. Ik draai op mijn kruk en pak mijn middagmaal uit de voedsellift. Zoals elke dag liggen er drie stronkjes broccoli en één aangebrand, amper gekruid korstje kipfilet op mijn bord.

Mijn middagmaal is niet alleen een middagmaal, het is ook een boodschap. Een boodschap waarmee ze mijn bestaansrecht in twijfel trekt, een boodschap die ik vergeten ben zodra ik een koud blikje cola opentrek.

We ontmoetten elkaar in mijn geboortedorp. Haar moeder was de kleermaakster van mijn vader. Verstopt achter haar naaimachine kon ik haar lichaam niet zien, maar ik dacht: als ik die smaragden in haar oogkassen thuis in een doosje kan stoppen, dan word ik een twee keer zo goede vechter.

De onderhandelingen duurden niet lang. Al na één bijeenkomst mochten we een half uurtje alleen doorbrengen. Ik vertelde haar dat ik de beste van de wereld wilde worden, dat mijn naam net zo bekend moest worden als die van Muhammad Ali. Zij aaide mijn spieren en vroeg of ze mijn koningin mocht worden. ‘Ik wil rondlopen in de duurste jurken,’ zei ze. ‘Ik wil elke week naar de opera, in Parijs en in New York. Ik wil dineren met de mooiste mensen van de wereld. Alleen als je dat belooft mag je me hebben.’

Het is er nooit van gekomen. Het gevecht van mijn leven eindigde niet op het podium, maar in het ziekenhuis. Veel kan ik er niet over vertellen, ik liep hersenschade op en weet er weinig meer van. Ik weet nog wel dat ik heel erg bang was, bang dat mijn vrouw de rest van mijn leven mijn kont moest afvegen.

Alleen op dat kamertje tekende ik in gedachten een wereldkaart op het plafond, met stippellijntjes van de Eiffeltoren naar het Empire State Building.

Ondertussen wist ik zeker dat alleen een vliegende rolstoel, aangedreven door een raketmotor, nog uitkomst kon bieden.

Robby komt naast me zitten, hij zet een vers blikje cola voor me neer. Vervolgens vertelt hij dat hij dit weekend naar een feest gaat, een feest waar genoeg alcohol zal zijn voor een legerregiment op verlof.

In gedachten zie ik mezelf op zo’n feest. In mijn boxershort zit ik op een troon in het midden van de zaal, net als vroeger lijken mijn spieren uit marmer gebeeldhouwd. Voor me danst mijn vrouw, haar armen en benen krioelen als zwevende slangen door de lucht. Ze kijkt me aan alsof ze wil zeggen: jij bent Koning Kobra, jij bent mijn begin en mijn einde.

Dan komen er nog meer mensen. Opgesteld in rijen, zover ik kan zien, begint iedereen voor me te dansen. De mensen roepen mijn naam, mijn aanwezigheid vervult iedereen met onweerstaanbare vreugde.

Ik vocht niet om rijk te worden. Ik vocht ook niet om met de mooiste mensen van de wereld om te gaan. Ik vocht om de mensen blij te maken, al was het maar voor een paar ogenblikken.

De dag loopt ten einde. Ik drink cola terwijl Robby de vloer lapt. Ik hoop dat hij op zijn feest vreugde zal voelen, dat de mensen in rijen gaan staan en zijn naam zullen roepen.

Dan ga ik op de eerste traptrede staan. Hoe lang zal ik er over doen om de trap te beklimmen? Het afdalen duurde vanochtend twaalf minuten, een minuut langer dan vorige maand.

Ik neem een paar stappen. Ik ben heel voorzichtig, ik weet dat ik voor de tweede keer mijn nek kan breken als ik uit evenwicht raak en van de trap val.

Halverwege pauzeer ik. Ik doe mijn ogen dicht en zie mezelf in bed liggen. Zwetend staar ik naar de wereldkaart op het plafond, naast mij ligt mijn vrouw. Ook zij is wakker, maar we zeggen niets tegen elkaar. Dan pakt mijn vrouw haar kussen en drukt het tegen mijn gezicht.

De wereldkaart zie ik niet meer. De stippellijn van de Eiffeltoren naar het Empire State Building is verdwenen.

In mijn winkels komen studenten, oude vrouwtjes en gehaaste advocaten mij elke dag geld brengen. Maar de mooiste mensen van de wereld ken ik niet.

Mail

Elko Born komt uit Londen, maar woont al een tijdje in Amsterdam. Hij was eerst journalist, nu schrijft hij korte verhalen voor literaire tijdschriften. Later wil hij geschiedenisleraar worden in een dorpje in Engeland.

Lune van der Meulen is illustrator, schilder en schrijver. In haar werk staat de mens en zijn onvermogen vaak centraal. Ze weet eigenlijk nog niet precies wat ze wil, dus doet ze maar zoveel mogelijk van alles.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Overwoekerdagen

Overwoekerdagen

In de serie Natuurgeweld maakt schrijverscollectief Wildgewelf verhalen bij een zoekplaat van Emile Weisz. Welke verhalen weet jij te vinden? Lars Meijer vertelt over het besef dat je 's nachts niet langer een kacheltje bent om naast te liggen en elkaar weer zien voordat de winter begint in een brief die wel eens de laatste zou kunnen zijn. Lees meer

hoofstuk Leonieke Baerwaldt Bouw zandkastelen debuutroman schrijven zand

Bouw zandkastelen

In dit Hoofd//stuk helpt debutant Leonieke Baerwaldt je op weg in het woud van schrijven aan je debuut. Romanschrijven begint vaak als zoektocht naar zand. Lees meer

Nestelen

Nestelen

In de serie Natuurgeweld maakt schrijverscollectief Wildgewelf verhalen bij een zoekplaat van Emile Weisz. Welke verhalen weet jij te vinden? Odette van Heesbeen vertelt over een godswonder, pukkelarmen en uitgroeien tot wie je hoort te zijn. Lees meer

Vlindervleugels

Vlindervleugels

In de serie Natuurgeweld maakt schrijverscollectief Wildgewelf verhalen bij een zoekplaat van Emile Weisz. Welke verhalen weet jij te vinden? Tessa van Rooijen vertelt over het verder woekeren van een lichaam en naar huis willen onder een regendouche met warm water en lavendelzeep. Lees meer

Overgangsperiode

Overgangsperiode

In de serie Natuurgeweld maakt schrijverscollectief Wildgewelf verhalen bij een zoekplaat van Emile Weisz. Welke verhalen weet jij te vinden? Frederike Luijten vertelt over uitgedroogde dijen en het krijgen van een nieuw lichaam. Lees meer

Korfgeest 2

Korfgeest

In de serie Natuurgeweld maakt schrijverscollectief Wildgewelf verhalen bij een zoekplaat van Emile Weisz. Welke verhalen weet jij te vinden? Tim Bongaerts maakte een web van woorden om in te vallen en te wachten op de zondvloed. Lees meer

Je wordt niet thuisgebracht

Je wordt niet thuisgebracht

Een kort verhaal over Passoã, natte patat op de grond van het zwembad, ontsnappingsplannen en verlangens die schuren als zand. Lees meer

Zwamvolk 2

Zwamvolk

In de serie Natuurgeweld maakt schrijverscollectief Wildgewelf verhalen bij een zoekplaat van Emile Weisz. Welke verhalen weet jij te vinden? Lotte Bijl trapt af met een verhaal over het mos dat je komt halen, over hoe een heksenkring ontstaat en zwammen die op gezichten groeien. Lees meer

Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen 5

Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen

Hoe schrijf je over iets wat niet meer tastbaar is? Miray van der Bend schreef een collagegedicht over vakanties van vroeger in Turkije. Over de geur van het vliegveld, de granaatappels in de tuin van haar oma, de rimpels op haar gezicht. Lees meer

Gebroken Kaars van Sanne Balen over yoga, liefde en leed

Gebroken Kaars

De hoofdpersoon schrikt ondersteboven wakker. Hoe geef je jezelf een houding als je wereld op zijn kop staat? De titel van dit kortverhaal van Sanne van Balen over yoga, liefde en leed is tevens de aanbevolen leeshouding. Leg je kamer eens langs je benen omhoog, en begin. Lees meer

Blik of een Lappendeken 3

Blik of een lappendeken

Een fragment uit het afstudeerwerk van Dino de Haas, een sciencefictionstrip over de alledaagse horror van productiviteit, over queer relaties en queer geluk. Lees meer

tot de zon onder gaat / de kleine dingen

tot de zon onder gaat / de kleine dingen

In de gedichten van Nora van Arkel spoelen herinneringen aan en wordt er lego in de sloot gegooid. 'Alsof een eindeloze hoeveelheid tijd zich voor me uitstrekte / loom achterover ging liggen totdat het hele /landschap tijd was geworden'. Lees meer

(Geen onderwerp)

(geen onderwerp)

Vijf huisgenoten proberen via e-mails in contact te blijven over hun huis dat steeds viezer wordt. Lees meer

Iets op sterk water

Iets op sterk water

‘Ben je niet moe van deze stad?’ vraag ik.
‘Nee, ik hou van deze stad.’
‘Dat vroeg ik niet,’ zeg ik.
Iets op sterk water is de afstudeerbundel van Lieke Tijink, een verzameling verhalen over mensen die queer zijn, die elkaar tegenkomen, van elkaar houden, bij elkaar weggaan. Lees meer

Scherpe randen

Scherpe randen

'Ik startte met het wegnemen van de scherpe randen. Als er geen lijnen waren hoefde ik er ook niet langer binnen te kleuren.' Wordt het leven makkelijker als je er letterlijk niet meer op hoeft te focussen? Celine Vervaet legt ons deze vraag voor in dit herkenbare korte verhaal.  Lees meer

Elke dag is lang en prachtig

Elke dag is lang en prachtig

In haar bundel Elke dag is lang en prachtig verkent Femke Zwiep de grenzen van een dag en de grenzen van het gedicht. Lees over 634 andere levens in het verleden, over een zeemansgraf en het wachten tot de Dame Blanche op tafel staat. Lees meer

Slaapkamerraam, wereld 2

Slaapkamerraam, wereld

Buiten is het nacht. Maar wat gebeurt er als je je ogen sluit? Dan kan het buiten net zo goed een zomerse dag in New York zijn. Of een sneeuwlandschap uit je jeugd. De mogelijkheden zijn eindeloos. Lees meer

Ons Eiland en wat we vonden op de kust 3

Ons Eiland en wat we vonden op de kust

In Ons eiland en wat we vonden op de kust (het afstudeerwerk van Liene Schipper) wordt je meegenomen naar een wereld die bijna lijkt op de onze, maar waar olifanthotels kunnen praten, eenzame koeien luid loeien en brandstichting soms de oplossing lijkt. Een zoektocht naar hoe we elkaar kunnen proberen te begrijpen, en wat je nou eigenlijk moet doen als je denkt dat je elkaar eindelijk begrepen hebt.  Lees meer

Stormvogel & Gelegenheidshaiku

Stormvogel & Gelegenheidshaiku

''Het is een dag waarop je stevig in je schoenen moet staan.''
Lees een fragment uit het afstudeerwerk Stormvogel & Gelegenheidshaiku van Suzanne Reedijk: een tweeledige novelle over de zee, het leven dat soms vastloopt, en een reuzenkind dat in een veld verschijnt, en dat ook weer verdwijnt. Lees meer

Tendresse / Nederzettingen

Tendresse / Nederzettingen

Met zijn 'overrompelende, rijke poëzie' won dichter Erwin Hurenkamp dit jaar Editio's Debutantenschrijfwedstrijd. De jury roemde zijn poëzie, die vertrouwde thema's wonderlijk uitwerkt. Lees meer