Asset 14

Koning orgasme en Wilberts grote droogte

Koning orgasme en Wilberts grote droogte

Het is net uit met zijn vriendin als Wilbert de radicale stap neemt om zichzelf te upgraden. Hij neemt zich voor om zich tot genotsmachine om te toveren, het zou zijn marktwaarde op de relatiemarkt enorm verhogen, dat is tenminste zijn uitgangspunt. Zijn gedroomde vervolmaking is de volledige controle over zijn eigen hoogtepunt. Hij wil niet meer klaarkomen, maar wel seks.

Voor de duidelijkheid, Wilbert Cornelissen is dichter, filosoof en mijn bovenbuurman. Wij delen een voordeur, gang en kelder. Vaak raken wij op de trap in gesprek over Husserl, de inherente paradox van het postmodernisme of over insecten. Hij verzamelt namelijk motten en kweekte een korte periode watervlooien.

Waarom zou je niet op die glijbaan stappen en je overgeven aan die seksuele roes?

Wilbert is open over zijn rigoureuze voornemen. Na een lange relatie staat hij alleen en belandt in een vervroegde midlife crisis. Hij zoekt naar een manier om zichzelf te heruitvinden. Deze gezochte wedergeboorte wordt niet alleen gedreven door het single-zijn, maar ook door de wens om op een andere manier met geilheid om te gaan. Of, voortbouwend op Husserl: wanneer Wilbert tijdens seks een fenomenologische reductie uitvoert, de buitenwereld tussen haakjes zet en naar zijn eigen bewustzijnsinhoud kijkt, dan ziet hij hoe zijn bewustzijn is gericht op iets dat verdacht veel op een glijbaan lijkt. Zo’n plastieken buis die je ook wel in zwemparadijzen ziet, waar je eindeloos in rondtolt om dan met een grote plons het water in te glijden. Zo ervaart Wilbert de seksuele roes. Zijn lichaam laat zich gaan en pompt zich naar een orgasme of een 'persoonlijk hoogtepuntje', zoals dat in sommige massagesalons heet. Het is deze glijbaan waaraan hij wil ontsnappen.

Nu is Wilbert misschien wat klein van stuk en kalend, maar dat wordt ruimschoots overschaduwd door zijn kledingkeuze, scherpende intellect en kennis over de fenomenologie en insecten. Ik zie hem altijd met veel vriendinnen. Nu kan ik natuurlijk niet in zijn slaapkamer kijken, maar zijn voornemen om niet meer klaar te komen roept bij mij één vraag op: waarom in vredesnaam? Waarom zou je niet op die glijbaan stappen en je overgeven aan die seksuele roes? Wat is er mis met het orgasme?
Koning orgasme en Wilberts grote droogte 1
Voor Wilbert hangt zijn rigoureuze voornemen niet alleen samen met een ongewilde midlife, maar zijn keuze wordt ook gevoed door een onverwachte bijwerking van de glijbaan. Het orgasme waar we allemaal naar toe werken, deelt namelijk het seksuele spel op in iets dat een begin en een einde heeft. Het persoonlijke hoogtepuntje plaatst de seks onbedoeld in de tijd. Zoals een verhaal start het met een eerste acte waarin lichamen worden besnuffeld en afgetast, wanneer de partners op temperatuur zijn volgt acte twee, het zwaardere werk. Wij laten ons in een roes zakken op zoek naar de afsluitende climax. In het woord klaarkomen zit dit einde al verborgen. Seks wordt hiermee een narratieve ervaring, net zoals een boek of film, het werkt naar een ontknoping toe. Waarbij wijzelf, of de ander, verantwoordelijk zijn voor hoe meeslepend het verhaal is. Terwijl volgens Wilbert seksualiteit ook benaderd kan worden als iets dat buiten de tijd staat. Waarom zou je niet op een willekeurig moment beginnen of stoppen? Zonder klaar te komen. Om eerlijk te zijn, ik heb geen flauw idee.

Seks wordt veel te belangrijk gevonden om aan het individu over te laten.

Er zijn natuurlijk veel manieren om te vozen, rampetampen of te soppen, maar helemaal vrij zijn we hier niet in. Voortplanting en de relatie tussen de seksen is sinds eeuwen onderwerp van onderzoek, experimenteerdrift van talloze voorschriften. Seks, oftewel het welzijn van de bevolking, wordt veel te belangrijk gevonden om aan het individu over te laten. Deze institutionele bemoeienis met het libido komt o.a. naar voren bij talloze religies en zedenmeesters. Het is de bekende moraliserende kijk waarin bepaalde standjes als onnatuurlijk worden gezien. Met kezen of palen via de achterdeur, aan de sjarel snokken of een pijpbeurt gaat immers het mannelijke zaad verloren. Dat wil zeggen, het komt niet in de vrouw terecht. Er moet nageslacht geproduceerd worden! Voor kerk en staat. De correct uitgevoerde zaadlozing is immers een voorwaarde voor het in stand houden van Gods schepping. De juiste ejaculatie produceert onderdanen.

Maar inmiddels hebben wij een seksuele revolutie achter ons en een online wereld met 1001 smaken. Zijn wij niet bevrijd van die betuttelende moraal? Wilbert kan toch zelf zijn seksleven invullen, of niet?
De nadruk op het produceren van nageslacht is misschien naar de achtergrond verschoven, maar het orgasme nadrukkelijk niet. De seksuele norm blijft verbonden met dat persoonlijk hoogtepuntje. Er zijn naast het mannelijke en vrouwelijke orgasme, tegenwoordig ook meervoudige climaxen, g-spots en u-spots, anale en knie-orgasmes, noem maar op. Je kan het zo gek niet verzinnen. Deze wildgroei hangt o.a. samen met een toegenomen kennis over seksualiteit en een economie waarin tijdschriften, internet en televisie om de aandacht van een publiek strijden. Seks zit als een vorst op een troon en wij knielen graag.

Het is deze hegemonie van koning orgasme waaraan Wilbert probeert te ontsnappen. Verlangens komen en gaan zonder dat hij daar veel controle over heeft. Dit maakt hem tot speelbal, niet alleen van zijn eigen begeertes, maar ook van de externe krachten die zijn libido opwekken. Wilbert ervaart lust als een gesel, en zoekt naar vrijheid en autonomie.

In religieuze en politieke kringen zijn er talloze ideeën over wie er wél en wie er niet mag klaarkomen.

Maar net zoals bij het verzamelen van watervlooien, blijkt dit voornemen minder makkelijk dan het klinkt. Nu is er veel te vinden over het opwekken van erecties, lust en het meervoudig orgasme, maar niet direct over het inhouden of vermijden daarvan. Traktaten over het celibaat en beleidsstukken over gedwongen sterilisaties natuurlijk daargelaten, want in religieuze en politieke kringen zijn er talloze ideeën over wie er wél en wie er niet mag klaarkomen.

De fenomenologie is ook niet direct een startpunt voor Wilbert's verlangen. Husserl en andere, Franse filosofen kunnen je prima op weg helpen bij het aanschouwen van je seksuele bewustzijnsstroom op dat moment waarop twee zwetende lichamen elkaar opzuigen. Ze bieden inzicht in het opschorten van een zijnsoordeel tijdens de tinteling van natte tong die over je buik glijdt, in hoe de ervaring van de ander is verweven met de ervaring van een eigen lichaam. Maar fenomenologen geven niet direct praktische tips over hoe je níet klaarkomt.

Hulp vindt Wilbert in een oosters stappenplan, in een Taoïstisch boekje dat belooft om de seksuele energie niet te laten ontsnappen, maar om deze te recyclen. Dit is precies wat hij zoekt! De eerste stappen zien er simpel uit: stop met je best doen, houd je adem in, span je billen aan en trek alle energie uit de schaamstreek naar het hoofd. Dat is alles. Hiermee zou je als man in staat zijn om je hoogtepunt te beheersen. Enige nadeel is dat het stappenplan nogal wat oefening vergt. Om volledige controle over zijn orgasme te krijgen moet de man 10.000 keer masturberen zonder daarbij klaar te komen. Drie jaar lang! Dat is meer dan acht keer per dag!

Wilbert moet zijn orgasme leren beheersen door zich eerst in een krankzinnige overdaad onder te dompelen. Nu is zijn relatie net uit en heeft hij wat vrije tijd om handen, dus hij denkt 'waarom niet?'
Koning orgasme en Wilberts grote droogte 2
Gedurende een aantal jaar traint hij het inhouden van zijn ejaculatie. Tijdens werk, in rij voor de kassa en familiefeestjes trekt Wilbert in stilte de energie uit zijn schaamstreek omhoog, knijpt zijn billen samen en balt de vuisten. Soms kijkt iemand even op, wordt bij de koffiemachine een wenkbrauw opgetrokken of nerveus gelachen. Ik zie Wilbert af en toe op de gang voorbijkomen, even stilhouden, licht schudden en dan weer verder lopen. In een schriftje turft hij netjes de keren af.

Helemaal precies weet hij het niet meer, maar ergens rond poging 3521 begint Wilbert resultaat te boeken en weet steeds vaker net voor de het einde te stoppen. Of beter gezegd, hij blijft hangen in een diffuse staat van genot zonder ontknoping. Dit geeft hem de ruimte om zich heen te kijken, zoals Wilbert zelf aangeeft. Het geeft hem vrijheid. Ik vraag me af waar hij op zo’n moment naar kijkt? Zou hij naar de ander kijken, naar hoe ze haar mondhoeken optrekt, naar die trillende wimper of de haren die op haar voorhoofd plakken? Of zou hij de liefdesstoten turven? 163, 164, 165... Geen flauw idee.

Wilbert gaat op de seksuele glijbaan zitten zonder er ooit vanaf te stappen.

Het is natuurlijk de vraag in hoeverre dit seksuele monnikenwerk verschilt van een knie-orgasme of een andere climax zonder uitwendige ejaculatie? Ook Wilbert heeft goesting en is op zoek naar bevrediging. Enige verschil is dat hij het 'persoonlijke hoogtepuntje' lijkt te vermijden, Wilbert gaat op die seksuele glijbaan zitten zonder er ooit vanaf te stappen. Hij lijkt te blijven hangen in een permanente staat van genot. Tenminste, dat is de theorie.

Met deze upgrade door een downgrade is Wilbert klaar om de relatiemarkt op te gaan, hij stort zich op digitale datingsites. Maar de nieuwverworven liefdestechniek wordt niet met gejuich ontvangen. Verschillende dates verstijven wanneer hij niet klaarkomt, zoeken naar dat kwakje in het condoom. Zijn minnaars beginnen aan zichzelf te twijfelen. Ben ik niet aantrekkelijk en opwindend genoeg? Wie wil er nu níet in mij klaarkomen!? Anderen smeken hem om een lozing op het moment dat hij zijn billen aanspant en de climax vermijdt: 'Waar is mijn persoonlijk hoogtepuntje? Wees niet zo krenterig!'

Waar Wilbert een betere minnaar dacht te worden wordt hij met argwaan bekeken, het orgasme is niet zo eenvoudig uit te bannen. De gezochte vrijheid lijkt verder weg dan ooit, Wilbert heeft ook de ander nodig. Hij kan niet zijn eentje op die glijbaan blijven zitten.

Wilbert Cornelissen (a.k.a. de Mottenfokker) is afgelopen oktober 2018 overleden. Naast vele anekdotes en inzichten, laat Wilbert als dichter ook bundels na. Zijn allerlaatste werk Elke dag een / proefsleuven is een selectie uit 3714 gedichten, waarin Wilbert's fenomenologische kijk op de wereld sterk in doorklinkt. Lees eerst Husserl voor je aan Cornelissen begint, of misschien juist andersom.

Mail

Prosper Prosper schrijft, maakt en verwondert zich.

Friso Blankevoort (a.k.a. Freshco) is een illustrator/designer die woont en werkt in Amsterdam. De skateboardcultuur heeft een grote invloed op zijn werk, dat ook beïnvloed wordt door de traditie van grafisch ontwerp in Nederland.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
De bomen in Roemenië zijn ook vaderloos 2

De bomen in Roemenië zijn ook vaderloos

'ik miste collectieve haast / treinen waar de airco nooit gewerkt heeft / de eenheid die in eenzaamheid zit'. In gedichten die geuren naar 'oostblokstank' onderzoekt Francesca Birlogeanu vervreemding en verdwenen vaders. Lees meer

Dit is ook mijn vakantie

Dit is ook mijn vakantie

"Dit ben ik, met mijn nieuwe wandelschoenen, helemaal uitgerust en braaf nog." Hij hoogtevrees. Zij onverschrokken. In dit korte verhaal van Werner de Valk pakt een hike door de bergen wel heel anders uit dan verwacht. Na afloop zijn daar gelukkig altijd nog de foto's. Lees meer

Bloed en havermout

Bloed en havermout

Een verhaal van Jan Wester over twee zussen, onvoorwaardelijke liefde, klauwende vingers, mantelzorg en Teletubbies. Lees meer

De draad

De draad

Sumai Yahya schreef een kort, poëtisch verhaal over menselijke vleermuizen slingerend aan een draad. Een korte versie verscheen in het papieren magazine, maar lees hier de volledige versie, vol symboliek, donkere massa's, naalden, konijnen met rode ogen en aangeslepen ruggengraten. Lees meer

Iets wat van zijn vader is geweest

Iets wat van zijn vader is geweest

Het is zwarte zaterdag en de tankstations zijn druk. Sigarettenrook en uitlaatgassen blijven "in de windstilte boven het asfalt verstikkend en bewegingsloos hangen." Tristan is, in dit korte verhaal, op weg naar het huis van wijlen zijn vader, een man op wie hij nooit heeft kunnen rekenen. Kan hij het opbrengen om door te rijden? Lees meer

Gedichten Alara Adilow (titel volgt) 2

Straatliedjes

Wat is een huis? 'Iets dat de wraak van de nacht buiten houdt. / Iets waar je naar terugkeert na een lange reis.' In deze nieuwe gedichten van Alara Adilow worden vaders ontvlucht, tijdelijke verblijfplaatsen gevonden en nieuwe relaties op zee aangegaan. Lees meer

Koeman

Koeman

Een kort verhaal van Jan Wester over een veeboer die op papier alles bezit, maar zich niet thuisvoelt in zijn eigen kudde en op zoek is naar een eenheid. Koeman was niet van land, niet van gras. Door de zolen van zijn laarzen was hij afgescheiden van zijn aarde. Hij had ze weleens uitgeschopt, op... Lees meer

 1

"En opeens denk je aan hun lichamen" vertaalde gedichten in samenwerking met Poetry International

Hoe kun je poëzie ook anders ervaren dan via een bundel of op een podium? Achttien studenten
illustratie van de Rotterdamse Willem de Kooning Academie lieten zich inspireren door het werk van
de achttien dichters van het 52 ste  Poetry International Festival dat vandaag van start gaat. De studenten komen
net als de dichters uit de hele wereld. Uit Vietnam, Oekraïne, Moldavië of Mexico, Polen, de
Verenigde Staten of hier uit Nederland. Lees meer

Meer dan een werkwoord

Meer dan een werkwoord

De stem in Nora’s hoofd laat zich niet zomaar het zwijgen opleggen. “Ik vraag me af of het haar bedoeling was dat ik nu zo weinig lichaamsvet over heb dat zelfs een kussen de pijn van het zitten niet verzacht.” Als verdoving en controle ten koste gaan van haar relaties en gezondheid, stelt Nora zich die ene belangrijke vraag: is dit het waard? Lees meer

Dit is geen ode 2

Dit is geen ode

'In dit land word je aan stukken gescheurd. / Ik verzamel jouw gescheurde stukken vlees. / Ik bak je op 200 graden. / Ik deel je uit.' In harde dichtregels verkent Shabnam Baqhiri hoe het is om je echt aan te passen en waarom dit soms noodzakelijk en juist goed is. Lees meer

Train je ego (maar zorg dat het tegen een stootje kan) 1

Train je ego (maar zorg dat het tegen een stootje kan)

Luuk Schokker leerde dat een groot ego bij het schrijven geen overbodige luxe is. Je onzekerheid omarmen maar tegelijkertijd een ego kweken. Hoe doe je dat? Luuk legt het uit. Lees meer

A Sacred Slut_Daan Timmer_Lena Plantinga

A Sacred Slut

Je bent vrouw, het is zomer en je wil wat. Klaarkomen, bijvoorbeeld. In dit broeierige nieuwe kortverhaal van Lena Plantinga speelt een jonge vrouw met zichzelf en het lot. Een verhaal over zoeken naar je seksuele zelf, en haar aantreffen onder het juk van je seksuele verleden. Lees meer

Een lichaam dat liefde opwekt

Een lichaam dat liefde opwekt

Een fragment uit Emy Koopmans 'Tekenen van het universum' over een lichaam dat gelooft dat het moet krimpen om het waard te zijn te worden liefgehad. Lees meer

Mijn Arabisch is verstomd

Mijn Arabisch is verstomd

"Mijn Arabisch is schichtig / ze vermomt zich stilletjes als Hebreeuws." Pelumi Adejumo en Esha Guy Hadjadj vertaalden een gedicht van de Israëlische dichter Almog Behar. Over twee moedertalen, waarvan de één de ander overstemt. Lees meer

Ratrace

Ratrace

Een kort anti-kapitalitsch verhaal van Emma Stomp over De Prestatiemaatschappij, havermelk latte's en mannen met bivakmutsen. Lees meer

Zwarte luiken

Zwarte luiken

Hoe schrijf je over iets ontastbaars zoals rouw? Geïnspireerd door de schilderijen van Francis Bacon verkent Thijs Joores in deze gedichtenreeks de impact van verlies. Lees meer

Gezocht z.s.m. 1

Gezocht z.s.m.

Liefde is te vervangen, althans dat houden datingapps ons voor. Maar wat als je iemand bent verloren van wie je er maar één had, zoals je moeder? Babet te Winkel bijt het spits af van een nieuwe reeks waarvoor Stichting Literaire Activiteiten Amsterdam de samenwerking aangaat met verschillende literaire platforms. Lees meer

Kopje suiker

Kopje suiker

Souvenirsmokken, feestmokken, mokken met rare handvaten, mokken met popcultuurfiguren en mokken van de IKEA. In dit korte verhaal over verbinding en contact geven mokken een intiem kijkje in het leven van de buurt. Lees meer

Nieuwe coronificatie

Nieuwe coronificatie

Marthe van Bronkhorst opent het nieuwe jaar op poëtische wijze. Lees meer

Stop met schrijven!

Stop met schrijven!

Jens Meijen vergelijkt het schrijfproces met auto-onderhoud en weet hoe je als schrijver goed zorgt voor je mentale gezondheid. Wat heeft schrijven te maken met het worden van een popster en waarom moet je volgens Jens eerst stoppen met schrijven? Lees meer

Het is eindelijk zover: 12,5 jaar Hard//hoofd in Het HEM!

Op zaterdag 1 oktober viert Hard//hoofd haar 12,5-jarige jubileum in kunsthal Het HEM, een oude munitiefabriek die is omgetoverd tot culturele vrijplaats. In 2020 moesten we ons 10-jarige jubileum om bekende redenen helaas annuleren, nu vieren we alsnog het verleden, het heden en de toekomst van Hard//hoofd!

Bestel je ticket!