Asset 14

Koning orgasme en Wilberts grote droogte

Koning orgasme en Wilberts grote droogte

Het is net uit met zijn vriendin als Wilbert de radicale stap neemt om zichzelf te upgraden. Hij neemt zich voor om zich tot genotsmachine om te toveren, het zou zijn marktwaarde op de relatiemarkt enorm verhogen, dat is tenminste zijn uitgangspunt. Zijn gedroomde vervolmaking is de volledige controle over zijn eigen hoogtepunt. Hij wil niet meer klaarkomen, maar wel seks.

Voor de duidelijkheid, Wilbert Cornelissen is dichter, filosoof en mijn bovenbuurman. Wij delen een voordeur, gang en kelder. Vaak raken wij op de trap in gesprek over Husserl, de inherente paradox van het postmodernisme of over insecten. Hij verzamelt namelijk motten en kweekte een korte periode watervlooien.

Waarom zou je niet op die glijbaan stappen en je overgeven aan die seksuele roes?

Wilbert is open over zijn rigoureuze voornemen. Na een lange relatie staat hij alleen en belandt in een vervroegde midlife crisis. Hij zoekt naar een manier om zichzelf te heruitvinden. Deze gezochte wedergeboorte wordt niet alleen gedreven door het single-zijn, maar ook door de wens om op een andere manier met geilheid om te gaan. Of, voortbouwend op Husserl: wanneer Wilbert tijdens seks een fenomenologische reductie uitvoert, de buitenwereld tussen haakjes zet en naar zijn eigen bewustzijnsinhoud kijkt, dan ziet hij hoe zijn bewustzijn is gericht op iets dat verdacht veel op een glijbaan lijkt. Zo’n plastieken buis die je ook wel in zwemparadijzen ziet, waar je eindeloos in rondtolt om dan met een grote plons het water in te glijden. Zo ervaart Wilbert de seksuele roes. Zijn lichaam laat zich gaan en pompt zich naar een orgasme of een 'persoonlijk hoogtepuntje', zoals dat in sommige massagesalons heet. Het is deze glijbaan waaraan hij wil ontsnappen.

Nu is Wilbert misschien wat klein van stuk en kalend, maar dat wordt ruimschoots overschaduwd door zijn kledingkeuze, scherpende intellect en kennis over de fenomenologie en insecten. Ik zie hem altijd met veel vriendinnen. Nu kan ik natuurlijk niet in zijn slaapkamer kijken, maar zijn voornemen om niet meer klaar te komen roept bij mij één vraag op: waarom in vredesnaam? Waarom zou je niet op die glijbaan stappen en je overgeven aan die seksuele roes? Wat is er mis met het orgasme?
Koning orgasme en Wilberts grote droogte 1
Voor Wilbert hangt zijn rigoureuze voornemen niet alleen samen met een ongewilde midlife, maar zijn keuze wordt ook gevoed door een onverwachte bijwerking van de glijbaan. Het orgasme waar we allemaal naar toe werken, deelt namelijk het seksuele spel op in iets dat een begin en een einde heeft. Het persoonlijke hoogtepuntje plaatst de seks onbedoeld in de tijd. Zoals een verhaal start het met een eerste acte waarin lichamen worden besnuffeld en afgetast, wanneer de partners op temperatuur zijn volgt acte twee, het zwaardere werk. Wij laten ons in een roes zakken op zoek naar de afsluitende climax. In het woord klaarkomen zit dit einde al verborgen. Seks wordt hiermee een narratieve ervaring, net zoals een boek of film, het werkt naar een ontknoping toe. Waarbij wijzelf, of de ander, verantwoordelijk zijn voor hoe meeslepend het verhaal is. Terwijl volgens Wilbert seksualiteit ook benaderd kan worden als iets dat buiten de tijd staat. Waarom zou je niet op een willekeurig moment beginnen of stoppen? Zonder klaar te komen. Om eerlijk te zijn, ik heb geen flauw idee.

Seks wordt veel te belangrijk gevonden om aan het individu over te laten.

Er zijn natuurlijk veel manieren om te vozen, rampetampen of te soppen, maar helemaal vrij zijn we hier niet in. Voortplanting en de relatie tussen de seksen is sinds eeuwen onderwerp van onderzoek, experimenteerdrift van talloze voorschriften. Seks, oftewel het welzijn van de bevolking, wordt veel te belangrijk gevonden om aan het individu over te laten. Deze institutionele bemoeienis met het libido komt o.a. naar voren bij talloze religies en zedenmeesters. Het is de bekende moraliserende kijk waarin bepaalde standjes als onnatuurlijk worden gezien. Met kezen of palen via de achterdeur, aan de sjarel snokken of een pijpbeurt gaat immers het mannelijke zaad verloren. Dat wil zeggen, het komt niet in de vrouw terecht. Er moet nageslacht geproduceerd worden! Voor kerk en staat. De correct uitgevoerde zaadlozing is immers een voorwaarde voor het in stand houden van Gods schepping. De juiste ejaculatie produceert onderdanen.

Maar inmiddels hebben wij een seksuele revolutie achter ons en een online wereld met 1001 smaken. Zijn wij niet bevrijd van die betuttelende moraal? Wilbert kan toch zelf zijn seksleven invullen, of niet?
De nadruk op het produceren van nageslacht is misschien naar de achtergrond verschoven, maar het orgasme nadrukkelijk niet. De seksuele norm blijft verbonden met dat persoonlijk hoogtepuntje. Er zijn naast het mannelijke en vrouwelijke orgasme, tegenwoordig ook meervoudige climaxen, g-spots en u-spots, anale en knie-orgasmes, noem maar op. Je kan het zo gek niet verzinnen. Deze wildgroei hangt o.a. samen met een toegenomen kennis over seksualiteit en een economie waarin tijdschriften, internet en televisie om de aandacht van een publiek strijden. Seks zit als een vorst op een troon en wij knielen graag.

Het is deze hegemonie van koning orgasme waaraan Wilbert probeert te ontsnappen. Verlangens komen en gaan zonder dat hij daar veel controle over heeft. Dit maakt hem tot speelbal, niet alleen van zijn eigen begeertes, maar ook van de externe krachten die zijn libido opwekken. Wilbert ervaart lust als een gesel, en zoekt naar vrijheid en autonomie.

In religieuze en politieke kringen zijn er talloze ideeën over wie er wél en wie er niet mag klaarkomen.

Maar net zoals bij het verzamelen van watervlooien, blijkt dit voornemen minder makkelijk dan het klinkt. Nu is er veel te vinden over het opwekken van erecties, lust en het meervoudig orgasme, maar niet direct over het inhouden of vermijden daarvan. Traktaten over het celibaat en beleidsstukken over gedwongen sterilisaties natuurlijk daargelaten, want in religieuze en politieke kringen zijn er talloze ideeën over wie er wél en wie er niet mag klaarkomen.

De fenomenologie is ook niet direct een startpunt voor Wilbert's verlangen. Husserl en andere, Franse filosofen kunnen je prima op weg helpen bij het aanschouwen van je seksuele bewustzijnsstroom op dat moment waarop twee zwetende lichamen elkaar opzuigen. Ze bieden inzicht in het opschorten van een zijnsoordeel tijdens de tinteling van natte tong die over je buik glijdt, in hoe de ervaring van de ander is verweven met de ervaring van een eigen lichaam. Maar fenomenologen geven niet direct praktische tips over hoe je níet klaarkomt.

Hulp vindt Wilbert in een oosters stappenplan, in een Taoïstisch boekje dat belooft om de seksuele energie niet te laten ontsnappen, maar om deze te recyclen. Dit is precies wat hij zoekt! De eerste stappen zien er simpel uit: stop met je best doen, houd je adem in, span je billen aan en trek alle energie uit de schaamstreek naar het hoofd. Dat is alles. Hiermee zou je als man in staat zijn om je hoogtepunt te beheersen. Enige nadeel is dat het stappenplan nogal wat oefening vergt. Om volledige controle over zijn orgasme te krijgen moet de man 10.000 keer masturberen zonder daarbij klaar te komen. Drie jaar lang! Dat is meer dan acht keer per dag!

Wilbert moet zijn orgasme leren beheersen door zich eerst in een krankzinnige overdaad onder te dompelen. Nu is zijn relatie net uit en heeft hij wat vrije tijd om handen, dus hij denkt 'waarom niet?'
Koning orgasme en Wilberts grote droogte 2
Gedurende een aantal jaar traint hij het inhouden van zijn ejaculatie. Tijdens werk, in rij voor de kassa en familiefeestjes trekt Wilbert in stilte de energie uit zijn schaamstreek omhoog, knijpt zijn billen samen en balt de vuisten. Soms kijkt iemand even op, wordt bij de koffiemachine een wenkbrauw opgetrokken of nerveus gelachen. Ik zie Wilbert af en toe op de gang voorbijkomen, even stilhouden, licht schudden en dan weer verder lopen. In een schriftje turft hij netjes de keren af.

Helemaal precies weet hij het niet meer, maar ergens rond poging 3521 begint Wilbert resultaat te boeken en weet steeds vaker net voor de het einde te stoppen. Of beter gezegd, hij blijft hangen in een diffuse staat van genot zonder ontknoping. Dit geeft hem de ruimte om zich heen te kijken, zoals Wilbert zelf aangeeft. Het geeft hem vrijheid. Ik vraag me af waar hij op zo’n moment naar kijkt? Zou hij naar de ander kijken, naar hoe ze haar mondhoeken optrekt, naar die trillende wimper of de haren die op haar voorhoofd plakken? Of zou hij de liefdesstoten turven? 163, 164, 165... Geen flauw idee.

Wilbert gaat op de seksuele glijbaan zitten zonder er ooit vanaf te stappen.

Het is natuurlijk de vraag in hoeverre dit seksuele monnikenwerk verschilt van een knie-orgasme of een andere climax zonder uitwendige ejaculatie? Ook Wilbert heeft goesting en is op zoek naar bevrediging. Enige verschil is dat hij het 'persoonlijke hoogtepuntje' lijkt te vermijden, Wilbert gaat op die seksuele glijbaan zitten zonder er ooit vanaf te stappen. Hij lijkt te blijven hangen in een permanente staat van genot. Tenminste, dat is de theorie.

Met deze upgrade door een downgrade is Wilbert klaar om de relatiemarkt op te gaan, hij stort zich op digitale datingsites. Maar de nieuwverworven liefdestechniek wordt niet met gejuich ontvangen. Verschillende dates verstijven wanneer hij niet klaarkomt, zoeken naar dat kwakje in het condoom. Zijn minnaars beginnen aan zichzelf te twijfelen. Ben ik niet aantrekkelijk en opwindend genoeg? Wie wil er nu níet in mij klaarkomen!? Anderen smeken hem om een lozing op het moment dat hij zijn billen aanspant en de climax vermijdt: 'Waar is mijn persoonlijk hoogtepuntje? Wees niet zo krenterig!'

Waar Wilbert een betere minnaar dacht te worden wordt hij met argwaan bekeken, het orgasme is niet zo eenvoudig uit te bannen. De gezochte vrijheid lijkt verder weg dan ooit, Wilbert heeft ook de ander nodig. Hij kan niet zijn eentje op die glijbaan blijven zitten.

Wilbert Cornelissen (a.k.a. de Mottenfokker) is afgelopen oktober 2018 overleden. Naast vele anekdotes en inzichten, laat Wilbert als dichter ook bundels na. Zijn allerlaatste werk Elke dag een / proefsleuven is een selectie uit 3714 gedichten, waarin Wilbert's fenomenologische kijk op de wereld sterk in doorklinkt. Lees eerst Husserl voor je aan Cornelissen begint, of misschien juist andersom.

Mail

Prosper de Roos is programmamaker en filosoof. Hij verwondert zich over die veranderlijke en lastige scheidslijn tussen de mens en zijn omgeving.

Friso Blankevoort (a.k.a. Freshco) is een illustrator/designer die woont en werkt in Amsterdam. De skateboardcultuur heeft een grote invloed op zijn werk, dat ook beïnvloed wordt door de traditie van grafisch ontwerp in Nederland.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Je wordt niet thuisgebracht

Je wordt niet thuisgebracht

Een kort verhaal over Passoã, natte patat op de grond van het zwembad, ontsnappingsplannen en verlangens die schuren als zand. Lees meer

Zwamvolk 2

Zwamvolk

In de serie Natuurgeweld maakt schrijverscollectief Wildgewelf verhalen bij een zoekplaat van Emile Weisz. Welke verhalen weet jij te vinden? Lotte Bijl trapt af met een verhaal over het mos dat je komt halen, over hoe een heksenkring ontstaat en zwammen die op gezichten groeien. Lees meer

Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen 5

Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen

Hoe schrijf je over iets wat niet meer tastbaar is? Miray van der Bend schreef een collagegedicht over vakanties van vroeger in Turkije. Over de geur van het vliegveld, de granaatappels in de tuin van haar oma, de rimpels op haar gezicht. Lees meer

Gebroken Kaars van Sanne Balen over yoga, liefde en leed

Gebroken Kaars

De hoofdpersoon schrikt ondersteboven wakker. Hoe geef je jezelf een houding als je wereld op zijn kop staat? De titel van dit kortverhaal van Sanne van Balen over yoga, liefde en leed is tevens de aanbevolen leeshouding. Leg je kamer eens langs je benen omhoog, en begin. Lees meer

Blik of een Lappendeken 3

Blik of een lappendeken

Een fragment uit het afstudeerwerk van Dino de Haas, een sciencefictionstrip over de alledaagse horror van productiviteit, over queer relaties en queer geluk. Lees meer

tot de zon onder gaat / de kleine dingen

tot de zon onder gaat / de kleine dingen

In de gedichten van Nora van Arkel spoelen herinneringen aan en wordt er lego in de sloot gegooid. 'Alsof een eindeloze hoeveelheid tijd zich voor me uitstrekte / loom achterover ging liggen totdat het hele /landschap tijd was geworden'. Lees meer

(Geen onderwerp)

(geen onderwerp)

Vijf huisgenoten proberen via e-mails in contact te blijven over hun huis dat steeds viezer wordt. Lees meer

Iets op sterk water

Iets op sterk water

‘Ben je niet moe van deze stad?’ vraag ik.
‘Nee, ik hou van deze stad.’
‘Dat vroeg ik niet,’ zeg ik.
Iets op sterk water is de afstudeerbundel van Lieke Tijink, een verzameling verhalen over mensen die queer zijn, die elkaar tegenkomen, van elkaar houden, bij elkaar weggaan. Lees meer

Scherpe randen

Scherpe randen

'Ik startte met het wegnemen van de scherpe randen. Als er geen lijnen waren hoefde ik er ook niet langer binnen te kleuren.' Wordt het leven makkelijker als je er letterlijk niet meer op hoeft te focussen? Celine Vervaet legt ons deze vraag voor in dit herkenbare korte verhaal.  Lees meer

Elke dag is lang en prachtig

Elke dag is lang en prachtig

In haar bundel Elke dag is lang en prachtig verkent Femke Zwiep de grenzen van een dag en de grenzen van het gedicht. Lees over 634 andere levens in het verleden, over een zeemansgraf en het wachten tot de Dame Blanche op tafel staat. Lees meer

Slaapkamerraam, wereld 2

Slaapkamerraam, wereld

Buiten is het nacht. Maar wat gebeurt er als je je ogen sluit? Dan kan het buiten net zo goed een zomerse dag in New York zijn. Of een sneeuwlandschap uit je jeugd. De mogelijkheden zijn eindeloos. Lees meer

Ons Eiland en wat we vonden op de kust 3

Ons Eiland en wat we vonden op de kust

In Ons eiland en wat we vonden op de kust (het afstudeerwerk van Liene Schipper) wordt je meegenomen naar een wereld die bijna lijkt op de onze, maar waar olifanthotels kunnen praten, eenzame koeien luid loeien en brandstichting soms de oplossing lijkt. Een zoektocht naar hoe we elkaar kunnen proberen te begrijpen, en wat je nou eigenlijk moet doen als je denkt dat je elkaar eindelijk begrepen hebt.  Lees meer

Stormvogel & Gelegenheidshaiku

Stormvogel & Gelegenheidshaiku

''Het is een dag waarop je stevig in je schoenen moet staan.''
Lees een fragment uit het afstudeerwerk Stormvogel & Gelegenheidshaiku van Suzanne Reedijk: een tweeledige novelle over de zee, het leven dat soms vastloopt, en een reuzenkind dat in een veld verschijnt, en dat ook weer verdwijnt. Lees meer

Tendresse / Nederzettingen

Tendresse / Nederzettingen

Met zijn 'overrompelende, rijke poëzie' won dichter Erwin Hurenkamp dit jaar Editio's Debutantenschrijfwedstrijd. De jury roemde zijn poëzie, die vertrouwde thema's wonderlijk uitwerkt. Lees meer

Waar ik een slaapkamer heb gehad

Waar ik een slaapkamer heb gehad

Malika Soudani verzamelt de herinneringen die ze nog heeft aan alle plekken waar ze een slaapkamer heeft gehad, vanaf haar geboorte tot aan het moment waarop ze haar afstudeerbundel schrijft. Hier lees je een fragment uit 'Waar ik een slaapkamer heb gehad'. Over een zusje met kanker, twee culturen onder één dak, bruin zijn in een witte familie en een gebroken gezin.  Lees meer

Wat ik mezelf beloof

Wat ik mezelf beloof

Een poging om alles te vergeten, om je af te sluiten voor je herinneringen, is op voorhand gedoemd om te mislukken. Een kort verhaal over de (on)mogelijkheid om schoon schip te maken. Lees meer

Kat, boom

Kat, boom

Een meisje klimt in een boom tijdens verstoppertje en wordt door de andere kinderen vergeten. Lees meer

Soon After Midnight 1

Soon After Midnight

Wat zegt de taal die we al gelezen of gehoord hebben ons nog? David Meijers onderzoekt de verhalen achter citaten. Zijn tekst is te vinden in de publicatie van de schrijfworkshop van Stichting Perdu in Amsterdam. Lees meer

Vertrouwen op iets wat niet bestaat

Vertrouwen op iets wat niet bestaat

Else Boer is dol op praktisch advies over schrijven. Een scène schrijven, een verhaallijn uitwerken, overal is wel een stappenplan voor te vinden. Het belangrijkste is: volhouden en nooit maar dan ook nooit stoppen. Simpel toch? Makkelijker gezegd dan gedaan, zegt Else, die vertelt over hoe je soms wel en niet kan vertrouwen op je verhaal. Lees meer

Ruimtes

Een vertrouwd lichaam om in samen te zijn

Een jaar geleden moest Charlotte de Beus opnieuw leren praten, lezen en schrijven. In deze drie gedichten onderzoekt ze met poëtische scherpte haar herstel en het lichaam als “een onbetrouwbare woning voor dakloze gedachtes.” Lees meer