Foto: privécollectie Ava Mees List Mees heeft een Albert Heijn-vakantie in Rotterdam." /> Foto: privécollectie Ava Mees List Mees heeft een Albert Heijn-vakantie in Rotterdam." />
Asset 14

Kakkerlak


Foto: privécollectie Ava Mees List

Ik hou onwijs van Rotterdam. Ja je hoort het goed. Een getogen Amsterdammer met een liefde voor Rotterdam. Dat stomme vijandige gezaag komt me echt zwaar de strot uit. Als ik zeg dat ik naar Rotterdam ga en ik krijg een sneer en een “Waarom?” en een “Daar valt toch niets te beleven!” naar mijn hoofd geslingerd heb je mij goed geïrriteerd. Welke zichzelf respecterende kosmopoliet houdt zich nu nog op met het rancuneus afzeiken van een plek die men hoogstwaarschijnlijk nimmer bezocht? Nee, ik doe niet mee aan die Ajax-Feyenoord flauwekul. Ik pak namelijk graag de trein naar de havenstad. Sterker nog, ik noem Rotterdam al jaren mijn vakantieoord.

Drieëneenhalf jaar geleden stapte ik in op Amsterdam Centraal, gevaarlijk slingerend met een fiets in de handen waar een klein koffertje met twintig zomerjurken op balanceerde. Eenmaal aangekomen kon ik gelijk op mijn vertrouwde stalen ros de Mauritsweg op fietsen. Ik moet zeggen, het gebruiken van een fiets maakt dat een stad als je eigen voelt. Niemand kan zien dat je er niet bij hoort, dat je niet één van hen bent. Ik fietste door naar het huis van een vriend. Zijn huisgenoten waren op vakantie, en zo had ik in ene een kamer voor mezelf. Drie weken lang zou ik blijven. Het was ten tijde van een hittegolf, en we noemden het mijn Albert Heyn-vakantie. Elke dag reed ik over de prachtige Heemraadssingel naar de supermarkt, om een keur aan luxeproducten in te laden. Thuis wachtte mijn makker, met een boek in de hand op het zonnige balkon. Dan trokken we een fles wijn open, aten druiven uit de vriezer, draaiden Malinese desert blues. Het was alsof we jarenlang getrouwd waren, er gingen dagen voorbij dat niemand de moeite deed om meer aan te trekken dan een onderbroek, dat we nauwelijks converseerden, dat alles zonder communicatie verliep. Maar altijd met veel liefde, en uiteraard met gescheiden slaapkamers.

Op een dag stond ik in de Albert Heyn op de Binnenweg, toen ik tegen een oude bekende opliep. Alsof het de normaalste zaak van de wereld was dat ik in Rotterdam zo naast de pakken pasta en de blikken tomaat stond, zei hij me gedag. “He Mees, mijn studio is hiernaast, ga je mee bier drinken op het dak?” Dat hoefde hij me natuurlijk geen twee keer te zeggen, en voor ik het wist stond ik met de hakken in de hand op vier hoog te balanceren op een dakgoot, alvorens me te kunnen nestelen in de kussens. En zo keken we uit over de skyline van Rotterdam. In de verte zagen we het Nationale Nederlanden gebouw, de Erasmusbrug, de Euromast. Wie zegt dat Rotterdam een lelijke stad is, is nooit verder gekomen dan de Koopgoot. Behalve veel vernieuwende architectuur, zijn er ook wijken vol prachtige oude huizen, en wie voor het eerst oog in oog staat met de Delfshaven zal ongetwijfeld een zucht moeten slaken om het pittoreske aanzicht. Ja, daar op dat dak werd mijn genegenheid voor deze stad, met al zijn creatieve en eerlijke inwoners, weer bevestigd.

Deze week is het Internationale Film Festival Rotterdam in volle gang. Ook ik deed even de stad aan, voor films, feesten, en een katerlunch in Hotel New York. Alsof ik nooit was weggeweest zat ik in de Tikibar, de Schouwburg, de Doelen, Hotel Central, en eenmaal veilig en wel in de trein op weg naar mijn eerste liefde Amsterdam besloot ik dat er dit jaar maar weer nodig een vakantie moest worden ingepland.

Mail

Ava Mees List

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer