Asset 14

Jongen

Jongen

Het is Fakeweek op Hard//hoofd! In zaken van liefde kun je maar beter niet te eerlijk zijn, leert een moeder haar puberzoon in dit korte verhaal. 'We kunnen alles verzínnen. Wat zou je leuk wíllen vinden?'

Noah! Kijk eens. Kijk eens op! Niet zó kijken. Er is niets erger voor een moeder dan een kind dat met zijn ogen rolt. Draai je gezicht eens naar links. Ellen had gelijk, dit is je beste kant. Vanaf deze kant bekeken is je neus groter, lekker mannelijk, haast Romeins, best sexy. Het is een goede foto, kijk maar, deze zal in de smaak vallen. Gek dat het mij nooit is opgevallen. Ik kijk natuurlijk ook niet naar je als potentieel liefdesobject. NIET met je ogen rollen. Als jij je wat meer met jezelf bezig zou houden, hoefden wij dat niet voor je te doen. Je bent zestien jaar verdomme, je kan toch wel een eigen plan trekken? Waarom kan niemand in dit gezin voor zichzelf beslissen? Het is niet mijn schuld dat we hier zitten. Oké, het was mijn idee, maar ik stond open voor suggesties die er niet zijn gekomen.

Dit is pas de derde dag van de vakantie en ik weet nu al hoe jij je weken hier gaat invullen. Wordt het vandaag chocoladesaus of discodip? Kom je voor elf uur of pas na de lunch uit je tent? Je weigert je T-shirt uit te trekken midden in een hittegolf, de enige beweging die je maakt is een cirkel rondom dit huisje om maar in de schaduw te blijven, en je bent nog niet één keer gaan zwemmen terwijl de zee recht voor je neus ligt te fonkelen. Dat is toch geen va-kan-tie. Ik wil niet dat je later met spijt terugkijkt naar hoe je je jeugd verspild hebt. Lieverd, ik begrijp dat een begin maken ingewikkeld is. Is het mijn schuld? Ik heb je zestien jaar met rust gelaten, voor je gezorgd, je brood gesmeerd, alles gegeven wat je nodig had. Ik had lang geleden moeten stoppen met kleding voor je uit te zoeken. Nu kun je niet voor jezelf denken en geen keuzes maken. Net als je vader. Zijn collega’s lopen over hem heen. En weet je, volgens mij niet eens expres, ze zien hem gewoon niet. Hij is geen voorbeeld. Praat hij weleens met je, zoals wij doen? Weet hij wat er in je omgaat? Ik zal het deze week eens met hem hebben over wat jij nodig hebt.

Toen ik je vader ontmoette… Ik was maar een paar jaar ouder dan jij, wat wist ik nou? Hij was mysterieus, dacht ik. Laat niet zomaar iedereen toe, dacht ik ook. Maar wat ik wil zeggen: sommige meisjes vinden dat stille van jullie interessant. Ze denken dat er iets achter zit. Daar valt best mee te werken, als ze weten dat je bestaat. Noah, je houdt jezelf onzichtbaar. Je moet je leefwereld vergroten. Dan kun je zuchten en puffen, maar ik zie wel honderd jongeren over het strand en achter elkaar aan rennen, terwijl slechts één jongen zich in het donker verschuilt. Wat denk je van een vakantievriendinnetje? Niet zo vies kijken.

Vakantieliefde is een goede vorm om met dat soort gevoelens te gaan oefenen. Uit te zoeken wat je leuk vindt aan een meisje, maar vooral hoe je een leuke jongen bent. Welke eigenschappen je nog moet ontwikkelen, zoals charmant leren zijn. Daar hadden we het dus net over, met Ellen en Sabah, over dat je een knappe jongen bent die zich geen houding weet. Sabah vertelde me over haar dochter, die heeft haar vriend op een app ontmoet. Meisjes van jouw leeftijd zitten er ook op. Zes foto’s uploaden, waarvan we nu al één echt recente hebben gemaakt, zo makkelijk is een begin. Ik heb al een paar foto’s uitgezocht, heb een hele selectie gemaakt. Weet je nog vorige zomer in Frankrijk? Toen wilde je ook al niet veel. Ik heb een foto van je bij die waterval, de enige foto waarop je iets aan het dóen bent. Het is niet eens aan je gezicht af te lezen dat je geen zin had om mee te gaan. Beetje avontuurlijk. Die foto liet ik maandenlang zien op werk. Maar ik wil niet dat iedereen me halfnaakt ziet! Het is zomer, alle mensen lopen en fietsen halfnaakt rond. Kom op, trek dat T-shirt uit!

Het volgende onderdeel is ingewikkelder. Kijk eens mee. Hier moet je iets over jezelf vertellen, iets gevats, een paar woorden over je hobby’s. Een omschrijving van wie je bent. Een klein veld en toch zo moeilijk te vullen bij jou. Ik ben trots dat je niet rookt of blowt, niet pas bij zonsopkomst thuiskomt, geen crimineel en geen pestkop bent, maar wie ben je dan wel? Je durft niemand te zijn. Het is ook moeilijk om te weten wat je beweegt. Omdat je nog een jongen bent, vindt niemand dat erg. Maar je bent bijna geen jongen meer. Het leuke is dat je hier maar kort bent en niemand kent. We kunnen het verzínnen. Wat zou je leuk wíllen vinden? Laten we iets stoers bedenken. Je hebt het toch altijd over die jongens met scooters? Zo’n brommertje. Meisje achterop. Je kunt ze klootzakken vinden, maar ze laten tenminste een indruk achter. Op dit eiland mag alleen gefietst worden. Ze kunnen je niet op je leugen betrappen. Je moet het niet te serieus nemen, het is slechts een vingeroefening voor thuis, waar ik je trouwens verbied op een scooter te rijden en een klootzak te zijn.

Kijk, je staat nog aan het begin, vóór het begin. Wie je gaat worden moet je nog gaan maken. Sommige mensen hebben andere mensen om zich heen nodig om bij af te kijken. Ik heb te laat door gehad dat je niet op je zus lijkt en ook niet op mij. Je bent net als je vader. Hij kan je niet vertellen hoe je een man wordt, wat een man is, want dat weet hij niet. Maar jij bent toch ook verliefd op papa geworden? Ik dacht dat hij verlegen was. Soms zit er niets onder de oppervlakte. Je zal best iemand vinden die gelooft dat je iets te bieden hebt, zelfs als niets daarop wijst en het er nooit uitkomt en jullie worden allebei niet gelukkig. Ik dacht dat trouw zijn aan je vader betekende dat ik hem niet dwong te veranderen. Dat zou hij uit zichzelf doen. Ik liet hem in zijn stille hoekje zitten, wist zeker dat er iets zou gebeuren waardoor hij van zijn stoel zou opstaan, zijn mond opendoen, en eenmaal opgestaan zou hij gaan lopen, zouden de stappen elkaar vanzelf opvolgen. Ik heb lang gewacht om je vader een kant op te zien gaan.

Je vader is een lieve man, maar hij is ook iemand zonder houding, uitstraling. Ik zou willen dat ’ie eens iets vastgreep, snap je? Ik heb het idee laten ontstaan dat ik niets van hem verwachtte. Dat is niet het voorbeeld dat we je hadden moeten geven.

Smaakt dit naar meer? Woensdag 17 oktober staat Selin in de line-up van ons programma Hard//gaan: een escapistische avond in BAUT.

Mail

Selin Kuşçu (1991) studeerde Beeld & Taal aan de Gerrit Rietveld Academie en Fiction Writing aan het Pratt Institute. Met haar afstudeerwerk won ze de Nieuwe Types Prijs.

Joëlle de Ruiter (1994) is een illustrator uit Groningen met een stevig zwak voor vorm en vlak.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Asrest 1

Nieuwe materialen voor de huid

Voor de Klimaatweek schreef Pieter Van de Walle een gedicht bij het element water, waarin een onheilspellende stilte voor de storm weerklinkt. Lees meer

Asrest

Asrest

Voor de Klimaatweek schreef Meliza De Vries een gedicht bij het element vuur, vol vlammen die telkens weer vergeten worden. Lees meer

onder ons vergeten

onder ons vergeten

Voor de Klimaatweek schreef Johannes Lievens een gedicht bij het element aarde, over vallen en loslaten. Lees meer

De hitte is zwaar als ze op je valt

Voor de Klimaatweek schreef Anke Verschueren een gedicht bij het element lucht, waarin iemand bijzondere souvenirs van omzwervingen verzamelt. Lees meer

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (IV)

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (IV)

Doris ter Horst werkt als psychiater in opleiding. Door de coronacrisis wordt ze als behandelaar voor nog meer ethische dilemma's gesteld dan normaal. In haar vierluik geeft ze het woord aan haar (fictieve) patiënten. Een inkijkje in een dag op een gesloten afdeling tijdens een pandemie. Lees meer

 1

Waarom ik geen danser kon worden

In het Hoofd//stuk doen schrijvers een poging om de weg naar het verhaal vast te leggen. Welke tips hadden zij willen krijgen toen ze begonnen? Welk advies zullen ze nooit en dan ook nooit meer opvolgen? Wat is hun advies? Lees het in het Hoofd//stuk. Annelies van Wijk trapt af met de vraag hoe je (g)een alwetende verteller wordt. Lees meer

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (III)

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (III)

Doris ter Horst werkt als psychiater in opleiding. Door de coronacrisis wordt ze als behandelaar voor nog meer ethische dilemma's gesteld dan normaal. In haar vierluik geeft ze het woord aan haar (fictieve) patiënten. Een inkijkje in een dag op een gesloten afdeling tijdens een pandemie. Lees meer

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (II)

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (II)

Doris ter Horst werkt als psychiater in opleiding. Door de coronacrisis wordt ze als behandelaar voor nog meer ethische dilemma's gesteld dan normaal. In haar vierluik geeft ze het woord aan haar (fictieve) patiënten. Een inkijkje in een dag op een gesloten afdeling tijdens een pandemie. Lees meer

Dit. Is. Goddelijk. Alternatief kerstverhaal Annemieke Dannenberg Dymphie Huijsen

Dit. Is. Goddelijk.

Joost is op vakantie in Spanje met zijn zwangere vriendin. Maar is de baby van hem, of van Marina’s open relatiescharrel HG? Begint Joost ongelovig te worden, of moet hij zijn liefdesbaby maar gewoon omarmen?
Een tragikomisch kerstverhaal door Annemieke Dannenberg. Lees meer

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (I)

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (I)

Doris ter Horst werkt als psychiater in opleiding. Door de coronacrisis wordt ze als behandelaar voor nog meer ethische dilemma's gesteld dan normaal. In haar vierluik geeft ze het woord aan haar (fictieve) patiënten. Een inkijkje in een dag op een gesloten afdeling tijdens een pandemie. Lees meer

Roodborstjes

Roodborstjes

Een kort verhaal over sterren en waxinelichtjes, over dromenvangers en warhoofdvragen. En over menselijke roodborstjes. Lees meer

Prooidier

Prooidier

In haar afstudeerbundel Prooidier, waarmee ze de Nieuwe Types Afstudeerprijs won, onderzoekt Tessa van Rooijen het onderdeel zijn van de natuur en (niet) zijn als alle andere vrouwen. Lees meer

Ik eindig steeds een stukje kleiner

Ik eindig steeds een stukje kleiner

Eline van Wieren dicht over jezelf opeten, een mintgroene jumpsuit en het hebben van een moeilijke relatie met je lichaam. Lees meer

Of gewoon een boom

Of gewoon een boom

''We kunnen met schuim een nieuwe dampkring spuiten 
en van oceanen spiegels maken
alle fietshelmen, alle daken 
bedekken met restjes zilverpapier'' Lees meer

Pictionary voor beginners

Pictionary voor beginners

"Ik wil je zeggen dat dit het moment is
het moment om mijn mond als een schelp aan je oren te leggen
en de hele wereld die nu zee is daar te horen ruisen." Lees meer

Tabak en rooksignalen

Tabak en rooksignalen

De verteller van dit verhaal leeft al meer dan twee jaar teruggetrokken in een blokhut in het bos, tot op een dag zijn voorraad tabak op is. Er zit niks anders op dan terug te keren naar de bewoonde wereld. Lees meer

Zilt

Zilt

''wij zeggen dat het niet erg is van de barsten
die we met onze vingertoppen volgen
als autowegen naar het zuiden''
Ellis Meeusen is één van de 160 klimaatdichters die samen de bundel Zwemlessen voor later maakten. Zij hebben één gedeelde zorg: de toestand van de aarde. Geïllustreerd door Lisette van der Maten. Lees meer

Is dit nu wat ze bedoelen met tot stof wederkeren

Is dit nu wat ze bedoelen met tot stof wederkeren

''In de winter vermijd ik de hoofdstad. Er slapen meer mensen op straat dan ik aan het kind in mij kan uitleggen.'' Lies Jo Vandenhende is één van de 160 klimaatdichters die samen de bundel Zwemlessen voor later maakten. Zij hebben één gedeelde zorg: de toestand van de aarde. Geïllustreerd door Jamie Nee. Lees meer

Het Waait 5

Het Waait

'Een groot gedeelte van ouder zijn is voor mij niet begrijpen waarom iedereen hetzelfde klinkt.' Daniëlle Zawadi onderzoekt in deze poëtische monoloog de eenzaamheid van in het midden staan, het begrip Sonder en hoe je moet praten met een zielenknijper. Lees meer

Kind zonder uitknop

Kind zonder uitknop

Frederike Luijten schreef een experimentele reeks gedichten over ADHD, waarin mensen in bomen veranderen en lucky paper stars vouwen als oplossing voor hun angsten. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan