Asset 14

Jongen

Jongen

Het is Fakeweek op Hard//hoofd! In zaken van liefde kun je maar beter niet te eerlijk zijn, leert een moeder haar puberzoon in dit korte verhaal. 'We kunnen alles verzínnen. Wat zou je leuk wíllen vinden?'

Noah! Kijk eens. Kijk eens op! Niet zó kijken. Er is niets erger voor een moeder dan een kind dat met zijn ogen rolt. Draai je gezicht eens naar links. Ellen had gelijk, dit is je beste kant. Vanaf deze kant bekeken is je neus groter, lekker mannelijk, haast Romeins, best sexy. Het is een goede foto, kijk maar, deze zal in de smaak vallen. Gek dat het mij nooit is opgevallen. Ik kijk natuurlijk ook niet naar je als potentieel liefdesobject. NIET met je ogen rollen. Als jij je wat meer met jezelf bezig zou houden, hoefden wij dat niet voor je te doen. Je bent zestien jaar verdomme, je kan toch wel een eigen plan trekken? Waarom kan niemand in dit gezin voor zichzelf beslissen? Het is niet mijn schuld dat we hier zitten. Oké, het was mijn idee, maar ik stond open voor suggesties die er niet zijn gekomen.

Dit is pas de derde dag van de vakantie en ik weet nu al hoe jij je weken hier gaat invullen. Wordt het vandaag chocoladesaus of discodip? Kom je voor elf uur of pas na de lunch uit je tent? Je weigert je T-shirt uit te trekken midden in een hittegolf, de enige beweging die je maakt is een cirkel rondom dit huisje om maar in de schaduw te blijven, en je bent nog niet één keer gaan zwemmen terwijl de zee recht voor je neus ligt te fonkelen. Dat is toch geen va-kan-tie. Ik wil niet dat je later met spijt terugkijkt naar hoe je je jeugd verspild hebt. Lieverd, ik begrijp dat een begin maken ingewikkeld is. Is het mijn schuld? Ik heb je zestien jaar met rust gelaten, voor je gezorgd, je brood gesmeerd, alles gegeven wat je nodig had. Ik had lang geleden moeten stoppen met kleding voor je uit te zoeken. Nu kun je niet voor jezelf denken en geen keuzes maken. Net als je vader. Zijn collega’s lopen over hem heen. En weet je, volgens mij niet eens expres, ze zien hem gewoon niet. Hij is geen voorbeeld. Praat hij weleens met je, zoals wij doen? Weet hij wat er in je omgaat? Ik zal het deze week eens met hem hebben over wat jij nodig hebt.

Toen ik je vader ontmoette… Ik was maar een paar jaar ouder dan jij, wat wist ik nou? Hij was mysterieus, dacht ik. Laat niet zomaar iedereen toe, dacht ik ook. Maar wat ik wil zeggen: sommige meisjes vinden dat stille van jullie interessant. Ze denken dat er iets achter zit. Daar valt best mee te werken, als ze weten dat je bestaat. Noah, je houdt jezelf onzichtbaar. Je moet je leefwereld vergroten. Dan kun je zuchten en puffen, maar ik zie wel honderd jongeren over het strand en achter elkaar aan rennen, terwijl slechts één jongen zich in het donker verschuilt. Wat denk je van een vakantievriendinnetje? Niet zo vies kijken.

Vakantieliefde is een goede vorm om met dat soort gevoelens te gaan oefenen. Uit te zoeken wat je leuk vindt aan een meisje, maar vooral hoe je een leuke jongen bent. Welke eigenschappen je nog moet ontwikkelen, zoals charmant leren zijn. Daar hadden we het dus net over, met Ellen en Sabah, over dat je een knappe jongen bent die zich geen houding weet. Sabah vertelde me over haar dochter, die heeft haar vriend op een app ontmoet. Meisjes van jouw leeftijd zitten er ook op. Zes foto’s uploaden, waarvan we nu al één echt recente hebben gemaakt, zo makkelijk is een begin. Ik heb al een paar foto’s uitgezocht, heb een hele selectie gemaakt. Weet je nog vorige zomer in Frankrijk? Toen wilde je ook al niet veel. Ik heb een foto van je bij die waterval, de enige foto waarop je iets aan het dóen bent. Het is niet eens aan je gezicht af te lezen dat je geen zin had om mee te gaan. Beetje avontuurlijk. Die foto liet ik maandenlang zien op werk. Maar ik wil niet dat iedereen me halfnaakt ziet! Het is zomer, alle mensen lopen en fietsen halfnaakt rond. Kom op, trek dat T-shirt uit!

Het volgende onderdeel is ingewikkelder. Kijk eens mee. Hier moet je iets over jezelf vertellen, iets gevats, een paar woorden over je hobby’s. Een omschrijving van wie je bent. Een klein veld en toch zo moeilijk te vullen bij jou. Ik ben trots dat je niet rookt of blowt, niet pas bij zonsopkomst thuiskomt, geen crimineel en geen pestkop bent, maar wie ben je dan wel? Je durft niemand te zijn. Het is ook moeilijk om te weten wat je beweegt. Omdat je nog een jongen bent, vindt niemand dat erg. Maar je bent bijna geen jongen meer. Het leuke is dat je hier maar kort bent en niemand kent. We kunnen het verzínnen. Wat zou je leuk wíllen vinden? Laten we iets stoers bedenken. Je hebt het toch altijd over die jongens met scooters? Zo’n brommertje. Meisje achterop. Je kunt ze klootzakken vinden, maar ze laten tenminste een indruk achter. Op dit eiland mag alleen gefietst worden. Ze kunnen je niet op je leugen betrappen. Je moet het niet te serieus nemen, het is slechts een vingeroefening voor thuis, waar ik je trouwens verbied op een scooter te rijden en een klootzak te zijn.

Kijk, je staat nog aan het begin, vóór het begin. Wie je gaat worden moet je nog gaan maken. Sommige mensen hebben andere mensen om zich heen nodig om bij af te kijken. Ik heb te laat door gehad dat je niet op je zus lijkt en ook niet op mij. Je bent net als je vader. Hij kan je niet vertellen hoe je een man wordt, wat een man is, want dat weet hij niet. Maar jij bent toch ook verliefd op papa geworden? Ik dacht dat hij verlegen was. Soms zit er niets onder de oppervlakte. Je zal best iemand vinden die gelooft dat je iets te bieden hebt, zelfs als niets daarop wijst en het er nooit uitkomt en jullie worden allebei niet gelukkig. Ik dacht dat trouw zijn aan je vader betekende dat ik hem niet dwong te veranderen. Dat zou hij uit zichzelf doen. Ik liet hem in zijn stille hoekje zitten, wist zeker dat er iets zou gebeuren waardoor hij van zijn stoel zou opstaan, zijn mond opendoen, en eenmaal opgestaan zou hij gaan lopen, zouden de stappen elkaar vanzelf opvolgen. Ik heb lang gewacht om je vader een kant op te zien gaan.

Je vader is een lieve man, maar hij is ook iemand zonder houding, uitstraling. Ik zou willen dat ’ie eens iets vastgreep, snap je? Ik heb het idee laten ontstaan dat ik niets van hem verwachtte. Dat is niet het voorbeeld dat we je hadden moeten geven.

Smaakt dit naar meer? Woensdag 17 oktober staat Selin in de line-up van ons programma Hard//gaan: een escapistische avond in BAUT.

Mail

Selin Kuşçu (1991) studeerde Beeld & Taal aan de Gerrit Rietveld Academie en Fiction Writing aan het Pratt Institute. Met haar afstudeerwerk won ze de Nieuwe Types Prijs.

Joëlle de Ruiter (1994) is een illustrator uit Groningen met een stevig zwak voor vorm en vlak.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef literair
  • Foto van Gatool Katawazi
    Gatool KatawaziAdjunct-uitgever
Lees meer
het laatste

Ons hulsel ligt verscholen

Emma Zuiderveen onderzoekt de digitale werkelijkheid in deze twee gedichten over performance, schijn en vega-worst. Lees meer

Automatische concepten 36

So simple that we couldn't

Twee mannen zoeken antwoorden op vragen die ze niet begrijpen, om tot een allesomvattend inzicht te komen. Lees meer

Hemellichaamgedichten

Alle sterrenstelsels drijven langzaam uit elkaar

Yentl van Stokkum is behoorlijk fan van sterrenkunde. Voor de Kosmische Week schreef ze een reeks gedichten over astronauten, zwarte gaten en afgebeeld worden met een stralenkrans (ook al ben je daar eigenlijk te bescheiden voor). Lees meer

De aarde als jukebox

De aarde als jukebox

Imre van Son nodigt je met dit verhaal uit om deel te nemen aan een kosmische Zoom-vergadering. Wees gewaarschuwd: ‘Subtiele signalen die je in een offline-gesprek opvangt – lichaamstaal gezichtsuitdrukkingen, robot-expressie – ontbreken of worden vertekend in een online conversatie.’ Lees meer

Wat zich ontvouwt in de ruimte

Wat zich ontvouwt in de ruimte

Al jaren kijkt Marte Hoogenboom uit naar de lancering van James Webb, de opvolger van de beroemde Hubble-telescoop. We doen alles om onze plek in het heelal te begrijpen, terwijl we soms alleen maar willen horen dat het wel goedkomt met ons. Lees meer

Het Archief der Verloren Gedachten

Het Archief der Verloren Gedachten

Voor de Kosmische Week schreef Annemieke Dannenberg een kort verhaal over Gijsje Nachtegaal: een eenzame oudere die op zoek is naar een verloren gedachte... en daarbij wordt geholpen door een mysterieus call-center. Lees meer

Azul

Azul

'Azul', een kort verhaal van Nora van Arkel, verkent de uitwassen van een driehoeksverhouding. Hoe verwerk je verlies wanneer je aan de kant bent gezet? Lees meer

 1

Op de plaats rust

‘Het is best ingewikkeld om te beseffen dat iemand dood is als je diegene niet dood hebt gezien. Zonder die bevestiging blijft de dood altijd een suggestie.’ Annelies van Wijk schreef een kort verhaal over hoe het besef van de dood maar moeizaam inzinkt. Lees meer

Iets dat me niet langer platlegt

Iets dat me niet langer platlegt

Emma Stomp dicht over de mooiste uren in haar lichaam, dans en een kalm soort verliefdheid. Lees meer

 1

Noren

'Ze dacht aan het pluisje in haar nachtkastje. Een opwelling was het geweest, een plotseling verlangen naar een tastbaar stukje hém; naar een aandenken dat ook later, na afloop, zou beklijven. Het was hoe dan ook eenmalig, sprak ze zichzelf toe.' Lees meer

Roulette 5

Roulette

Vier studievriendinnen met een voorliefde voor gokken tarten het lot door een oude dramaturgische wet op de proef te stellen. Lees meer

Kadaver

Kadaver

De koffer staat klaar in de gang. Kennissen hebben ondertussen hun eigen vrienden en de verteller van dit verhaal vraagt zich af of het konijn vandaag al gegeten heeft. Een verhaal van Claartje Chajes over vriendschap en verder gaan. Lees meer

Glory hole

Glory hole

In een openbaar toilet op de luchthaven van San Francisco zit een gat in de muur. Zachtjes zoemt een camera, een lens is zichtbaar, iemand haalt zachtjes zijn neus op. De geluiden onthullen iemand die geconcentreerd iets in beeld wil brengen. Lees meer

Automatische concepten 32

Het glas had jouw vorm

Thijs Joores bespreekt in zijn gedichten een donkere kant van trots: over het Imposter Syndrome en thuiskomen bij je ouders waar je kindertekeningen nog op het toilet hangen. Lees meer

De humblebrag

De humblebrag

Anne Staal gaat in gesprek met haar miereneter, want er moet haar iets van het hart. Lees meer

Stemmen die wegsterven in de wind

Stemmen die wegsterven in de wind

Een auteur heeft zich teruggetrokken in een grauwe hotelkamer en werkt aan een boek, om niet te hoeven praten en niks uit te hoeven leggen. Voor zolang het duurt. Want van wie is het boek uiteindelijk: van de schrijver of van de lezers? Lees meer

Trots zoals _ zich verhoudt tot _

Trots zoals _ zich verhoudt tot _

Yentl van Stokkum onderzoekt de trots die ze in haar dagelijks leven om zich heen ziet: in kleedkamers, in opgeruimde kamers en in primetime televisieprogramma's. Lees meer

Seoul 2

Seoul

Thijs Joores schreef deze ritmische gedichtencyclus tijdens de jaarwisseling in Seoul. Het begint kalm, maar eindigt in een wervelwind aan gedachten en reflecties. Lees meer

Petrov zit

Petrov zit

Een oude man probeert op te staan uit zijn stoel en zijn vrouw kijkt toe. Samen dwarrelen ze terug in de tijd, in een verhaal dat ook achterstevoren te lezen is. Maria draaide zich om en liep de kamer uit. Petrov staarde naar het bruine plastic, de hoorn, de zwart met witte cijfers. Zijn starre... Lees meer

Edward Hopper - Chop Suey

Verdrietvoyeur

Van een veilige afstand laat Babet ons meekijken naar een vrouw in een jas en laat ze ons gissen naar wie deze vrouw is of zou kunnen zijn. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan