Asset 14

Je partner slaan is (nog) geen doodvonnis voor je carrière

Je partner slaan is nog geen doodvonnis voor je carrière

Het valt Jihane Chaara op dat beroemde daders van huiselijk geweld weinig tot geen consequenties ervaren van hun acties. We zien ze nog steeds in films, luisteren nog steeds hun muziek. En dat terwijl alles wat iemand zegt op internet of in de krant juist onder een vergrootglas lijkt te liggen.

In de nacht van zaterdag 22 mei op zondag 23 mei is rapper Lil’ Kleine (Jorik Scholten) in Spanje opgepakt wegens mishandeling van zijn partner. Jaimie Vaes, in een relatie met Scholten, verscheen die nacht in de lobby van het hotel waar ze verbleven met verwondingen, bloedingen en gescheurde kleding. Scholten is kort daarna voorwaardelijk vrijgelaten en is nu weer op vrije voeten. Vanzelfsprekend begon het onmiddellijk in de media en op het internet te prutellen: wat gaat er met Lil’ Kleine gebeuren? Wordt hij ‘gecanceled’ zoals Bilal Wahib, een paar weken geleden?

Er zijn twee redenen waarom we de situaties gelijk aan elkaar linken: tijd en Top Notch. Tijd, omdat de ophef rondom Wahib nog vers is. En dan platenlabel Top Notch, waar Wahib tot voor kort onder contract stond en Scholten nog steeds. De vergelijking tussen de twee jonge mannen vind ik geen interessante: de situaties zijn zo uiteenlopend. Maar het is wél interessant om onder de loep te nemen wat Top Notch met deze verschillende gevallen doet. In een verklaring leggen ze uit waarom ze Scholten niet laten vallen: ‘Onze verantwoordelijkheid als label is altijd eerst naar onze artiesten en hun families, zeker waar het privé situaties betreft. Met hen hebben wij een zakelijke relatie maar in veel gevallen nog veel belangrijker: een persoonlijke band.’

Het verwondert mij niets. Tientallen beroemdheden zijn over de jaren beschuldigd van en zelfs veroordeeld voor huiselijk geweld. Maar ze zijn vooralsnog onder ons; op onze laptopschermen, onze tv’s, te horen via onze speakers. Het begint er sterk op te lijken dat het nadeliger is volgens de publieke opinie als kwalijke opgeduikelde tweets van een decennium geleden tevoorschijn komen, dan als iemand een partner slaat. Graag praten we over ‘trial by internet’, over ‘cancel culture’, over hoe ‘giftig’ het toch is dat beroemdheden op eieren moeten lopen om aanzien en aandacht vast te houden. Één misstap en je tuimelt als Icarus naar de grond, toch?

Huiselijk geweld is haast nooit een reden om écht op het maatschappelijke matje geroepen te worden

Nu ben ik geen voorstander van het gebruik van de term ‘cancel culture’ – ik noem het liever ‘call out culture’, wat simpelweg suggereert dat ook beroemdheden verantwoording af dienen te leggen over hun gedrag. Een benaming die de lading denkt, als je het mij vraagt. Hoe je het ook noemt, één ding valt op: huiselijk geweld is haast nooit een reden om écht op het maatschappelijke matje geroepen te worden. Het slaan van je partner is blijkbaar geen grens die overschreden wordt.

Een poos geleden was het tijd voor Badr Hari om weer in de ring te staan, waardoor zijn naam regelmatig ter sprake kwam in korte gesprekjes. Luchtige gespreksstof tijdens koffie met collega’s, zou je denken. Maar als ik een Hari-fan voor me had, kon ik het niet laten: ‘Huh, deze man heeft toch zijn ex-vriendin geslagen?’ Ik twijfelde, zocht het op, en bleek het goed onthouden te hebben: Badr sloeg ex en haar woning kort en klein, aldus de kop van het artikel. Het heeft zijn carrière niet geschaad. Hij staat er nog én hij heeft nog een legio fans die deze vergrijpen wegwuift.

Te veel mensen maken zich schuldig aan huiselijk geweld. Te veel mensen zijn slachtoffers.

Top Notch noemt de toestand met Scholten een privésituatie. Stelt dat hem vrij van sociale terechtwijzing? Je weet immers nooit echt wat er achter gesloten deuren gebeurt. Maar wat ís een privésituatie? Kunnen we het onderscheid tussen de publieke en de privésfeer maken als het gaat om geweld? Of belangrijker nog: is het ethisch verantwoord om dat onderscheid te maken? Het zou, mijns inziens, irrelevant moeten zijn of iemand een vreemdeling of een partner slaat. Als er bewijzen zijn, is het een misdrijf. En als er bewijzen zijn, mogen we collectief besluiten het gedrag af te keuren. De statistieken liegen er niet om en zijn waarschijnlijk nog veel milder dan de realiteit (lang niet alle slachtoffers maken immers een melding). Te veel mensen maken zich schuldig aan huiselijk geweld. Te veel mensen zijn slachtoffers.

De manier waarop we reageren op beroemdheden is een uitvergroting van onze collectieve waarden. Huiselijk geweld is een van de dingen die we steevast niét door de vingers zouden moeten zien. Het is een van de vergrijpen die minder nuance verdient, minder ‘we weten niet elk detail van wat er aan de hand was’, minder ‘het is iets tussen die twee’ of ‘ze zijn nu toch weer bij elkaar’. Ook ik hecht waarde aan nuance en voorzichtige afwegingen. Maar sommige situaties overschrijden een grens. Laten we die grens samen bewaken.

Beeld: Norman Mailer via Wikicommons. Tweemalig Pulitzer-winnaar Mailer stak in 1960 zijn vrouw neer met een mes, maar kwam ervanaf met een voorwaardelijke gevangenisstraf en bleef nog jaren een prominent, publiek figuur.

Mail

Jihane Chaara (zij/haar, 1991) is een idealist met een voorliefde voor doortastende en zachtaardige mensen/woorden.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
:‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven 2

‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven

Booking.com pretendeert op te komen voor mensenrechten en verdient tegelijkertijd geld aan verhuur in illegale nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever. Juul Kruse beschrijft hoe het is om tegen dit bedrijf te demonstreren. Lees meer

:Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Daria Rizvic zag de film Perfect Days op precies het juiste moment in haar leven. Een persoonlijk verhaal over de kracht van regelmaat. Lees meer

Enge man

De echte ‘sfeerboosdoener’ was de ME

Hoe kan een universiteit die in bijna elk curriculum aandacht besteedt aan dekolonisatie en de kritische blik van haar studenten, zich hier in de praktijk, wanneer het over hun eigen rol gaat, aan onttrekken? Lees meer

 1

Museumwanden heringericht: Hoe moeten vrouwelijke kunstenaars nu gecureerd worden?

Waarom hangt er nog steeds zo weinig werk van vrouwelijke makers in Nederlandse musea? Isabella Legebeke onderzoekt dit aanhoudende gebrek in een hoopvol essay. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

In het tweede deel van dit essay onderzoekt Ida de complexe verhouding tussen de ‘nuchtere’ Nederlandse cultuur en fantasy. Druist fantasie eigenlijk wel zo tegen onze natuur in als we denken? Hoe is dat eigenlijk mogelijk, als we tegelijkertijd zo van fantasy houden? Lees meer

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Gaza kan halverwege mei de meest extreme vorm van hongersnood verwachten. Volgens de VN bestaat deze door de mens gecreëerde catastrofe nu al in delen van Gaza. David Meijers ontleedt hoe Nederlandse politici en media actief het Israëlisch beleid vertekenen en wegkijken van de genocide. Lees meer

AI: Nooit meer eenzaamheid?

AI: Nooit meer eenzaamheid?

Ferenz Jacobs bespreekt het futuristische kunstproject van Alicia Framis. Deze zomer trouwt Francis met een hologram gebaseerd op haar eerdere relaties. AI en liefde: een gelukkig huwelijk? Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 1

Het is een ondiepe sloot voor een fantasy-schrijver: deel 1

Bijna een kwart van de Nederlandse volwassenen leest het liefst fantasy of sciencefiction. Toch verschijnt er bijna geen Nederlandstalige fantasy. In dit eerste deel van een tweeluik onderzoekt Ida Hondelink waarom fantasy als volwassen literair genre zo ondergeschikt is in Nederland. Lees meer

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom blijven we schrijven als kunstmatige intelligentie dat straks beter kan dan wij? In dit essay bespreekt Shimanto Reza de verbinding die teksten bieden. Ze gaan in dialoog met elkaar, met onszelf, met anderen. Lees meer

Witte tranen

Witte tranen

Vaak kan geconfronteerd worden met een racistische misstap veel losmaken in witte vrouwen. Waar komt dat door? Fleur den Boer onderzocht het perfectionisme van witte vrouwen en hoe zogeheten 'witte tranen' racisme in de hand werken. Lees meer

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Wat hebben stieren en vrouwen gemeen? In dit essay ziet Barbara Haenen tijdens het bezoeken van een stierengevecht gelijkenissen met haar eigen ervaringen. Lees meer

Bijsturen 1

Bijsturen

In dit essay legt Belle de Rode de vinger op de zere plek. Ze beschrijft hoe zij de rol van bijsturende kapitein op zich moet nemen omwille van haar zieke vader, terwijl ze juist afscheid had willen nemen van de kritische kapitein die in haar huisde. Lees meer

Gelukkig zien jonge mensen het verband tussen toen en nu

Durf te leren van het verleden

Op Dag 150 van de wrede vergeldingsactie van Israël is een eind van de ‘slachting’ van Palestijnen nog niet in zicht. Schrijver Marte Hoogenboom vestigt haar hoop op activisten en journalisten die het verband tussen ‘toen’ en ‘nu’ durven zien. Lees meer

Reden tot paniek

Reden tot paniek

In dit droomachtige en persoonlijke essay blikt Wouter Degreve terug op zijn jeugd, en hij onderzoekt de effecten daarvan op het heden. Want 'de kracht van de plek waar je bent opgegroeid mag je nooit onderschatten.' Lees meer

Vijftig jaar vrijheid van beweging

Vijftig jaar vrijheid van beweging

Tom Kniesmeijer leerde dansen op de remixes van discopionier Tom Moulton. Nu zijn eerste kennismaking met de muziek van deze sterproducent bijna vijftig jaar geleden is, blikt hij terug en komt hij tot een inzicht over onze tijd. Lees meer

Neoliberaal Lang Covid 2

Neoliberaal Lang Covid

Voor ons 'Aaah'-magazine, schreef Harriët Bergman een essay over hoe long covid-patiënten vallen tussen pech en onrecht. "Er is iets grondig mis met hoe we in Nederland omgaan met mensen met een beperking en chronisch zieke mensen." Lees meer

Waarom het over mij gaat als het over trans literatuur gaat

Waarom het over mij gaat als het over trans literatuur gaat

In dit persoonlijke essay reflecteert Tom Kniesmeijer op queer activisme en literatuur, oftewel: de reden dat we strijden en schrijven. Lees meer

Stop met het onderschatten van de gevolgen van het slavernijverleden

Stop met het onderschatten van de gevolgen van het slavernijverleden

Zelfs 150 jaar na de afschaffing van de slavernij, zijn de gevolgen daarvan nog steeds voelbaar. Veel Nederlanders zien helaas niet in hoe de koloniale geschiedenis het heden heeft vormgegeven. Pas als je de bloedrode draad door de Nederlandse geschiedenis begrijpt, kun je de huidige ontwikkelingen echt begrijpen stelt Jazz Komproe. ‘Een onzichtbare wond laat zich immers moeilijk genezen.’ Lees meer

:Het voorleesuur heeft geslagen: een essay over morele paniek

Het voorleesuur heeft geslagen: een essay over morele paniek

In april 2023 werd een onschuldige dragqueen-voorleesmiddag plots het middelpunt van ophef. Opgefokt door radicaal-rechtse groeperingen, werd er die middag luid geprotesteerd tegen het initiatief. Op het verkeerde tijdstip, maar toch: de morele paniek was niet te overzien. Reden genoeg voor Rijk Kistemaker om na te gaan: die paniek, waar komt die vandaan? En wat zit er eigenlijk achter? Lees meer

Navelstaren als rebellie

Navelstaren als rebellie

Voor ons vorige magazine, schreef Lena Plantinga een essay over waarom het revolutionair is als vrouwen schrijven over emoties, liefde, alledaagse dingen en seks. ‘Ik schrijf omdat ik boos ben terwijl iedereen me altijd lief noemt.’ Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer