Asset 14

Je partner slaan is (nog) geen doodvonnis voor je carrière

Je partner slaan is nog geen doodvonnis voor je carrière

Het valt Jihane Chaara op dat beroemde daders van huiselijk geweld weinig tot geen consequenties ervaren van hun acties. We zien ze nog steeds in films, luisteren nog steeds hun muziek. En dat terwijl alles wat iemand zegt op internet of in de krant juist onder een vergrootglas lijkt te liggen.

In de nacht van zaterdag 22 mei op zondag 23 mei is rapper Lil’ Kleine (Jorik Scholten) in Spanje opgepakt wegens mishandeling van zijn partner. Jaimie Vaes, in een relatie met Scholten, verscheen die nacht in de lobby van het hotel waar ze verbleven met verwondingen, bloedingen en gescheurde kleding. Scholten is kort daarna voorwaardelijk vrijgelaten en is nu weer op vrije voeten. Vanzelfsprekend begon het onmiddellijk in de media en op het internet te prutellen: wat gaat er met Lil’ Kleine gebeuren? Wordt hij ‘gecanceled’ zoals Bilal Wahib, een paar weken geleden?

Er zijn twee redenen waarom we de situaties gelijk aan elkaar linken: tijd en Top Notch. Tijd, omdat de ophef rondom Wahib nog vers is. En dan platenlabel Top Notch, waar Wahib tot voor kort onder contract stond en Scholten nog steeds. De vergelijking tussen de twee jonge mannen vind ik geen interessante: de situaties zijn zo uiteenlopend. Maar het is wél interessant om onder de loep te nemen wat Top Notch met deze verschillende gevallen doet. In een verklaring leggen ze uit waarom ze Scholten niet laten vallen: ‘Onze verantwoordelijkheid als label is altijd eerst naar onze artiesten en hun families, zeker waar het privé situaties betreft. Met hen hebben wij een zakelijke relatie maar in veel gevallen nog veel belangrijker: een persoonlijke band.’

Het verwondert mij niets. Tientallen beroemdheden zijn over de jaren beschuldigd van en zelfs veroordeeld voor huiselijk geweld. Maar ze zijn vooralsnog onder ons; op onze laptopschermen, onze tv’s, te horen via onze speakers. Het begint er sterk op te lijken dat het nadeliger is volgens de publieke opinie als kwalijke opgeduikelde tweets van een decennium geleden tevoorschijn komen, dan als iemand een partner slaat. Graag praten we over ‘trial by internet’, over ‘cancel culture’, over hoe ‘giftig’ het toch is dat beroemdheden op eieren moeten lopen om aanzien en aandacht vast te houden. Één misstap en je tuimelt als Icarus naar de grond, toch?

Huiselijk geweld is haast nooit een reden om écht op het maatschappelijke matje geroepen te worden

Nu ben ik geen voorstander van het gebruik van de term ‘cancel culture’ – ik noem het liever ‘call out culture’, wat simpelweg suggereert dat ook beroemdheden verantwoording af dienen te leggen over hun gedrag. Een benaming die de lading denkt, als je het mij vraagt. Hoe je het ook noemt, één ding valt op: huiselijk geweld is haast nooit een reden om écht op het maatschappelijke matje geroepen te worden. Het slaan van je partner is blijkbaar geen grens die overschreden wordt.

Een poos geleden was het tijd voor Badr Hari om weer in de ring te staan, waardoor zijn naam regelmatig ter sprake kwam in korte gesprekjes. Luchtige gespreksstof tijdens koffie met collega’s, zou je denken. Maar als ik een Hari-fan voor me had, kon ik het niet laten: ‘Huh, deze man heeft toch zijn ex-vriendin geslagen?’ Ik twijfelde, zocht het op, en bleek het goed onthouden te hebben: Badr sloeg ex en haar woning kort en klein, aldus de kop van het artikel. Het heeft zijn carrière niet geschaad. Hij staat er nog én hij heeft nog een legio fans die deze vergrijpen wegwuift.

Te veel mensen maken zich schuldig aan huiselijk geweld. Te veel mensen zijn slachtoffers.

Top Notch noemt de toestand met Scholten een privésituatie. Stelt dat hem vrij van sociale terechtwijzing? Je weet immers nooit echt wat er achter gesloten deuren gebeurt. Maar wat ís een privésituatie? Kunnen we het onderscheid tussen de publieke en de privésfeer maken als het gaat om geweld? Of belangrijker nog: is het ethisch verantwoord om dat onderscheid te maken? Het zou, mijns inziens, irrelevant moeten zijn of iemand een vreemdeling of een partner slaat. Als er bewijzen zijn, is het een misdrijf. En als er bewijzen zijn, mogen we collectief besluiten het gedrag af te keuren. De statistieken liegen er niet om en zijn waarschijnlijk nog veel milder dan de realiteit (lang niet alle slachtoffers maken immers een melding). Te veel mensen maken zich schuldig aan huiselijk geweld. Te veel mensen zijn slachtoffers.

De manier waarop we reageren op beroemdheden is een uitvergroting van onze collectieve waarden. Huiselijk geweld is een van de dingen die we steevast niét door de vingers zouden moeten zien. Het is een van de vergrijpen die minder nuance verdient, minder ‘we weten niet elk detail van wat er aan de hand was’, minder ‘het is iets tussen die twee’ of ‘ze zijn nu toch weer bij elkaar’. Ook ik hecht waarde aan nuance en voorzichtige afwegingen. Maar sommige situaties overschrijden een grens. Laten we die grens samen bewaken.

Beeld: Norman Mailer via Wikicommons. Tweemalig Pulitzer-winnaar Mailer stak in 1960 zijn vrouw neer met een mes, maar kwam ervanaf met een voorwaardelijke gevangenisstraf en bleef nog jaren een prominent, publiek figuur.

Mail

Jihane Chaara (1991) is een idealist met een voorliefde voor doortastende en zachtaardige mensen/woorden.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Automatische concepten 56

Een Afrikaanse kritiek op het Antropoceen

In het Antropoceen zou 'de mens' een bepalende factor zijn in het verstoren van het klimaat en de biodiversiteit. Maar wie kan zich eigenlijk tot mens rekenen? En wie wordt als object behandeld? Grâce Ndjako verwerpt het Antropoceen als een eurocentrisch idee. Lees meer

Kunst is werk

Kunst is werk

Brood noemen we essentieel, theater niet. Maar wat als je in het theater je brood verdient? Lees meer

 Klop, klop, wie is waar?

Klop, klop, wie is waar?

De klopjacht op de voortvluchtige militair Jürgen Conings doet de in België woonachtige Amerikaanse illustrator Sebastian Eisenberg denken aan iets wat in zijn thuisland zou gebeuren; niet in Europa. Lees meer

Flaneur versus voyeur

Flaneur versus voyeur

Sarah Vergaerde onderzoekt het doelloos ronddwalen én het al dan niet onopgemerkt gluren naar de ander aan de hand van boeken, films, podcasts en documentaires, waaronder My Amsterdam van Ed van der Elsken. Lees meer

Filmtrialoog: Ruben Brandt: Collector

Ruben Brandt: Collector

Onze redacteuren Jorne Vriens en Oscar Spaans en illustrator Friso Blankevoort bekeken de animatiefilm Ruben Brandt: Collector en zagen een verhaal dat niet in een andere vorm had kunnen worden verteld. Lees meer

Nieuws in beeld: Is het kunst of geeft het winst?

Is het kunst of geeft het winst?

Illustrator Loes van Gils kijkt met afgrijzen naar de afwegingen die het kabinet maakt. Dierentuinen, sportscholen en binnenzwembaden werden geopend, culturele instellingen moesten de deuren gesloten houden. Lees meer

Lang leve de slush pile 1

Lang leve de slush pile

Hoe kan literair Nederland inclusiever worden als het steeds vaker weigert ongevraagde manuscripten aan te nemen? Een pleidooi voor een openboekbeleid. Lees meer

ALL-IN

Een levendig gebrek aan bescheidenheid

De allereerste kunsttrialoog op Hard//hoofd. Wat vonden redacteuren Jorne Vriens, Iris van der Werff en Vivian Mac Gillavry van de tentoonstelling ALL-INN in het HEM? Lees meer

Voor sommigen gelden nog steeds dezelfde reisbeperkingen

Voor sommigen gelden nog altijd dezelfde reisbeperkingen

Jonathan Luger is in de trein naar Amsterdam getuige van een ongehoorzaamheidsactie die niet bepaald burgerlijk is. Hij beseft hoe het internationale reisverkeer het afgelopen jaar voor vluchtelingen relatief weinig is veranderd. Lees meer

Essay: Boy's don't cry 1

Boys don't cry

In de essayreeks Boys don't cry onderzoekt Jonathan van der Horst mannelijkheid aan de hand van kunstwerken die hem ontroerden. Vandaag deel 1 met de films Mulan en Like father, like son. Lees meer

Nieuws in beeld: Donorhart uit een doos

Donorhart uit een doos

De heart-in-a-box kan (vlak) na het overlijden van een donor diens hart weer op gang laten komen. Illustrator Simcha van der Veen is diep onder de indruk. Lees meer

Verkrachting vindt niet plaats in een vacuüm

Verkrachting vindt niet plaats in een vacuüm

Linkse mensen hebben vaak het idee dat zij buiten en boven de 'verkrachtingscultuur' staan, meent Harriet Bergman. Maar iemands politieke overtuiging zegt weinig over hoe diegene daadwerkelijk met machtsverschillen omgaat. Lees meer

Constant in verbinding en toch eenzaam

Constant in verbinding en toch eenzaam

Een plek waar je echt alleen bent en niet steeds naar je telefoon kunt grijpen. Waar vinden we die nog? Stefanie Gordin denkt met heimwee terug aan haar tijd in de Russische datsja's. Lees meer

 Giftige goudkoorts

Giftige goudkoorts

Jaarlijks belandt meer dan 130.000 kilo kwik - gebruikt voor het vinden van goud - in de Surinaamse natuur. Lees meer

Het vervolg van een rouwwoordenboek

Het vervolg van een rouwwoordenboek

De persoonlijke worsteling van Babet te Winkel om woorden te vinden voor haar rouw, was helemaal niet zo persoonlijk. Ze ontving vele berichten van mensen die zich in haar rouwwoordenboek herkenden. Dit is het vervolg van haar rouwwoordenboek. Lees meer

Hard//talk: Wie Thierry volgt

Wie Thierry volgt

Thierry Baudet heeft er heel wat kiezers bij die simpelweg hun vrijheid terug willen. Julius Koetsier vreest dat zij verzeild zullen raken in een moeras van verzinselen over UFO's en dinosaurussen. Lees meer

Nooit meer hier

Nooit meer genocide (hier)

Nooit meer genocide, dat beloven we elkaar op 4 mei. Maar wat zijn de lessen van 4 mei waard als we ze niet kunnen toepassen om nú een groep in nood te redden? Lees meer

Nieuws in beeld: Volle terrassen, volle ic's

Volle terrassen, volle ic's

Het demissionaire kabinet gaf groen licht voor het openen van de terrassen - en dus ook voor volle ic's. Lees meer

Ali B gaat je niet redden

Ali B gaat je niet redden

‘Self made men’ prediken in online succescursussen dat succes voor iedereen binnen handbereik ligt. Lees meer

Nieuws in beeld: Vogelgriep grijpt om zich heen

Vogelgriep grijpt om zich heen

Langs de Groningse Waddenkust zijn honderden vogels aangespoeld, die waarschijnlijk zijn geveld door de vogelgriep. Illustrator Aida de Jong brengt het lugubere nieuws in beeld. Lees meer