Asset 14

Individu

Individu

Hoe goed ken jij je buren? Samen met BesteBuren organiseerde hard//hoofd de schrijfwedstrijd Gluren naar de buren. Deelnemers werden uitgedaagd om na te denken over nabuurschap tussen Nederland en Vlaanderen, nabij en over de grens. Robin Coolen won met dit verhaal over haar Vlaams-Nederlandse afkomst de publieksprijs van de wedstrijd.

Ik zei ooit tegen mama: 'Mama, ik ben een individu'. Sindsdien plaagt ze me er altijd mee.

In Weert ben ik geboren: Robin, dochter van Hub (Nederlander) en Anita (Belgische), halfom.

Enkele dagen later mocht ik naar huis, over de grens, niet ver, naar Molenbeersel, mijn hometown.

'Welkom in Vlaanderen. Snelheid autobaan 120, gewestweg 90, bebouwde kom 50.'

Als ik in Weert ben, is het als thuiskomen: het station, de lange parking bij dat station waar de fietsen zo mooi strategisch op rekken van 2 verdiepingen staan – ik vraag me nog steeds af hoe ze dat doen, hoe krijg je zo’n fiets daarop? – het St. Jans Gasthuis, waar ik geboren ben. In 1992. Gelukkig ’92. 'Was je een jaar vroeger geboren, dan was je Nederlander.' Nu had ik uiteindelijk een luxeprobleem. Mama beloofde altijd: 'Als je 18 bent, mag je kiezen.' Ik was al blij met die gedachte: het zou heel officieel zijn en ik zou een blad gepresenteerd krijgen een beetje in de achtergrondstijl van een Belgische pas of was het een Nederlandse paspoort (?).

Robin Coolen bij de finale in De Brakke Grond. Foto © Reinier Klok.

Natuurlijk wou ik wel Belg blijven, maar ik had nog minder dan 18 jaar de tijd om me te bedenken. Ik kon mama plagen en ‘Hollander’ worden. Op mijn 18e kwam er geen majestueuze akte. Er gebeurde… niets. Blijkbaar had ik me wel kunnen aanmelden.

Ik droomde altijd een loopwedstrijd te winnen en met mijn vlag voor een juichend publiek te lopen. Maar liep ik met de Belgische driekleur, dan hield ik geen rekening met mijn Nederlandse familie. Liep ik met rood-wit-blauw, dat voelt ook niet goed. Oplossing: ik knoop ze aaneen – de Belgische vlag houd ik vast en de Nederlandse wappert aan het uiteinde. Ik blij, iedereen blij. Ik ben ze allebei.

Als ik in Nederland ben, wil ik mij aanpassen. Hebben ze het door? Nieuwe Belgen in Italië zullen ook (h)erkend worden als Belg. Maar… België en Nederland zijn toch bijna hetzelfde. Neen. Ze hebben me door in Nederland: 'Dich keums toch oet Belsch, neet?'. 'Joa…'

Soms droom ik van het eenvoudige leven. Geen ruim huis, weiden zoals thuis, maar een rijtjeshuis in Stramproy. Daar lijkt alles op elkaar. Geloof me, het is niet groot, maar je kan er verdwalen. Lang leve de diverse Vlaamse architectuur! Maar toch daar is er zo’n samenhorigheid. Dat mis ik in België.

Even geleden was ik eruit: Ik was Vlaams, want ik sprak Vlaams. Niet helemaal. Goesting zou nog niet over mijn lippen komen. Raar woord. Toch, me gusta in het Spaans vind ik wel leuk. Geen frigo, camion, embrayage, maar koelkast, vrachtwagen en koppeling. Het heeft lang geduurd voordat ik wist wat een embrayage was.

We moeten rennen, springen, vliegen, vallen, opstaan en weer doorgaan. Maar in Vlaanderen lopen we.

Eigenlijk leerde ik dat ik noch Vlaming, noch Nederlander ben. Ik ben niet puur. Misschien ben ik wel Spaanse, Griekse, Engelse. Wie weet wie mijn voorouders waren? Ik ben gelukkig – gelukkig – gemengd. België en Nederland zijn maar een deel van wie ik ben, Robin.

-
Robin Coolen is winnaar van de juryprijs bij de schrijfwedstrijd Gluren bij de buren.

Mail

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Kleine witte slang (reptiel

Kleine witte slang (reptiel)

Drie mensen zorgen samen voor een kleine witte slang. De slang lijkt alleen niets van hen aan te willen nemen. Is dat iets ergs, of wordt er een probleem gemaakt waar geen oplossing voor is? Een kort verhaal van Eva Salman over een advertentie op marktplaats, een stoel waarin nooit iemand zit en over hoe soms je best doen niet alles oplost. Lees meer

Kinken in een ruggengraat

Kinken in een ruggengraat

''We liggen samen in bed en ik vraag je om een herhaling van de tijd.
‘Herhaling bestaat niet,’ zeg je, ‘alleen verandering.’''
Een kort verhaal van Welmoed Jonas over hoe nachtvlinders elkaar kunnen vinden in het donker en het wachten op een nieuwe huid. Lees meer

Het Hoofd//stuk: Een ongepland moederboek

Een ongepland moederboek

Helena Hoogenkamp vertelt over hoe haar debuutroman helemaal geen verhaal over moeders moest worden, maar over liefde. Uiteindelijk schreef ze óók over moeders, maar vooral over een verlangen dat zo groot is dat niet uitgesproken kan worden. Maar wat laat je weg en wat vertel je juist wel als je wil vertellen over het onzegbare? Lees meer

Vitamine D

Vitamine D

De hoofdpersoon van dit korte verhaal spreekt met haar therapeut af in de trein. Lekker efficiënt en zo krijgt ze korting op de sessie. Nadeel is wel dat de andere forenzen zich met de therapie gaan bemoeien. Of is dat juist een voordeel? Lees meer

Asrest 1

Nieuwe materialen voor de huid

Voor de Klimaatweek schreef Pieter Van de Walle een gedicht bij het element water, waarin een onheilspellende stilte voor de storm weerklinkt. Lees meer

Asrest

Asrest

Voor de Klimaatweek schreef Meliza De Vries een gedicht bij het element vuur, vol vlammen die telkens weer vergeten worden. Lees meer

onder ons vergeten

onder ons vergeten

Voor de Klimaatweek schreef Johannes Lievens een gedicht bij het element aarde, over vallen en loslaten. Lees meer

De hitte is zwaar als ze op je valt

Voor de Klimaatweek schreef Anke Verschueren een gedicht bij het element lucht, waarin iemand bijzondere souvenirs van omzwervingen verzamelt. Lees meer

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (IV)

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (IV)

Doris ter Horst werkt als psychiater in opleiding. Door de coronacrisis wordt ze als behandelaar voor nog meer ethische dilemma's gesteld dan normaal. In haar vierluik geeft ze het woord aan haar (fictieve) patiënten. Een inkijkje in een dag op een gesloten afdeling tijdens een pandemie. Lees meer

 1

Waarom ik geen danser kon worden

In het Hoofd//stuk doen schrijvers een poging om de weg naar het verhaal vast te leggen. Welke tips hadden zij willen krijgen toen ze begonnen? Welk advies zullen ze nooit en dan ook nooit meer opvolgen? Wat is hun advies? Lees het in het Hoofd//stuk. Annelies van Wijk trapt af met de vraag hoe je (g)een alwetende verteller wordt. Lees meer

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (III)

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (III)

Doris ter Horst werkt als psychiater in opleiding. Door de coronacrisis wordt ze als behandelaar voor nog meer ethische dilemma's gesteld dan normaal. In haar vierluik geeft ze het woord aan haar (fictieve) patiënten. Een inkijkje in een dag op een gesloten afdeling tijdens een pandemie. Lees meer

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (II)

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (II)

Doris ter Horst werkt als psychiater in opleiding. Door de coronacrisis wordt ze als behandelaar voor nog meer ethische dilemma's gesteld dan normaal. In haar vierluik geeft ze het woord aan haar (fictieve) patiënten. Een inkijkje in een dag op een gesloten afdeling tijdens een pandemie. Lees meer

Dit. Is. Goddelijk. Alternatief kerstverhaal Annemieke Dannenberg Dymphie Huijsen

Dit. Is. Goddelijk.

Joost is op vakantie in Spanje met zijn zwangere vriendin. Maar is de baby van hem, of van Marina’s open relatiescharrel HG? Begint Joost ongelovig te worden, of moet hij zijn liefdesbaby maar gewoon omarmen?
Een tragikomisch kerstverhaal door Annemieke Dannenberg. Lees meer

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (I)

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (I)

Doris ter Horst werkt als psychiater in opleiding. Door de coronacrisis wordt ze als behandelaar voor nog meer ethische dilemma's gesteld dan normaal. In haar vierluik geeft ze het woord aan haar (fictieve) patiënten. Een inkijkje in een dag op een gesloten afdeling tijdens een pandemie. Lees meer

Roodborstjes

Roodborstjes

Een kort verhaal over sterren en waxinelichtjes, over dromenvangers en warhoofdvragen. En over menselijke roodborstjes. Lees meer

Prooidier

Prooidier

In haar afstudeerbundel Prooidier, waarmee ze de Nieuwe Types Afstudeerprijs won, onderzoekt Tessa van Rooijen het onderdeel zijn van de natuur en (niet) zijn als alle andere vrouwen. Lees meer

Ik eindig steeds een stukje kleiner

Ik eindig steeds een stukje kleiner

Eline van Wieren dicht over jezelf opeten, een mintgroene jumpsuit en het hebben van een moeilijke relatie met je lichaam. Lees meer

Of gewoon een boom

Of gewoon een boom

''We kunnen met schuim een nieuwe dampkring spuiten 
en van oceanen spiegels maken
alle fietshelmen, alle daken 
bedekken met restjes zilverpapier'' Lees meer

Pictionary voor beginners

Pictionary voor beginners

"Ik wil je zeggen dat dit het moment is
het moment om mijn mond als een schelp aan je oren te leggen
en de hele wereld die nu zee is daar te horen ruisen." Lees meer

Tabak en rooksignalen

Tabak en rooksignalen

De verteller van dit verhaal leeft al meer dan twee jaar teruggetrokken in een blokhut in het bos, tot op een dag zijn voorraad tabak op is. Er zit niks anders op dan terug te keren naar de bewoonde wereld. Lees meer

De geruchten zijn waar. Lees Hard//hoofd nu ook op papier!

Bestel op tijd je eigen exemplaar van de eerste editie, met als thema: ‘Ik’. We hebben drie covers ontworpen. Kies je favoriet.

Bekijk de covers