Asset 14

Iets op sterk water

Iets op sterk water

Waterrantsoen

Randy draagt de boodschappentassen de trap op. Ik loop achter hem aan, met in beide handen een koffer.
Er liggen lege verpakkingen op de traptreden. Randy haalt de sleutel uit zijn broekzak, de kamerdeur klemt.

‘Dit is het,’ zegt hij.
De studio heeft drie ronde ramen. Het lijkt alsof we samen in de kajuit van een kleine zeilboot staan.
‘Ben je niet moe van deze stad?’ vraag ik.
Randy zet de boodschappen neer op de grond. Hij leunt tegen het raamkozijn en haalt een pakje shag uit zijn broekzak. Hij rookt zonder filter. Ik ben opgehouden te zeggen dat hij naar de tandarts moet.
‘Nee, ik hou van deze stad.’
‘Dat vroeg ik niet,’ zeg ik.

‘Heb je iets van hem gehoord?’ vraag ik.
Op de tafel staan koffiebekers met kringen en oude theezakjes erin en er liggen losse papieren, aanstekers en bestek. Vanonder een krant haalt hij een ansichtkaart tevoorschijn. Er staat een trein op de voorkant.
‘Lees maar voor,’ zegt hij.

‘Vergeet je niet de planten water te geven, het glas weg te gooien, het doucheputje te legen, het vuilnis bij de weg te zetten, vergeet je alsjeblieft niet de deur dubbel op slot te doen als je naar bed gaat? Ik maak tochten door de bergen, houd je het nieuws in de gaten? Als er een bergwandelaar vermist is, kan het zijn dat ik het ben. Ik kijk echt uit, maar het zou toch kunnen. In dat geval mag je in mijn kamer blijven wonen, dat staat bij deze vast, maar mijn spullen gaan naar mijn zus. Behalve mijn bed, dat mag blijven staan. Niemand wil een bed overnemen van iemand die dood is. Jij vindt dat niet erg, denk ik.

De mooiste berg bestaat niet, misschien de hoogste of de meest besneeuwde. Het mooiste dat ik tot nu toe heb gezien is een ijsvogel.’

Randy pakt de boodschappen uit en zet de spullen op het aanrecht. Ik kijk naar zijn rug.
‘Ik heb echt geen zin om te koken. Zullen we iets bestellen?’ zegt hij. Hij haalt zijn telefoon uit zijn broekzak.
‘Ik kook wel,’ zeg ik. ‘Ga maar zitten, ik doe het.’
Hij gaat op de bank zitten en draait een sigaret.
‘Mis je hem?’ vraag ik.
‘Februari is een korte maand. Ik had niet verwacht dat het zou sneeuwen. Ik heb geen winterkleren. Althans, niets wat warm genoeg is. Moet ik nu speciaal voor de aankomende paar weken een winterjas kopen?’
‘Het is altijd goed om een winterjas te hebben,’ zeg ik.
Hij doet zijn schoenen uit. Hij heeft een blauwe en een rode sok aan. Ik draai me om en open het bakje met de champignons. Ik was ze onder de kraan.
‘Champignons moet je nooit wassen, je kunt ze beter afvegen met keukenpapier. Alleen een beetje de aarde eraf.’
‘Randy,’ zeg ik.
‘Ik kijk elke dag, soms meerdere keren, of er een bergwandelaar gevonden is, maar ik denk dat ik het wel zou voelen als er iets mis met hem was,’ zegt hij.
Ik zou willen zeggen dat ik daar niet in geloof. Doe maar alsof hij terugkomt. Of doe maar alsof hij nooit meer terugkomt.
‘Soms vraag ik me af wie mij zal bellen,’ zegt hij. ‘Wie hoort het als eerst als ze hem vinden? Zijn zus misschien? Hoelang duurt het voordat ze mij belt?’
Ik loop naar de bank, Randy ligt op zijn rug. Zijn benen bungelen over de leuning.
‘Hoe lang blijf jij?’ vraagt hij.
Ik ga op de grond zitten. Ik leg de zijkant van mijn hoofd op zijn buik. Mijn oor tegen zijn borst.

 

Dit was een fragment uit Iets op sterk water, de afstudeerbundel van Lieke Tijink. De korte verhalen in de bundel gaan over mensen die queer zijn, die elkaar tegenkomen, van elkaar houden, bij elkaar weggaan. 

Mail

Lieke Tijink (1998) schrijft korte verhalen en maakt prints. Haar/hun eindwerk Iets op sterk water is een bundeling korte verhalen die gaan over mensen die queer zijn, die elkaar tegenkomen, van elkaar houden, bij elkaar weggaan. De verhalen gaan over relaties tussen mensen, mensen die op plekken zijn die niet hun thuis zijn, maar dit misschien wel kunnen worden. De dingen die in haar dagelijks leven terugkomen in de verhalen zijn onder andere: honden, kleren van vrienden en dromen.

Lieke Tijink

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen 5

Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen

Hoe schrijf je over iets wat niet meer tastbaar is? Miray van der Bend schreef een collagegedicht over vakanties van vroeger in Turkije. Over de geur van het vliegveld, de granaatappels in de tuin van haar oma, de rimpels op haar gezicht. Lees meer

Gebroken Kaars van Sanne Balen over yoga, liefde en leed

Gebroken Kaars

De hoofdpersoon schrikt ondersteboven wakker. Hoe geef je jezelf een houding als je wereld op zijn kop staat? De titel van dit kortverhaal van Sanne van Balen over yoga, liefde en leed is tevens de aanbevolen leeshouding. Leg je kamer eens langs je benen omhoog, en begin. Lees meer

Blik of een Lappendeken 3

Blik of een lappendeken

Een fragment uit het afstudeerwerk van Dino de Haas, een sciencefictionstrip over de alledaagse horror van productiviteit, over queer relaties en queer geluk. Lees meer

tot de zon onder gaat / de kleine dingen

tot de zon onder gaat / de kleine dingen

In de gedichten van Nora van Arkel spoelen herinneringen aan en wordt er lego in de sloot gegooid. 'Alsof een eindeloze hoeveelheid tijd zich voor me uitstrekte / loom achterover ging liggen totdat het hele /landschap tijd was geworden'. Lees meer

(Geen onderwerp)

(geen onderwerp)

Vijf huisgenoten proberen via e-mails in contact te blijven over hun huis dat steeds viezer wordt. Lees meer

Scherpe randen

Scherpe randen

'Ik startte met het wegnemen van de scherpe randen. Als er geen lijnen waren hoefde ik er ook niet langer binnen te kleuren.' Wordt het leven makkelijker als je er letterlijk niet meer op hoeft te focussen? Celine Vervaet legt ons deze vraag voor in dit herkenbare korte verhaal.  Lees meer

Elke dag is lang en prachtig

Elke dag is lang en prachtig

In haar bundel Elke dag is lang en prachtig verkent Femke Zwiep de grenzen van een dag en de grenzen van het gedicht. Lees over 634 andere levens in het verleden, over een zeemansgraf en het wachten tot de Dame Blanche op tafel staat. Lees meer

Slaapkamerraam, wereld 2

Slaapkamerraam, wereld

Buiten is het nacht. Maar wat gebeurt er als je je ogen sluit? Dan kan het buiten net zo goed een zomerse dag in New York zijn. Of een sneeuwlandschap uit je jeugd. De mogelijkheden zijn eindeloos. Lees meer

Ons Eiland en wat we vonden op de kust 3

Ons Eiland en wat we vonden op de kust

In Ons eiland en wat we vonden op de kust (het afstudeerwerk van Liene Schipper) wordt je meegenomen naar een wereld die bijna lijkt op de onze, maar waar olifanthotels kunnen praten, eenzame koeien luid loeien en brandstichting soms de oplossing lijkt. Een zoektocht naar hoe we elkaar kunnen proberen te begrijpen, en wat je nou eigenlijk moet doen als je denkt dat je elkaar eindelijk begrepen hebt.  Lees meer

Stormvogel & Gelegenheidshaiku

Stormvogel & Gelegenheidshaiku

''Het is een dag waarop je stevig in je schoenen moet staan.''
Lees een fragment uit het afstudeerwerk Stormvogel & Gelegenheidshaiku van Suzanne Reedijk: een tweeledige novelle over de zee, het leven dat soms vastloopt, en een reuzenkind dat in een veld verschijnt, en dat ook weer verdwijnt. Lees meer

Tendresse / Nederzettingen

Tendresse / Nederzettingen

Met zijn 'overrompelende, rijke poëzie' won dichter Erwin Hurenkamp dit jaar Editio's Debutantenschrijfwedstrijd. De jury roemde zijn poëzie, die vertrouwde thema's wonderlijk uitwerkt. Lees meer

Waar ik een slaapkamer heb gehad

Waar ik een slaapkamer heb gehad

Malika Soudani verzamelt de herinneringen die ze nog heeft aan alle plekken waar ze een slaapkamer heeft gehad, vanaf haar geboorte tot aan het moment waarop ze haar afstudeerbundel schrijft. Hier lees je een fragment uit 'Waar ik een slaapkamer heb gehad'. Over een zusje met kanker, twee culturen onder één dak, bruin zijn in een witte familie en een gebroken gezin.  Lees meer

Wat ik mezelf beloof

Wat ik mezelf beloof

Een poging om alles te vergeten, om je af te sluiten voor je herinneringen, is op voorhand gedoemd om te mislukken. Een kort verhaal over de (on)mogelijkheid om schoon schip te maken. Lees meer

Kat, boom

Kat, boom

Een meisje klimt in een boom tijdens verstoppertje en wordt door de andere kinderen vergeten. Lees meer

Soon After Midnight 1

Soon After Midnight

Wat zegt de taal die we al gelezen of gehoord hebben ons nog? David Meijers onderzoekt de verhalen achter citaten. Zijn tekst is te vinden in de publicatie van de schrijfworkshop van Stichting Perdu in Amsterdam. Lees meer

Vertrouwen op iets wat niet bestaat

Vertrouwen op iets wat niet bestaat

Else Boer is dol op praktisch advies over schrijven. Een scène schrijven, een verhaallijn uitwerken, overal is wel een stappenplan voor te vinden. Het belangrijkste is: volhouden en nooit maar dan ook nooit stoppen. Simpel toch? Makkelijker gezegd dan gedaan, zegt Else, die vertelt over hoe je soms wel en niet kan vertrouwen op je verhaal. Lees meer

Ruimtes

Een vertrouwd lichaam om in samen te zijn

Een jaar geleden moest Charlotte de Beus opnieuw leren praten, lezen en schrijven. In deze drie gedichten onderzoekt ze met poëtische scherpte haar herstel en het lichaam als “een onbetrouwbare woning voor dakloze gedachtes.” Lees meer

Geef geen namen aan koeien die je van plan bent te slachten

Geef geen namen aan koeien die je van plan bent te slachten

Een voorpublicatie uit de afstudeerbundel van Elianne van Elderen 'Geef geen namen aan koeien die je van plan bent te slachten'. Over opgroeien als buitenstaander in een dorp, een vluchtmisdrijf op een veulen, over drie vrienden en iemand die probeert om onvoorzichtig te worden. Lees meer

Hadden we dat altijd maar geweten

Hadden we dat altijd maar geweten

Emma Laura Schouten zit niet op de stoel van de schrijver, maar aan de andere kant van de tafel. Als manuscript-begeleider krijgt ze vaak de vraag of een tekst potentie heeft om Het Boek te worden. Maar heb je eigenlijk wel iets aan die vraag, en wat is het antwoord? Lees meer

Winterslaap

Winterslaap

Madeleine grapte al jaren over het houden van een winterslaap. Tot een onderzoeker dit ook echt mogelijk maakt. Wat als mensen een winterslaap zouden houden zoals dassen of beren dat doen? Een kort verhaal door Else Boer. Lees meer