Hard//hoofd blikt vooruit op een prachtig theaterjaar." /> Hard//hoofd blikt vooruit op een prachtig theaterjaar." />
Asset 14

Het theaterjaar van 2011

Terwijl de meeste "oude" media terugblikken op het voorbije jaar en allemaal hun lijstjes van favorieten en totale missers opstellen, kijkt hard//hoofd liever vooruit naar het theaterjaar van 2011. Wat valt er te verwachten? In eerste instantie ziet het er veelbelovend uit.

Eindejaarslijstjes zijn onzin. Wat heb je er immers aan om te weten dat alle recensenten het eens zijn over het feit dat die ene obscure kleine zaalproductie, waar iedereen het over had maar die niemand gezien heeft, het aller-allerbeste was van het afgelopen theaterjaar? De enige conclusie die je naar aanleiding van deze lijstjes kan trekken is meestal: ik heb dit jaar weer te weinig gezien, waar was ik? In de kroeg waarschijnlijk. Note to self: meer theater zien, minder in de kroeg zitten. Het eerste goede voornemen voor 2011 is binnen.

Maar er valt meer voor te nemen en daar help ik je graag bij. We kunnen namelijk wel stellen dat 2011 op het eerste gezicht een heel aardig theaterjaar gaat worden. Of alles ook echt zo goed wordt als het nu klinkt weten we natuurlijk niet, daar moeten we immers de eindejaarslijstjes van 2011 voor afwachten. Ik doe slechts een paar suggesties waarvan ik denk dat ze zeker het bezoeken waard zijn. Zet ze in je agenda en houd je aan je goede voornemens. Geloof me, ik weet hoe lastig het is, maar in sommige gevallen is het het namelijk echt waard om je na een dag werk van de bank richting het plaatselijke theaterhol te slepen.

Neem nou het Nationale Toneel. Toegegeven: nog altijd niet het meest vooruitstrevende gezelschap van Nederland, maar de laatste jaren al heel goed op weg om zich in de kijker te spelen. Naast de voorstellingen van de jonge regisseuse Suzanne Kennedy (haar “Over Dieren” staat toevallig op veel favorietenlijstjes van recensenten, en terecht) komen er steeds meer voorstellingen op het programma te staan die het bekijken waard zijn. In 2011 speelt het NT namelijk Faust, deel 1 en 2. Deze stukken van Goethe worden vrijwel nooit opgevoerd, en zeker niet samen. Het NT maakt er een theatermarathon van, die alleen in Den Haag en Amsterdam te zien is. Volgens de website van het NT wordt de Haagse Koninklijke Schouwburg voor dit doel helemaal gestript om plaats te maken voor alle enorme decors, filmbeelden, lichteffecten etc. Een groots opgezette productie dus (spektakel!), van stukken die bijna nooit opgevoerd worden (bijzonder!), gespeeld door goede acteurs als Jaap Spijkers en Stefan de Walle.

Dan is er Toneelgroep Amsterdam, waar ik een tijd lang zoveel van heb gezien dat ik het er de laatste jaren even mee had gehad. Maar nu is alles anders en zal het alleen maar beter worden. Want Het is gebeurd. Hij is terug. De godenzoon van het Nederlands theater heeft zich bij het grootste gezelschap van Nederland gevoegd. Twijfel niet: Hij is er. Gijs Scholten van Aschat maakt sinds de tweede helft van dit seizoen deel uit van het ensemble van TA. Dit is eigenlijk al reden genoeg om komend jaar een stuk van het gezelschap te gaan zien. Als je Gijs wilt bekijken heb je de keuze uit Kinderen van de Zon, die nu al te zien is, De Russen, een bewerking van Tsjechov’s Iwanow en Oblomow door de Vlaamse schrijver Tom Lanoye en Nooit van Elkaar, een stuk van Jon Fosse. Het maakt mij eerlijk gezegd niet uit, als Gijs maar meedoet.

Een ander goed voornemen dat ik al jaren heb, maar wat ik nu echt echt echt ga doen, is iets zien van het Vlaamse gezelschap Peeping Tom. Zij maken voorstellingen op de grens van dans, theater en muziektheater met vooral heel veel mooie beelden. Dit heb ik dus slechts van horen zeggen, maar ik wil het dit jaar echt gaan proberen. Begin mei staan ze in de Stadsschouwburg Amsterdam met de voorstelling 32, Ruevandenbranden dus dat zou moeten lukken.

Dan is er nog Alex van Warmerdam. Een van de weinige grote regisseurs die nog niet naar het buitenland is vertrokken. Met zijn gezelschap De Mexicaanse Hond maakt hij in 2011 de voorstelling Bij het kanaal naar links waar nog werkelijk niks zinnigs over te zeggen valt, getuige de publiciteitstekst op de site van Orkater. Er wordt alleen vermeld wie er in mee spelen, waaronder Annet Malherbe en Pierre Bokma, ook twee mannen van het gezelschap Olimpique Dramatique, waar ik al eerder over schreef op hard//hoofd. Deze mannen weten mij altijd te verrassen en nu ze dan samen met goede acteurs van eigen bodem in een stuk van de meester van de ironie staan, ga ik graag kijken. Ook al weet ik dus nog niet waar het over gaat.

De meeste mensen bezoeken hooguit twee keer per jaar de schouwburg, dus daar zitten we nu al overheen. En dan heb ik het nog niet eens gehad over de nieuwe voorstelling van Ilay den Boer bij het Huis van Bourgondië of gemeld dat er weer een nieuwe Mighty Society aankomt. Om nog te zwijgen over de programma’s van het Holland Festival en Over ’t IJ Festival of de hernemingen die er aan zitten te komen. Kortom: 2011 wordt een vet theaterjaar, de magere jaren lijken voorbij, al is het maar om de politiek ervan te overtuigen dat er genoeg te beleven valt in het theater en dat dit het waard is gezien te worden. Reden genoeg dus om je van de bank naar het theater te slepen.

Mail

Rosanne

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Automatische concepten 57

Word jezelf (ook als je dat niet wilt)

Rietveld-student Vivian Mac Gillavry vraagt haar docenten naar de beste adviezen die zij ooit kregen. Allereerst: beeldend kunstenaar en publicist Q.S. Serafijn. Lees meer

'De derde generatie kijkt met een bredere blik naar dekolonisatie, zien het in een mondiaal verband'

'De derde generatie kijkt met een bredere blik naar dekolonisatie, zien die in een mondiaal verband'

Curator en onderzoeker Maria Rey-Lamslag is een graag geziene gast in de cultuursector. Jason Keizer gaat met haar in gesprek over haar Indische roots, over hoe het koloniale verleden doorklinkt in haar werk en over haar 'Indotiteit'. Lees meer

Automatische concepten 56

Een Afrikaanse kritiek op het Antropoceen

In het Antropoceen zou 'de mens' een bepalende factor zijn in het verstoren van het klimaat en de biodiversiteit. Maar wie kan zich eigenlijk tot mens rekenen? En wie wordt als object behandeld? Grâce Ndjako verwerpt het Antropoceen als een eurocentrisch idee. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Uitzonderingen

Uitzonderingen daargelaten

Deze week worden onze redacteurs blij van een maas in de wet, meermaals dezelfde film kijken en de kunst van Isabelle Wenzel. Lees meer

Ruimtes

Een vertrouwd lichaam om in samen te zijn

Een jaar geleden moest Charlotte de Beus opnieuw leren praten, lezen en schrijven. In deze drie gedichten onderzoekt ze met poëtische scherpte haar herstel en het lichaam als “een onbetrouwbare woning voor dakloze gedachtes.” Lees meer

Je partner slaan is nog geen doodvonnis voor je carrière

Je partner slaan is (nog) geen doodvonnis voor je carrière

Het onderscheid tussen de publieke en de privésfeer is soms vaag, maar geweld achter de voordeur zouden we nóóit door de vingers moeten zien, meent Jihane Chaara. Waarom komen zoveel publieke figuren ermee weg? Lees meer

'Naar buiten toe zijn we allemaal familie, zo gaat dat in de Molukse gemeenschap'

'Naar buiten toe zijn we allemaal familie, zo gaat dat in de Molukse gemeenschap'

'Ontdekken wie je voorouders zijn geeft kracht en vertrouwen.' Zainal Umarella heeft diep verdriet gekend, maar zijn toekomstbeeld is er een van hoop dat hij aan zijn kinderen wil meegeven. Lees meer

Geef geen namen aan koeien die je van plan bent te slachten

Geef geen namen aan koeien die je van plan bent te slachten

Een voorpublicatie uit de afstudeerbundel van Elianne van Elderen 'Geef geen namen aan koeien die je van plan bent te slachten'. Over opgroeien als buitenstaander in een dorp, een vluchtmisdrijf op een veulen, over drie vrienden en iemand die probeert om onvoorzichtig te worden. Lees meer

Kunst is werk

Kunst is werk

Brood noemen we essentieel, theater niet. Maar wat als je in het theater je brood verdient? Lees meer

Column: Over geld

Over geld

Eva vergelijkt de manier waarop ze toen en nu tegen geld aankijkt en hoe het verschil in inkomen binnen haar vriendengroep de verhoudingen heeft veranderd. Lees meer

 Klop, klop, wie is waar?

Klop, klop, wie is waar?

De klopjacht op de voortvluchtige militair Jürgen Conings doet de in België woonachtige Amerikaanse illustrator Sebastian Eisenberg denken aan iets wat in zijn thuisland zou gebeuren; niet in Europa. Lees meer

Flaneur versus voyeur

Flaneur versus voyeur

Sarah Vergaerde onderzoekt het doelloos ronddwalen én het al dan niet onopgemerkt gluren naar de ander aan de hand van boeken, films, podcasts en documentaires, waaronder My Amsterdam van Ed van der Elsken. Lees meer

Filmtrialoog: Ruben Brandt: Collector

Ruben Brandt: Collector

Onze redacteuren Jorne Vriens en Oscar Spaans en illustrator Friso Blankevoort bekeken de animatiefilm Ruben Brandt: Collector en zagen een verhaal dat niet in een andere vorm had kunnen worden verteld. Lees meer

Slaapkamerraam, wereld

Slaapkamerraam, wereld

Buiten is het nacht. Maar wat gebeurt er als je je ogen sluit? Dan kan het buiten net zo goed een zomerse dag in New York zijn. Of een sneeuwlandschap uit je jeugd. De mogelijkheden zijn eindeloos. Lees meer

Nieuws in beeld: Is het kunst of geeft het winst?

Is het kunst of geeft het winst?

Illustrator Loes van Gils kijkt met afgrijzen naar de afwegingen die het kabinet maakt. Dierentuinen, sportscholen en binnenzwembaden werden geopend, culturele instellingen moesten de deuren gesloten houden. Lees meer

Lang leve de slush pile 1

Lang leve de slush pile

Hoe kan literair Nederland inclusiever worden als het steeds vaker weigert ongevraagde manuscripten aan te nemen? Een pleidooi voor een openboekbeleid. Lees meer

'Het 'Indische zwijgen’ werd een collectief fenomeen omdat er niet geluisterd werd'

'Het 'Indische zwijgen' werd een collectief fenomeen omdat er niet geluisterd werd'

Myrthe Groot en Romée Mulder deden samen onderzoek naar hun familiegeschiedenissen. En ze begonnen een modelabel dat nauw met die persoonlijke zoektocht samenhangt: Guave. Lees meer

ALL-IN

Een levendig gebrek aan bescheidenheid

De allereerste kunsttrialoog op Hard//hoofd. Wat vonden redacteuren Jorne Vriens, Iris van der Werff en Vivian Mac Gillavry van de tentoonstelling ALL-INN in het HEM? Lees meer

Alles Vijf Sterren: Schreeuwen naar de televisie

Schreeuwen naar de televisie

Deze week worden onze redacteurs blij van het voetenwerk van Het nationale Ballet, de schoenen van Chantal Janzen en aandacht voor Palestijnse filmmaaksters. Lees meer

Hadden we dat altijd maar geweten

Hadden we dat altijd maar geweten

Emma Laura Schouten zit niet op de stoel van de schrijver, maar aan de andere kant van de tafel. Als manuscript-begeleider krijgt ze vaak de vraag of een tekst potentie heeft om Het Boek te worden. Maar heb je eigenlijk wel iets aan die vraag, en wat is het antwoord? Lees meer