Illustratie: Tejo Verstappen

'Hier leeft hij voor. Al jaren. Een paar seconden, eens in de zoveel weken.'" />

Illustratie: Tejo Verstappen

'Hier leeft hij voor. Al jaren. Een paar seconden, eens in de zoveel weken.'" />
Asset 14

Het licht

Een nieuwe aflevering van het samenwerkingsverband tussen hard//hoofd en schrijverscollectief De Jagers. Elke twee weken laten deze jonge dichters en prozaïsten zich inspireren door het thema 'beginnen', met ditmaal een verhaal van Sterre van Rossem.

Het licht

Het licht danst door de kamer en ik moet nu maar eens een keuze maken. Ik vind het lastig uit te leggen waar ik ben. Het lijkt op een huis, maar er is geen buiten. Ik zit in een soort doorsluisruimte. Soms verdwalen er mensen, dan zie ik ze langsgaan, dan lopen ze door de deuren in mijn kamers. Ik zie ze vaak aan het einde van een gang, of ver weg tegen een muur. Mij zien ze nooit; ze lopen door, blind voor de ruimte om hen heen. Ze zijn alles vergeten. Alles.

Kamer komt hier uit op kamer, niets verandert, niets beklijft. Behalve ik dus. Al ben ik hier ook niet werkelijk. Soms hoor ik hier een zingen, of een roepen, of een wanhopig vragen. Ik hoor ook wel eens een naam. Het is altijd dezelfde naam, en ik ben voor het gemak maar gaan geloven dat het de mijne is. Anna. Ik vind het wel een mooie naam. Het heeft iets bijbels, volgens mij was er iemand in de Bijbel die Anna heette. Ik bedoel, het is geen Maria, of Sarah of Judith ofzo. Maar mooi. De naam leest twee kanten op, zoals je wel ziet, en doet me daarom aan Janus denken; de god met twee gezichten, de god van de poorten, deuren, bruggen. De god van de ruimte waar ik ben.

Illustratie: Tejo Verstappen

Ik vraag me wel eens af of ik mijn kans gemist heb, met dat licht. Ik vond het een hele ontdekking, dat het licht bestaat, maar in plaats van erin te lopen of wat je dan ook moet doen, ben ik op de grond gaan zitten en bekeek ik het. Het was sterk en het bewoog door de kamers. En op een dag trok het weg. Soms is het er wel weer, in een van de andere ruimtes, voor de andere mensen die hier per ongeluk zijn gekomen. Die vinden dan dat licht en volgen het. En nu denk ik dat ik misschien eens met iemand mee zou moeten lopen. Maar kan dat zomaar? Ik bedoel, zou je zomaar in iemands licht kunnen stappen? Of is dat heel verkeerd? Niemand die je daar iets over vertelt, en het zijn hele werkelijke dilemma’s, laat ik je dat wel zeggen.

Vooralsnog nam ik het zekere voor het onzekere en bleef ik er verre van. Ik ben hier ook wel thuis. De kamers, die altijd hetzelfde zijn en toch ook altijd anders, voelen vertrouwd. Ze voelden altijd al vertrouwd. Daarom ging ik dat licht niet in. Ik zag nog zoveel. In tegenstelling tot die mensen die hier langskomen af en toe, zag ik de muren, en mijn handen en ik herinnerde me een stem, en de kleur groen en de zon op mijn huid en ik wist dat er iets was, een leven vol van wat we voor het gemak geluk en verdriet noemen, en ik was er gewoon nog niet los van. Dat had ik ook niet verwacht. Mijn leven, waar ik me nu eerlijk gezegd steeds minder van herinner, stelde bijzonder weinig voor. Geen wereldschokkende inzichten, geen carrière, geen geld, geen levens gered. Wel een keer een kat, uit de sloot, maar daar kan een mens niet een heel leven op teren, toch? Ik ben wel vaak verliefd geweest, en heb ook iemand getrouwd geloof ik. Getrouwd. Is dat het woord? Dit overkomt me ook steeds vaker. Dat ik woorden heel vreemd vind, dan drijven ze op in mijn hoofd, en dan lijk ik ze voor me te zien en dan ben ik ze ineens kwijt. Ik ben al heel veel woorden verloren hier. Ik zou niet weten welke, zo gaat dat, maar ik weet dat het gebeurt. Ik weet nu eigenlijk ook niet meer over welk woord ik het had... Eigenlijk. Ook een heel raar woord. Zie, daar heb je het al.

Nu zit ik er toch over na te denken mee te gaan met dat licht, van een ander dus. Ik weet niet of het mag, of het moreel is, maar dat zien we dan wel weer. Als het waar is van het licht, zou het ook best eens waar kunnen zijn van een engel met een zwaard. Die zal het me wel vertellen als het niet goed is wat ik doe. Bidden dat het van die hel niet waar is. Ik geloof er niet in, dat scheelt. Maar je weet het natuurlijk nooit zeker. Dat is gewoon zo. Niets is zeker.

Toch vind ik het niet gemakkelijk zomaar te vertrekken. Heel soms vind ik hier een kamer met een raam. In die kamers hoor ik die naam heel helder, en dan loop ik naar het raam en dan kan ik zien. Ik zie ineens, niet de kamer, maar een gezicht, buiten. Niet zo’n vage lichtschim zoals die hier blind ronddwalen, maar een gezicht van iemand van wie ik hield, dat weet ik zeker, van iemand met wie ik… met wie ik... met wie ik was. Hoe die heet, dat weet ik niet. Hoe hij me roept, en of hij me ziet, dat weet ik ook niet. Noch hoe lang hij dat al doet. Maar daarvoor bleef ik steeds.

Ik hoop dat hij het nog een keer wil doen. Het is zo’n machtig mooi moment, om die ander te zien. Maar ik denk dat het tijd is dat ik ga. Voor alles is er een tijd. Dat zei iemand ooit eens. Klinkt heel simpel, maar het is erg waar.

Hij kijkt op de klok; het is iets voor middernacht. Hij legt zijn krant neer en loopt naar het bed in het midden van de kamer en wacht dan tot de klok slaat. De dokters zeggen dat het medisch onmogelijk is, maar hij staat volledig in zijn recht haar hier te houden en niemand hoeft zich ermee te bemoeien. Hier leeft hij voor. Al jaren. Een paar seconden, eens in de zoveel weken. Hij vraagt zich natuurlijk ook wel af of dat een leven is, hij is niet gek. De klok heeft geslagen. Hij zet zijn handen aan de zijkanten van het bed en hangt boven het stille gezicht. Hij brengt zijn mond vlak bij haar oor. Dan fluistert hij een naam.

Sterre van Rossem (1984) is een van de oprichters van collectief De Jagers. Ze debuteerde eind 2010 met haar bundel korte verhalen Een smaak van liefde.

Mail

De Jagers

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Wat ik zou moeten zijn is niet wie ik ben

Wat ik zou moeten zijn is niet wie ik ben

Bouchra Aouriaghel schrijft over opgroeien en leren dat je erbij hoort, maar eigenlijk ook weer niet. Als een kameleon verplaatst ze zich tussen twee werelden, eentje waarin ze Nederlands spreekt, en verbaasd wordt aangekeken als de juiste klanken in de juiste volgorde haar mond verlaten, en eentje waarin ze Marrokaans spreekt, goed genoeg om met haar ouders te kunnen communiceren, maar als ze de diepte in wil, komt het er ineens stotterend uit. En wat als de wereld je vraagt om te kiezen? Lees meer

Mosterdsoep

Onvermijdelijk

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. In deze tekst van Noura Harrath wordt een kind geboren dat daar misschien helemaal niet wilde zijn, of misschien nóg niet. 'Er waren weinig zachte plekken die voelden als een eeuwige omhelzing.' Lees meer

Mosterdsoep 4

Bijsluiter

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. In deze tekst van Fleur Hagi staan we op het punt een hele belangrijke beslissing te nemen. Lees meer

Mosterdsoep 8

Moedertaal en Opvoedlessen van een martelaar

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Vandaag lees je twee gedichten van Lina Al-Hassany. ‘Draag de lasten van de wereld niet op je schouders. Graaf de kuilen voor de doden niet in je tuin. Breng het verleden nooit meer aan het licht.’ Lees meer

Mosterdsoep 5

Steltenloper

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. In het verhaal van Jan Truijens Martinez ziet de hoofdpersoon zijn ex-vriendin met haar nieuwe vriend op theaterfestival De Parade. Tussen de lampjes van de zweefmolen en de flitsende polaroidcamera schiet ook de gedachte aan haar door zijn hoofd. Lees meer

Mosterdsoep 7

Beetje bij beetje

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Mina Yasien schreef een verhaal over een dochter die met haar moeder mee naar een afspraak gaat om te vertalen, over wat er tussen de regels door verloren kan gaan en of je een vervelende boodschap verzachtend moet vertalen. 'Niemand verstond alles en toch kwam iedereen overal achter.' Lees meer

Mosterdsoep 3

[Gedicht zonder titel]

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Fleur Hagi kent de wereld niet meer zoals ze die zich herinnerde, maar wat als ze deze nieuwe wereld niet meer wil kennen? 'Meer dan een appel / is nodig / om te onderscheiden / tussen goed en slecht' Lees meer

IDFA-bespreking <em>‘Between Revolutions’</em> en drie andere tips van de redactie van Hard//hoofd 1

IDFA-bespreking ‘Between Revolutions’

De film Between Revolutions volgt een groep pro-Palestijnse, queer activisten in Berlijn. Regisseur Ruben Desiere zoekt samen met de activisten naar agency voor zijn personages. In die zoektocht wordt een interessant spel met fictie en realiteit gespeeld. Lees meer

IDFA-bespreking <em>Between Revolutions</em> en drie andere tips van de redactie van Hard//hoofd

IDFA-tips van Hard//hoofd – ‘You Can See Everything’, ‘Nuisance Bear’ en ‘Romare Bearden’

De IDFA-tips van Jochum Veenstra, Nora de Bruine en Sander Bortier: You Can See Everything, Nuisance Bear en Alter Ego of Romare Bearden. Lees meer

Mosterdsoep 2

Het woord 'vervreemding'

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Vandaag lees je op Hard//hoofd het verhaal van Lidice Michelle Melara Minero. 'Ik hoorde ze typen en daarna waren ze hun werk aan het uitdelen. En ik? Ik was bezig met het begrijpen van het woord.' Lees meer

Mosterdsoep 9

Potentie

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Het gedicht van Nourelhouda Kassi zit vol potentie. Potentie om 'het' te maken, potentie om 'er' te komen, vriendschapspotentie, partnerpotentie, potentie om zo veel goeds de wereld in te brengen. '‘en nu?’ / tussen alles / wat ik was, en alles wat ik kon worden.' Lees meer

Mosterdsoep 1

Mosterdsoep

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Met vandaag: het verhaal van Leila Mrabet, waarin de hoofdpersoon jarenlang op zoek gaat naar de smaak van mosterdsoep die overeenkomt met een herinnering. Lees meer

Berbers gebogen

Berbers gebogen

'Een vaderskant bijt nooit niet. Ze wensen in hun smeekbedes smakkend dat we slappe groentestukken blijven.’ Imane Karroumi El Bouchtati schrijft over ziek zijn, paternale familietafels en hoe verstrikte tongen geen geruchten kunnen tegenspreken. Lees meer

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Vintagejagers, opgelet! In haar nieuwste column werpt Loïs Blank een kritische blik op een ontwikkeling die misschien niet helemaal onverwacht komt: de tweedehandsmarkt wordt in een fastfashionjasje gestoken. Daarmee dreigt ook een markt die ooit draaide om avontuur en goede bedoelingen steeds verder te plastificeren. Lees meer

Meneer de dominee

Meneer de dominee

De vader van Martijn van Arkel werkt voor God. Als dominee zijn zijn dagen gevuld met de kerk, de gemeente, de Heilige Zoon, maar heeft daardoor minder tijd voor zijn andere twee zoons. In deze gedichten beschrijft Martijn het gemis, de verwijten, en vooral het verlangen naar een vader: geen dominee, geen herder, maar iemand die het licht uit doet en wiens fiets in de schuur staat. Lees meer

Batik Karas

Batik Karas

In dit verhaal van Ariane Waitz gaat de hoofdpersoon op een vervreemdende reis door Indonesië. Via de eeuwenoude Javaanse kunstvorm batik probeert zij zich te verbinden met het land van haar grootouders. Lees meer

Wat je niet zult zien op tv

Wat je niet zult zien op tv

Hoe links is linkse televisie? Marthe van Bronkhorst kwam achter de schermen en kon haar ogen eigenlijk niet geloven. Lees meer

Hoeveel romcoms tot ik het voel? 1

Hoeveel romcoms tot ik het voel?

De liefde is een onuitputtelijke bron van inspiratie. In films, boeken en muziek blijven mensen proberen haar te vangen, en al die creatieve expressie wordt gretig geconsumeerd – ook door Nouhaila el Khannoussi, die ondanks haar fascinatie voor fictieve liefdes zelf nog nooit verliefd is geweest. In dit persoonlijke essay vraagt ze zich af wat verliefdheid eigenlijk is. Lees meer

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Geïnspireerd door de blikken man uit The Wizard of Oz leidt Elise Vos je over het pad van gele klinkers. Ondanks de bescherming die ons harnas biedt, bevat het kieren die toelaten wat we niet zouden willen voelen. Bovendien: wie wil nu afgestompt raken? Lees meer

Rouw en haar contouren

Rouw en haar contouren

Wat gebeurt er als je grootste angst werkelijkheid wordt? Vorig jaar verloor Ivana Kalaš haar vader. In dit essay onderzoekt ze rouw en angst. Wat als juist het verlies je dichter bij het leven brengt? ‘Zoals je vroeger naar een eclips zou kijken via een cd, kom ik in contact met rouw: via haar contouren.’ Lees meer