Asset 14

Hart in het zwart

Hij was mijn idool niet, maar hij hoorde bij mijn jeugd. En nu is hij dood: Johnny Halliday. ‘Ik had eerlijk gezegd nooit van hem gehoord’, zei een radiopresentator, die het nieuws tussen neus en lippen vermeldde.

Zo gaat dat dus, als je oud wordt. Stuk voor stuk verdwijnen de namen die ooit het meubilair van je leven vormden uit het collectieve geheugen. Dat is niet erg, maar het stemt weemoedig. Er komt een dag dat mensen vragend hun wenkbrauwen zullen fronsen als ik ze vertel wat mij bezighoudt. ‘Eline wie?’ zullen zij zeggen, wanneer ik Couperus’ meesterwerk voor de zoveelste keer verslonden heb. En als ik een plaat draai van Georges Brassens, Hildegard Knef of Maria Farandouri zullen ze hun hoofd schudden en denken: ze zit nu wel heel erg in haar eigen wereldje.

Maar goed. Johnny Halliday dus. Ik was zestien en smoorverliefd op een jongen uit mijn klas. In die dagen – de zomer van 1964 – had Johnny Halliday zijn grote hit Pour moi la vie va commencer, waarvan ik de tekst uit mijn hoofd kende. Voor mij, met mijn gezwollen hart, ging het leven immers ook beginnen! Het onderwerp van mijn liefde gaf tot dan toe geen sjoege, maar toen gebeurde het. Op een middag dromden wij het schoolgebouw uit en wie neuriede daar vlak achter mijn oor Johnny’s hit? Precies! Als dat geen teken was! Dagenlang zweefde ik door het leven. Weliswaar op de vleugels van een illusie – de jongen bleek homofiel – maar dat gevóel!

Zoals gezegd, een echte fan van Johnny ben ik nooit geworden. Daar was hij me te onbehouwen voor. Mijn hart ging eerder uit naar zijn romantische tegenhanger Adamo. Ada wie? Dat zal ik jullie vertellen, kindertjes.

De zanger Salvatore Adamo, kortweg Adamo genoemd, was – en is nog steeds - de zoon van een Italiaanse mijnwerker, die in België zijn geluk kwam zoeken. En de rest zoeken jullie maar op, op Wikipedia. Kijk dan ook even op YouTube naar Tombe la neige, een van Adamo’s eerste hits, en stel je voor dat je puberfantasie het tot dan toe heeft moeten doen met de helden van je ouders - simpelweg omdat er maar één televisietoestel (met twee zenders!) en één radio in huis is, waarvan alleen je vader de knoppen mag bedienen.

Bij ons thuis was het uitsluitend opera en operette wat de klok sloeg. Totdat op een dag, door een magisch toeval, Tombe la neige door de ether klonk. Een smachtende jongensstem die zijn – en mijn! - onvervulde verlangen vertolkte. Tombe la neige, et mon coeur s’habille de noir. ‘Het sneeuwt, en mijn hart kleedt zich in het zwart’.

Het grote zwijmelen was begonnen.

Op een koude decemberdag, nu zo’n jaar of vijf geleden, liep ik met een vriendin over de Parijse Boulevard des Capucines. Voor L’Olympia, de oudste concerttempel van Parijs, stond mijn vriendin aan de grond genageld. Naast de ingang hing levensgroot een optreden van Johnny Halliday aangekondigd, diezelfde avond nog! Mijn twijfel werd weggewuifd - wij móesten erheen.

De zaal bleek uitverkocht. Die ouwe rocker! Dat kreeg hij in eigen land dus nog voor elkaar. En nu is hij dood.

Gelukkig hebben we Adamo nog. Mijn hart hoeft nog even niet in het zwart.

Mail

Trudy Kunz werd in de jaren tachtig en negentig bekend door haar werk voor Libelle en Marie Claire. Voor Plus Magazine was zij bijna vijftien jaar columniste. Zij publiceerde meerdere interviewbundels en in 2013 verscheen haar eerste roman, Kroniek van een bange liefde. Als pensionado zonder pensioen verdeelt zij haar tijd, net als daarvoor, tussen schrijven, schilderen en ander (on)nuttigs.

Reinout Dijkstra is illustrator uit Zwolle. Hij maakt tekeningen, schilderingen, foto's en soms ook nog een klein tekstje. Zijn werk is geaard in zijn eigen ervaringen, hij geniet van dingen als lichtval, kleur en is niet vies van een grapje.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Een ritje maken

Een ritje maken

In dit verhaal van Sonja Buljevac maken Renée en haar oma een wandeling bij de boulevard van Vlissingen. Terwijl haar oma volop geniet, wordt Renée geconfronteerd met de gebeurtenissen van de vorige nacht. Lees meer

Hard//talk: Onderdak is een mensenrecht

Onderdak is een mensenrecht

Over dakloosheid hoeven we geen uitvoerige politieke discussies te voeren, aldus Jihane Chaara. Onderdak is namelijk niets minder dan een mensenrecht (iets wat men in de Nederlandse politiek even vergeten lijkt te zijn). Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Filmtrialoog: Nocturne

Nocturne

Onze redacteurs zagen Nocturne, een film over het maken van een film. Hoofdpersonage Alex rent een nacht lang door zijn eigen hoofd, op zoek naar het sluitende idee, de juiste acteurs, een kloppend verhaal. Het sprak esthetisch heel erg aan, maar zaaide ook een hoop verwarring. Lees meer

Nieuws in beeld: 13

Onze corona-aanpak laat talloze aardbewoners stikken

Dat het materiaal waarmee we onszelf tegen corona beschermen voor een golf aan afval zou zorgen, zagen we al van verre aankomen. Illustrator Simcha van der Veen is dan ook verbijsterd: waarom doen we hier niets tegen? Lees meer

Absurditeit is de kracht van The Nose or Conspiracy of Mavericks

Absurditeit is de kracht van The Nose or Conspiracy of Mavericks

Dat je niet op zoek hoeft naar de diepere betekenis en ook enkel de vorm van een film kan waarderen, bewijst de animatiefilm 'The Nose or Conspiracy of Mavericks'. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Eindelijk lente

Eindelijk lente

Deze week worden we blij van een fijn boek, roze k-pop en Den Bosch. Lees meer

Over Emma, millennials en de kostuumdramafase

Over Emma, millennials en de kostuumdramafase

Anna Visser is van jongs af aan een fervent liefhebber van Jane Austen. Een onlangs verschenen hervertelling van Emma werpt nieuw licht op haar hartstocht voor het kostuumdrama, maar misschien nog meer op haar zelfbeeld. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Schijn bedriegt 2

Schijn bedriegt

Ons stemgedrag wordt (te) vaak bepaald door onderbuikgevoelens en eerste indrukken. Om ons daartegen te wapenen hebben we gedegen onderwijs nodig. Laat dat nu precies hetgeen zijn waar de politieke winnaar op bezuinigt. Lees meer

De dochter van Baba Yaga met illustratie van Micky Dirkzwager

De dochter van Baba Yaga

Saar, een slapeloze studente, leeft op dubbeldrop en kan haar ex niet vergeten. Op een nacht belt ze haar moeder. ‘Vanaf mijn drieëntwintigste werd het allemaal beter, Saar.’ Is er hoop? Een rauw sprookje van Lena Plantinga over het herstellen van je vrouwelijke intuïtie, of pogingen doen tot. Lees meer

Nieuws in beeld: 12

'App me als je thuis bent'

Na de dood van de 33-jarige Sarah Everard uiten steeds meer Britse feministen hun woede over de mensen die hen zouden moeten beschermen: de politie is onderdeel van hun onveiligheid, zeggen zij. Lees meer

Alsof het stil was 1

Alsof het stil was

In dit korte verhaal van Janna Claudius slapen een van elkaar vervreemde moeder en dochter een nachtje op dezelfde kamer. Lees meer

Alles Vijf Sterren: We bekijken het positief

We bekijken het positief

Deze week worden we blij van LuckyTV, een WhatsAppgroep en een tweeëntwintig jaar oude miniserie over kunst. Lees meer

Verveling als verhullend eufemisme

Verveling als verhullend eufemisme

Verveling kreeg het afgelopen jaar duizend gezichten. Rijk Kistemaker vraagt zich af: hoe herinneren we ons die gezichten, zodra de coronacrisis (min of meer) voorbij is? Lees meer

Kolen en olie zwaaien ook in Nederland met de scepter 

Kolen en olie zwaaien ook in Nederland met de scepter 

Wanneer grote bedrijven landen uit het Globale Zuiden in een economische wurggreep houden, knijpt Nederland een oogje toe. Maar ons land is evengoed overgeleverd aan de wensen van grote bedrijven. Lees meer

De tanden van opa

De tanden van opa

Bart en zijn vader brengen het kunstgebit van Barts opa terug naar een Duitse soldaat. Een verhaal van Pieter Drift over het onkenbare verleden en de anoniem gestorven vijand die we nooit helemaal zullen kennen. Lees meer

Ik Zeg Emily

Het verlangen naar Emily is simpel

De debuutbundel van Yentl van Stokkum bevindt zich tussen poëzie en spookverhaal in, waarin een jonge dichter het graf bezoekt van een door haar geliefde schrijver en bezeten terugkeert. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 42

We nemen (onbevreesd) de benen

Deze week worden onze redacteurs blij van een horrorserie, de soundtrack van een winkelcentrum en wegrennende kamerplanten. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer