Niemand roept in Floris' kennissenkring zoveel aversie op als Thierry Baudet. " /> Niemand roept in Floris' kennissenkring zoveel aversie op als Thierry Baudet. " />
Asset 14

Voedende voorgevels

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Hard//talk is de seismograaf die de trillingen van de tand des tijds registreert. Wat heeft ons afgelopen week bezig gehouden? Wat bespraken we bij de koffieautomaat en waar lagen we wakker van? Deze week vier korte commentaren van onze redacteuren.

Rolmodel

Het bloot van Beyoncé

Borsten zijn heet, vooral in Amerika waar Beyoncé's voedende voorgevel het onderwerp werd van een fatsoensdiscussie. Moeders die in het openbaar hun kind aanleggen, worden maar moeilijk geaccepteerd. Aandachtstrekkers zijn het, met hun blote tieten!
Ook voor Facebook ligt dergelijk bloot gevoelig. Dat bleek toen foto's gecensureerd werden waarop de tepels van voedende moeders zichtbaar waren. Borsten met tepels zijn volgens Facebook namelijk 'seks' en daar moeten kinderen onder de 13 tegen in bescherming worden genomen. Het sociale netwerk meent haar prepuberale gebruikers echter níet te hoeven beschermen tegen foto's met daarop “deep wounds”, “excessive blood" en “crushed heads”. Dat borsten ook een andere functie hebben dan een seksuele, komt blijkbaar niet bij ze op. Alleen Barbie zal op Facebook haar blozende baby ongecensureerd de borst kunnen aanbieden.
Toen Time Magazine enkele dagen geleden haar nieuwe editie uitbracht, met op de omslag een foto van een jonge moeder die haar 3-jarige zoon de borst geeft, stormde het weer. De foto begeleidt een artikel over 'Attachment Parenting', waarin ene Dr. William (Bill) Sears moeders adviseert hun kroost zo lang mogelijk, zo dicht mogelijk bij zich te houden. De ideale moeder draagt het kind op haar lichaam, laat het in haar bed slapen en geeft het lange tijd borstvoeding.
Deze controversiële ideologie werd meteen beantwoord met heftige kritiek op de verheerlijking van het moederschapsideaal. Als tegenreactie verschenen de stukjes van supervrouwen, die zich met hun kind 'attached' door het leven slaan. Maar de grootste controverse ging over de borst met daaraan het kleuterkind.
Fatsoensregels laten zich moeilijk oprekken. Ik weet niet of ik schrik als ik een kleuter aan een moederborst zou zien sabbelen. Het is in ieder geval van de gekken dat zogende vrouwen winkels worden uitgezet. Beyoncé is prijzenswaardig bezig met haar openheid in blote praktijken, met als klap op de vuurpijl dat niemand er meer aan twijfelt dat ze haar kind zelf gebaard heeft.

Door Esther Wertwijn

Commentaar

Domme Thierry

Niemand roept in mijn kennissenkring zoveel aversie op als Thierry Baudet, de “jonge conservatief” die tweewekelijks columns schrijft in de NRC. Dat is terecht. Thierry is namelijk 1. nationalistisch, 2. Eurofoob, 3. pedant, 4. tegen moderne kunst, 5. zo reactionair dat hij een reïncarnatie van Joseph de Maistre had kunnen zijn, 6. hypocriet (ondertussen doet hij alsof het “links-rechts-onderscheid niet meer opgaat”), en 7. een snob (u weet wel, iemand wiens culturele consumptie louter gericht is op het verwerven van cultureel kapitaal). Dat alles zou een kwestie van smaak kunnen zijn, maar er is nog een punt 8. Thierry’s meningen zijn slecht onderbouwd. Noem het maar feitenvrij.
Wat zijn die meningen zoal? Stierenvechten is een mooie traditie. (Dat heeft hij van Roger Scruton.) Sigaren roken is een verfijnde activiteit. Moderne architecten zorgen louter voor culturele kaalslag. (Dat heeft hij van Theodore Dalrymple.) De opwarming van de aarde is een canard, want die "stagneert". (Ojajoh?) Meindert Fennema is een held, omdat hij "linkse hypocrisie" aanvalt. (Hypocriet?) Jaffe Vink heeft “onomstotelijk aangetoond” dat de Probo Koala geen gifschip was. (Jaffe Vink is geen petrochemicus, maar een opiniemaker die de milieubeweging haat.) En als het Europese Hof uitzettingen veroordeelt die een wisse dood betekenen, is dat een inbreuk op de nationale soevereiniteit. (Noem dat maar schrijftafelmoord.)
Het meest opmerkelijke is wel Thierry’s aanval op de hedendaagse gecomponeerde muziek, die hij zo ongeveer gelijkstelt aan kleutergejengel. Het programma van de Gaudeamus Muziekweek bevat meer muzikale diversiteit dan het hele 19e-eeuwse concertrepertoire, maar dat weet Thierry niet, want hij komt nooit in het Muziekgebouw aan ’t IJ.
Het ontgaat me vooral wat Thierry nou precies onderzoekt. Er is geen hoor en wederhoor, geen data, geen betrouwbare bronvermelding, geen significant nieuw inzicht. Het zijn de vooroordelen van je tante Tonnie, opgesaust met Leidse eruditie en archaïsch taalgebruik.
Ik snap wel waarom Vandermeersch hem heeft ingehuurd. Thierry zegt op een beschaafde, eloquente manier “wat je niet mag zegge hè”. Dat veroorzaakt reuring. Maar als je niet weet waar je het over hebt, kun je toch beter je bek houden.

Door Floris Solleveld

De Hofstad

De groene duivel

Afgelopen donderdag bezocht ik op Rotterdam Zuid een debat over het Kunduz-akkoord. Het mocht geen debat heten: het panel bestond uit iemand van FNV-Vecht voor de Recht en iemand van de Internationale Socialisten, de GroenLinks-woordvoerder had afgezegd. Meer dan eens werd naar GroenLinks verwezen als "de duivel". Het enige tegengeluid moest uit de zaal komen, waar VVD-deelraadslid Ruben Arnhem enkele keren van zich liet horen. Wat vooral duidelijk werd, was dat GroenLinks zich in een lastig parket heeft gewerkt door het akkoord te ondertekenen. Er was voor de tegenstanders in ieder geval genoeg om op te schieten. Hadden ze het meest rechtse kabinet na de Tweede Wereldoorlog niet beter aan een draadje kunnen laten bungelen?
Dan de kandidaatstelling van Tofik Dibi voor het lijsttrekkerschap. Hij daagt partijleider Jolande Sap uit, maar zijn kandidatuur "is geen motie van wantrouwen richting Sap". Misschien is het een vooropgezet plan van de partij? Wat tegengas bieden tegen de gratis zendtijd van het CDA door zich zelf ook in de kijker te spelen met een verkiezing? Aangezien Dibi en Sap inhoudelijk niet zo veel verschillen zal de boodschap behoorlijk eensgezind zijn. Daarnaast lijkt het me sterk dat iemand in Dibi een mogelijke lijsttrekker ziet. Zelfs voor een kleine partij als GroenLinks moet je op zijn minst de schijn van een premierschap in de dop kunnen dragen. Nog even rijpen dus, Dibi.
In tijden dat politiek voornamelijk over economie gaat, heeft Sap als econome en voormalig ambtenaar bij Sociale Zaken de beste kennis in huis. Gelukkig verruilde ze haar technocraten-brilletje ook net op tijd voor lenzen. En last but not least: de stropdas die Dibi bij zijn persconferentie ostentatief op de grond gooide, deed de stekkerdoos van Sap direct vergeten.

Door Eeva Liukku

Commentaar

Steekspel met stokpaardjes

De plagiaatkwestie rond bijzonder hoogleraar en literatuurcritica Elsbeth Etty was mij ontgaan. De Nijmeegse hoogleraar Jos Joosten beschuldigt haar ervan in zijn nieuwste boek. Er zou sprake zijn van onzorgvuldig brongebruik, namelijk citeren zonder voetnoot. Dat is natuurlijk opvallend, maar opvallender nog was de reactie van filosofe en literatuurwetenschapper Stine Jensen afgelopen weekend in de NRC. Belangrijker dan het plagiaat was volgens Jensen dat Joosten "een wetenschappelijke vrouwenhater" is. Zijn werk is volgens Jensen de "slechtste reclame die de literatuurwetenschap zich kan wensen". Kan zijn. Maar de reactie van Jensen is op haar beurt weer slechte reclame voor zowel de journalistiek als de wetenschap. In plaats van het probleem helder uiteen te zetten en een onderbouwde mening te formuleren, verzandt de discussie in een oninteressant steekspel met stokpaardjes.
Een dag later, bij de nieuwe film Elles, doet hoofdpersoon Anne (Juliette Binoche) me aan Jensen denken. Journaliste Anne verliest zich in een artikel over jonge prostituees en ziet zelfs in het bereiden van coq-au-vin een seksueel geladen machtsspel. Het maakt Anne onuitstaanbaar en haar leven ondoenlijk. In plaats van de werkzame, onderhuidse discriminerende of vrouwonvriendelijke mechanismen te tonen, plakt ze ze overal op. Daar schiet niemand wat mee op. Ook Anne niet. Een van haar weinige nieuwe inzichten is dat haar man porno kijkt.
Na de film lees ik het stuk van Stine Jensen opnieuw, en snap ik haar nog steeds niet. Na een halve pagina bewijs aan te leveren dat de argumenten van Joosten voortkomen uit vrouwenhaat, besluit ze met: “Ik laat het graag aan anderen over om hem te beschuldigen van seksisme.” Wie schiet hier iets mee op? En ook: waarom ben ik hier getuige van? Conclusies wat betreft de overeenkomst tussen Anne en Stine Jensen laat ik aan een ander.

Door Roos Euwe

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnChef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Zomergast Robert Vermeiren bleef aan de oppervlakte

Zomergast Robert Vermeiren bleef aan de oppervlakte

Hoogleraar kinder- en jeugdpsychiatrie Robert Vermeiren – de derde Zomergast van 2021 – liet interviewer Janine Abbring en de kijker niet zomaar binnen. Gaandeweg de avond leek het plots of de kijker naar twee verschillende programma’s had gekeken, zag Tessa van Rooijen. Lees meer

Nieuws in beeld: In memoriam Dusty Hill

In memoriam Dusty Hill

Illustrator Anne Schillings brengt een postume ode aan de deze week overleden ZZ Top-bassist en -achtergrondzanger Dusty Hill. Lees meer

De schrijver mag schrijven, de lezer mag lezen

De schrijver mag schrijven, de lezer mag lezen

Nee, er bestaat geen censuur in Nederland. Een witte auteur mag schrijven over mensen van kleur en een hetero schrijver over homoseksuele relaties. Maar of de lezer het ook wil lezen, dat is nog maar de vraag. Lees meer

Zomergast Roxane van Iperen was hard aan het werk

Zomergast Roxane van Iperen was hard aan het werk

De schrijver en jurist ging radicaal op zoek naar het grijze gebied. Lees meer

Nieuws in beeld: Jeff Bezos zet het ons betaald

Jeff Bezos zet het ons betaald

Na zijn korte bezoekje aan de rand van de ruimte, eerder deze week, bedankte oud-Amazon-baas Jeff Bezos de werknemers en klanten van zijn bedrijf. 'Want jullie hebben hiervoor betaald'. Een perverse grap, vonden critici. Lees meer

Wat een week

Wat een week

Zie het nieuws maar eens in beeld te brengen in een week waarin drama zich op drama stapelde. Illustrator Rueben Millenaar liet zich niet uit het veld slaan: hij maakte maar liefst 6 illustraties. Een rampweek in beeld. Lees meer

Nieuws in beeld: En nu met z'n allen

En nu met z'n allen

Sinds vorige week zondag schrijven 155 democratisch verkozen volksvertegenwoordigers een nieuwe grondwet voor Chili. Ze hebben negen maanden de tijd om een grondwet te schrijven waarin iederéén wordt gerepresenteerd. Lees meer

Kunnen we de wandaden van een kunstenaar vergeten?

Kunnen we de wandaden van een kunstenaar vergeten?

Critici en liefhebbers zitten in hun maag met de wandaden van hun culturele helden. Moeten ze worden vergeven of ‘gecanceld’? Stefanie is vooral blij met de democratisering van de kunstwereld. Lees meer

Vergeet de lelijke kanten van dementie niet

Vivian Mac Gillavry begon op haar 19de haar vader te verliezen aan dementie. Ze schrikt van hoe mediamakers met dementie omgaan: het is goed om te laten zien hoe ermee valt te leven, maar wat als we zóveel focus leggen op de kwaliteit van leven, dat we vergeten te praten over hoe moeilijk dementie kan zijn? Lees meer

Ook automobilist moet aan de bak

Ook automobilist moet aan (of uit) de bak

Illustrator Veerle van der Veer brengt het nieuws in beeld. Dat de rechter Shell opdraagt zijn CO2-uitstoot drastisch terug te dringen, leverde vooral instemming en leedvermaak op, zagen opiniemakers in de Volkskrant. En de klánten van Shell dan, vroegen zij zich af. Lees meer

Speech: Waarom activisten de ‘zomer van trans woede’ uitroepen

Waarom activisten de ‘zomer van trans woede’ uitroepen

Honderden demonstranten protesteerden tegen de vernederende en dehumaniserende zorg voor transgender personen. Ze eisen hervorming van het zorgsysteem en riepen een ‘zomer van trans woede’ uit. Non-binaire trans vrouw Nilin gaf een openhartige toespraak. Lees meer

Filmtrialoog: Gunda

Gunda

Onze redacteuren Eva van den Boogaard, Nora van Arkel en Jozien Wijkhuijs bekeken de documentaire Gunda. Ze zijn onder de indruk van de unieke vorm van de film, maar er bleken ook wat dingen die iedereen anders interpreteerde. Lees meer

De ketenen zijn gebroken, maar de wonden zijn niet geheeld

De ketenen zijn gebroken, maar de wonden zijn niet geheeld

Op 1 juli 1863 schafte Nederland de slavernij af in Suriname en op Aruba, Bonaire, Curaçao, Sint Maarten, Sint Eustatius en Saba. Althans, zo staat het in de geschiedenisboeken. Lees meer

Essay: Verslag van een mislukking

Verslag van een mislukking

In de essayreeks Boys don't cry onderzoekt Jonathan van der Horst mannelijkheid aan de hand van kunstwerken die hem ontroerden. Vandaag deel 2 met werk van de slam poet IN-Q. Lees meer

Maling aan de paling

Maling aan de paling

Met 60 duizend stuwen, gemalen en sluizen is ons land voor trekkende palingen de grootste hindernisbaan van Europa. Lees meer

Ik bekritiseer Israël omdat ik om haar geef

Ik bekritiseer Israël omdat ik om haar geef

In gesprekken over Israël-Palestina bevindt Max Beijneveld zich afwisselend aan beide kanten. Voor hem is het bekritiseren van Israël juist een teken van hoop en vriendschap: hij uit kritiek omdat hij gelooft dat Israël kan verbeteren. Lees meer

Automatische concepten 56

Een Afrikaanse kritiek op het Antropoceen

In het Antropoceen zou 'de mens' een bepalende factor zijn in het verstoren van het klimaat en de biodiversiteit. Maar wie kan zich eigenlijk tot mens rekenen? En wie wordt als object behandeld? Grâce Ndjako verwerpt het Antropoceen als een eurocentrisch idee. Lees meer

Je partner slaan is nog geen doodvonnis voor je carrière

Je partner slaan is (nog) geen doodvonnis voor je carrière

Het onderscheid tussen de publieke en de privésfeer is soms vaag, maar geweld achter de voordeur zouden we nóóit door de vingers moeten zien, meent Jihane Chaara. Waarom komen zoveel publieke figuren ermee weg? Lees meer

Kunst is werk

Kunst is werk

Brood noemen we essentieel, theater niet. Maar wat als je in het theater je brood verdient? Lees meer

 Klop, klop, wie is waar?

Klop, klop, wie is waar?

De klopjacht op de voortvluchtige militair Jürgen Conings doet de in België woonachtige Amerikaanse illustrator Sebastian Eisenberg denken aan iets wat in zijn thuisland zou gebeuren; niet in Europa. Lees meer