Deze week commentaar op abortusproblematiek in Nederland en de VS, homo universalis James Franco, financiering van politieke partijen en de overwinning van de babytaal." /> Deze week commentaar op abortusproblematiek in Nederland en de VS, homo universalis James Franco, financiering van politieke partijen en de overwinning van de babytaal." />
Asset 14

hard//talk IV

Duiding bij het nieuws van afgelopen week, vanuit het hard en hoofd van onze redactie, dat is de ambitie van hard//talk. Graag horen we wat u van deze ambitie vindt. En van de uitvoering. Mailt u ons!

Illustratie: Kathrin Klingner

Commentaar

Volg het geld

Follow the money,” zegt Lester Freamon in de Amerikaanse misdaadserie The Wire. Twee seizoenen lang zitten hij en zijn politievrienden achter een drugsbende aan. Ze zien slechts de dealers en de junkies. Maar als ze achter de winst aan gaan, komen ze in aanraking met advocaten, makelaars, politici en politieagenten. Wanneer het om geld gaat, worden de maatschappelijke scheidslijnen tussen goed en kwaad plotseling troebel.
In Amerika worden campagnes openlijk gesponsord door bedrijven. Obama haalde in 2008 een recordbedrag van 750 miljoen dollar binnen en spendeerde alleen al 39 miljoen om ‘swing state’ Florida voor zich te winnen. De openheid over deze inkomsten valt te prijzen, maar het blijft onduidelijk wat er voor terugverwacht wordt.
In Nederland worden politieke partijen ook publiek gesponsord. Sinds 1999 geldt dat giften en sponsoring 'in beperkte mate gewenst' zijn en dat bedragen boven de 4537,80 euro (een prachtig getal) vermeld moeten worden. Als dit niet gebeurt, staat er echter geen sanctie op.
Nu krijgen we de cruciale Statenverkiezingen. D66 spendeert 100 duizend euro aan de campagne, Groenlinks 150 duizend, de VVD 350 duizend, de SP 500 duizend en het CDA bijna een miljoen. Van de PVV en de PvdA is niets bekend. Campagneleider Kox van de SP zei in de Volkskrant: “Partijen die rond een ton uitgeven, kunnen dat beter in hun zak houden. Een ton is niks.”
Ik ben voetbalfan. Soms leggen ze de einduitslag van de Eredivisie naast de rangschikking op basis van omzet. Op een paar uitzonderingen na komen beide lijsten nauwkeurig overeen. We hebben het de hele dag over de dealers en de junkies. Maar als we het geld volgen, krijgen we pas echt antwoorden.

Door Rutger Lemm

De Hofstad

Abortus shoppen

Aangezien baby’s die na 24 weken al worden geboren in leven gehouden kunnen worden, is het CDA van mening dat foetussen die ‘levensvatbaar’ zijn ook niet meer geaborteerd mogen worden. De partij wil de bovengrens om abortus te laten plegen verlagen, van 24 naar 22 weken. In de Verenigde Staten proberen ze zelfs baby’s die na 22 weken zwangerschap geboren worden in leven te houden. Dat dan 99 procent van die baby’s gehandicapt is of hun zesde verjaardag niet haalt, is all in the game.
De ChristenUnie doet er nog een schepje bovenop. Die partij heeft graag dat het voor een vrouw onmogelijk wordt om na de achttiende week abortus te laten plegen. Dit omdat de partijleden liever niet zien dat vrouwen die na een twintig-weken-echo erachter komen dat hun kind aangeboren afwijkingen heeft, het dan alsnog kunnen aborteren. Ook die foetussen zijn immers levensvatbaar.
Dat dit misschien niet heel aardig is tegenover de vrouwen die het kind moeten opvoeden, of dat dit geen discussie is voor politici, maar voor neonatologen en de baas van de buik in kwestie, houdt de PVV in ieder geval niet tegen. Deze partij wil terug naar een grens van veertien weken en is het over een ding vooral eens: buitenlanders moeten hier geen abortus komen halen en die losbandige vrouwen mogen de ingreep lekker zelf betalen.

Door Meredith Greer

Rolmodel

James Franco

James Franco heeft het druk. Vorig jaar studeerde hij creatief schrijven aan Columbia University, terwijl hij tegelijk een filmacademie deed. Ondertussen promoveert hij aan Yale University. En om al die studies te kunnen betalen, speelt hij tijdens zijn studententijd in Spiderman, Milk en het deze zomer in Nederland verschijnende Howl. Voor zijn rol in 127 Hours werd hij deze week voor een Oscar genomineerd. Hij schildert en schrijft in zijn vrije uurtjes, naast zijn modellenwerk voor Gucci. Zijn eerste boek, Palo Alto, verscheen in 2010.
James Franco is de homo universalis uit Hollywood: The Universal Human. Ik snap toch niet hoe die Amerikanen dat doen. Het John Adams Institute organiseert in Amsterdam regelmatig lezingen van beroemde Amerikanen. Het zijn voornamelijk schrijvers, maar ze kunnen ook allemaal fantastisch spreken in het openbaar. Vorig jaar organiseerden ze een voordracht van en een interview met Jonathan Safran Foer. Hij is een gevierd schrijver, maar hij bespeelde daarnaast het publiek als volleerd cabaretier en debater. Alleskunners als Safran Foer en Franco hebben zoveel talenten toebedeeld gekregen dat het oneerlijk is.
Ik kan vrij aardig tafeltennissen, ik fiets snel een berg op en ik heb een gerenommeerde guacamole in de vingers, maar had mij één van de talenten van James Franco gegeven en ik was wereldberoemd geworden. Het pleit voor een nieuw soort welvaartsverdeling, waarin iedereen recht heeft op talent en niet alles naar Francos of Safran Foers kan gaan. En dan gaat hij over een paar weken ook nog de Oscars presenteren. Ik weet het goed gemaakt, Voorzienigheid: laat James Franco halverwege de show struikelen over een kabel, daardoor van een trap vallen en met zijn broek op z’n enkels op het podium belanden. Dan praten we nergens meer over.

Door Tim de Gier

Zelf

Oeh-ja-doe-da-da-hè

"Baby's houden van kinderlijke praters". Bij het zien van deze krantenkop was ik licht teleurgesteld. Ik meende dat de meeste baby’s het zogenaamde motherese met enig ongemak over zich heen laten komen. "Ik laat jullie maar in de waan," denken ze, terwijl vrouwen een serie duizelingwekkende intonatiewisselingen over ze uitstorten. Dat gekir zag ik louter als een aangeboren schappelijkheid. Zo van: jij doet je best om mij te plezieren, ik doe mijn best om jou te plezieren.
Toen ik voor het eerst een baby toesprak, deed ik dat op volwassen toon. Als een gelijke. Ik dacht: hoe leert iemand ooit normaal praten en redeneren als ze de hele dag niets hoort dan 'oeh-ja-doe-da-da-hè'?
Precies zo, blijkt nu. Niet alleen vinden baby’s motherese uitermate vermakelijk, ook blijkt dat dit juist de manier is waarop baby’s de taal leren, basale emoties leren herkennen en geschikte sociale partners leren selecteren. Wie op kinderlijke toon tegen een baby spreekt, heeft zijn aandacht en houdt die ook vast; hij verschuift niet naar een andere, zwijgende aanwezige. Wie op volwassen toon tegen baby’s praat, heeft dan misschien kortstondig de aandacht, maar verliest die onmiddellijk als hij stopt met praten. Aldus de Developmental Psychology van januari 2011.
Ik vind babypraat maar gênant. Toch kost het me moeite om niet toe te geven aan het instinct dat ik voel ontwaken bij het vasthouden van een baby. "Ook ik spreek motherese," gonst het dan in mijn hoofd. Misschien generen ook deze psychologen zich om babytaal te spreken en hoopten ze op een andere uitkomst. Misschien had één van hen tegen alle oerneigingen in haar eigen kind op volwassen toon toegesproken, het zo tot eeuwige stomheid veroordeeld en schuldbewust dit onderzoek gestart. Hoe dan ook. Nu moeten we eraan geloven. Vanuit het instinct en het onderzoek: oeh-ja-doe-da-da-hè.

Door Merel Kamp

Post Scriptum

Abortus en de Republikeinen

In het Amerikaanse debat over abortus is iedereen vóór: het ene kamp is 'vóór leven', het andere 'vóór keuze'. Abortus is in de Verenigde staten legaal, maar de wetgeving die dit reguleert bevindt zich op staatsniveau. Sinds afgelopen november zijn in veel staten de Republikeinen aan de macht – en dat is goed nieuws voor het pro-life kamp. Op veel plekken zijn wetten in de maak of al aangenomen die abortus een stuk lastiger maken: in Nebraska is de bovengrens verlaagd naar twintig weken; in Oklahoma en Kentucky moeten vrouwen verplicht het echo-schermpje bekijken, terwijl de dokter uitlegt wat ze zien ("Kijk, dat is een armpje. Uw vrucht lijkt wel naar ons te zwaaien!"). Elders wordt overwogen abortus uit de ziektekostenvergoeding te halen.
Ondanks (of vanwege?) deze ontwikkelingen demonstreerden duizenden mensen afgelopen weekend in Washington en andere steden vóór leven: 22 januari was de 38e verjaardag van Roe v. Wade, de hooggerechtshofzaak waarbij abortus landelijk werd gelegaliseerd. In datzelfde weekend bleek New York, waar Peggy uit Mad Men al ruim vóór 1973 een abortus kon krijgen, pro-choice hoofdstad te zijn: maar liefst 40 procent van de zwangerschappen eindigt hier in abortus, tegenover een landelijk gemiddelde van 2 procent. Dat is een twijfelachtige eer ­– je gaat je bijna afvragen of New Yorkse vrouwen abortus als een vorm van anticonceptie zien. Toch, voor vrouwen in Nebraska of Oklahoma of Kentucky is het wellicht een geruststellende gedachte dat er toch nog iets te kiezen valt: if all else fails kan je in elk geval nog in de Grote Appel terecht.

Door Lynn Berger

Mail

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Geef de hoop niet op. Elke graad is er een.

Geef de hoop niet op. Elke graad is er een.

Mannen die leven in luxe en vrede vertellen ons dat we de klimaatapocalyps moeten accepteren in plaats van ertegen te vechten. Onzin, vindt Harriët Bergman. Elke graad is er een, en elke graad is onze vrijheid waard. Lees meer

Blauwe maandagen

Blauwe maandagen

Max Beijneveld neemt de gevolgen van de coronamaatregelen onder de loep en observeert het gevoel van uitzichtloosheid dat hij zelf ervaart. Lees meer

Automatische concepten 50

Eigen haard is fijnstof waard?

Bijna een kwart van de fijnstofuitstoot in Nederland wordt veroorzaakt door houtkachels. Daarmee zijn ze de voornaamste bron van uitstoot. Lees meer

Voltooid Herstelde Tijd 1

Voltooid Herstelde Tijd. Voorbij de schaamte rondom slachtofferschap

Beelden die we doorgaans te zien krijgen van intiem geweld zijn vaak oppervlakkig en sensationeel. Tessel ten Zweege deed mee aan het kunstproject van Lara van Gaalen, dat laat zien dat het ook anders kan. Lees meer

Nieuws in beeld: Jongeren zijn moe en moedeloos

Jongeren zijn moe en moedeloos

Illustrator Simcha van der Veen zag het al in haar eigen vriendengroep, en haar vermoeden wordt nu steeds vaker in de media bevestigd: jongeren staan massaal op omvallen. Lees meer

Hard//talk: Er schuilt een superkracht in autisme

Er schuilt een superkracht in autisme

Autisme wordt vaak gezien als een ingewikkelde afwijking. Sofie Hees vraagt zich af wie bepaalt wat normaal is. Het is tijd voor meer neurodiversiteit. Lees meer

Nieuws in beeld: Zij speelt met kanker (en wint)

Zij speelt met kanker (en wint)

Na de dood van een goede vriend en mentor, besloot een Tsjechische speltheoreticus haar kennis in te zetten in de strijd tegen kanker. Lees meer

Maken worsten echt de man?

Maken worsten echt de man?

De mannelijkste manier om direct bij te dragen aan een duurzame planeet is het vermijden van dierlijke producten. Maar voornamelijk mannen vinden de overstap naar een veganistisch dieet lastig. 'Echte' mannen eten immers vlees, toch? Tijd om met die genderverwachtingen te spelen, vindt Esther Lamberigts. Lees meer

Informatie, desinformatie en onbegrijpelijke naaipatronen

Informatie, desinformatie en onbegrijpelijke naaipatronen

Telt iets als informatie als het voor de meeste mensen onleesbaar is? Alma Apt las de dichtbundel ‘Garments against Women’ van Anne Boyer. In die bundel legt zij een relatie tussen naaien en boekhouding: goede informatie hoeft net als een naaipatroon niet altijd transparant te zijn. Lees meer

Hard//talk: THIS IS MY PARK

THIS IS MY PARK

Kun je als vrouw wel stellen dat een park voor jou is? Marthe van Bronkhorst ziet in de billboards van Beyoncé meer verkooptruc dan feminisme. En stelt: het feminisme is er nog lang niet. Lees meer

Filmtrialoog: I am Greta

I am Greta

Documentairemaker Nathan Grossman portretteert Greta Thunberg tijdens haar missie om de ernst van klimaatverandering te laten doordringen bij politieke leiders. Lees meer

Filmvrouwen die hun onderdrukker met een hakbijl of naaldhak te lijf gaan

Filmvrouwen die hun onderdrukker met een hakbijl of naaldhak te lijf gaan

Vrouwen in films reageren soms onverschrokken of ronduit agressief op het seksisme dan hun ten deel valt. Dat is spannend en zelfs bewonderenswaardig, al blijft geweld in het echte leven ongewenst. Toch kunnen we van deze films iets leren, aldus Lotje Steins Bisschop en Roselien Herderschee. Lees meer

Nieuws in beeld: Laten we niet vergeten voor wie de avondklok is

Laten we niet vergeten voor wie de avondklok is

Illustrator Rueben Millenaar is blij dat de avondklok vanavond ingaat, al zou hij wel graag zien dat we meer aandacht hebben voor de mensen die onder de maatregel lijden. Lees meer

Nieuws in beeld: In de klauwen van de blauwe leeuw

In de klauwen van de blauwe leeuw

Gedupeerden in de toeslagenaffaire moeten de 30.000 euro, die zij ter compensatie krijgen, grotendeels weer terugbetalen. Lees meer

Koop online bij je favoriete boekhandel 1

Koop online bij je favoriete boekhandel

Max Beijneveld ziet met lede ogen aan hoe de boekhandels uit het straatbeeld verdwijnen door de coronacrisis, ondanks het feit dat we het afgelopen jaar gezamenlijk meer boeken hebben gekocht. Steun juist nu je favoriete boekhandels door direct op hun site onze aankopen te doen. Lees meer

Succes is geen keuze

Succes is geen keuze

Krijgen we in onze samenleving altijd wat ons toekomt? Bas van Weegberg ziet meritocratie als een optimistisch rookgordijn waarachter sociale ongelijkheid makkelijker in stand wordt gehouden. Lees meer

Het populisme van de VVD, gekraakt

Het populisme van de VVD, gekraakt

De #DanielKoerhuisChallenge begon als een ludieke hashtag, maar bleek gaandeweg om veel meer te gaan, schrijft Sander van der Kraan. Lees meer

Hard//talk: De goede kant van de geschiedenis is solidair, ook als het even niet uitkomt

Het beste van 2020

Tien hoogtepunten van een jaar discussies, ruzies en gepassioneerde betogen die de revue passeerden. Lees meer

Alain Bachellier

Te vaccineren of niet te vaccineren, dat is de kwestie

De keuze om je wel te vaccineren is vaak net zo irrationeel als de keuze om je niet te vaccineren. Uiteindelijk is niet kennis, maar vertrouwen de doorslaggevende factor. Jihane Chaara heeft vertrouwen. Lees meer

 Staat er een doctor voor de zaal?

Staat er een doctor voor de zaal?

Epsteins gastbijdrage was tekenend voor het seksisme en de neerbuigendheid waarmee vrouwelijke academici te maken krijgen. Lees meer

De geruchten zijn waar. Lees Hard//hoofd nu ook op papier!

Bestel op tijd je eigen exemplaar van de eerste editie, met als thema: ‘Ik’. We hebben drie covers ontworpen. Kies je favoriet.

Bekijk de covers