Deze week: Jan Nagel wil dat we met ouderen gaan sporten, Sarah Palin en de Gifford-schietpartij, de hofnar en Kunduz, de oplages van de dagbladen en Dave Eggers in Brisbane." /> Deze week: Jan Nagel wil dat we met ouderen gaan sporten, Sarah Palin en de Gifford-schietpartij, de hofnar en Kunduz, de oplages van de dagbladen en Dave Eggers in Brisbane." />
Asset 14

hard//talk II

Duiding bij het nieuws van afgelopen week, vanuit het hard en hoofd van onze redactie, dat is de ambitie van hard//talk. Graag horen we wat u van deze ambitie vindt. En van de uitvoering. Mailt u ons!

De Hofstad

Spelen met 50+

Op de site van het Centraal Bureau voor de statistiek kun je spelen met de Bevolkingspiramide van Nederland. Jan Nagel deed dit een middag lang en bedacht de 50+ partij. Want Nederland vergrijst met rasse schreden. Nagel staat te boek als een opportunist, leert de Volkskrant en ook als een "redelijk" schaker en een "sluwe strateeg", meldt Wikipedia. Op het partijprogramma van 50+ staat, behalve een reeks maatregelen die ouderen er financieel op moeten doen vooruitgaan, ook deze eenzame maatregel: Een nationaal plan om de integratie van jong en oud te bevorderen via sport en spel.
Wellicht werd de toevoeging van het sportelement geëist door oud-wielrenner en kandidaat Cees Priem. "Lekker samen met de jongeren wielrennen en eens kijken wie wie eruit fietst!" Was het Nagel zelf die het spelelement inbracht? "Schaken met jongeren!"
Hoe dan ook: Met een 'nationaal plan' verordonneert een paternalistische overheid sport en spel ter integratie. "Er zal nationaal door jongeren met ouderen gesport en gespeeld worden en dat is dat!" Voor de integratie van jong en oud is verhoging van de AOW-leeftijd dan misschien toch een nuttiger instrument. En financieel voordelig voor de ouderen ook. En ik? Ik leer 50-plussers liever kennen in de werksfeer, waar ze me hun kostbare kennis kunnen meegeven, dan tijdens een potje Rummikub.

Door Merel Kamp

Rolmodel

Sarah Palin

Op zaterdag 8 januari 2011 schoot een verwarde jongeman van 22 in Arizona zes mensen dood en congreslid Gabrielle Giffords door haar hoofd. Snel begonnen de verwijten: Sarah Palin had een kaartje op haar site gezet met schietschijven op de plaatsen van de staten die voor ‘obamacare’ hadden gestemd, en Gaby Giffords’s staat was daar één van.
Palin wist niet hoe snel ze haar oproep van het internet moest halen, maar het kwaad was al geschied. Amerika schreeuwde van de daken dat het genoeg was met de polemiek en demonisering. Ongeacht de politieke overtuigingen van de schieter zou het politieke klimaat van Amerika gezorgd hebben voor de ingeving van de labiele jongeman.
Misschien zou het tijd worden om een keer wat genuanceerder met elkaar in debat te gaan. De Democraten wijzen ondertussen een beschuldigende vinger naar de opruiende retoriek van de Republikeinen, en de Republikeinen roepen heel hard dat de schutter vooral een ultralinkse anarchist is die zijn heil zocht in het communistisch manifest. Onder het mom van een minder hysterische toon, schreeuwt iedereen om het hardst: ‘Jij bent polemisch!’, ‘Nietes, jij!’.

Door Meredith Greer

Ver weg

Kunduz

We gaan weer. Opgewekt en overtuigd brengt premier Rutjes zijn plan. We gaan! Maar zijn toehoorders kijken angstvallig om zich heen: wie zal zijn plan steunen? Als een dommig figuur dat in een televisiequiz te vroeg op de rode knop heeft gedrukt, staat de PvdA met een antwoord klaar: wij doen niet mee! De schijnbaar bedachtzame heer en dame van D66 en GroenLinks hebben op hun beurt zoveel ingewikkelde vragen, dat er (gelukkig) flink geknipt is in hun reactie op het journaal. De blonde hofnar dan? Die wist al dat dit zou komen. Met een brede glimlach gaat hij verzitten, hij schudt zijn narrenhoed en de belletjes rinkelen. Anders dan het volk te vermaken heeft hij geen verplichtingen en speelt daarom de kaart met zijn eigen afbeelding erop.
Zijn heldhaftige adjudant kruipt bij de VARA aan tafel om met oud-generaal Berlijn in discussie te gaan. Herootje Brinker belooft plechtig het verre land niet in de steek te zullen laten, ‘en juist daarom zijn wij tegen!’ Dat klinkt niet erg logisch, maar dat hoeft ook niet voor iemand die praat over de problemen van Afghanistan als over de straatcriminaliteit in Madurodam. Intussen kijkt de nar voldaan naar de chaos en ellende; hij slaakt een zucht van tevredenheid en doet de belletjes aan zijn hoed nog eenmaal rinkelen.

Door Elon Heymans

De Machtige Media

Krantenland

De oplagen van De Telegraaf (600.000 ex.), Het Algemeen Dagblad (400.000), de Volkskrant (232.000), Trouw (91.000) en NRC Next (70.000) zijn in het derde kwartaal van 2010 flink gestegen, aldus Het Oplage Instituut.
Het AD, De Telegraaf en de Vk verkochten zelfs 10.000 kranten meer dan in dezelfde periode van het voorgaande jaar.
Bij de betaalde kranten daalden alleen NRC Handelsblad (180.000 ex.) en Het Parool licht (62.000) in de oplage. Bij de NRC zullen daar overstappers naar de Vk bij zitten (eindelijk een ‘kwaliteitskrant’ op compact formaat), en conscious objecters wat betreft de machtsovername van de Russische oligarch Derk S.
Bij Het Parool is er voor ons minder duidelijk wat er aan de hand is: misschien zijn er wat medewerkerabonnementen opgezegd na de mislukte benoeming van de beoogd nieuwe adjunct aldaar.
Hoe dan ook: al met al zijn er in Nederland op een beroepsbevolking van 7 miljoen mensen zo’n 1,6 miljoen personen, bedrijven en/of instellingen die een krantenabonnement – dus: dagelijkse, verdiepende nieuwsvoorziening – geld waard vinden.
Dat zijn er meer dan huishoudens die naar De Wereld Draait Door kijken.
Waar zij dan voor betalen – kwaliteitsjournalistiek, Wilma Nanninga, leestijd in de trein, een intelligentietoken, Gummbah – zal verschillen, maar in een tijd waarin de meeste gratis kranten juist krimpen (Metro naar 453.000, 10.000 exemplaren minder) en Sp!ts (309.000 ex, bijna 35.000 omlaag) en elke krantenmedewerker moord en brand roept (of te horen krijgt), zijn dit wellicht troostende getallen. Waarom? Welnu, ik weet niet veel.
Maar wat ik wel weet: hoe meer Uggs ik zie, hoe meer Uggs ik zie.

Door Philip Huff

De letteren

Dave Eggers in Brisbane

Tussen de beelden van een overstroomd Brisbane zaten ook - heel kort - helikopterbeelden die een rubber bootje filmden. ‘Are you okay?’ probeerden de filmers over het geluid van de propellers heen te schreeuwen. Daarna hielden de beelden op. Wat er met het bootje gebeurde, is onduidelijk. De mensen op de bank naast mij begrepen de ernst van de situatie niet, maar die hebben Zeitoun dan ook niet gelezen, het boek dat Dave Eggers vermoordde.
Toen New Orleans overstroomde voer er ook iemand rond in een dergelijk bootje. De Syrische Amerikaan Abdulrahman Zeitoun, die met zijn kano de omwonenden te hulp schoot, werd de hoofdpersoon in de laatste roman van Dave Eggers. Het is een indrukwekkend verhaal, over religie, naastenliefde en heldendaden, en waargebeurd bovendien, maar ik ben er halverwege in opgehouden. Na het even zo indrukwekkende en saaie verhaal van Valentino Achak Deng, in What is the what, kon ik het niet nog een keer aan.
Dave Eggers is creatief en vernieuwend, maar bij Zeitoun is de uitwerking nauwelijks hartverscheurend en al helemaal niet van een duizelingwekkende genialiteit. Het is eerder melodramatisch en middelmatig; creatief van buiten, uiterst saai van binnen. Heftige beelden uit Brisbane, die veel bekends opriepen: er verdronken mensen, dieren en veelbelovende schrijvers.

Door Tim de Gier

Mail

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 1

Het is een ondiepe sloot voor een fantasy-schrijver: deel 1

Bijna een kwart van de Nederlandse volwassenen leest het liefst fantasy of sciencefiction. Toch verschijnt er bijna geen Nederlandstalige fantasy. In dit eerste deel van een tweeluik onderzoekt Ida Hondelink waarom fantasy als volwassen literair genre zo ondergeschikt is in Nederland. Lees meer

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom blijven we schrijven als kunstmatige intelligentie dat straks beter kan dan wij? In dit essay bespreekt Shimanto Reza de verbinding die teksten bieden. Ze gaan in dialoog met elkaar, met onszelf, met anderen. Lees meer

Witte tranen

Witte tranen

Vaak kan geconfronteerd worden met een racistische misstap veel losmaken in witte vrouwen. Waar komt dat door? Fleur den Boer onderzocht het perfectionisme van witte vrouwen en hoe zogeheten 'witte tranen' racisme in de hand werken. Lees meer

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Wat hebben stieren en vrouwen gemeen? In dit essay ziet Barbara Haenen tijdens het bezoeken van een stierengevecht gelijkenissen met haar eigen ervaringen. Lees meer

Bijsturen 1

Bijsturen

In dit essay legt Belle de Rode de vinger op de zere plek. Ze beschrijft hoe zij de rol van bijsturende kapitein op zich moet nemen omwille van haar zieke vader, terwijl ze juist afscheid had willen nemen van de kritische kapitein die in haar huisde. Lees meer

Gelukkig zien jonge mensen het verband tussen toen en nu

Durf te leren van het verleden

Op Dag 150 van de wrede vergeldingsactie van Israël is een eind van de ‘slachting’ van Palestijnen nog niet in zicht. Schrijver Marte Hoogenboom vestigt haar hoop op activisten en journalisten die het verband tussen ‘toen’ en ‘nu’ durven zien. Lees meer

Reden tot paniek

Reden tot paniek

In dit droomachtige en persoonlijke essay blikt Wouter Degreve terug op zijn jeugd, en hij onderzoekt de effecten daarvan op het heden. Want 'de kracht van de plek waar je bent opgegroeid mag je nooit onderschatten.' Lees meer

Vijftig jaar vrijheid van beweging

Vijftig jaar vrijheid van beweging

Tom Kniesmeijer leerde dansen op de remixes van discopionier Tom Moulton. Nu zijn eerste kennismaking met de muziek van deze sterproducent bijna vijftig jaar geleden is, blikt hij terug en komt hij tot een inzicht over onze tijd. Lees meer

Neoliberaal Lang Covid 2

Neoliberaal Lang Covid

Voor ons 'Aaah'-magazine, schreef Harriët Bergman een essay over hoe long covid-patiënten vallen tussen pech en onrecht. "Er is iets grondig mis met hoe we in Nederland omgaan met mensen met een beperking en chronisch zieke mensen." Lees meer

Waarom het over mij gaat als het over trans literatuur gaat

Waarom het over mij gaat als het over trans literatuur gaat

In dit persoonlijke essay reflecteert Tom Kniesmeijer op queer activisme en literatuur, oftewel: de reden dat we strijden en schrijven. Lees meer

Stop met het onderschatten van de gevolgen van het slavernijverleden

Stop met het onderschatten van de gevolgen van het slavernijverleden

Zelfs 150 jaar na de afschaffing van de slavernij, zijn de gevolgen daarvan nog steeds voelbaar. Veel Nederlanders zien helaas niet in hoe de koloniale geschiedenis het heden heeft vormgegeven. Pas als je de bloedrode draad door de Nederlandse geschiedenis begrijpt, kun je de huidige ontwikkelingen echt begrijpen stelt Jazz Komproe. ‘Een onzichtbare wond laat zich immers moeilijk genezen.’ Lees meer

:Het voorleesuur heeft geslagen: een essay over morele paniek

Het voorleesuur heeft geslagen: een essay over morele paniek

In april 2023 werd een onschuldige dragqueen-voorleesmiddag plots het middelpunt van ophef. Opgefokt door radicaal-rechtse groeperingen, werd er die middag luid geprotesteerd tegen het initiatief. Op het verkeerde tijdstip, maar toch: de morele paniek was niet te overzien. Reden genoeg voor Rijk Kistemaker om na te gaan: die paniek, waar komt die vandaan? En wat zit er eigenlijk achter? Lees meer

Navelstaren als rebellie

Navelstaren als rebellie

Voor ons vorige magazine, schreef Lena Plantinga een essay over waarom het revolutionair is als vrouwen schrijven over emoties, liefde, alledaagse dingen en seks. ‘Ik schrijf omdat ik boos ben terwijl iedereen me altijd lief noemt.’ Lees meer

Wie blijft? De kennisvlucht in Suriname

Het Sranantongo leeft

Het Sranantongo wordt steeds meer gesproken in Suriname om de massa aan te spreken. Toch is het Nederlands nog steeds de enige officiële taal van het land. Voor het drieluik dat Kevin Headley schrijft over hoe het koloniale verleden nog voortleeft in Suriname, gaat hij in dit derde en laatste deel in op de geschiedenis... Lees meer

Wie blijft? De kennisvlucht in Suriname 1

Wie blijft er over na de kennisvlucht in Suriname?

Hoogopgeleiden trekken steeds vaker weg uit Suriname. In dit tweede deel van een drieluik over hoe het koloniale verleden doorleeft in Suriname, gaat Kevin Headley in op hoe de kennisvlucht zich verhoudt tot de economische staat van het land. Lees meer

Eenzaamheid trekt me niet, maar ik heb er behoefte aan

Eenzaamheid trekt me niet, maar ik heb er behoefte aan

Eva van den Boogaard schreef een brief aan Roland Barthes, die in zijn dagboeken over eenzaamheid en vrijheid schreef wat zij zelf niet kon verwoorden. ‘Je hebt me lang gerustgesteld, maar waar ik de herkenning eerst geruststellend vond, vind ik haar de laatste tijd steeds verontrustender.’ Lees meer

Suriname is één groot slavernijmuseum

Suriname is één groot slavernijmuseum

Een slavernijmuseum is niet genoeg. Kevin Headley stelt de vraag hoe Nederland Suriname tegemoet kan komen op gebied van cultureel erfgoed rondom het koloniale verleden. ‘Ik denk dat de belangrijkste vraag die Nederland aan Suriname moet stellen is: “Wat heb je nodig?”’ Lees meer

Wanneer steek je nou eindelijk je middelvinger op?

Wanneer steek je nou eindelijk je middelvinger op?

Waarom wil je nog altijd niet-homo en meer genderbevestigend zijn? In deze brief bespreekt Jochum de waanvrijheid rondom homoseksualiteit. Lees meer

Lieve Mr. Dickhead

Lieve Mr. Dickhead

Op 7 januari schreef N. een liefdevolle goedmaakbrief en wilde deze persoonlijk overhandigen aan M. Zeven dagen eerder, op nieuwjaarsdag, mondde een akkefietje uit in de dramatische afloop van hun kortstondige doch intensieve liefdesrelatie. Het bleef niet bij een enkele ochtendbrief. Lees meer

:The chosen family: Beelden van queer vruchtbaarheid

The chosen family: Beelden van queer vruchtbaarheid

Marit Pilage onderzoekt beelden van queer vruchtbaarheid in de kunst om zo de definitie van vruchtbaarheid, zwangerschap en ouderschap te herdefiniëren. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer