Freaky kermisgeluiden, een prachtige engel én Bob Dylan: een mixtape ter begeleiding van het einde der tijden." /> Freaky kermisgeluiden, een prachtige engel én Bob Dylan: een mixtape ter begeleiding van het einde der tijden." />
Asset 14

De Apocalypse

De Mayakalender voorspelt nu écht het einde der tijden. Mocht het zover komen, welke muziek zou dan de Apocalypse moeten begeleiden? De redactie van hard//hoofd duikt voortaan iedere maand in hun platenkast, om via de gratis muziekservice Spotify een thematische mixtape voor je samen te stellen, met een platenhoes door illustrator Joost Dekkers. Beluister hier de gehele playlist. Geen Spotify? Geen nood, klik op de titels van de nummers voor Youtube-links.

1. Tom Waits - Carnival (Sanne)
"Een heel weird en eng intro voor de Apocalypse, met allerlei kermis-geluiden."

2. St. Vincent - The Apocalypse Song (Timo)
"Als iemand de voorbode voor het einde der tijden moet zijn, dan hoop ik op de ongenaakbare Annie Clark. St. Vincent als een prachtige engel die in raadsels de Apocalypse verkondigt en met onheilspellende gitaarslagen - vooral vanaf 2min15 - aangeeft dat het nu echt zo ver is. Mijn angst zou op slag verdwijnen, en ik zou vol bewondering ten onder gaan."

3. Sufjan Stevens – The Age Of Adz (Kasper)
"‘Monsterlijk’, zo zou ik Sufjan Steven’s "The Age Of Adz" willen omschrijven. Dit werkstuk is geïnspireerd op de apocalyptische visioenen van outsidekunstenaar Royal Robertson en vliegt muzikaal onbeschaamd alle denkbare en ondenkbare kanten op, futuristisch en pompeus. De titeltrack mag wat mij betreft de soundtrack vormen voor ons collectieve einde, mocht deze tenminste net zo meeslepend en gestoord zijn als ik toch van harte hoop."

4. Radiohead - Exit Music (For A Film) (Roos)
"Geen kunstwerk is te goed of gecompliceerd om erover te schrijven. Maar bij Radiohead vind ik dat nog knap lastig. Sinds ik rond m'n elfde Street Spirit hoorde, liet de band me niet meer los. Maar waarom? Het is in ieder geval de duistere, existentiële toon, de vreemdheid en ongrijpbaarheid van geluid waarmee de muzikanten zelf ook lijken te worstelen. Voor mij hoort Radiohead daarom zonder twijfel in deze apocalyptische lijst. Eigenlijk het gehele oeuvre, maar minstens de klassieker Exit Music (For A Film), omdat het echt over een vertrek gaat, en een kwetsbaarheid heeft die op de nieuwere platen moeilijker te vinden is."

5. Eels – End Times (Kasper)
"Er is weinig apocalyptisch aan de liedjes van Mark Oliver Everett, daarvoor zijn ze te pijnlijk klein. Ook als we gezamenlijk vergaan, blijft deze permanent gebroken man alleen. Als Everett een onheilsprofeet op straat passeert die het einde der tijden aankondigt, is dat zeker een kleine troost. Hij is de enige die deze man opmerkt, de rest van de mensen negeert de gestoorde gek. Het lijkt wel alsof ze willen dat het leven alsmaar door blijft gaan."

6. Bob Dylan – Not Dark Yet (Kasper)
"Dylan heeft vele apocalyptische liederen geschreven, je zou kunnen zeggen dat hij er een grootmeester in is. Wat dat betreft is dit een vreemde keuze, aangezien het – net als de rest van zijn late meesterwerk Time Out Of Mind - hier zo duidelijk om zijn eigen sterfelijkheid gaat. Maar ja, het is Bob Dylan. Ook als de beste man op zijn meest persoonlijk klinkt, voelt het als zoveel meer dan dat. Als de nacht zich om hem heen sluit, sluit het ons allen in."

7. Guillemots – If The World Ends (Willem)
"Er ligt een melancholie besloten in het dystopische karakter van het absolute collectieve einde. Volkomen tragisch is het, wanneer dat gepaard gaat met de eeuwigheid. En wat is er eeuwiger en onoverwinnelijker dan de liefde? De Guillemots schreven een tranentrekker die de spijker op zijn kop slaat: If the world ends // it won’t finish you // you’re not the type they can capture // you flit like a flycatcher."

8. Modest Mouse - Bury Me With It (Timo)
"Alleen die albumtitel al: Good News For People Who Love Bad News. En slecht nieuws is er genoeg, als je de cynische zanger Isaac Brock mag geloven: "Well sure as planets come, I know that they end." Wanneer het zo ver is, laat er dan geen onduidelijkheid over bestaan. Brock hoeft niet te overleven in een post-apocalyptische wereld. "I just don't need none of that Mad Max bullshit." Zo is het, Isaac. Begraaf mij maar met de rest van de wereld."

9. David Bowie - Five Years (Kasper)
"In dit grandioze openingsnummer van Bowie's klassieke conceptplaat 'The Rise and Fall of Ziggy Stardust and The Spiders from Mars' uit 1972 wordt op een marktplein het nieuws gebracht dat de aarde nog vijf jaar te gaan heeft. Wat ontstaat is natuurlijk massahysterie, maar in die hysterie zit ook een troostrijke verbroedering verborgen. Opeens wordt alles wat vanzelfsprekend leek vervuld van de diepste waarden. De wereld zal vermoedelijk niet vergaan in 2012, maar laten we alsjeblieft toch doen alsof!"

10. The Doors - When the Music's Over (Roos)
"Wie op de titel was afgegaan had misschien The End gekozen, maar When the Music's Over vind ik vele malen mooier, interessanter en apocalyptischer. Door de woest aantrekkelijke en destructieve Jim Morrison die alleen nog in de muziek gelooft. Die tussen de prachtig dreigende klanken van het orgeltje en bijna uitstervende drum op 7 minuten de meest vreemde hersenspinsels oprakelt. En op 8min06 een uithaal doet, "We want the world and we want it NOW", een laatste poging tot levensvatbaarheid en hoop. Tot het weer opnieuw lijkt te beginnen, als een eindeloze cyclus, en hij uiteindelijk zijn toevlucht zoekt in de muziek. 'Music is your only friend, untill the end.'"

11. Fela Kuti - Look and Laugh (deel 1 en deel 2) (Zara)
"Reusachtig woeste golven die man en land kapot scheuren, oneindig vuur razend langs de levenden, etterende ziektes vol dood en verderf, zombies die opstaan uit graven op zoek naar onschuldig vlees, buitenaardse wezens die met telepathische krachten de dieren tegen ons opzetten. Dat is een beetje hoe ik de Apocalypse voor me zie. Het idee dat er een Laatste Uur zal slaan en de wereld zal ophouden te bestaan, doet mij huiveren. Het idee dat het leven in al haar grootse pracht en kleine praal in z’n geheel verdwijnen kan, is in z’n angstaanjagendheid niet te bevatten. Maar als het zover is, wat heeft het dan voor zin om nog in paniek te raken? De wereld vergaat toch wel. Het enige wat er op dat moment op zit, is het voorbeeld van Fela Kuti volgen. Als alles en iedereen zich tegen je keert en er geen hoop meer is, kijk en lach."

Mail

Audioredactie

Joost Dekkers

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Eat the rich! Or get eaten?

Eat the rich! Or get eaten?

‘Munch Musk’, ‘bite Bezos’ of ‘suck Zuck’? Stijn Voogt onderzoekt hoe ook aan kapitaalkritiek flink geld verdiend kan worden. ‘Eat-the-rich-films wakkeren geen honger naar verandering aan, maar lijken deze vooral te stillen.’ Lees meer

Bubbel

Bubbel

‘Ik probeer te begrijpen waarom ik de hele tijd overal onderdoor glip, ook onder de term lesbie, het is een woord waarvan ik de ingang niet vind.’ Tijdens een schrijfresidentie in Parijs verkent Leonore Spee de spanning tussen identiteit, verlangen en lichamelijkheid. Het wordt een zoektocht naar het overbruggen van afstand – tussen mensen en steden, liefdes en labels, gedachten en ervaringen, en hoofd en lijf. Lees meer

Vlindereffect

Vlindereffect

Een wapenfabriek is van nature een harde, troosteloze plek, maar zo kleurrijk als in dit verhaal, heb je het nog nooit gezien. Drie dystopische levens komen samen rondom een fabriek, waardoor de donkerte van de oorlogsindustrie feilloos bloot komt te liggen. Fester Vogels geeft ons drie perspectieven op een vlijmscherpe ontwikkeling, kritisch en tegelijkertijd zó beeldend dat het aan je scherm wil ontsnappen. Lees meer

De stilte (is niet het antwoord)

De stilte (is niet het antwoord)

Stilte. Sinds Marthe van Bronkhorst die zelf niet meer kan horen, luistert ze er heel anders naar. Echte stilte is zeldzaam in ons leven, of lijkt dat maar zo? In delen van mijn oor is het stil. Na een ongelukje deze zomer zijn de trilhaartjes beschadigd. Dat hoor ik niet, want het lichaam overcompenseert daarvoor... Lees meer

Meehuilen met ijskruid

Meehuilen met ijskruid

‘We zijn zo ver verwijderd van ons eigen eten dat we kunst nodig hebben om die verbinding zichtbaar te maken.’ Lisanne Brouwer laaft zich aan (theater)kunst met voedsel in de hoofdrol en neemt je mee in de manieren waarop kunstenaars ecologisch bewustzijn aan de eettafel creëren. Het blijkt een ontdekking van zowel verlangen als walging. Lees meer

De gisting

De gisting

Mara van Herpen vertelt het poëtische en surrealistische verhaal van Toni. Hen werkt in een broodfabriek en begint daardoor te gisten en te schimmelen en verandert in… Ja, in wat eigenlijk? Lees meer

We moeten vaker synchroon dansen

We moeten vaker synchroon dansen

‘Ik betrap mezelf erop dat het moeilijk is hoopvol te zijn in deze tijden, soms voelt het zelfs verkeerd.’ Toch vindt Loïs in haar column ruimte voor hoop. Niet door ons terug te trekken, maar door ons uit te spreken én elkaar te vinden. Minder polarisatie, meer synchronisatie. Lees meer

Soms mis ik mijn handen

Soms mis ik mijn handen

‘Soms mis ik de magnetron / soep uit blik / ingevroren aardappels in partjes.’ Middels essay en poëzie illustreert Martijn van Bruggen met stekende precisie het verband tussen voedsel en klasse en wat het betekent je aan te moeten passen naar hiërarchisch geladen verwachtingen. Lees meer

Moeder van een mislukt idee

Moeder van een mislukt idee

‘Breek ik een idee echt af zoals een zwangerschap beëindigd wordt?’ Roosje van der Kamp voelt een grote noodzaak om iets blijvends te creëren, maar komt niet verder dan vluchtig neergepende fragmenten in haar notities. In dit essay onderzoekt ze – naast de vraag of ouderschap eventueel een valide, tweede optie is – haar worsteling met het professionele schrijverschap. Lees meer

Auto Draft 23

we verbleven in ledikanten / in het huis met zeventig kinderen

'Dat ik gil in een vreemde taal / elke moedertaal breekt zonder bekenden.' Wat voor sporen laat het na als je je moedertaal verliest? Waar blijft de taal en hoe verhoudt je je tot je eigen identiteit na gedwongen migratie? In dit gedicht vangt Bożena Kacica de rouw en de vervreemding die volgden. Lees meer

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

In de media wemelt het van oorlogstaal. Marthe van Bronkhorst laat zien hoe je de frames kan herkennen: 'Sterf je liever terwijl je je verdedigt of passief?' Lees meer

Denkbeeldige ruimte

Denkbeeldige ruimte

In dit essay onderzoekt Sytske Frederika van Koeveringe hoe schrijven een ruimte opent waarin kwetsbaarheid, verbinding en saamhorigheid zichtbaar worden. ‘Sinds ik ziek ben, voel ik bij vlagen een afgesneden gevoel van de medemens die geen kanker van binnenuit kent.’ Lees meer

Meneer Ouka en de streep

Meneer Ouka en de streep

'‘Het gaat over uw kabouter,’ zegt meneer Ouka.' En dat doet het: in dit verhaal verheft Makki Aimar een niet-lachende tuinkabouter tot het glinsterende middelpunt van zijn verhaal. Waar ieder ander een tuinkabouter niet eens zou zien staan, lijkt het voor de hoofdpersoon in dit verhaal een metafoor voor zingeving te worden. Met dit verhaal won Makki Aimar de schrijfwedstrijd 'Door de ogen van Palomar', georganiseerd door uitgeverij Cossee en Hard//hoofd. Lees meer

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

Brengt tijdelijke onthouding van kleding, koffie en verjaardagscadeaus ons dichter bij een koopwoning? Of is het enkel in onze dromen dat een financiële detox grote, blijvende veranderingen weet te bewerkstelligen? Loïs Blank vraagt zich af wat er buiten beeld raakt wanneer we ons verliezen in de survival van No Spend September. Lees meer

:Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen 2

Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen

Lam Ngo was vierentwintig toen hij vluchtte uit een ideologisch verscheurd Vietnam. In dit essay vertelt hij hoe hij weer leerde luisteren naar de pijnlijke en lang verzwegen herinneringen, hoe het was om in Nederland opnieuw te moeten beginnen en over de blijvende band met zijn geboortestad Saigon. ‘Want pas als we zien wat er verzwegen is, kunnen we echt luisteren.’ Lees meer

 1

pantser / piertotum locomotor

In deze twee gedichten van Roan Kasanmonadi kijken we naar een aflevering van Kamp Van Koningsbrugge, leren we onszelf op te rollen als pissebedden, en vliegen de zwaarden, harnassen en kikkers je om de oren. Lees meer

Het weefsel van geheugen

Het weefsel van geheugen

Vanaf de jaren zestig strijdden avant-garde kunstenaars Ana Lupas en Magdalena Abakanowicz tegen het vooroordeel dat textiel alleen decoratief kan zijn. Sander Bortier laat zien dat hun verwantschap verder gaat dan het innovatieve gebruik van het materiaal dat mede door hen van betekenis verschoof, van traditioneel naar subversief. Vezels werden drager van een stille taal: een vertaling van menselijke kwetsbaarheid binnen een collectieve orde. Lees meer

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Tessy Ouwens kreeg op jonge leeftijd te maken met onrealistische schoonheidsidealen en dit leidde tot een strijd met haar eigen lichaam en zelfbeeld. Onverwachts was het de islam en het bedekken van haar lichaam, dat haar uit deze strijd hielp. ‘Met mijn hoofddoek op, voelde mijn lichaam voor het eerst weer als de mijne.’ Lees meer

 1

Zinkstukken

Dealen met fysieke ongemakken, de dood, en afgelegen, kale landschappen spelen vaak een centrale rol in de boeken van Jilt Jorritsma - zelfs zijn proefschrift ging over zinkende steden. Het is daarom niet verrassend dat Jilt Jorritsma gegrepen werd door de Biesbosch en haar spookachtige arbeidshistorie toen literair productiehuis Tilt en Cultuurfonds Noord-Brabant hem vroegen het achtste Brabants Boek Present te schrijven. De verhalen die hij ontdekte en opschreef zijn des te grilliger - vandaag lichten we alvast een tipje van de sluier. Lees meer

:De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

Hij wil de DSM weggooien, spreekt controversieel over euthanasie, drank, de ggz... wat niet? Wie ís de allerlaatste Zomergast? Psychiater Jim van Os, dus. ‘Wat je uiteindelijk nodig hebt, is een ander mens.’ Lees meer