Enorme installaties van deze Japanse kunstenaar. " /> Enorme installaties van deze Japanse kunstenaar. " />
Asset 14

Sachi Miyachi

Hard//hoofd selecteert zorgvuldig uit een oerwoud aan mogelijkheden. Deze keer Sachi Miyachi, de Japanse performance- en installatiekunstenaar. (N.B. Tekst in het Engels)

1. Ballad of CAUTION, The heroic paraphernalia photographed by Ron Zijlstra

What are we looking at?
At photo 1. you see large scale models of cleaning instruments - such as a spray bottle, a bucket and a mop – these are naked structures made from strips of wood, like delicate skeletons, fragile and transparent. The architectonic quality of the larger works and the ability to literally 'see through' them makes their site specificity even more vital to their reading. The work imbricates the place where it is shown; the Cleaning Cart for instance, becomes some twisted monument to a controlled urbanity. My intention was to address and explore fears of a collapsing urban structure. Every city has a common aim to become an effectively functioning metropolitan. In view of this I want to emphasise how visions of an effective and ‘great’ city are most always characterized by ideas of a clean city. It might be a universal wish to work in a pristine office in an urban building with high quality security and cleaning systems. I build a big bucket, a mop and spray bottle on a cart in order to monumentalize a ‘controlled urbanity’ or an armoured and neurotic vehicle.

2. Salt&Pepper&Mop photographed by Barak Oserovitz

Photo 2. shows a procession has a beginning and an end in its line. It needs some certain elements to make 'fade in' and 'fade out'.

At the head of advancing line, I would like to clear the way with wishes for a success of the procession and our life in the city. It is a performance playing with an ceremonial manner, purifying the street with salt and pepper. Salt and pepper are dairy necessity on our table, often taken for a ceremonial situation. Pepper has been a main spice and a reason why the city, Amsterdam was grown as an international port in the past. 2 performers are working and throwing salt with a repeated gestures based on sign language to tell, ' death', 'big family', 'small family', 'gezellig', 'chatting', 'life'' and throwing salt. 4 performers grind pepper with pepper mile with orderly resume.

At the end of procession, I would like to clean the street with an 11-metre-long mop that is rinsed out in the canal. This idea aims to clean up all kinds of dirtiness of the city, and same time, to carry them all to the goal, an exhibition space, W139. This quite heavy mop, carried by 10 people, could be seen as a representation of the Cross without religious context.




3. The Gate photographed by Sachi Miyachi

Photo 3.
This artwork aims to explore both conceptually and perceptually a spatial form of the space and its location, the former factory building where the exhibition was situated.

By time and function, the place has changed its own character. The situation of the building is described by a word ‘Transition’. Nothing is active. All left behind. And, all of things are being planned for a future user. Looking at some reminding objects, sliding cranes with a letter max. 50.000kg above, thick cables running through the whole space and hundreds of lockers in the basement allows us to imagine the past days and hundreds of anonymous workers life. The imagination is never enough to understand how it was. At the same time, the imagination is always beyond what it was. The transitional situation gives us possible seeds of imaginations that indicate an imaginary gate to enter hypothetical stories. It is a neutral space laid between seeing and being. It is an instrument to measure the distance of the reality. That is invisible but occupies the space and constructs the air and crystallises the passing moments.
For the form of this artwork, I was inspired by the iteration structures of the building that very awakened to the curiosity of the visual systems of eyes.

Can you tell us more about the way you work?
My work consists mainly of three-dimensional installations, drawings and performances. Many of my works embody models of 'operational strategies' originating from the function or dysfunction of a social environment. I am inspired by the conflicting relationship between environment, technology and human. How these relationships delimit the efficiency of an urban structure.

What becomes fundamental to my art practice is a combination of memory (both visual and narrative) and a use of scale, craft and material. Although I am dealing with very 'present' issues the processes I employ are incredibly lo-tech, although highly skilled. What also becomes reflected in the work is not only my response to the world I find myself consumed by, but a personal control, a ritualistic and obsessive making in an attempt to physicalise and bring form to one's own mental archive. However, a model-like quality is also present in other more autonomous works. Sometimes I create small depictions of processes of decay and renewal, in order to represent a metamorphosis of memories. In this way my work remains responsive, ranging from intimate to formal, from situational to autonomous, and from sculptural to performative.

What fascinates you?
To think about the ability of forgetting. And volcanoes.

Whose work do you admire?
Michael Borremans (artist), Elise Eeraerts (artist), Andreas Gursky (photographer), Werner Herzog (film director), Hisashi Inoue (novelist), Junya Ishigami (architect), Jakuchu Ito (painter), Rei Kawakubo (designer), On Kawara (artist), Kumagusu Minakata (naturalist), Sinichi Nakazawa (anthropologist), Tatsu Nishi (artist), Kenzaburo Oe (novelist), Kazuo Ono (danser), Taiyo Onorato & Nico Krebs (photographers), Syouhaku Soga (painter), Shinya Tsukamoto (film director),Paolo Uccello (painter),Yoji Yamada (film director).

Mail

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
:De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

Hij wil de DSM weggooien, spreekt controversieel over euthanasie, drank, de ggz... wat niet? Wie ís de allerlaatste Zomergast? Psychiater Jim van Os, dus. ‘Wat je uiteindelijk nodig hebt, is een ander mens.’ Lees meer

Oh Sultan, pахмат, maar ik voel niet hetzelfde

Oh Sultan, pахмат, maar ik voel niet hetzelfde

Na een paardentocht in Kirgizië wordt voor Jip van Steenis duidelijk dat haar connectie met gids Sultan een andere wending nam dan ze had verwacht. Wat gaat er allemaal verloren in de interculturele vertaling wanneer je als toerist een band opbouwt met iemand in het buitenland? En hoe begeef je je in deze heteronormatieve dynamiek als biseksueel, in een land waar je niet queer mag of durft te zijn? Lees meer

Sigrid Kaag blijft diplomatisch bij Zomergasten, heel even komt ze los

Sigrid Kaag blijft diplomatisch bij Zomergasten, heel even komt ze los

Janine Abbring begint het gesprek met de woorden: “Je bent de afgelopen paar jaren veelvuldig bekeken door andermans ogen, maar vanavond kies jij de beelden.” Dat zet meteen de toon, maar roept ook de vraag op: zal doorgewinterde diplomaat Sigrid Kaag, met haar altijd politiek correcte antwoorden, het achterste van haar tong laten zien, of... Lees meer

Dingen die ik nooit gedaan heb

Dingen die ik nooit gedaan heb

Op een warme avond in een koele loods loopt een jonge vrouw een bekende professor tegen het lijf. Met de geur van opgedroogd zweet en de aanblik van een duur kapsel neemt Faye Schumacher ons mee in een ontmoeting tussen Vanessa en Meneer de Professor. Lees meer

:Zomergast Tommy Wieringa ziet ruimte: 'Er is nog heel veel te redden'

Zomergast Tommy Wieringa ziet ruimte: 'Er is nog heel veel te redden'

Tommy Wieringa verleidt je op fantastische wijze om samen met hem een doodlopende steeg in te lopen. Met een lach en een handig gebaar wijst hij de kijker op de fonkelende scherven onder ieders voeten. 'Er is nog heel veel te redden.' Lees meer

Zolang je me maar niet in pumps begraaft

Zolang je me maar niet in pumps begraaft

'Een uitvaart is toch meer voor de nabestaanden.' Steef probeert zichzelf een houding te geven wanneer ze hoort dat haar vervreemde zus is overleden. Nadine Ronde neemt je mee in de eerste stadia van het rouwproces dat begint met een ongemakkelijk potje airhockey, een Super Mario PEZ-dispenser en gesprekken over de prijsstijging van komijnekaas. Lees meer

Auto Draft 22

Merel Pauw/Elmer zoekt naar vorm in Zomergasten: ‘Mag ik hier eeuwig over twijfelen?’

Astrid Goossens ziet hoe Zomergast Merel Pauw (/Elmer) zich comfortabel voelt als buitenstaander, terwijl ze praat over haar idolen, ingewikkelde mannen, blinde vlekken, het loslaten van controle, nationalisme en de schoonheid van harige kostuums. Maar krijgen we ook de mens ‘Merel’ te zien, of genieten we vooral van een performance? Lees meer

Meisjes

Meisjes

Op een dag krijgt een jonge vrouw de vraag om voor een standbeeld te zorgen. Samen met haar botte schaar vertrekt ze naar het bos. In dit verhaal onderzoekt Mei-yun Boswinkel de spanning tussen het strakke keurslijf van de middelbare school en het verlangen naar een ongedwongen ruimte. Lees meer

Auto Draft 21

Zomergast Nasrah Habiballah houdt koppig de handrem erop: 'Het gaat niet om mij'

Lies Defever ziet hoe Nasrah Habiballah in het laatste seizoen van Zomergasten drie uur lang strategisch de handrem aangetrokken houdt. Via fragmenten van anderen zien we haar liefde voor de wereld om haar heen, maar zelf blijft ze vooral ongrijpbaar. Koppig lijkt ze vast te houden aan dat wat goede journalistiek in principe zo belangrijk maakt: jezelf telkens opnieuw proberen aan de kant te zetten. Lees meer

De uitgevers geven het stokje door

De uitgevers geven het stokje door

Lisanne Brouwer vertrekt naar theatergezelschap PS Vertelt en geeft na jaren toewijding het stokje als uitgever door aan Josje Kerkhoven: lees hier het gesprek waarin ze terugblikken op Lisannes tijd en vooruitkijken naar Josjes plannen. Lees meer

Vruchtvlees

Ontuig

Een ik verkent nieuwsgierig diens pulserende vleeslichaam, trekt zich terug in de kieren van hun zijn en vergroeit tot een thuis. Moni Zwitserloot onderzoekt met behulp van bodyhorror-ervaringen en relaties die buiten het menselijke liggen. Lees meer

:Meta x Kylie Jenner: hoe vrouwen het verdienmodel zijn van mannen ten koste van vrouwen

Meta x Kylie Jenner: hoe vrouwen het verdienmodel zijn van mannen ten koste van vrouwen

In haar column onderzoekt Loïs Blank hoe smart glasses, AI-assistenten en marketingcampagnes laten zien dat technologische vooruitgang vaak leunt op de lichamen, stemmen en veiligheid van vrouwen. Waarom blijven juist mannen het meeste verdienen aan een systeem dat zo afhankelijk is van vrouwen? Lees meer

:Archieven van West-Papua: Over narratieven, liederen en wat als kennis telt

Archieven van West-Papua: Over narratieven, liederen en wat als kennis telt

Wanneer haar opa na vijftig jaar terugkeert naar zijn geboorteland, realiseert Julia Jouwe zich pas hoezeer het ontbreken van West-Papua in het collectieve geheugen van Nederland invloed op haar heeft. Lees meer

CLICKBAIT

CLICKBAIT

Een vrouw filmt zichzelf 24/7 en laat haar acties bepalen door wat anonieme usernames vertellen. In de fysieke wereld heeft ze bijna niets, online heeft ze duizenden fans die haar aanbidden. Hoe kun je macht vinden in kwetsbaarheid? Ankie Klut onderzoekt de grens tussen het verlangen om gezien te worden en de behoefte om jezelf te verbergen achter een digitaal masker. Lees meer

Zien is beminnen 1

Een pluchen harnas

Aan de hand van een berenjas, het COC, een appelgroene broek, non-binair zijn en een rode cabrio neemt Tom Kniesmeijer je mee in de kronieken van zijn eigen genderbeleving. Lees meer

:Met stiekem ‘gay’-gedrag heeft de manosphere niets te maken

Met stiekem ‘gay’-gedrag heeft de manosphere niets te maken

'De manosphere zal niet worden ontmaskerd als we haar van een soort stiekeme homoseksualiteit betichten, maar wel door nauwkeurig te kijken hoe ze werkt en deze manieren van competitie en erkenning te ontmantelen.' Lars Meijer deelt zijn reactie op de column van Marthe Bronkhorst over de manosphere. Lees meer

Als ik Nederland in één woord kon opsommen, zou het dit zijn 1

Als ik Nederland in één woord kon opsommen, zou het dit zijn

Marthe van Bronkhorst sonjabakkert langs de geest van Nederland. 'De drie-eenheid bedrog, bedrijven, en een schijnheilige geest lijkt een patroon in de Nederlandse volksaard.' Lees meer

Zien is beminnen

de bank en de schoot

In deze twee gedichten neemt Sophia Blyden je mee terug naar de jaren negentig en naar de warmte van de schoot van je geliefde. Ze liet zich voor deze gedichten inspireren door twee werken in Museum Arnhem. Lees meer

Zien is beminnen 2

Zien is beminnen

Olave Nduwanje besteedt uren met haar lichaam, kijkt beminnend, en deelt haar ‘poreuze plooien, tastbare rondingen, vochtige openingen, en ademsnakkende lediging’ met anderen. Dit lukt haar nu, na dertig jaar, door haar realiteit te analyseren, in de spiegel te kijken en door porno te maken. Lees meer

Oproepbeeld voor ons jubileumnummer BUBBELS, het tiende nummer van Hard//hoofd Magazine!

Oproep voor inzendingen voor ons jubileumnummer BUBBELS – het tiende nummer van Hard//hoofd Magazine! [deadline verstreken]

Hoe bubbelig voel jij je? Stuur vóór 1 september je pitch in en draag met een (beeld)verhaal, essay, poëzie of kunstkritiek bij aan het magazine BUBBELS! Lees meer