Deze jonge theatermaker stapelt uiterst geconcentreerd natuurstenen op elkaar. " /> Deze jonge theatermaker stapelt uiterst geconcentreerd natuurstenen op elkaar. " />
Asset 14

Nick Steur

Hoe vaak zeg je nog “je moet het zien om het te geloven”? En als je het dan al zegt, dan gaat het waarschijnlijk om een nieuwe blockbuster, een waanzinnige goochelshow of het nieuwste multimedia videoproject van je favoriete dance-artiest; niet om een intieme, kleinschalige performance van een jonge theatermaker. Toch is dat het eerste wat in je opkomt bij het zien van “Freeze” van Nick Steur, dit jaar afgestudeerd aan de Theateracademie in Maastricht.

 

Het concept van “Freeze” is even eenvoudig als buitenissig: Steur stapelt natuurstenen op elkaar, op een manier waarvan je, zelfs als je er met je neus bovenop staat, niet gelooft dat het kan. Het klinkt saai, maar dat is het allerminst. Steur stapelt met zenuwslopende concentratie zijn stenen en maakt zo sculpturen. Eenvoudiger, krachtiger, kernachtiger en vooral echter kan theater haast niet zijn. Let dus op: bijgaande foto’s zijn niet bewerkt of gefotoshopt, de sculpturen niet gelijmd of ondersteund. Maar ja, je moet het zien om het echt te geloven.

Stenen stapelen; hoezo?
"Vakanties hebben vaak meer nut voor het werk dan het werken zelf. Vorige zomer was ik aan een Franse rotskust met haar mooie keien. Ik begon ze op elkaar te balanceren en kon niet meer stoppen. Twee dagen lang heb ik het strand volgebouwd met wankele steensculpturen. Op een gegeven moment was ik zo'n tien minuten geconcentreerd bezig met een grote platte steen en toen ik hem eindelijk op het kleine puntje gebalanceerd had, kreeg ik applaus: er had zich publiek om me heen verzameld en ik had het niet eens door. Toen ging er een lampje branden: blijkbaar is dit niet alleen interessant voor mezelf. Al maanden was ik op zoek naar dat lichtpuntje, omdat het afstuderen op de toneelacademie snel dichterbij kwam. In het laatste academiejaar heb ik een uniek soort 'vakmanschap' ontwikkeld, dat stiekem toch al in mijn vingers zat. Al van kleins af aan ben ik stenen aan het verzamelen, verven en balanceren, omdat ik opgroeide aan de Waal bij Nijmegen. Deze performance is voor mij een logisch vervolg op jarenlange onbewuste training."



Wat kun je vertellen over je werkwijze?

"Veel mensen vragen me waar ik de stenen vandaan heb. Ik vind dat een vreemde vraag. 'Uit de natuur', denk ik dan. Soms zoek ik ze, soms vind ik ze toevallig. Het duurt echter wel een tijd voordat ik echt tevreden ben met een sculptuur. Ik kijk naar de steensoort, de hardheid, de kleur, het esthetische effect en natuurlijk hoe ik ze zo moeilijk mogelijk kan balanceren. Veel mensen vragen me of ik de stenen bewerkt, vastgeplakt, geschuurd of geschaafd heb. Meestal krijg ik een rilling over mijn rug bij die gedachte. Wat heeft het voor zin om de stenen te manipuleren? Ik wil juist dat het balanceren zo moeilijk mogelijk wordt. We zijn zo gewend om te denken in termen van efficiëntie, de dingen zo makkelijk mogelijk maken, en dat is zonde. Daar word ik lui, geconditioneerd en a-creatief van. Ik ben op zoek naar een balans tussen mijn eigen wil opdringen en het leven z'n gang laten gaan, maar daar werd ik me pas van bewust dankzij het balanceren: ik kan een beeld voor ogen hebben, maar als het niet past binnen de mogelijkheden van de stenen, zal ik de uniekheid van de stenen moeten toelaten. Ik zal me moeten aanpassen. De sculpturen zijn zodoende een creatie van mij en de stenen samen."

Wat wil je je publiek laten zien?
"Ik probeer de grenzen tussen publiek en podium te laten vervagen. Dan wordt het makkelijker om toegang te krijgen tot het onderbewuste. Dat is belangrijk, want mijn moet werk niet enkel de functie van een televisie hebben. Knopje aan bij de TV is knopje uit in ons hoofd. Zodra ik ergens naar kijk - en televisie is een goed voorbeeld - dan zie ik de wereld als iets waar ik buiten sta. Een toeschouwer zijn is ergens buiten staan. Maar zodra je ergens middenin zit, is het moeilijk om overzicht te hebben en de controle te behouden. Vandaar dat ik mijn publiek er altijd zo veel mogelijk bij betrek, zodat ze de controle eerder verliezen en meer toegang krijgen tot die (half) onbewuste gebieden. Gebieden die we pas aanspreken als we geconfronteerd worden en uit de comfort zone moeten stappen. Pas dan gebeurt er iets."

Tijdens het balanceren van stenen is mijn concentratie zo hoog dat mensen erin meegezogen worden. Ze gaan zich net zo hard concentreren als ik. Het voelt dan alsof we het samen doen. Je durft als publiek bijna geen geluid te maken of te schuifelen, bang om de magie te verbreken. In het beste geval vervagen de fysieke en mentale grenzen. Een hele simpele, ogenschijnlijk doelloze handeling (zoals stenen balanceren) geeft de mogelijkheid om het hier en nu te ervaren. Deze ervaring heeft een echtheidswaarde die ik nastreef in al mijn werk; of dat nu performance, installatie of video is. Ik probeer met gecompliceerde eenvoud te laten zien hoe schoon de werkelijkheid al is. Als je er maar opnieuw naar kan kijken. Die mogelijkheid wil ik graag creëren en delen. Het is dan ook van groot belang dat ik mijn werk continu aanpas. Dat maakt mijn werk steeds uniek, en verbonden met het moment en de plaats. Het maakt het echt."

Freeze! is te zien tijdens

  • festival Over het IJ - 7 t/m 17 juli (niet 13) - A'dam
  • festival Theater aan Zee - 29 juli t/m 5 aug (behalve 2 aug) - Oostende (BE)
  • Najaarscollectie theater Kikker - 11 t/m 15 oct. (data onder voorbehoud) - Utrecht
  • festival Fricties - 25 & 26 nov (data onder voorbehoud) - Hasselt (BE)
  •  

    www.nicksteur.com

     

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Nieuws in beeld: In de klauwen van de blauwe leeuw

In de klauwen van de blauwe leeuw

Gedupeerden in de toeslagenaffaire moeten de 30.000 euro, die zij ter compensatie krijgen, grotendeels weer terugbetalen. Lees meer

Koop online bij je favoriete boekhandel 1

Koop online bij je favoriete boekhandel

Max Beijneveld ziet met lede ogen aan hoe de boekhandels uit het straatbeeld verdwijnen door de coronacrisis, ondanks het feit dat we het afgelopen jaar gezamenlijk meer boeken hebben gekocht. Steun juist nu je favoriete boekhandels door direct op hun site onze aankopen te doen. Lees meer

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (IV)

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (IV)

Doris ter Horst werkt als psychiater in opleiding. Door de coronacrisis wordt ze als behandelaar voor nog meer ethische dilemma's gesteld dan normaal. In haar vierluik geeft ze het woord aan haar (fictieve) patiënten. Een inkijkje in een dag op een gesloten afdeling tijdens een pandemie. Lees meer

 1

Waarom ik geen danser kon worden

In het Hoofd//stuk doen schrijvers een poging om de weg naar het verhaal vast te leggen. Welke tips hadden zij willen krijgen toen ze begonnen? Welk advies zullen ze nooit en dan ook nooit meer opvolgen? Wat is hun advies? Lees het in het Hoofd//stuk. Annelies van Wijk trapt af met de vraag hoe je (g)een alwetende verteller wordt. Lees meer

Succes is geen keuze

Succes is geen keuze

Krijgen we in onze samenleving altijd wat ons toekomt? Bas van Weegberg ziet meritocratie als een optimistisch rookgordijn waarachter sociale ongelijkheid makkelijker in stand wordt gehouden. Lees meer

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (III)

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (III)

Doris ter Horst werkt als psychiater in opleiding. Door de coronacrisis wordt ze als behandelaar voor nog meer ethische dilemma's gesteld dan normaal. In haar vierluik geeft ze het woord aan haar (fictieve) patiënten. Een inkijkje in een dag op een gesloten afdeling tijdens een pandemie. Lees meer

Ik wacht hier 2

Ik wacht hier

''Terwijl ik door de winkel liep, hield ik haar in de gaten. Ze had lang, donker haar, dat bijna tot haar middel viel. Ze droeg een spijkerbroek en een shirt met een naamplaatje. Ik pakte een kaart en legde hem weer terug. Iets dichterbij kon ik haar naam lezen: Alice.'' Lees meer

Vanaf het moment dat ze elkaar ontmoeten, zijn Erin en Alice onafscheidelijk. Dankzij Alice wordt alles beter. Niets lijkt een intense vriendschap in de weg te staan. Of toch niet? Lees het in een voorpublicatie van Ik wacht hier, het debuut van Else Boer. Lees meer

Het populisme van de VVD, gekraakt

Het populisme van de VVD, gekraakt

De #DanielKoerhuisChallenge begon als een ludieke hashtag, maar bleek gaandeweg om veel meer te gaan, schrijft Sander van der Kraan. Lees meer

Hard//talk: De goede kant van de geschiedenis is solidair, ook als het even niet uitkomt

Het beste van 2020

Tien hoogtepunten van een jaar discussies, ruzies en gepassioneerde betogen die de revue passeerden. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (II)

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (II)

Doris ter Horst werkt als psychiater in opleiding. Door de coronacrisis wordt ze als behandelaar voor nog meer ethische dilemma's gesteld dan normaal. In haar vierluik geeft ze het woord aan haar (fictieve) patiënten. Een inkijkje in een dag op een gesloten afdeling tijdens een pandemie. Lees meer

AVS: 1

Kerstrituelen

Deze week geven onze redacteurs tips om de kerst mee door te komen. Lees meer

Dit. Is. Goddelijk. Alternatief kerstverhaal Annemieke Dannenberg Dymphie Huijsen

Dit. Is. Goddelijk.

Joost is op vakantie in Spanje met zijn zwangere vriendin. Maar is de baby van hem, of van Marina’s open relatiescharrel HG? Begint Joost ongelovig te worden, of moet hij zijn liefdesbaby maar gewoon omarmen?
Een tragikomisch kerstverhaal door Annemieke Dannenberg. Lees meer

Alain Bachellier

Te vaccineren of niet te vaccineren, dat is de kwestie

De keuze om je wel te vaccineren is vaak net zo irrationeel als de keuze om je niet te vaccineren. Uiteindelijk is niet kennis, maar vertrouwen de doorslaggevende factor. Jihane Chaara heeft vertrouwen. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (I)

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (I)

Doris ter Horst werkt als psychiater in opleiding. Door de coronacrisis wordt ze als behandelaar voor nog meer ethische dilemma's gesteld dan normaal. In haar vierluik geeft ze het woord aan haar (fictieve) patiënten. Een inkijkje in een dag op een gesloten afdeling tijdens een pandemie. Lees meer

Het Vertrek (7) - De Beweging

Het Vertrek (7) - De Beweging

Klankkunstenaar Marieke van de Ven wekt met audio bestaande en imaginaire plekken tot leven. Ze maakte een podcastserie over vertrekken: betekent vertrekken weggaan, of juist ruimtes om je in thuis te voelen? Vandaag de zevende en laatste aflevering. Lees meer

 Staat er een doctor voor de zaal?

Staat er een doctor voor de zaal?

Epsteins gastbijdrage was tekenend voor het seksisme en de neerbuigendheid waarmee vrouwelijke academici te maken krijgen. Lees meer

Gaat het Renzo Martens lukken de kapitaalstroom in de kunstwereld eerlijker te verdelen? 1

Gaat het Renzo Martens lukken de kapitaalstroom in de kunstwereld eerlijker te verdelen?

In de docu White Cube, die onlangs op het IDFA in première ging, zien we dat Renzo Martens zich naast documentairemaker en kunstenaar ook opstelt als hulpverlener en bedrijfsleider in de Democratische Republiek Congo. Hij wil iets terugdoen voor voormalige plantagearbeiders. Iris van der Werff vraagt zich af hoe houdbaar dat is. Lees meer

Vergeet het lichaam van de ander niet 1

Vergeet het lichaam van de ander niet

Juist in een tijd waarin gezondheid als een individuele verplichting wordt gezien, dwingt een pandemie ons om over onze lichamelijkheid na te denken, merkt Rijk Kistemaker. En over die van de ander. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan