Deze jonge theatermaker stapelt uiterst geconcentreerd natuurstenen op elkaar. " /> Deze jonge theatermaker stapelt uiterst geconcentreerd natuurstenen op elkaar. " />
Asset 14

Nick Steur

Hoe vaak zeg je nog “je moet het zien om het te geloven”? En als je het dan al zegt, dan gaat het waarschijnlijk om een nieuwe blockbuster, een waanzinnige goochelshow of het nieuwste multimedia videoproject van je favoriete dance-artiest; niet om een intieme, kleinschalige performance van een jonge theatermaker. Toch is dat het eerste wat in je opkomt bij het zien van “Freeze” van Nick Steur, dit jaar afgestudeerd aan de Theateracademie in Maastricht.

 

Het concept van “Freeze” is even eenvoudig als buitenissig: Steur stapelt natuurstenen op elkaar, op een manier waarvan je, zelfs als je er met je neus bovenop staat, niet gelooft dat het kan. Het klinkt saai, maar dat is het allerminst. Steur stapelt met zenuwslopende concentratie zijn stenen en maakt zo sculpturen. Eenvoudiger, krachtiger, kernachtiger en vooral echter kan theater haast niet zijn. Let dus op: bijgaande foto’s zijn niet bewerkt of gefotoshopt, de sculpturen niet gelijmd of ondersteund. Maar ja, je moet het zien om het echt te geloven.

Stenen stapelen; hoezo?
"Vakanties hebben vaak meer nut voor het werk dan het werken zelf. Vorige zomer was ik aan een Franse rotskust met haar mooie keien. Ik begon ze op elkaar te balanceren en kon niet meer stoppen. Twee dagen lang heb ik het strand volgebouwd met wankele steensculpturen. Op een gegeven moment was ik zo'n tien minuten geconcentreerd bezig met een grote platte steen en toen ik hem eindelijk op het kleine puntje gebalanceerd had, kreeg ik applaus: er had zich publiek om me heen verzameld en ik had het niet eens door. Toen ging er een lampje branden: blijkbaar is dit niet alleen interessant voor mezelf. Al maanden was ik op zoek naar dat lichtpuntje, omdat het afstuderen op de toneelacademie snel dichterbij kwam. In het laatste academiejaar heb ik een uniek soort 'vakmanschap' ontwikkeld, dat stiekem toch al in mijn vingers zat. Al van kleins af aan ben ik stenen aan het verzamelen, verven en balanceren, omdat ik opgroeide aan de Waal bij Nijmegen. Deze performance is voor mij een logisch vervolg op jarenlange onbewuste training."



Wat kun je vertellen over je werkwijze?

"Veel mensen vragen me waar ik de stenen vandaan heb. Ik vind dat een vreemde vraag. 'Uit de natuur', denk ik dan. Soms zoek ik ze, soms vind ik ze toevallig. Het duurt echter wel een tijd voordat ik echt tevreden ben met een sculptuur. Ik kijk naar de steensoort, de hardheid, de kleur, het esthetische effect en natuurlijk hoe ik ze zo moeilijk mogelijk kan balanceren. Veel mensen vragen me of ik de stenen bewerkt, vastgeplakt, geschuurd of geschaafd heb. Meestal krijg ik een rilling over mijn rug bij die gedachte. Wat heeft het voor zin om de stenen te manipuleren? Ik wil juist dat het balanceren zo moeilijk mogelijk wordt. We zijn zo gewend om te denken in termen van efficiëntie, de dingen zo makkelijk mogelijk maken, en dat is zonde. Daar word ik lui, geconditioneerd en a-creatief van. Ik ben op zoek naar een balans tussen mijn eigen wil opdringen en het leven z'n gang laten gaan, maar daar werd ik me pas van bewust dankzij het balanceren: ik kan een beeld voor ogen hebben, maar als het niet past binnen de mogelijkheden van de stenen, zal ik de uniekheid van de stenen moeten toelaten. Ik zal me moeten aanpassen. De sculpturen zijn zodoende een creatie van mij en de stenen samen."

Wat wil je je publiek laten zien?
"Ik probeer de grenzen tussen publiek en podium te laten vervagen. Dan wordt het makkelijker om toegang te krijgen tot het onderbewuste. Dat is belangrijk, want mijn moet werk niet enkel de functie van een televisie hebben. Knopje aan bij de TV is knopje uit in ons hoofd. Zodra ik ergens naar kijk - en televisie is een goed voorbeeld - dan zie ik de wereld als iets waar ik buiten sta. Een toeschouwer zijn is ergens buiten staan. Maar zodra je ergens middenin zit, is het moeilijk om overzicht te hebben en de controle te behouden. Vandaar dat ik mijn publiek er altijd zo veel mogelijk bij betrek, zodat ze de controle eerder verliezen en meer toegang krijgen tot die (half) onbewuste gebieden. Gebieden die we pas aanspreken als we geconfronteerd worden en uit de comfort zone moeten stappen. Pas dan gebeurt er iets."

Tijdens het balanceren van stenen is mijn concentratie zo hoog dat mensen erin meegezogen worden. Ze gaan zich net zo hard concentreren als ik. Het voelt dan alsof we het samen doen. Je durft als publiek bijna geen geluid te maken of te schuifelen, bang om de magie te verbreken. In het beste geval vervagen de fysieke en mentale grenzen. Een hele simpele, ogenschijnlijk doelloze handeling (zoals stenen balanceren) geeft de mogelijkheid om het hier en nu te ervaren. Deze ervaring heeft een echtheidswaarde die ik nastreef in al mijn werk; of dat nu performance, installatie of video is. Ik probeer met gecompliceerde eenvoud te laten zien hoe schoon de werkelijkheid al is. Als je er maar opnieuw naar kan kijken. Die mogelijkheid wil ik graag creëren en delen. Het is dan ook van groot belang dat ik mijn werk continu aanpas. Dat maakt mijn werk steeds uniek, en verbonden met het moment en de plaats. Het maakt het echt."

Freeze! is te zien tijdens

  • festival Over het IJ - 7 t/m 17 juli (niet 13) - A'dam
  • festival Theater aan Zee - 29 juli t/m 5 aug (behalve 2 aug) - Oostende (BE)
  • Najaarscollectie theater Kikker - 11 t/m 15 oct. (data onder voorbehoud) - Utrecht
  • festival Fricties - 25 & 26 nov (data onder voorbehoud) - Hasselt (BE)
  •  

    www.nicksteur.com

     

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Zo beweegt ze niet

Zo beweegt ze niet

Ze had zich er grondig op voorbereid. Spotify-playlists, het juiste jurkje, en zelfs een plan voor gespreksonderwerpen. Maar nu, in de rij voor de club, voelt alles vreemd en ongepast. Een audioverhaal van Lakaver (Werner de Valk en Roderik Maes). Lees meer

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

"Ofwel we noemen mij voortaan een tokkie, en ik zal de titel met trots dragen. Of we stoppen met het gebruik van het woord tokkie en laten het weer alleen een familienaam zijn." In deze gastcolumn geeft Anne Schepers een ijzersterk pleidooi tegen het negatieve gebruik van het woord 'tokkie'. Lees meer

Tot morgen

Tot morgen

Na bijna vier jaar als columnist voor Hard//hoofd is het voor Eva tijd voor iets nieuws, maar afscheid nemen is niet haar ding. 'Dus lieve lezers: voor jullie nu een kus op de wang, en tot morgen!' Lees meer

Wat je niet zult zien op het nieuws

Wat je niet zult zien op het nieuws

Marthe van Bronkhorst beschrijft dat wat ongezien blijft op het nieuws over de demonstaties bij de UvA. 'Maar het is wel gezien. Het is niet onopgemerkt gebleven.' Lees meer

:‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven 2

‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven

Booking.com pretendeert op te komen voor mensenrechten en verdient tegelijkertijd geld aan verhuur in illegale nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever. Juul Kruse beschrijft hoe het is om tegen dit bedrijf te demonstreren. Lees meer

:Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Daria Rizvic zag de film Perfect Days op precies het juiste moment in haar leven. Een persoonlijk verhaal over de kracht van regelmaat. Lees meer

Enge man

De echte ‘sfeerboosdoener’ was de ME

Hoe kan een universiteit die in bijna elk curriculum aandacht besteedt aan dekolonisatie en de kritische blik van haar studenten, zich hier in de praktijk, wanneer het over hun eigen rol gaat, aan onttrekken? Lees meer

Relatietherapie voor een  meningsverschil over AI en kunst 1

Relatietherapie voor een meningsverschil over AI en kunst

Drie kunstenaars komen samen om te praten over de relatie tussen AI en kunst. Twee verschillen flink van mening, de derde bemiddelt. Lees meer

 1

Museumwanden heringericht: Hoe moeten vrouwelijke kunstenaars nu gecureerd worden?

Waarom hangt er nog steeds zo weinig werk van vrouwelijke makers in Nederlandse musea? Isabella Legebeke onderzoekt dit aanhoudende gebrek in een hoopvol essay. Lees meer

Mooi weer spelen

Mooi weer spelen

Als Aisha’s eerste therapiesessie niet voelt als de warme deken waar ze op hoopte, mist ze groepsgenoot S., die haar een spiegel voorhield. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

In het tweede deel van dit essay onderzoekt Ida de complexe verhouding tussen de ‘nuchtere’ Nederlandse cultuur en fantasy. Druist fantasie eigenlijk wel zo tegen onze natuur in als we denken? Hoe is dat eigenlijk mogelijk, als we tegelijkertijd zo van fantasy houden? Lees meer

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Gaza kan halverwege mei de meest extreme vorm van hongersnood verwachten. Volgens de VN bestaat deze door de mens gecreëerde catastrofe nu al in delen van Gaza. David Meijers ontleedt hoe Nederlandse politici en media actief het Israëlisch beleid vertekenen en wegkijken van de genocide. Lees meer

Verdomme, ik heb wel geleefd

Maar verdomme, we hebben wel gelééfd

Marthe van Bronkhorst schreef in 2019 een toneelstuk dat bijna volledig werkelijkheid is geworden. Kan ze de slotscène nog weren uit de realiteit? Lees meer

AI: Nooit meer eenzaamheid?

AI: Nooit meer eenzaamheid?

Ferenz Jacobs bespreekt het futuristische kunstproject van Alicia Framis. Deze zomer trouwt Francis met een hologram gebaseerd op haar eerdere relaties. AI en liefde: een gelukkig huwelijk? Lees meer

Bericht vanaf de Biënnale van Venetië

Bericht vanaf de Biënnale van Venetië

Afgelopen woensdag opende het Nederlandse paviljoen op de Biënnale van Venetië. Onze chef kunst Jorne Vriens zag hoe kunstenaar Renzo Martens in huilen uitbarstte toen hij sprak over zijn samenwerking met zijn Congolese medekunstenaars. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 1

Het is een ondiepe sloot voor een fantasy-schrijver: deel 1

Bijna een kwart van de Nederlandse volwassenen leest het liefst fantasy of sciencefiction. Toch verschijnt er bijna geen Nederlandstalige fantasy. In dit eerste deel van een tweeluik onderzoekt Ida Hondelink waarom fantasy als volwassen literair genre zo ondergeschikt is in Nederland. Lees meer

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Wanneer Eva op bezoek is bij haar zus, vraagt die of Eva haar eicellen al in heeft laten vriezen. Het laat Eva nadenken over hoe ze de vraag 'Wil ik een kind?' überhaupt kan beantwoorden. 'De vraag omtrent het ouderschap is bij uitstek een gevoelskwestie, en mijn gevoel volgen is nooit mijn sterkste punt geweest.' Lees meer

De buschauffeur

De buschauffeur

'Kijk door me heen als door de voorruit'. In deze gedichtenreeks van Angelika Geronymaki probeert een buschauffeur krampachtig de kortstondigheid - in tijd, plaats, interactie - te behouden die eigen is aan zijn baan. Lees meer

Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom blijven we schrijven als kunstmatige intelligentie dat straks beter kan dan wij? In dit essay bespreekt Shimanto Reza de verbinding die teksten bieden. Ze gaan in dialoog met elkaar, met onszelf, met anderen. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer