Illustratie: Anne Brakema

Rutger juichte voor Ajax, Annabel verheugde zich op de 'Slutwalk', Tim las ranzige journalistiek en Sanne keek naar het Songfestival." />

Illustratie: Anne Brakema

Rutger juichte voor Ajax, Annabel verheugde zich op de 'Slutwalk', Tim las ranzige journalistiek en Sanne keek naar het Songfestival." />
Asset 14

Laagcultuur

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Hard//talk is de seismograaf die de trillingen van de tand des tijds registreert. Wat heeft ons afgelopen week bezig gehouden? Wat bespraken we bij de koffieautomaat en waar lagen we wakker van? Vijf korte commentaren, in woord en beeld, van onze redacteuren.

Illustratie: Joost de Haas

Ver weg

Het Songfestival

Tot mijn onuitsprekelijke geluk zapte ik toevallig middenin het compleet krankzinnige Songfestival-optreden van Moldavië - waarvan ik overigens altijd dacht dat het de fictieve plek was waar het Kuifje-verhaal De Scepter van Ottokar zich afspeelde. De Moldaviërs brachten een merkwaardig rock-achtig nummer getiteld So Lucky ten gehore, uitgerust met wat ik het beste kan omschrijven als hoge gebreide punthoeden in Gandalf-stijl. De zanger schreeuwde met een zwaar Oostblokaccent dingen in de microfoon als “I move with ease in my convertible breeze”, en “Whisky on the rocks, life on top!”. Net toen ik dacht dat het niet beter kon worden, verscheen een meisje in een elfenpakje op een eenwieler. Ze speelde om onverklaarbare redenen op een minitrompetje en reed rondjes om de zanger, die er inmiddels uitzag alsof hij een epileptische aanval had. Ik kan gewoon niet uitleggen hoe geweldig het was.
Ik heb de resterende optredens met ongebreidelde fascinatie bekeken, hoewel er wat mij betreft niets tussen zat dat de Moldaviërs kon evenaren – slechts de Ierse tweelingbroers die in een hysterisch pop-art decor naast elkaar op en neer sprongen bij wijze van choreografie kwamen enigszins in de buurt. De inzending van de laatste dictatuur in Europa, Wit-Rusland, was van iemand die alleen maar zong: “I love Belarus”. Verder was ik blij verrast om de Israëlische transseksuele zangeres Dana International terug te zien – ze won in 1998 al een keer met het lied Diva, en droeg toen een fabulous japon met papegaaienveren van Jean-Paul Gaultier. Helaas ging ze dit jaar niet door naar de finale, net als de drie boertige Volendammers die Nederland vertegenwoordigden. Quelle Surprise.
Uiteindelijk heeft Azerbeidjan de finale gewonnen, met een kitscherige ballad in de beste Songfestivaltraditie. Het zou helpen als Nederland volgend jaar een wat frisser ogend groepje naar de voorrondes stuurt, maar waarschijnlijk wil geen enkele artiest er na de roemloze ondergang van Hind, de Toppers en de 3J’s zijn vingers nog aan branden.
Hoe dan ook: het Eurovisie Songfestival blijft een hilarische kijkervaring, met ordinaire glitteroutfits, slechte muziek en af en toe een snufje surrealisme. Het is te hopen dat Nederland deze sfeer eindelijk eens omarmt en het commentaar volgend jaar gewoon weer laat doen door Paul de Leeuw. Winnen zullen we wel nooit meer, maar dat doet er ook niet toe: er valt genoeg te genieten.

Door Sanne Rispens

Machtige Media

Ranzige journalistiek

De grens tussen journalistiek en reclame vervaagt, zo blijkt uit The story so far, een publicatie van de Columbia School of Journalism. Op zoek naar geschikte verdienmodellen kiezen grote sites er steeds vaker voor om hun content gewoon naar de adverteerders toe te schrijven. Sites als de Huffington Post publiceren grote advertorials, of bieden bedrijven de mogelijkheid content te sponsoren.
Eigenlijk is er niets veranderd sinds Lijmen/Het been, het in 1923 geschreven boek van de Vlaamse schrijver Willem Elsschot. Daaruit moesten wij regelmatig stukken lezen op de middelbare school. Het hoofdpersonage Boormans vormt daarin het tijdschrift La Revue Continentale om in het Algemeen Wereldtijdschrift voor Financiën, Handel, Nijverheid, Kunsten en Wetenschappen, dat elke editie vol schrijft met lovende artikelen over bedrijven. Een artikel kostte een bedrijf aanvankelijk geen geld, maar dan moesten ze wel onmogelijke hoeveelheden van de oplage kopen.
Het is natuurlijk ranzig, commerciële artikelen tussen de gewone content. De meest invloedrijke blogs zijn verworden tot de meest beïnvloedde blogs, zo is te lezen in The story so far. Een bedrijf kan gewoon positieve recensies kopen. Maar, schrijft Frédéric Filloux op de kritische blog Monday Note, er zijn twee belangrijke kanttekeningen. Ten eerste begrijpen jonge journalisten vaak niets van de commerciële kant van journalistiek en de beweegredenen van uitgevers, en ten tweede is het begrijpen hiervan nodig om belangrijke keuzes over ethiek te maken. Onschuld is geen val meer. Of een excuus. Bovendien wisten we al lang dat het er aankwam; Elsschot voorspelde het al in 1923. Ik ben overigens heel blij met mijn mooie Batavus-fiets.

Door Tim de Gier

Nieuws in beeld

Twente-speler Denny Landzaat hielp Ajax met een eigen doelpunt op weg naar de dertigste landstitel.

Illustratie Anne Brakema

Rolmodel

Slutwalk

Sletjes aller landen verenigt u. Haal de netpanty uit de mottenballen, sjor die minirok een paar centimeter hoger en het decolleté lager (toe maar nog een beetje lager. Ik zeg wel hu. Ja, nog een beetje, nog meer… hu!), doe naaldhakken aan en toupeer dat haar. En klaar is sletje! Klaar voor de protestmars tegen het idee en de stereotypering dat vrouwen door sexy kleding zelf een verkrachting of aanranding uitlokken. Deze zogenaamde ‘Slut Walk’ zal plaatsvinden in Amsterdam, op 4 juni.
Het fenomeen slut walk komt uit Canada. De beweging werd ontketend door de politieagent Michael Singuinetti, die tijdens een bijeenkomst voor veiligheid voor studenten zei dat de meisjes zich niet te uitdagend moesten kleden om verkrachting te voorkomen. Eh, pardon meneer, zeiden de meisjes toen, is dat niet de wereld op zijn kop? Ondanks de vele excuses van agent Singuinetti, was de eerste Slettenwandeling in Toronto een feit.
Want blijkbaar moeten we soms de wereld een beetje helpen herinneren: het gaat niet om de kleding van de vrouw, het gaat erom dat mannen vrouwen niet moeten verkrachten. Toch hebben veel vrouwelijke slachtoffers van verkrachting last van de mythes en stereotypen die bij politieagenten (en in de rest van de maatschappij) bestaan. Het idee dat een verleidelijke outfit seksueel geweld aantrekt en, belangrijker nog, dat een niet-prikkelende outfit seksueel geweld zou uitsluiten, is gewoon niet accuraat, niet effectief en zelfs gevaarlijk. Of in spandoekentaal: "It was Christmas day. I was 14 and raped in a stairwell wearing snowshoes and layers. Did I deserve it too?"
Overigens zijn mannen 4 juni van harte welkom mee te protesteren. Graag zelfs. Geef het goede voorbeeld en laat die penis gewoon solidair opgerold in de bermuda. Hoera voor de wandelende sletten!

Door Annabel Troost

Post Scriptum

Elite-voetbal

In het boekje ‘Moeten wij van elkaar houden?’ onderscheidt NRC-columnist Bas Heijne twee strijdende stromingen in Nederland. Aan de ene kant is er de progressieve elite, die sinds de Tweede Wereldoorlog het maatschappelijke debat domineert met een ideologie die voortkomt uit de Verlichting. Zij geloven in rationaliteit, verdraagzaamheid, de kenniseconomie of internationale samenwerking. Daartegenover staat een groep die de laatste tien jaar is ontstaan: de populisten. Zij komen op voor mensen wiens dagelijks leven allang niet meer aansluit bij het Verlichtingsideaal en die zich meer op gevoelskwesties beroepen: nationale sentimenten, trots op jezelf zijn of algemene dreigingen. Het is het verschil tussen de grote wereld en de belevingswereld, aldus Heijne. De strijd wordt de laatste jaren ruimschoots gewonnen door de tweede groep.
Het feit dat Ajax tot afgelopen zondag al zeven jaar geen landskampioen meer was geweest, is typisch voor de opkomst van deze belevingswereld en de daarmee gepaard gaande regionale trots. Natuurlijk is de club uit de hoofdstad met name in Rotterdam nooit populair geweest. Maar de vijandigheid in Utrecht, Groningen, Den Haag en Eindhoven bereikte de afgelopen jaren het hoogtepunt. Het leek niet alleen een haat tegen de meest succesvolle Nederlandse voetbalclub, maar een afkeer van de hoofdstad zelf. Het doet mij denken aan die marktkoopman uit Hoorn die tegen een cameraploeg zei: “Ik ben een keer in Amsterdam geweest. Al die mensen zitten op het terras! Moeten ze niet werken?”
Zo werd Ajax jarenlang afgetroefd door clubs met een minder grote begroting en veel minder groot internationaal aanzien: vier keer PSV, opgevolgd door AZ en FC Twente.
De crisis van de culturele en politieke elites is vergelijkbaar met die van de voetbalelite. De idealen van Ajax zijn aan vernieuwing toe en de club lijdt al jaren onder grote interne machtsstrijden, waardoor men geen weerstand aan de hoog opgelopen regionale vijandigheid kan bieden. Misschien dat dit kampioenschap de ommekeer betekent. In dat geval kunnen de leiding van de PvdA en het bestuur van het Concertgebouw nog heel wat van trainer Frank de Boer leren.

Door Rutger Lemm

Mail

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Leven in een grijs gebied

Leven in een grijs gebied

Wat gebeurt er met je zelfbeeld als je chronisch ziek wordt? Accepteer je de ziekte als een deel van jezelf, of blijf je uitkijken naar de dag waarop je genezen bent? Lees meer

 Digikunst spuwt broeikasgassen in de cloud

Digikunst spuwt broeikasgassen in de cloud

Het maken van de digitale kunstwerken kost ‘kolossale hoeveelheden’ rekenkracht van computers, aldus the New York Times. Lees meer

Nederland is boos. Waarom Jesse niet?

Nederland is boos. Waarom Jesse niet?

De nieuwste verkiezingen lieten ons weer eens zien hoe Nederland aan het afglijden is naar het rechtereinde van de politiek. Hoe kan dat? Is het niet tijd dat links even boos wordt als Wilders en Baudet? Lees meer

Gezien door een kunstwerk

Gezien door een kunstwerk

Doordat fysieke kunstexposities bijna nergens georganiseerd worden, zoeken kunstinstellingen andere wegen om hun werk ten toon te spreiden. Caecilia Rasch mist de ontmoeting met het kunstwerk, en vooral: erdoor gezien worden. Lees meer

Automatische concepten 54

Een miljoen huizen houden het te droog

Zeker een miljoen huizen in Nederland dreigen te verzakken, en dat aantal is de afgelopen jaren flink toegenomen. De boosdoener: droogte. Lees meer

Hard//talk: Onderdak is een mensenrecht

Onderdak is een mensenrecht

Over dakloosheid hoeven we geen uitvoerige politieke discussies te voeren, aldus Jihane Chaara. Onderdak is namelijk niets minder dan een mensenrecht (iets wat men in de Nederlandse politiek even vergeten lijkt te zijn). Lees meer

Filmtrialoog: Nocturne

Nocturne

Onze redacteurs zagen Nocturne, een film over het maken van een film. Hoofdpersonage Alex rent een nacht lang door zijn eigen hoofd, op zoek naar het sluitende idee, de juiste acteurs, een kloppend verhaal. Het sprak esthetisch heel erg aan, maar zaaide ook een hoop verwarring. Lees meer

Nieuws in beeld: 13

Onze corona-aanpak laat talloze aardbewoners stikken

Dat het materiaal waarmee we onszelf tegen corona beschermen voor een golf aan afval zou zorgen, zagen we al van verre aankomen. Illustrator Simcha van der Veen is dan ook verbijsterd: waarom doen we hier niets tegen? Lees meer

Absurditeit is de kracht van The Nose or Conspiracy of Mavericks

Absurditeit is de kracht van The Nose or Conspiracy of Mavericks

Dat je niet op zoek hoeft naar de diepere betekenis en ook enkel de vorm van een film kan waarderen, bewijst de animatiefilm 'The Nose or Conspiracy of Mavericks'. Lees meer

Over Emma, millennials en de kostuumdramafase

Over Emma, millennials en de kostuumdramafase

Anna Visser is van jongs af aan een fervent liefhebber van Jane Austen. Een onlangs verschenen hervertelling van Emma werpt nieuw licht op haar hartstocht voor het kostuumdrama, maar misschien nog meer op haar zelfbeeld. Lees meer

Schijn bedriegt 2

Schijn bedriegt

Ons stemgedrag wordt (te) vaak bepaald door onderbuikgevoelens en eerste indrukken. Om ons daartegen te wapenen hebben we gedegen onderwijs nodig. Laat dat nu precies hetgeen zijn waar de politieke winnaar op bezuinigt. Lees meer

Nieuws in beeld: 12

'App me als je thuis bent'

Na de dood van de 33-jarige Sarah Everard uiten steeds meer Britse feministen hun woede over de mensen die hen zouden moeten beschermen: de politie is onderdeel van hun onveiligheid, zeggen zij. Lees meer

Verveling als verhullend eufemisme

Verveling als verhullend eufemisme

Verveling kreeg het afgelopen jaar duizend gezichten. Rijk Kistemaker vraagt zich af: hoe herinneren we ons die gezichten, zodra de coronacrisis (min of meer) voorbij is? Lees meer

Kolen en olie zwaaien ook in Nederland met de scepter 

Kolen en olie zwaaien ook in Nederland met de scepter 

Wanneer grote bedrijven landen uit het Globale Zuiden in een economische wurggreep houden, knijpt Nederland een oogje toe. Maar ons land is evengoed overgeleverd aan de wensen van grote bedrijven. Lees meer

Een brein dat vergeet hoe geluk wordt gemaakt

Een brein dat vergeet hoe geluk wordt gemaakt

Evangeline Agape ontdekte tijdens een zomer in het ziekenhuis de kracht van vriendschap en gedeeld leed. "De coronacrisis heeft voor de hele wereld duidelijk gemaakt: isolatie maakt je ongelukkig. En depressie isoleert je. Doet je voelen alsof je de enige in de wereld bent met een brein dat vergeet hoe geluk wordt gemaakt." Lees meer

Nieuws in beeld: 'Waarde Nederlanders'

'Waarde Nederlanders'

Immigranten moeten zich ‘de Nederlandse waarden’ aanleren, roept onder andere de ChristenUnie tijdens de verkiezingsstrijd. Illustrator Rueben Millenaar vraagt zich af wat hij zich daarbij voor moet stellen. Lees meer

Nieuws in beeld: Onder de (geluids)golven

Onder de (geluids)golven

Je staat er misschien niet bij stil, maar de mensheid maakt enórm veel herrie in zee. We boren naar gas en olie, heien voor windmolens en boorplatforms en onze schepen zijn ook niet bepaald stil. Terwijl water ontzettend goed en ver geluidsgolven doorgeeft - veel beter dan lucht. Lees meer

Filmtrialoog: Cold War

Cold War

De film Cold War is een verhaal over een onmogelijke liefde in Polen ten tijde van de Koude Oorlog. Onze redacteuren bespreken deze veelgeprezen film en beraden zich op de esthetiek, de diepgang van de liefdesrelatie en de raakvlakken met hun eigen leven. Lees meer

Hoeveel doden voor ons feestje?

Hoeveel doden voor ons feestje?

Hoe komt het toch dat we onze pleziertjes niet willen opgeven, zelfs al weten we dat ze aan de andere kant van de wereld levens kosten? Dennis Faase werd getroffen door een simpele manier om deze mensenlevens niet uit het oog te verliezen. Lees meer

Het verlaten café blijft een haven 1

Tijdens corona blijft het café een vangnet

Tijdens de lockdown bezoekt Joost Ingen-Housz een Berlijns café dat nog een aantal stamgasten toelaat. Door de plotselinge rust valt het hem op hoe onmisbaar de kroeg is voor de mensen die er nog steeds naartoe gaan. Al is het maar voor een praatje. Lees meer