Illustratie: Anne Brakema

Rutger juichte voor Ajax, Annabel verheugde zich op de 'Slutwalk', Tim las ranzige journalistiek en Sanne keek naar het Songfestival." />

Illustratie: Anne Brakema

Rutger juichte voor Ajax, Annabel verheugde zich op de 'Slutwalk', Tim las ranzige journalistiek en Sanne keek naar het Songfestival." />
Asset 14

Laagcultuur

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Hard//talk is de seismograaf die de trillingen van de tand des tijds registreert. Wat heeft ons afgelopen week bezig gehouden? Wat bespraken we bij de koffieautomaat en waar lagen we wakker van? Vijf korte commentaren, in woord en beeld, van onze redacteuren.

Illustratie: Joost de Haas

Ver weg

Het Songfestival

Tot mijn onuitsprekelijke geluk zapte ik toevallig middenin het compleet krankzinnige Songfestival-optreden van Moldavië - waarvan ik overigens altijd dacht dat het de fictieve plek was waar het Kuifje-verhaal De Scepter van Ottokar zich afspeelde. De Moldaviërs brachten een merkwaardig rock-achtig nummer getiteld So Lucky ten gehore, uitgerust met wat ik het beste kan omschrijven als hoge gebreide punthoeden in Gandalf-stijl. De zanger schreeuwde met een zwaar Oostblokaccent dingen in de microfoon als “I move with ease in my convertible breeze”, en “Whisky on the rocks, life on top!”. Net toen ik dacht dat het niet beter kon worden, verscheen een meisje in een elfenpakje op een eenwieler. Ze speelde om onverklaarbare redenen op een minitrompetje en reed rondjes om de zanger, die er inmiddels uitzag alsof hij een epileptische aanval had. Ik kan gewoon niet uitleggen hoe geweldig het was.
Ik heb de resterende optredens met ongebreidelde fascinatie bekeken, hoewel er wat mij betreft niets tussen zat dat de Moldaviërs kon evenaren – slechts de Ierse tweelingbroers die in een hysterisch pop-art decor naast elkaar op en neer sprongen bij wijze van choreografie kwamen enigszins in de buurt. De inzending van de laatste dictatuur in Europa, Wit-Rusland, was van iemand die alleen maar zong: “I love Belarus”. Verder was ik blij verrast om de Israëlische transseksuele zangeres Dana International terug te zien – ze won in 1998 al een keer met het lied Diva, en droeg toen een fabulous japon met papegaaienveren van Jean-Paul Gaultier. Helaas ging ze dit jaar niet door naar de finale, net als de drie boertige Volendammers die Nederland vertegenwoordigden. Quelle Surprise.
Uiteindelijk heeft Azerbeidjan de finale gewonnen, met een kitscherige ballad in de beste Songfestivaltraditie. Het zou helpen als Nederland volgend jaar een wat frisser ogend groepje naar de voorrondes stuurt, maar waarschijnlijk wil geen enkele artiest er na de roemloze ondergang van Hind, de Toppers en de 3J’s zijn vingers nog aan branden.
Hoe dan ook: het Eurovisie Songfestival blijft een hilarische kijkervaring, met ordinaire glitteroutfits, slechte muziek en af en toe een snufje surrealisme. Het is te hopen dat Nederland deze sfeer eindelijk eens omarmt en het commentaar volgend jaar gewoon weer laat doen door Paul de Leeuw. Winnen zullen we wel nooit meer, maar dat doet er ook niet toe: er valt genoeg te genieten.

Door Sanne Rispens

Machtige Media

Ranzige journalistiek

De grens tussen journalistiek en reclame vervaagt, zo blijkt uit The story so far, een publicatie van de Columbia School of Journalism. Op zoek naar geschikte verdienmodellen kiezen grote sites er steeds vaker voor om hun content gewoon naar de adverteerders toe te schrijven. Sites als de Huffington Post publiceren grote advertorials, of bieden bedrijven de mogelijkheid content te sponsoren.
Eigenlijk is er niets veranderd sinds Lijmen/Het been, het in 1923 geschreven boek van de Vlaamse schrijver Willem Elsschot. Daaruit moesten wij regelmatig stukken lezen op de middelbare school. Het hoofdpersonage Boormans vormt daarin het tijdschrift La Revue Continentale om in het Algemeen Wereldtijdschrift voor Financiën, Handel, Nijverheid, Kunsten en Wetenschappen, dat elke editie vol schrijft met lovende artikelen over bedrijven. Een artikel kostte een bedrijf aanvankelijk geen geld, maar dan moesten ze wel onmogelijke hoeveelheden van de oplage kopen.
Het is natuurlijk ranzig, commerciële artikelen tussen de gewone content. De meest invloedrijke blogs zijn verworden tot de meest beïnvloedde blogs, zo is te lezen in The story so far. Een bedrijf kan gewoon positieve recensies kopen. Maar, schrijft Frédéric Filloux op de kritische blog Monday Note, er zijn twee belangrijke kanttekeningen. Ten eerste begrijpen jonge journalisten vaak niets van de commerciële kant van journalistiek en de beweegredenen van uitgevers, en ten tweede is het begrijpen hiervan nodig om belangrijke keuzes over ethiek te maken. Onschuld is geen val meer. Of een excuus. Bovendien wisten we al lang dat het er aankwam; Elsschot voorspelde het al in 1923. Ik ben overigens heel blij met mijn mooie Batavus-fiets.

Door Tim de Gier

Nieuws in beeld

Twente-speler Denny Landzaat hielp Ajax met een eigen doelpunt op weg naar de dertigste landstitel.

Illustratie Anne Brakema

Rolmodel

Slutwalk

Sletjes aller landen verenigt u. Haal de netpanty uit de mottenballen, sjor die minirok een paar centimeter hoger en het decolleté lager (toe maar nog een beetje lager. Ik zeg wel hu. Ja, nog een beetje, nog meer… hu!), doe naaldhakken aan en toupeer dat haar. En klaar is sletje! Klaar voor de protestmars tegen het idee en de stereotypering dat vrouwen door sexy kleding zelf een verkrachting of aanranding uitlokken. Deze zogenaamde ‘Slut Walk’ zal plaatsvinden in Amsterdam, op 4 juni.
Het fenomeen slut walk komt uit Canada. De beweging werd ontketend door de politieagent Michael Singuinetti, die tijdens een bijeenkomst voor veiligheid voor studenten zei dat de meisjes zich niet te uitdagend moesten kleden om verkrachting te voorkomen. Eh, pardon meneer, zeiden de meisjes toen, is dat niet de wereld op zijn kop? Ondanks de vele excuses van agent Singuinetti, was de eerste Slettenwandeling in Toronto een feit.
Want blijkbaar moeten we soms de wereld een beetje helpen herinneren: het gaat niet om de kleding van de vrouw, het gaat erom dat mannen vrouwen niet moeten verkrachten. Toch hebben veel vrouwelijke slachtoffers van verkrachting last van de mythes en stereotypen die bij politieagenten (en in de rest van de maatschappij) bestaan. Het idee dat een verleidelijke outfit seksueel geweld aantrekt en, belangrijker nog, dat een niet-prikkelende outfit seksueel geweld zou uitsluiten, is gewoon niet accuraat, niet effectief en zelfs gevaarlijk. Of in spandoekentaal: "It was Christmas day. I was 14 and raped in a stairwell wearing snowshoes and layers. Did I deserve it too?"
Overigens zijn mannen 4 juni van harte welkom mee te protesteren. Graag zelfs. Geef het goede voorbeeld en laat die penis gewoon solidair opgerold in de bermuda. Hoera voor de wandelende sletten!

Door Annabel Troost

Post Scriptum

Elite-voetbal

In het boekje ‘Moeten wij van elkaar houden?’ onderscheidt NRC-columnist Bas Heijne twee strijdende stromingen in Nederland. Aan de ene kant is er de progressieve elite, die sinds de Tweede Wereldoorlog het maatschappelijke debat domineert met een ideologie die voortkomt uit de Verlichting. Zij geloven in rationaliteit, verdraagzaamheid, de kenniseconomie of internationale samenwerking. Daartegenover staat een groep die de laatste tien jaar is ontstaan: de populisten. Zij komen op voor mensen wiens dagelijks leven allang niet meer aansluit bij het Verlichtingsideaal en die zich meer op gevoelskwesties beroepen: nationale sentimenten, trots op jezelf zijn of algemene dreigingen. Het is het verschil tussen de grote wereld en de belevingswereld, aldus Heijne. De strijd wordt de laatste jaren ruimschoots gewonnen door de tweede groep.
Het feit dat Ajax tot afgelopen zondag al zeven jaar geen landskampioen meer was geweest, is typisch voor de opkomst van deze belevingswereld en de daarmee gepaard gaande regionale trots. Natuurlijk is de club uit de hoofdstad met name in Rotterdam nooit populair geweest. Maar de vijandigheid in Utrecht, Groningen, Den Haag en Eindhoven bereikte de afgelopen jaren het hoogtepunt. Het leek niet alleen een haat tegen de meest succesvolle Nederlandse voetbalclub, maar een afkeer van de hoofdstad zelf. Het doet mij denken aan die marktkoopman uit Hoorn die tegen een cameraploeg zei: “Ik ben een keer in Amsterdam geweest. Al die mensen zitten op het terras! Moeten ze niet werken?”
Zo werd Ajax jarenlang afgetroefd door clubs met een minder grote begroting en veel minder groot internationaal aanzien: vier keer PSV, opgevolgd door AZ en FC Twente.
De crisis van de culturele en politieke elites is vergelijkbaar met die van de voetbalelite. De idealen van Ajax zijn aan vernieuwing toe en de club lijdt al jaren onder grote interne machtsstrijden, waardoor men geen weerstand aan de hoog opgelopen regionale vijandigheid kan bieden. Misschien dat dit kampioenschap de ommekeer betekent. In dat geval kunnen de leiding van de PvdA en het bestuur van het Concertgebouw nog heel wat van trainer Frank de Boer leren.

Door Rutger Lemm

Mail

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Nieuws in beeld: Geen heil in het 'onheilshuis'

Geen heil in het 'onheilshuis'

Het ogenschijnlijk onschuldige adres Qingcheng Park 14-3-202 in Bejing werd na een zesvoudige moord een 'xiongzhai': een huis dat ongeluk brengt en schier onverkoopbaar is. Lees meer

10 procent is genoeg om een klimaatramp te voorkomen

10 procent is al genoeg om een klimaatramp te voorkomen

Volgens het laatste IPCC-rapport zijn we al cruciale kantelpunten in de opwarming van de aarde gepasseerd. Toch vindt Max Beijneveld hoop in de sociale wetenschap, die aantoont dat we voor duurzame verandering ook bereikbare kantelpunten bestaan. Lees meer

Nieuws in beeld: Remkes haalt de rem eraf

Remkes haalt de rem eraf

De nieuwe informateur Johan Remkes heeft duidelijk minder geduld dan zijn voorgangers. En terecht, vindt Rueben Millenaar. Lees meer

Deksels! Voor wie is huren nog betaalbaar?

Deksels! Voor wie is huren nog betaalbaar?

Net als in Amsterdam rijzen de huren in Berlijn de pan uit. Regelingen om die stijging tegen te houden - zoals de zogenaamde Mietendeckel ('huurdeksel') - worden teruggedraaid, met grote protesten als resultaat. Nina Läuger sloot zich bij een van de protesten aan. Lees meer

Pijn en glorie

Pijn en glorie

Jonathan van der Horst onderzoekt mannelijkheid aan de hand van kunstwerken die hem ontroerden. Vandaag deel 3, over Pedro Almodóvars film Dolor y Gloria. Lees meer

Nieuws in beeld: Alleen samen houden we de crisis gaande?

Alleen samen houden we de crisis gaande?

Vaker dan elk ander Europees volk geven Nederlanders hun medemens ervan de schuld dat de coronacrisis nog steeds voortduurt. Lees meer

Baldwin en het vuur dat de illusie verbrandt

Baldwin en het vuur dat de illusie verbrandt

Naast de indrukwekkende documentaire 'I Am Not Your Negro' zijn ook de boeken en essays van James Baldwin de moeite waard, meent Roel Meijvis. Baldwin leert ons wat het betekent om mens te zijn, juist door geen antwoord te geven op die vraag. Lees meer

Nieuws in beeld: 16

Als de kwakzalver per ongeluk gelijk heeft

Het vinden van nieuwe toepassingen voor bestaande medicijnen is een serieus nieuw onderzoeksveld geworden. Lees meer

Geen dubbele bodems bij Hans Klok

Geen dubbele bodems bij Hans Klok

Kwam Hans Klok een mooie show geven, of kregen we hem echt te kennen? Lees meer

Zomergast Alfred Birney gooide zijn steen in het water

Zomergast Alfred Birney gooide zijn steen in het water

Birney troostte iedereen, behalve zichzelf, zag Iris van der Werff. Want verdriet heb je om de anderen en zelfmedelijden is taboe. Lees meer

Nieuws in beeld: Vluchten kan niet meer

In de race tegen klimaatverandering rennen wij de verkeerde kant op

Er is geen ontkennen meer aan: de aarde is al in rap tempo aan het opwarmen en ook de schuldvraag is lang en breed beantwoord. Deden (westerse) mensen tot nu toe hun best voor klimaatverandering weg te rennen, nu is het toch echt tijd om te erkennen dat wij haar veroorzaken. Lees meer

- Sevdaliza in Zomergasten Titel en URL nog aanpassen -

Sevdaliza trok 'show, don’t tell' door tot in het extreme

De vierde Zomergast van 2021 liet het ene prachtige fragment na het andere zien ter ondersteuning van haar boodschap van vrijheid, menselijkheid en ruimte op plekken waar dat niet vanzelfsprekend is. Concrete handvatten bood ze, net als in haar kunst, nauwelijks, zag Ruby Sanders. Of dat erg is? Lees meer

Nieuws in beeld: U had een schip besteld?

Nog altijd zorgen om bezorgschip

Ruim vier maanden langer duurde zijn reis, maar vorige week kwam-ie eindelijk aan in de haven van Rotterdam: het 'blokkeerschip' Ever Given, dat dagenlang vastzat in het Suezkanaal en daar een groot deel van de wereldhandel frustreerde. Maar wie denkt dat aan de beproevingen van het schip daarmee een eind is gekomen, heeft het mis. Lees meer

Automatische concepten 71

Gilgamesj gaat naar huis

Illustrator Sebastian Eisenberg was onder de indruk van de repatriëring van maar liefst 17.000 gestolen Irakese artefacten, die terug naar huis worden gestuurd. Lees meer

Zomergast Robert Vermeiren bleef aan de oppervlakte

Zomergast Robert Vermeiren bleef aan de oppervlakte

Hoogleraar kinder- en jeugdpsychiatrie Robert Vermeiren – de derde Zomergast van 2021 – liet interviewer Janine Abbring en de kijker niet zomaar binnen. Gaandeweg de avond leek het plots of de kijker naar twee verschillende programma’s had gekeken, zag Tessa van Rooijen. Lees meer

Nieuws in beeld: In memoriam Dusty Hill

In memoriam Dusty Hill

Illustrator Anne Schillings brengt een postume ode aan de deze week overleden ZZ Top-bassist en -achtergrondzanger Dusty Hill. Lees meer

De schrijver mag schrijven, de lezer mag lezen

De schrijver mag schrijven, de lezer mag lezen

Nee, er bestaat geen censuur in Nederland. Een witte auteur mag schrijven over mensen van kleur en een hetero schrijver over homoseksuele relaties. Maar of de lezer het ook wil lezen, dat is nog maar de vraag. Lees meer

Zomergast Roxane van Iperen was hard aan het werk

Zomergast Roxane van Iperen was hard aan het werk

De schrijver en jurist ging radicaal op zoek naar het grijze gebied. Lees meer

Nieuws in beeld: Jeff Bezos zet het ons betaald

Jeff Bezos zet het ons betaald

Na zijn korte bezoekje aan de rand van de ruimte, eerder deze week, bedankte oud-Amazon-baas Jeff Bezos de werknemers en klanten van zijn bedrijf. 'Want jullie hebben hiervoor betaald'. Een perverse grap, vonden critici. Lees meer

Wat een week

Wat een week

Zie het nieuws maar eens in beeld te brengen in een week waarin drama zich op drama stapelde. Illustrator Rueben Millenaar liet zich niet uit het veld slaan: hij maakte maar liefst 6 illustraties. Een rampweek in beeld. Lees meer