Asset 14

Hippe seksboeken helpen niet

Hard//talk: Hippe seksboeken helpen niet

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Door de continue druk op seksuele exploratie en losbandigheid krijgen we een nieuw ideaalbeeld opgelegd. Het is die noodzaak tot het beleven van een ‘bevrijde seksualiteit’ die onnodig veel druk en onrust geeft. We maken ook met dit nieuwe ideaalbeeld beter zo snel mogelijk komaf, stelt Dylan Meert.

Millennials ontkomen er niet aan: schrijfsels over seks van hippe, jonge en voornamelijk vrouwelijke auteurs zoals Simon(e) van Saarloos, Daan Borrel, Noor Spanjer, Ellen Laan en Maartje Laterveer vliegen je om de oren. Allen schrijven ze vanuit de assumptie dat je niet écht over seks kan praten en stellen ze dat onze seksualiteit niet werkelijk bevrijd is. Aan hen dus de taak om ook het laatste taboe van onze seksuele beleving op te lossen, zodat iedereen individueel in vrijheid zijn/haar seksualiteit kan beleven.

Ze stellen voorop dat de romantische en eeuwigdurende monogame relatie het moderne ideaalbeeld is. Met dit in hun achterhoofd worden ze in hun persoonlijke zoektocht echter geconfronteerd met het probleem dat deze relatievorm niet gemakkelijk is en veel ongeluk met zich meebrengt. Daarnaast ontdekken ze dat ze ook van diversiteit en experiment houden, maar dit niet altijd even maatschappelijk aanvaard blijkt. Er moet volgens hen dus een nieuw en meer realistisch ideaalbeeld gemaakt worden: de jonge, losbandige vrouw die haar seksualiteit actief verkent en ermee experimenteert, onafhankelijk is van de personen met wie ze seks heeft en actief haar eigen wensen en voorkeuren vooropstelt. Kortom, de vrouw die veel seks heeft, zich daar niet voor schaamt en haar orgasme opeist. Maar bevrijd je daarmee werkelijk je seksualiteit?

Wanneer je alleen op een onafhankelijke en beheerste manier je seksualiteit kan beleven, dan is die seksualiteit allesbehalve bevrijd.

Ik denk het niet. Elk ideaalbeeld brengt druk met zich mee, een bepaalde onzekerheid wanneer je merkt dat je niet voldoet aan een bepaalde levensstijl. Het is niet omdat het ideaalbeeld nu verschoven is van de zedelijke en maagdelijke vrouw naar de vrouw die haar seksualiteit ontdekt en beleeft in verschillende vormen, dat die laatste minder druk geeft. Wanneer Simon(e) van Saarloos stelt dat singles ‘hun sociale risico’s beter spreiden, meer gevarieerde verbintenissen aangaan en zich oefenen in diversiteit’ (Het monogame drama, 2015) plaatst ze het individu dat haar seksualiteit tot in de puntjes beheerst op een voetstuk. Maar als je wanneer je single bent volgens de maatschappij moet gaan daten, wanneer je alleen op een onafhankelijke en beheerste manier je seksualiteit kan beleven, dan is die seksualiteit allesbehalve bevrijd. Ook afhankelijkheid, romantiek en monogamie moeten een waardevolle plek krijgen, naast de boodschap die voorgaande auteurs uitdragen.

Wanneer je je immers als doel stelt de seksualiteit te bevrijden, dan kan je niet het ene ideaalbeeld inruilen voor het andere en daarmee stellen dat het probleem opgelost is. Wanneer is seksualiteit dan werkelijk bevrijd? Op het moment dat er niet meer over hoeft te worden gepraat, en elke seksuele vorm en beleving als zo normaal wordt ervaren dat een pleidooi voor het ene houden triviaal en onzinnig is geworden. Wanneer we geen nieuwe ideaalbeelden meer gaan maken, maar de seksualiteit gewoon gaan loslaten en zien wat eruit volgt. Wanneer ieder de ruimte krijgt om te doen wat diegene wil, zelfs wanneer dat afhankelijkheid, wachten op de ware of romantische wandelingen aan het strand betekent. Kortom, je moet de vrijheid krijgen om zonder druk te kunnen kiezen voor een onvrije liefdesbeleving – dat is echte vrijheid.

Beeld: Jessica Lucia via Flickr

Mail

Dylan Meert is een filosoof uit Gent en programmamaker bij Pakhuis De Zwijger. Hij houdt van 's nachts wandelen in Amsterdam, Griekse yoghurt en Bialetti-koffie.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
Lees meer
test
het laatste
Vijftig jaar vrijheid van beweging

Vijftig jaar vrijheid van beweging

Tom Kniesmeijer leerde dansen op de remixes van discopionier Tom Moulton. Nu zijn eerste kennismaking met de muziek van deze sterproducent bijna vijftig jaar geleden is, blikt hij terug en komt hij tot een inzicht over onze tijd. Lees meer

Neoliberaal Lang Covid 2

Neoliberaal Lang Covid

Voor ons 'Aaah'-magazine, schreef Harriët Bergman een essay over hoe long covid-patiënten vallen tussen pech en onrecht. "Er is iets grondig mis met hoe we in Nederland omgaan met mensen met een beperking en chronisch zieke mensen." Lees meer

Waarom het over mij gaat als het over trans literatuur gaat

Waarom het over mij gaat als het over trans literatuur gaat

In dit persoonlijke essay reflecteert Tom Kniesmeijer op queer activisme en literatuur, oftewel: de reden dat we strijden en schrijven. Lees meer

Stop met het onderschatten van de gevolgen van het slavernijverleden

Stop met het onderschatten van de gevolgen van het slavernijverleden

Zelfs 150 jaar na de afschaffing van de slavernij, zijn de gevolgen daarvan nog steeds voelbaar. Veel Nederlanders zien helaas niet in hoe de koloniale geschiedenis het heden heeft vormgegeven. Pas als je de bloedrode draad door de Nederlandse geschiedenis begrijpt, kun je de huidige ontwikkelingen echt begrijpen stelt Jazz Komproe. ‘Een onzichtbare wond laat zich immers moeilijk genezen.’ Lees meer

:Het voorleesuur heeft geslagen: een essay over morele paniek

Het voorleesuur heeft geslagen: een essay over morele paniek

In april 2023 werd een onschuldige dragqueen-voorleesmiddag plots het middelpunt van ophef. Opgefokt door radicaal-rechtse groeperingen, werd er die middag luid geprotesteerd tegen het initiatief. Op het verkeerde tijdstip, maar toch: de morele paniek was niet te overzien. Reden genoeg voor Rijk Kistemaker om na te gaan: die paniek, waar komt die vandaan? En wat zit er eigenlijk achter? Lees meer

Navelstaren als rebellie

Navelstaren als rebellie

Voor ons vorige magazine, schreef Lena Plantinga een essay over waarom het revolutionair is als vrouwen schrijven over emoties, liefde, alledaagse dingen en seks. ‘Ik schrijf omdat ik boos ben terwijl iedereen me altijd lief noemt.’ Lees meer

Wie blijft? De kennisvlucht in Suriname

Het Sranantongo leeft

Het Sranantongo wordt steeds meer gesproken in Suriname om de massa aan te spreken. Toch is het Nederlands nog steeds de enige officiële taal van het land. Voor het drieluik dat Kevin Headley schrijft over hoe het koloniale verleden nog voortleeft in Suriname, gaat hij in dit derde en laatste deel in op de geschiedenis... Lees meer

Wie blijft? De kennisvlucht in Suriname 1

Wie blijft er over na de kennisvlucht in Suriname?

Hoogopgeleiden trekken steeds vaker weg uit Suriname. In dit tweede deel van een drieluik over hoe het koloniale verleden doorleeft in Suriname, gaat Kevin Headley in op hoe de kennisvlucht zich verhoudt tot de economische staat van het land. Lees meer

Eenzaamheid trekt me niet, maar ik heb er behoefte aan

Eenzaamheid trekt me niet, maar ik heb er behoefte aan

Eva van den Boogaard schreef een brief aan Roland Barthes, die in zijn dagboeken over eenzaamheid en vrijheid schreef wat zij zelf niet kon verwoorden. ‘Je hebt me lang gerustgesteld, maar waar ik de herkenning eerst geruststellend vond, vind ik haar de laatste tijd steeds verontrustender.’ Lees meer

Suriname is één groot slavernijmuseum

Suriname is één groot slavernijmuseum

Een slavernijmuseum is niet genoeg. Kevin Headley stelt de vraag hoe Nederland Suriname tegemoet kan komen op gebied van cultureel erfgoed rondom het koloniale verleden. ‘Ik denk dat de belangrijkste vraag die Nederland aan Suriname moet stellen is: “Wat heb je nodig?”’ Lees meer

Wanneer steek je nou eindelijk je middelvinger op?

Wanneer steek je nou eindelijk je middelvinger op?

Waarom wil je nog altijd niet-homo en meer genderbevestigend zijn? In deze brief bespreekt Jochum de waanvrijheid rondom homoseksualiteit. Lees meer

Lieve Mr. Dickhead

Lieve Mr. Dickhead

Op 7 januari schreef N. een liefdevolle goedmaakbrief en wilde deze persoonlijk overhandigen aan M. Zeven dagen eerder, op nieuwjaarsdag, mondde een akkefietje uit in de dramatische afloop van hun kortstondige doch intensieve liefdesrelatie. Het bleef niet bij een enkele ochtendbrief. Lees meer

:The chosen family: Beelden van queer vruchtbaarheid

The chosen family: Beelden van queer vruchtbaarheid

Marit Pilage onderzoekt beelden van queer vruchtbaarheid in de kunst om zo de definitie van vruchtbaarheid, zwangerschap en ouderschap te herdefiniëren. Lees meer

Een woud vol dichtgetimmerde hokjes

Een woud vol dichtgetimmerde hokjes

Zazie Duinker baant zich een weg door het oerwoud van de (hergedefinieerde) woorden. Lees meer

In de afwezigheid van 1

In de afwezigheid van

Marit Pilage onderzoekt de rol en betekenis van kunst bij zwangerschap en vruchtbaarheid, maar vooral ook bij het uitblijven daarvan. Lees meer

Liever een monster

Liever een monster

Het is moeilijk te accepteren dat mensen kunnen doden, maar waarom maken we van moordenaars karikaturen? Een voorpublicatie uit Lotje Steins Bisschop en Roselien Herderschee Dodelijke gekte. Lees meer

Hoe in Duitsland het Zionistische establishment wint

Hoe in Duitsland elke vorm van empathie met inwoners van Palestina wordt verboden

De situatie in Duitsland is de laatste dagen geëscaleerd. Het politieapparaat en de politiek gebruiken harde repressiemiddelen om vooral Duitse mensen van kleur of met een migratieachtergrond de kop in te drukken. Zij verliezen op dit moment hun vrijheid van meningsuiting. Lees meer

Een villa voor het onbekende

Een villa voor het onbekende

Floris Tesink bezocht het FOMU, waar Grace Ndiritu door associatieve combinatie een expositie invulde. "Dit conflict tussen de fotografie en de ruimte brengt je op een plek die niet te begrijpen is, maar toch verslavend voelt voor degene die zich hieraan overgeeft." Lees meer

Wat dondert het of fossiele subsidies ‘echt subsidies zijn’?

Wat dondert het of fossiele subsidies ‘echte subsidies’ zijn?

‘De grootste catastrofe in de geschiedenis van de mensheid is niet het moment voor afleidingsmanoeuvres.’ Lees meer

:De aankondiging: De kunst van vertrekken (deel 1)

De kunst van vertrekken: de aankondiging

Voor kunstenaars is het essentieel om zichtbaar te zijn voor publiek. Maar wat gebeurt er als een kunstenaar zich terugtrekt of zelfs helemaal stopt met het maken van kunst? In deel 1 van de serie ‘De kunst van het vertrekken’ kijkt Lara den Hartog Jager naar de kunst waarmee sommige kunstenaars afscheid nemen uit de kunstwereld. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer