Asset 14

Evita 3.0

Hard//talk: Evita 3.0 1

De voormalige Argentijnse president Cristina Fernández de Kirchner overleeft een aanslag op haar leven, maar een twaalfjarige gevangenisstraf vanwege corruptie hangt boven haar hoofd.

In de zomer van het zuidelijk halfrond van 2011 zag ik haar in levenden lijve: Cristina Fernández de Kirchner (1953) oftewel CFK. Ze had een glimlach van oor tot oor, terwijl ze met haar hand uit het raampje van haar BMW mij en een grote menigte begroette. Blijer kon ze die dag niet zijn, want ze was op weg naar het Roze Huis, het presidentiële werkpaleis in Buenos Aires, om haar tweede mandaat te ondertekenen. De op die dag aanwezige Argentijnen waren ook blij. Hun yegua (Spaans voor merrie en koosnaam voor de eerste vrouwelijke president van Argentinië) had de race weer gewonnen.

Evita mag dan wel de machtigste vrouw zijn die Latijns-Amerika ooit heeft gekend. De Argentijnse politicus Cristina, die ook met enkel haar voornaam wordt aangesproken, is hard op weg om die titel van haar over te nemen. Haar Zuid-Amerikaanse collega’s Dilma Roussef (de in 2016 afgezette president van Brazilië) en Michelle Bachelet (Chileense ex-president die tegenwoordig op haar visitekaartje ‘hoge commissaris voor de Mensenrechten van de Verenigde Naties’ heeft staan) konden nooit zo’n groot deel van het volk gedurende zo’n lange tijd inpakken. CFK is sinds 2003, eerst als first lady en daarna als senator, razend populair.

Twee termijnen als weduwe-president* (2007-2015), tientallen biografieën en een huidig vicepresidentschap later is Cristina op weg terug naar haar flat in de wijk Recoleta, dat een stukje Parijs in Buenos Aires is; statige huizen, bloembakken op straat en een begraafplaats met Argentijnse helden, waaronder Evita Perón. Het is donderdag 1 september 2022: Cristina stapt uit haar auto en begroet de menigte zoals altijd. Deze mensenmassa is er nu om haar emotioneel bij te staan, nadat vorige week bekend is geworden dat een gevangenisstraf van maar liefst twaalf jaar een reële optie voor haar toekomst is geworden. Ze zou namelijk misbruik van haar macht hebben gemaakt en de bankrekeningen van bevriende ondernemers flink gespekt hebben met belastinggeld.

Braziliaanse autoriteiten maken direct bekend dat Fernando S. ‘meer Argentijns dan Braziliaans is’

Opeens verschijnt een pistool in haar gezichtsveld. Ze duikt naar beneden, maar het is eigenlijk te laat. De dader haalt de trekker over. Ook al is het pistool volledig geladen, er vliegt geen enkele kogel door de lucht. De 69-jarige vicepresident overleeft de aanslag ternauwernood: een te nerveuze dader of een niet-werkend pistool? De politie pakt de man direct op en de media weet de jongeman snel te identificeren als iemand met de Braziliaanse nationaliteit en een strafblad. Hoewel de Braziliaanse autoriteiten direct bekendmaken dat Fernando S. ‘meer Argentijns dan Braziliaans is. We weten niet eens of hij Portugees spreekt.’

Nog even terug naar Evita. Die werd indertijd ook yegua genoemd. Zoals hengst (Spaans: semental) wordt gebruikt om een vurige minnaar te benoemen, gebruikten de Argentijnse bankiers en andere macho’s in de eerste helft van de vorige eeuw de term merrie om Evita’s voluptueuze figuur te prijzen. Tijdens een boerenopstand in 2013 kreeg Cristina voor het eerst de bijnaam yegua. Ze was er echter als de kippen bij om deze vulgaire benaming zich eigen te maken, waardoor ze de negatieve lading als stadse sloerie volledig wist te ontkrachten.
Hard//talk: Evita 3.0
In de aanloop van de nationale verkiezingscampagne van 2019, toen Cristina besloot om zich kandidaat te stellen voor vicepresident van het land, leende ze een zin van Evita’s man, president Juan Perón (1895-1974), die zichzelf als ‘een plantenetende leeuw’ definieerde om de Argentijnen gerust te stellen bij zijn terugkeer aan de macht na een jarenlange ballingschap in Madrid. “Ik wil jullie eraan herinneren dat merries ook planteneters zijn”, zei ze met een grijns en beloofde hetzelfde als Perón: dat niemand bang hoefde te zijn voor haar terugkeer aan de macht.

Volgend jaar zijn er weer verkiezingen in Argentinië. Wordt 2023 het jaar van Cristina’s comeback in het Roze Huis? Voor nu roepen de mensen op straat in Buenos Aires: ‘Todas somos Cristina.’ We zijn allemaal Cristina.

*Na het plotselinge overlijden van haar echtgenoot, ex-president Néstor Kirchner, ging Cristina gedurende drie jaar in het zwart gekleed.

Foto’s genomen door de auteur zelf in december 2011. De hand voor de camera is van zijn Argentijnse tante, die op het plein voor het Roze Huis in Buenos Aires in huilen uit zou barsten.

Mail

Ferenz Jacobs

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
:‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven 2

‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven

Booking.com pretendeert op te komen voor mensenrechten en verdient tegelijkertijd geld aan verhuur in illegale nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever. Juul Kruse beschrijft hoe het is om tegen dit bedrijf te demonstreren. Lees meer

:Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Daria Rizvic zag de film Perfect Days op precies het juiste moment in haar leven. Een persoonlijk verhaal over de kracht van regelmaat. Lees meer

Enge man

De echte ‘sfeerboosdoener’ was de ME

Hoe kan een universiteit die in bijna elk curriculum aandacht besteedt aan dekolonisatie en de kritische blik van haar studenten, zich hier in de praktijk, wanneer het over hun eigen rol gaat, aan onttrekken? Lees meer

 1

Museumwanden heringericht: Hoe moeten vrouwelijke kunstenaars nu gecureerd worden?

Waarom hangt er nog steeds zo weinig werk van vrouwelijke makers in Nederlandse musea? Isabella Legebeke onderzoekt dit aanhoudende gebrek in een hoopvol essay. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

In het tweede deel van dit essay onderzoekt Ida de complexe verhouding tussen de ‘nuchtere’ Nederlandse cultuur en fantasy. Druist fantasie eigenlijk wel zo tegen onze natuur in als we denken? Hoe is dat eigenlijk mogelijk, als we tegelijkertijd zo van fantasy houden? Lees meer

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Gaza kan halverwege mei de meest extreme vorm van hongersnood verwachten. Volgens de VN bestaat deze door de mens gecreëerde catastrofe nu al in delen van Gaza. David Meijers ontleedt hoe Nederlandse politici en media actief het Israëlisch beleid vertekenen en wegkijken van de genocide. Lees meer

AI: Nooit meer eenzaamheid?

AI: Nooit meer eenzaamheid?

Ferenz Jacobs bespreekt het futuristische kunstproject van Alicia Framis. Deze zomer trouwt Francis met een hologram gebaseerd op haar eerdere relaties. AI en liefde: een gelukkig huwelijk? Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 1

Het is een ondiepe sloot voor een fantasy-schrijver: deel 1

Bijna een kwart van de Nederlandse volwassenen leest het liefst fantasy of sciencefiction. Toch verschijnt er bijna geen Nederlandstalige fantasy. In dit eerste deel van een tweeluik onderzoekt Ida Hondelink waarom fantasy als volwassen literair genre zo ondergeschikt is in Nederland. Lees meer

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom blijven we schrijven als kunstmatige intelligentie dat straks beter kan dan wij? In dit essay bespreekt Shimanto Reza de verbinding die teksten bieden. Ze gaan in dialoog met elkaar, met onszelf, met anderen. Lees meer

Witte tranen

Witte tranen

Vaak kan geconfronteerd worden met een racistische misstap veel losmaken in witte vrouwen. Waar komt dat door? Fleur den Boer onderzocht het perfectionisme van witte vrouwen en hoe zogeheten 'witte tranen' racisme in de hand werken. Lees meer

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Wat hebben stieren en vrouwen gemeen? In dit essay ziet Barbara Haenen tijdens het bezoeken van een stierengevecht gelijkenissen met haar eigen ervaringen. Lees meer

Bijsturen 1

Bijsturen

In dit essay legt Belle de Rode de vinger op de zere plek. Ze beschrijft hoe zij de rol van bijsturende kapitein op zich moet nemen omwille van haar zieke vader, terwijl ze juist afscheid had willen nemen van de kritische kapitein die in haar huisde. Lees meer

Gelukkig zien jonge mensen het verband tussen toen en nu

Durf te leren van het verleden

Op Dag 150 van de wrede vergeldingsactie van Israël is een eind van de ‘slachting’ van Palestijnen nog niet in zicht. Schrijver Marte Hoogenboom vestigt haar hoop op activisten en journalisten die het verband tussen ‘toen’ en ‘nu’ durven zien. Lees meer

Reden tot paniek

Reden tot paniek

In dit droomachtige en persoonlijke essay blikt Wouter Degreve terug op zijn jeugd, en hij onderzoekt de effecten daarvan op het heden. Want 'de kracht van de plek waar je bent opgegroeid mag je nooit onderschatten.' Lees meer

Vijftig jaar vrijheid van beweging

Vijftig jaar vrijheid van beweging

Tom Kniesmeijer leerde dansen op de remixes van discopionier Tom Moulton. Nu zijn eerste kennismaking met de muziek van deze sterproducent bijna vijftig jaar geleden is, blikt hij terug en komt hij tot een inzicht over onze tijd. Lees meer

Neoliberaal Lang Covid 2

Neoliberaal Lang Covid

Voor ons 'Aaah'-magazine, schreef Harriët Bergman een essay over hoe long covid-patiënten vallen tussen pech en onrecht. "Er is iets grondig mis met hoe we in Nederland omgaan met mensen met een beperking en chronisch zieke mensen." Lees meer

Waarom het over mij gaat als het over trans literatuur gaat

Waarom het over mij gaat als het over trans literatuur gaat

In dit persoonlijke essay reflecteert Tom Kniesmeijer op queer activisme en literatuur, oftewel: de reden dat we strijden en schrijven. Lees meer

Stop met het onderschatten van de gevolgen van het slavernijverleden

Stop met het onderschatten van de gevolgen van het slavernijverleden

Zelfs 150 jaar na de afschaffing van de slavernij, zijn de gevolgen daarvan nog steeds voelbaar. Veel Nederlanders zien helaas niet in hoe de koloniale geschiedenis het heden heeft vormgegeven. Pas als je de bloedrode draad door de Nederlandse geschiedenis begrijpt, kun je de huidige ontwikkelingen echt begrijpen stelt Jazz Komproe. ‘Een onzichtbare wond laat zich immers moeilijk genezen.’ Lees meer

:Het voorleesuur heeft geslagen: een essay over morele paniek

Het voorleesuur heeft geslagen: een essay over morele paniek

In april 2023 werd een onschuldige dragqueen-voorleesmiddag plots het middelpunt van ophef. Opgefokt door radicaal-rechtse groeperingen, werd er die middag luid geprotesteerd tegen het initiatief. Op het verkeerde tijdstip, maar toch: de morele paniek was niet te overzien. Reden genoeg voor Rijk Kistemaker om na te gaan: die paniek, waar komt die vandaan? En wat zit er eigenlijk achter? Lees meer

Navelstaren als rebellie

Navelstaren als rebellie

Voor ons vorige magazine, schreef Lena Plantinga een essay over waarom het revolutionair is als vrouwen schrijven over emoties, liefde, alledaagse dingen en seks. ‘Ik schrijf omdat ik boos ben terwijl iedereen me altijd lief noemt.’ Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer