Asset 14

Gooi nooit je moeder van de trap

Column: Gooi nooit je moeder van de trap

Er was een nieuw boek verschenen. Het heette Kruip nooit achter een geranium en de schrijfster kwam op de televisie tekst en uitleg geven. Dat de titel nergens op sloeg – tegenwoordig kruipt men hooguit achter een tweetal orchideeën – werd niet aangekaart. Nu ben ik dol op titels die nergens op slaan, maar kies dan iets minder oubolligs. Enfin, het ging natuurlijk om de inhoud.

De schrijfster had een ontdekking gedaan. ‘Vrouwen’, sprak zij, ‘willen tegenwoordig allemaal oud worden zonder het te zijn’. Zelf was zij ook zo’n vrouw. Ze was nu nog jong en begeerlijk, maar over pakweg twintig jaar zou ze oud, lelijk en der dagen zat zijn. Was er een manier om zich hierop voor te bereiden? Kon zij haar lot verzachten door bepaalde waarschuwingen in acht te nemen - waarschuwingen van mensen die al jaren met het oudheidsbijltje hakten? Zij dacht van wel en was bij een aantal van hen te rade gegaan. Daar was haar boek uit gerold.

Ik was inmiddels rechtop gaan zitten. Haar queeste herinnerde me immers aan die van mijzelf, toen ik mij als veertigjarige journaliste ook eens verdiepte in mijn toekomstige ouderdom. Daartoe sprak ik met een aantal grijsaards en schreef het boek Morgen ben ik oud.

Maar daar hield de overeenkomst op. Ik zocht mijn woordvoerders indertijd in de categorie ‘normale mensen’- mannen en vrouwen die er, ondanks de bij hun leeftijd en sociale klasse horende beperkingen, het beste van probeerden te maken.

De auteur van Kruip nooit achter een geranium vergaarde haar wijsheden binnen een kleine kring ‘powervrouwen’: aan de weg timmerende, maatschappelijk succesvolle en tot vervelens toe in de schijnwerpers staande types als Neelie Kroes, Hedy d’Ancona en Marjan Berk. Wat zij van hen wilde weten was: hoe word ik nét zo’n leuk, gezond, sociaal, geestig, geliefd, slim en mooi oud mens als jullie?

God bewaar me. Het deed me denken aan een uitspraak die ik eens aan Annie M.G. Schmidt ontlokte. Gevraagd naar haar beleving van de oude dag verzuchtte ze: ‘De buitenwereld roept de hele dag tegen je dat je niet bij de pakken neer moet zitten. “Kijk eens naar die en die”, zeggen ze dan, “die rijdt op zijn vijfennegentigste nog op de fiets heen en terug naar Frankrijk!” Je moet alles blijven kunnen. Vooral niet oud worden. Terwijl ik zo vaak denk: ik heb mijn tijd gehad. Laat me nou eens lekker in mekaar storten’.

Persoonlijk lijkt me dat ook het lekkerst, als je de negentig nabij bent. Liever dat, dan tegen de klippen op ‘nét zo’n leuk etc. mens’ te blijven als Marjan Berk en haar vriendinnen. Ik word al moe bij de gedachte.

Toch hebben onze boeken ook iets gemeen: ze hadden net zo goed niet geschreven kunnen worden. Alles wat erin staat kan een lezer met een beetje IQ zelf bedenken. De enige vraag die er werkelijk toe doet – ‘hoe stap ik straks zonder wrok of spijt in mijn kistje?’ - werd door ons noch gesteld, noch beantwoord.

Mail

Trudy Kunz werd in de jaren tachtig en negentig bekend door haar werk voor Libelle en Marie Claire. Voor Plus Magazine was zij bijna vijftien jaar columniste. Zij publiceerde meerdere interviewbundels en in 2013 verscheen haar eerste roman, Kroniek van een bange liefde. Als pensionado zonder pensioen verdeelt zij haar tijd, net als daarvoor, tussen schrijven, schilderen en ander (on)nuttigs.

Reinout Dijkstra is illustrator uit Zwolle. Hij maakt tekeningen, schilderingen, foto's en soms ook nog een klein tekstje. Zijn werk is geaard in zijn eigen ervaringen, hij geniet van dingen als lichtval, kleur en is niet vies van een grapje.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Column: Ik wens je alle goeds

Ik wens je alle goeds

Een afwijzing komt Eva koud op haar dak vallen. ‘Ik vond hem leuk, hij vond mij ook leuk, hij vond mij dus niet leuk, ik ben gewoon niet leuk genoeg.’ Lees meer

Koop de roze bril

Koop de roze bril

Lang geloofde Shulamit Löwensteyn dat een ingebouwd stapelbed de oplossing zou zijn voor al haar moeilijkheden. Had ze daar gelijk in? Een tip over tulpen, taart en het kopen van troost. Lees meer

Column: Het enige woord dat het omschrijft

Het enige woord dat het omschrijft

Het voorlopig laatste uitstapje naar de bios met haar vader krijgt voor Eva een duistere lading. Lees meer

Kon je maar aanbeden worden

Kon je maar aanbeden worden

Hologrammen, goud licht en een religieus lam laten Marthe van Bronkhorst zich klein voelen tijdens een kerkbezoek. Lees meer

Wees talentloos

Wees talentloos

Tijdens een date raakt Wolter de Boer verwikkeld in een socratisch vraaggesprek rond talent. Een tip over het afschaffen van aanleg. Lees meer

'Het kán dus wel.'

'Het kán dus wel'

Eva is dolblij voor (en stikjaloers op) haar smoorverliefde vriendin. Lees meer

Column

In een te specifieke vorm geslepen

Op ieder potje past een dekseltje, toch? Marthe van Bronkhorst vraagt zich af of ze daarvoor niet té veel eigenaardigheden heeft: "Als ik nog groter groei, dan moet een bosbrand mij snoeien. En wat voor allesverzengende liefde moet dat zijn waardoor het specifieke houtsnijwerkje dat je bent geworden af fikt, helemaal ombuigt, en opnieuw wortel schiet?" Lees meer

Column: Ik ben geen dreumes, ik ben Julie!

Ik ben geen dreumes, ik ben Julie!

Eva's nichtje van twee geeft tijdens een bezoek aan de speeltuin blijk van een opvallende afkeer van hokjesdenken. Lees meer

Breek het brutalisme

Breek het brutalisme

In een distrack over het brutalisme maakt Marthe van Bronkhorst duidelijk dat ze helemaal klaar is met de betonnen architectuurstijl: "Wat is de deal met al die bouw freaking putten, nog minder fundament voor kunst dan vier keer Rutte?" Lees meer

Column: Zullen we vrienden worden?

Zullen we vrienden worden?

Corona of geen corona, Eva blijft haar sociale cirkel onderhouden en zo nodig verversen met aanwas. Lees meer

Column: Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Over de dood van haar grootouders dacht Eva van den Boogaard vroeger wel na, maar over die van een goede vriend? Lees meer

Achtbaantester 1

Achtbaantester

Marthe van Bronkhorst hangt op de kop in een looping en weet één ding zeker: achtbanen worden alleen spannend als ze een goed verhaal hebben. Lees meer

Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Weten of je ooit moeder wil worden

Eva wordt geconfronteerd met de beruchte wel-of-geen-kinderen-vraag en zet de voor- en nadelen tegenover elkaar. Lees meer

Vrees de cocon niet: ze is nog warm

Vrees de cocon niet

Nu de feestjes voorzichtig weer op gang komen, beseft Rijk Kistemaker hoeveel hij níet heeft gemist. Gestrand tussen veganistische sneakers en gesprekken over Jeff Bezos verzint hij voor zichzelf een stiller leven. Een tip over verlangen naar lauwe thee en warme cocons. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Steek die maar in je zak!

Steek die maar in je zak!

Deze week worden onze redacteurs blij van enthousiaste opstekers (op gepast volume), kunst in je broekzak en een wisselaccount op Twitter. Lees meer

De maakbare mens

De maakbare mens

Zijn mensen net als machines? Het bezoek van een monteur laat Marthe van Bronkhorst nadenken over haar eigen bedrading. Lees meer

Column: Tot op het bot

Tot op het bot

Een oude brief van een vriendin voert Eva terug naar een periode waarin het wat minder lekker met haar ging. Lees meer

Framer geframed

Framer geframed

Marthe van Bronkhorst ziet haar angst onder ogen en besluit haar ervaring als psycholoog te verrijken door zelf de patiënt te worden. De belangrijkste les? Ook therapeuten weten niet alles. Lees meer

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Hoe goedgelovig mag een mens eigenlijk zijn? Waar Eva van den Boogaard soms dwangmatig eerlijk is, blijkt haar neef F. regelmatig informatie aan haar te verstrekken die niet klopt. Lees meer

 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer