Illustratie: Irene Wiersma

Kasper is doodsbenauwd over wat zijn leerlingen op Wereldwijde Web kunnen vinden." />

Illustratie: Irene Wiersma

Kasper is doodsbenauwd over wat zijn leerlingen op Wereldwijde Web kunnen vinden." />
Asset 14

De geheimen van de leraar

Iedereen die zichzelf weleens googlet, doet dit door de ogen van een ander. Bijvoorbeeld vanuit het perspectief van die meneer bij wie je net op sollicitatiegesprek bent geweest, of dat meisje met wie je de vorige nacht een leuk gesprek hebt aangeknoopt in de kroeg, of die klasgenoot waar je tien jaar geleden heimelijk verliefd op was en aan wie je opeens weer moet denken. We hopen dat alle fragmenten uit een onuitwisbaar verleden die de zoekmachine uitspuwt bij elkaar een portret vormen waar we mee voor de dag kunnen komen.

Als docent in het voortgezet onderwijs probeer je op gezette tijden het perspectief van een willekeurige leerling aan te nemen in de zoektocht naar jezelf. Nu eens niet vanuit ijdelheid, maar vanuit gepaste paranoia. Mocht een leerling informatie over jou vinden die in zijn of haar ogen opmerkelijk is (en dat kan het al gauw zijn), dan zal binnen no-time de gehele school hier weet van hebben, inclusief ouders en schoolleiding.

In januari van dit jaar werd in Klaaswaal een docent Engels ontslagen, omdat zijn leerlingen hem herkend hadden in een pornofilm. Twee weken terug werd op een school in Silvolde een docent wiskunde op non-actief gesteld vanwege een ‘glansrol’ in hetzelfde genre. De filmpjes van beide heren stammen vermoedelijk uit de tijd van voordat zij voor de klas stonden, maar zullen tot het einde der dagen op het internetuniversum blijven rondzwerven, om door steeds weer nieuwe generaties leergierige pubers ontdekt te worden.

Illustratie: Irene Wiersma

Gelukkig heb ik nooit in een pornofilm gespeeld, maar toch slaat de angst mij om het hart als ik dit soort berichten lees. Wat doolt er allemaal wel niet rond op het wereldwijde web dat tegen mij gebruikt zou kunnen worden? Wat voor digitale sporen heb ik ooit met jeugdige onbezonnenheid achtergelaten? Trillend van de zenuwen tik in mijn naam in en kom uit bij allerhande stukken. De meeste zijn vrij recent en staan vol woorden die de belhamels zouden moeten opzoeken en overdrijvingen die ze letterlijk zullen nemen. Wat oudere schrijfsels bevatten godslasterlijke taal, erotische bekentenissen en enkele ironisch bedoelde racistische grappen.

Wat vind ik nog meer? Hier en daar een foto waarop ik zo interessant mogelijk probeer te kijken en een sjekkie rook die ze voor een joint zouden kunnen houden. Een filmpje waarop ik met mijn dochter dans, terwijl ik de hele tijd met een vertederd piepstemmetje ‘gagaga’ zeg. Een filmpje waarop ik gehuld in vrouwenkleding stomdronken ‘Hello’ van Lionel Richie met karaoke zing. Klinkt allemaal wellicht vrij onschuldig in uw oren, maar voor de leerlingen is dit uiterst choquerend materiaal. Met enkele muisklikken zijn tientallen Kaspers aanwezig die iemand anders zijn dan de leraar die ze denken te kennen en die ze willen kennen. Als leerkracht heb je een kwetsbare positie en pubers missen nog het besef dat een mensenleven uit verschillende facetten bestaat, die op uiteenlopende wijzen gepresenteerd kunnen worden. Eigenlijk hebben die etters geen benul van de gelaagdheid van de volwassen persoonlijkheid.

Als leerlingen mij confronteren met mijn internetpersoonlijkheden, bekruipt mij vaak het gevoel dat ik een dubbelleven leid. Ik word er gelukkig steeds behendiger in om die gespletenheid positief te benutten. Een van de eerste stukken die verschijnt wanneer je mijn naam googlet is een filosofische column getiteld ‘Esthetische ontmaagdingen’. ‘‘Waarom zet u van alles over uw ontmaagding op het internet?’’ was op zekere dag een veel gestelde vraag in mijn klassen, daar vijftig procent van de titel tot hun woordenschat bleek te behoren. Naar aanleiding van deze aantijging kon ik het verschil tussen letterlijk en figuurlijk uitleggen (‘de ene ontmaagding is de andere niet’) evenals de definitie van esthetica. Ik was blij dat ik relevante kennis had overgedragen (op verzoek nota bene!) en de leerlingen waren gerustgesteld dat de waarheid ‘boring’ bleek te zijn. Want hoe graag leerlingen hun docent ook googlen, het liefst zouden ze uitkomen bij nul zoekresultaten.

Mail

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Weten of je ooit moeder wil worden

Eva wordt geconfronteerd met de beruchte wel-of-geen-kinderen-vraag en zet de voor- en nadelen tegenover elkaar. Lees meer

Vrees de cocon niet: ze is nog warm

Vrees de cocon niet

Nu de feestjes voorzichtig weer op gang komen, beseft Rijk Kistemaker hoeveel hij níet heeft gemist. Gestrand tussen veganistische sneakers en gesprekken over Jeff Bezos verzint hij voor zichzelf een stiller leven. Een tip over verlangen naar lauwe thee en warme cocons. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Steek die maar in je zak!

Steek die maar in je zak!

Deze week worden onze redacteurs blij van enthousiaste opstekers (op gepast volume), kunst in je broekzak en een wisselaccount op Twitter. Lees meer

De maakbare mens

De maakbare mens

Zijn mensen net als machines? Het bezoek van een monteur laat Marthe van Bronkhorst nadenken over haar eigen bedrading. Lees meer

Column: Tot op het bot

Tot op het bot

Een oude brief van een vriendin voert Eva terug naar een periode waarin het wat minder lekker met haar ging. Lees meer

Framer geframed

Framer geframed

Marthe van Bronkhorst ziet haar angst onder ogen en besluit haar ervaring als psycholoog te verrijken door zelf de patiënt te worden. De belangrijkste les? Ook therapeuten weten niet alles. Lees meer

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Hoe goedgelovig mag een mens eigenlijk zijn? Waar Eva van den Boogaard soms dwangmatig eerlijk is, blijkt haar neef F. regelmatig informatie aan haar te verstrekken die niet klopt. Lees meer

 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Marthe van Bronkhorst leidt haar lezer rond tussen de verloren schoenen en vergeten herinneringen in het Juttersmuseum. We stuiten op drie vergeten gedichten. Lees meer

Column: More is more

More is more

Eva reflecteert op haar ambivalente relatie met matigheid. Lees meer

Neem je ouders mee naar het museum

Neem je ouders mee naar het museum

De idealen van ouders en hun kinderen komen niet altijd overeen. Schrijver Michael ter Maat legt zich daar niet bij neer en neemt zijn vader mee naar het Krölller Müller. Een tip om het niet bij 'ok, boomer' te laten.  Lees meer

Column: Over geld

Over geld

Eva vergelijkt de manier waarop ze toen en nu tegen geld aankijkt en hoe het verschil in inkomen binnen haar vriendengroep de verhoudingen heeft veranderd. Lees meer

Stukje

Stukje

Marthe van Bronkhorst gelooft het niet: Al die schrijfadviezen van grote namen die beweren hun muze gevonden te hebben. Een oude Griekse visie op inspiratie was dat je zelf niet de inspiratie op moest zoeken, maar dat de muze jóú moest vinden. Ach, wat je maar vooruit brengt. En anders ga je gewoon net zolang boodschappen doen totdat je een ''stukje'' gevonden hebt? Lees meer

Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer