Asset 14

Gewoon kaalplukken

Gewoon kaalplukken 1

Een vriendin legt me uit hoe je een basilicumplant in leven moet houden. Ik mag de plant niet van bovenaf water geven, het is beter om hem in een klein badje te zetten, zodat het water via de wortels wordt opgezogen.

‘Dit moet je elke dag doen,’ legt ze uit, ‘het zijn gulzige plantjes.’

Ik zeg dat ze mijn leven heeft veranderd.

Er heeft nog nooit een basilicumplant langer dan enkele dagen in mijn huis geleefd. Na een week worden de planten bruin en weet ik dat ik verloren heb. Meestal onderneem ik nog een tijdlang reddingspogingen tegen beter weten in. Uiteindelijk sterft de plant altijd en na een lange, wederzijdse lijdensweg verdwijnt hij in de prullenbak.

De dag na het advies van mijn vriendin koop ik een basilicumplant, een lief klein ding met zachte groene blaadjes. Hij ruikt lekker. Dit keer zal ik het beter doen, beloof ik de plant. Thuis zet ik hem in een schaaltje dat ik vul met water, de plant slobbert het gretig op. Dat geeft me vertrouwen in een goede afloop. Hij doorstaat de eerste week in mijn huis, al ziet hij er op dag vier al wat minder groen en zacht uit. Ik houd mezelf voor dat dit kan komen omdat ik wat van zijn blaadjes geplukt heb.

Nu is de plant dood. Ik kijk ernaar vanaf mijn eettafel. Op de stam vormt zich schimmel, alles wat groen was is nu bruin en dor. Hij was twee weken oud.

Ik dacht dat er niets mis kon gaan als je echt om de plant geeft, hem op de juiste manier snoeit, op de juiste manier water geeft, tegen hem praat en Kate Bush voor hem draait. Ik bel de vriendin op (die inmiddels een soort basilicumgoeroe voor mij is geworden) en ze vraagt of ik hem in de zon heb gezet. In de herfst heb ik bijna nooit zon in huis.

‘Ja daar ga je al, dan gaan ze kniezen,’ is het antwoord.
‘Volgende keer beter.’
Ze moet lachen, we nemen afscheid en ik hang op.

De basilicumplant is een kutplant.

De basilicumplant is een bakje ellende dat alleen goed is voor pesto, tapenade en garnering.

Op het internet staan tips over hoe je de blaadjes af moet knippen en wat al niet meer. Er zijn talloze sites, opgedragen aan grootmoeders, waar je kunt vinden hoe je dit specifieke plantje in leven moet houden.

Terwijl ik google, op zoek naar wat ik fout heb gedaan, kom ik tot een conclusie.

Er zijn twee soorten mensen: Mensen die basilicumplanten kunnen onderhouden en mensen die dat niet kunnen. Kennelijk behoor ik tot de laatste categorie. Een mens kan zichzelf, elke keer wanneer hij langs een geslaagde basilicumplant loopt, hierover gaan zitten opvreten. Je kunt altijd blijven hopen dat je op een dag een basilicumplant zal kopen die wel overleeft. Je kunt het blijven proberen.

Voor mij staat de rottende plant, ik breek een takje af. Er is ook nog een tweede optie. De plant alleen maar kopen om hem helemaal kapot te gebruiken en dan weg te tiefen. Om te genieten van het moment van weggooien. Weten dat er geen sprake van falen is, omdat je nu over de zelfkennis beschikt dat basilicumplanten niets voor jou zijn. Wat niet wil zeggen dat je er geen goede maaltijd van kunt maken.

De plant ploft in de prullenbak. De volgende keer als ik er een koop zal ik er meteen alles uithalen wat er in zit, zonder genade.

Beeld: FollowYour Nose

 

Mail

Yentl van Stokkum is redactielid bij Hard//hoofd. Ze was ooit, op een blauwe maandag, kunstdocent in het middelbaar onderwijs. Nu schrijft ze theaterteksten, hoorspelen, poëzie en essay’s.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnChef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Marthe van Bronkhorst leidt haar lezer rond tussen de verloren schoenen en vergeten herinneringen in het Juttersmuseum. We stuiten op drie vergeten gedichten. Lees meer

Column: More is more

More is more

Eva reflecteert op haar ambivalente relatie met matigheid. Lees meer

Neem je ouders mee naar het museum

Neem je ouders mee naar het museum

De idealen van ouders en hun kinderen komen niet altijd overeen. Schrijver Michael ter Maat legt zich daar niet bij neer en neemt zijn vader mee naar het Krölller Müller. Een tip om het niet bij 'ok, boomer' te laten.  Lees meer

Column: Over geld

Over geld

Eva vergelijkt de manier waarop ze toen en nu tegen geld aankijkt en hoe het verschil in inkomen binnen haar vriendengroep de verhoudingen heeft veranderd. Lees meer

Stukje

Stukje

Marthe van Bronkhorst gelooft het niet: Al die schrijfadviezen van grote namen die beweren hun muze gevonden te hebben. Een oude Griekse visie op inspiratie was dat je zelf niet de inspiratie op moest zoeken, maar dat de muze jóú moest vinden. Ach, wat je maar vooruit brengt. En anders ga je gewoon net zolang boodschappen doen totdat je een ''stukje'' gevonden hebt? Lees meer

Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer