Een Paas-spektakel van de EO leek eerder op een viering van Holland, dan van Jezus Christus." /> Een Paas-spektakel van de EO leek eerder op een viering van Holland, dan van Jezus Christus." />
tickets
Asset 14

Geloof in Holland

Pasen is voor velen een marteling, maar we lijken het lijdend voorwerp van deze gelegenheid te vergeten. Gelukkig organiseerde de EO een live musical (The Passion) met talloze B-sterren. Toch leek dit meer een reclame voor de nieuwe religie van het nationalisme dan voor het christelijke geloof. Ook op dit feest voor Holland leek Jezus vergeten te zijn.

Pasen is weer achter de rug. Voor velen een aanleiding om weer eens met de gehele familie rond de paastafel te gaan zitten. Een soort moderne versie van de lijdensweg: lang en moeizaam, maar wel met meer eieren. Na een paar uur schransen zitten de verplichtingen er weer op en kun je met opluchting concluderen dat je pas met Kerst weer hoeft. Ik ken weinig mensen die met Pasen daadwerkelijk met het verhaal van Jezus Christus bezig zijn, al waren er dit jaar opmerkelijk veel mensen die “ZOMBIE JESUS DAY” op hun Facebook hadden gezet (een initiatief dat claimt dat Jezus 'gewoon' een zombie was toen hij herrees). Voor veel mensen, mezelf incluis, betekent Pasen verplicht familiebezoek en in het beste geval een extra vrije dag.

The Passion en het imagoprobleem van Gouda

Dit jaar was er echter voor de goede verstaander een ware opfriscursus beschikbaar. The Passion, een passiespel over de laatste uren van Jezus; een groots evenement voor iedereen die van Nederlandse popmuziek houdt, gelovig en ongelovig. De EO zond dit avondvullende programma de donderdag voorafgaand aan Pasen uit, waarmee ze flink in de spreekwoordelijke bus hadden geblazen. Wie hadden dit gemaakt? Meerdere organisaties die de kerken graag wat voller zouden zien: de EO, de RKK, De Protestantse Kerk, Het Nederlands Bijbelgenootschap en Jong Katholiek. De Gemeente Gouda was ook samenwerkingspartner, maar die liet dan ook een hele avond een groot lichtgevend kruis door het centrum dragen en werd steeds ‘lichtstad Gouda’ genoemd, om de een of andere reden. Ik zou eerder zeggen ‘kaasstad Gouda’, maar waarschijnlijk hebben Gouda en het Christendom allebei een imagoprobleem en maakt dit hen zulke goede samenwerkingspartners.

Een passiespel dus, met Nederlandse popmuziek. Of eigenlijk meer een musical, want in de Middeleeuwse passiespelen kwam bar weinig Nederlandse popmuziek voor. Het programma volgde in principe nauwgezet de succesformule uit de musicalindustrie: je neemt een thema, persoon, tijdsgewricht of band, vertelt er een verhaal over en zoekt daar bestaande (maar verrassend goed passende!) liedjes bij. Mama Mia! is daar een goed voorbeeld van, dat met de liedjes van Abba het lekker moderne verhaal over een meisje met een gestoorde moeder en drie mogelijke vaders vertelt. De liedjes lijken nieuw door hun nieuwe context, maar worden degelijk uitgevoerd, waardoor zowel musicalfans als Abba-fans tevreden zijn. Een win-win situatie. Volgens hetzelfde stramien is er musical met alleen muziek van Doe Maar en een musical met uitsluitend muziek uit de Neue Deutsche Welle. Toch wilde het in Gouda niet echt tot een spetterde musicalbeleving komen.

Een blik B-artiesten

Ik dacht eerst dat het de combi geloof en musical was die een beetje wrong, maar herinnerde me toen de ettelijke malen dat ik de musical Jesus Christ Superstar zag, wat als een van de klassiekers binnen het musicalgenre geldt. Buiten het feit dat het een kwalitatief goede musical is, lijkt het geloof daar als het ware bijzaak geworden. Het was alsof de makers op zoek waren naar een mooi verhaal en de Bijbel het eerste uit de kast trokken. Natuurlijk gaat het wel over Jezus, maar ik als koppige atheïst kan ook gewoon naar deze musical kijken zonder het idee te hebben dat ik lid moet worden van de kerk. Bij The Passion (live uit lichtstad Gouda) had ik vooral het idee dat ik snel door moest zappen.

Toch bleef ik nog even kijken. Het verhaal werd verteld door Erik Dijkstra, die we kennen als een van de Jakhalzen uit DWDD. Opvallend, denk je dan. Maar wacht: het wordt nog beter. Do, zangeres uit een grijs verleden, speelde Maria. Syb van der Ploeg (van De Kast) speelde Jezus. Wilbert Gieske (Robbert uit GTST) speelde Pontius Pilatus. Er was, kortom, een heel blik B-artiesten opengetrokken. Om nog maar te zwijgen van enkele absurde cameo’s van Wilma Nanninga (roddelkoningin van blad Privé) en topkok Julius Jaspers. Wat deden al die mensen daar? Was dit zo’n goed betaalde schnabbel? Het vreemde was dan weer dat er ook een paar goede acteurs rondliepen. Frank Lammers speelde bijvoorbeeld Judas (in leren jack, om aan te geven dat hij de slechterik was) en dat deed hij niet onverdienstelijk - voor zover het eenduidige script dat toeliet. Want eenduidig was het op zijn minst: Maria keek de hele tijd treurig, Jezus gepijnigd, Judas gemeen en Petrus verward. Dit bleven ze de hele avond doen, terwijl ze nummers zongen van Hazes, Frank Boeijen en Marco Borsato. Verwarrend.

Niet Nederlands, maar echt Hollands

Wat werd mij hier nou verkocht? Volgens mij wilden ze niet per se dat ik nu naar de kerk ren om me alsnog te laten dopen in zo’n grappig opblaasbadje. Wilden ze dan gewoon een mooi verhaal vertellen? Jakhals Erik deed wel zijn best, likkebaardend van spanning verkondigde hij vanaf het podium: “In minder dan een uur zullen Jezus en het kruis hier zijn voor de onvermijdelijke afloop van dit verhaal.” Ondertussen zagen we op een groot scherm achter hem het kruis door het centrum van Gouda gedragen worden door steeds andere mensen.

Hanna Verboom (ja, die deed ook nog mee) had de rol van reporter en deed steeds leuke interviewtjes met mensen die meeliepen met het kruis. Zij had daarbij heel toevallig een keer een Joodse vrouw en daarna een Marokkaanse jongen aangeschoten. Beiden vonden het lijdensverhaal een prachtig verhaal, al werd het in hun geloof natuurlijk heel anders verteld. Hanna had het een paar keer over de bijzondere sfeer die er hing en dan kregen we steeds wijde shots te zien van de menigtes die zich hadden verzameld in Gouda, met haar historische Marktplein en rustieke grachtjes waar iedereen eensgezind (alle geloven gebroederlijk bijeen) zat te genieten van dit spektakel.

Het was allemaal zo... Hollands. Niet Nederlands, maar echt Hollands. Met dat hele Gouda en al die Radio 10 Gold-muziek en mensen in windjacks die hun armen meezwaaiden op de deuntjes. Een soort Tros Muziekfestijn, maar dan net even anders. Toen snapte ik wat er aan me verkocht werd: Holland. Of ik alsjeblieft wilde gaan geloven in Holland. Waar iedereen zo broederlijk samenwoont en normaal doet, want dan doe je immers al gek genoeg. Waar Linda de Mol kijkcijferhit na hit scoort met “Ik Hou van Holland” - waar, zo bezwoer ze laatst nog in een interview, ook heus wel plaats is voor kennisvragen over Roti en Couscous. Onze blonde Linda werd laatst nog verkozen tot Ultieme Nederlander, uiteraard met klompen als prijs. Het Holland waar de supermarkten steeds voller raken met producten die worden aangeprezen met slogans als “van Nederlandse koeien” of “Naar Oud-Hollands recept!”.

Misschien had ik het minder eng gevonden als men ouderwets mijn ziel had proberen te winnen voor het geloof. Nu zong Do, die onlangs nog in de Playboy stond, een nummer van Marco Borsato met achter haar een groot videoscherm met omhoog stijgende kruizen en kon ik alleen maar denken dat dit of de slechtste musical ooit was, of een hele lange en doortrapte reclamespot. Verwarrend. En toen moest ik nog met mijn familie aan het Paasontbijt.

Mail

Rosanne

Sluit je aan en verzamel kunst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Zonder advertenties en helemaal gratis.

En dat heeft resultaat. Hard//hoofd’ers Iduna Paalman en Joost Oomen werden dit jaar door de Volkskrant verkozen tot literair talent van het jaar.

Een plek als Hard//hoofd kan alleen bestaan met jouw steun. Sluit je daarom bij ons aan en ontvang kunstwerken van veelbelovende makers, een Hard//hoofd-tasje en voorrang voor ons jubileum.

Sluit je aan
het laatste
Column: Jouw haar is ook mooi, hoor

Jouw haar is ook mooi, hoor

Iduna Paalman kan nog steeds met schaamte terugdenken aan die keer dat een jongen op het festival vond dat ze tof haar had, en hoe ze dat voor even geloofde. Lees meer

Spiegeltje, spiegeltje aan de wand

Spiegeltje, spiegeltje aan de wand

Uiterlijk schoon is zowel een vloek als een zegen voor Jihane Chaara. Ze merkt dat het al te vaak het zicht ontneemt op alles wat er onder de oppervlakte aanwezig is. Ze zoekt haar heil in de filosofie van body neutrality. Lees meer

Trots zoals _ zich verhoudt tot _

Trots zoals _ zich verhoudt tot _

Yentl van Stokkum onderzoekt de trots die ze in haar dagelijks leven om zich heen ziet: in kleedkamers, in opgeruimde kamers en in primetime televisieprogramma's. Lees meer

Waarom etaleren we onze trots op sociale media?

Waarom etaleren we onze trots op sociale media?

Honger en rampspoed te over in de wereld, maar op sociale media ziet Wieneke van Koppen alleen maar voorspoed en persoonlijk geluk. Hoe zit dat? Ze gaat te rade bij emotie-psycholoog Ad Vingerhoets. Lees meer

Train je trots

Train je trots

Roos Wolthers besefte dat ze eigenlijk nooit trots is op zichzelf. Sterker nog: ze ziet vooral wat ze verkeerd doet. Maar trots kun je trainen. Een tip om je eigen prestaties te benoemen. Lees meer

Hard//hoofd hult zich in een fluwelen harnas

Hard//hoofd hult zich in een fluwelen harnas

Deze week paradeert, poseert en flaneert Hard//hoofd erop los, want wij zijn trots, en de hele wereld mag het weten. Lees meer

 Kikker-K'NEX

Kikker-K'NEX

Amerikaanse wetenschappers zijn erin geslaagd kleine robotjes te maken met levende cellen uit kikkerembryo's. Aida de Jong bracht het nieuws in beeld. Lees meer

 1

Lieflijkheid, comfort, en verbeelding

Deze week worden we blij van een boek van Jenny Slate, een fleecepyjama en de horoscopen van Rob Breszny. Lees meer

 1

Collectief protest is nodig voor individueel geluk

Wolter de Boer luisterde naar de kersttoespraak van de koning en was verheugd dat hij over onze geluksobsessie sprak. Wel liet de koning een paar belangrijke maatschappelijke factoren voor de ellende van individuen achterwege in zijn rede. Lees meer

Seoul 2

Seoul

Thijs Joores schreef deze ritmische gedichtencyclus tijdens de jaarwisseling in Seoul. Het begint kalm, maar eindigt in een wervelwind aan gedachten en reflecties. Lees meer

Petrov zit

Petrov zit

Maria draaide zich om en liep de kamer uit. Petrov staarde naar het bruine plastic, de hoorn, de zwart met witte cijfers. Zijn starre billen raakten het leer en zijn ogen werden naar het tafeltje naast het raam getrokken. Het tafeltje met de telefoon, ver buiten zijn bereik. Zijn gedachtes vormden woorden die hij niet... Lees meer

Ga zweven

Ga zweven

Ooit had ze er weinig mee, maar tegenwoordig staat Jihane Chaara open voor het zweverige. Ze maakt plezier met tarotkaarten en voelt de vibes van mensen op een feestje. Een tip om ‘de’ waarheid wat minder te serieus te nemen. Lees meer

Column: En zo is het goed?

En zo is het goed?

‘De toekomst ligt niet vast, ze ligt open,’ concludeert Iduna Paalman tijdens een intergalactische reis op 1 januari. 'Meer verantwoordelijkheid in 2020, en meer sterren zien.' Lees meer

 2020, tijd om te spelen met eten!

2020, tijd om te spelen met eten!

In Beeldspraak richt Hard//hoofd de lens op de wereld en biedt een andere kijk op het dagelijks leven. Deze keer met Marc Elisabeth, die tegen de 30 loopt, maar het spelen met eten nooit verleerd is! Lees meer

RE: Kiezen voor rechts. De verslaglegging van Nederlandse media over de Britse verkiezingen

Kiezen voor rechts: hoe de Nederlandse media verslag deden van de Britse verkiezingen

Keuzes die Nederlandse media maken in hun verslaggeving pakken vaak uit in het voordeel van rechts. Dat belooft weinig goeds voor de verkiezingen van 2021 in het vooruitzicht. Lees meer

Luister naar je coupé

Luister naar je coupé

Nora van Arkel las het liefst een boek in de trein, maar stoorde zich aan pratende mensen in de stiltecoupé. Tot ze besloot de gesprekken in haar voordeel te gebruiken. Een tip om je niet te ergeren in het OV. Lees meer

 Heilige hobby's

Heilige hobby's

Onze zoektocht naar bijzondere ervaringen begint religieuze trekjes te vertonen. Het nieuws in beeld door Katja Grosskinsky. Lees meer

Alles vijf sterren: Om het een beetje dragelijk te houden

Om het een beetje dragelijk te houden

Deze week worden we blij van een timer, filmpjes van spelende kinderen en een Reddit-forum met alle antwoorden. Lees meer

Edward Hopper - Chop Suey

Verdrietvoyeur

Van een veilige afstand laat Babet ons meekijken naar een vrouw in een jas en laat ze ons gissen naar wie deze vrouw is of zou kunnen zijn. Lees meer

Filmtrialoog: Star Wars: The Rise of Skywalker

Star Wars: The Rise of Skywalker

Redacteuren Else Boer, Jihane Chaara en Kiki Bolwijn zagen in het meest recente deel van de Star Wars-saga: The Rise of Skywalker, weinig dappere keuzes van de makers. Lees meer

Sluit je aan en verzamel kunst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Het bestaan van zo’n platform is niet vanzelfsprekend. Sluit je daarom bij ons aan en ontvang kunst, een Hard//hoofd-tasje en voorrang voor ons jubileum.

Sluit je aan