Asset 14

Geil treinverhaal

Geil treinverhaal

"De conducteur moet ook iets gevoeld hebben, maar hij durft haar niet aan te kijken en loopt door." Soms is een trein meer dan een vervoersmiddel.

Het is nog te vroeg om te praten of te sms'en. Jessi klapt het tafeltje van de stoel voor haar in en dan weer uit, in en uit. Ze stopt abrupt. Er kronkelt iets in haar buik. Zat er iets raars in de koffie? Het kronkeltje verandert in een stroom die door haar middenrif siddert. Ze probeert het te onderdrukken. Vooral niemand aankijken. Buiten rookt de fabrieksschoorsteen een dikke wolk. Ze krijgt kippenvel. De rookpluim streelt haar huid. De man in krijtstreeppak naast haar leest met open mond de krant. De tijd stroomt langzamer, breder. De strepen op de bekleding van de treinstoelen kantelen haar kant op, lijkt het. In Utrecht moet ze overstappen. Zodra ze op het perron staat, zijn de kronkels in haar buik verdwenen. De intercity naar Den Bosch heeft vertraging. De wind waait tussen haar benen. Koud. Haar mobiel rinkelt. Haar boeker vraagt of ze eind volgende maand nog een fotoshoot kan doen.

"Dan kan ik," zegt ze, en: "ik moet iets kwijt, echt bizar, gênant ook."
"Oh?"
"Ik werd net overvallen door een onvoorstelbare geilheid," zegt ze.
"Joh, dat heb ik iedere dag."
"Ja nee, dit is anders, het kwam uit het niets, maar overspoelde m'n hele lijf. Er was niks opwindends in de buurt en toch vond ik alles geil. Het was... in de hemel zat iemand aan een geilheidsknop te draaien."
"Jessi, je moet gewoon met iemand naar bed."

Beeld: Riekje Jongsma

Er is nog plek naast een oma. Verderop klinken beats uit een koptelefoon. De trein suist. Daar is dat gevoel weer, ze hoopte er al op. Niemand in haar coupé is in de verste verte aantrekkelijk, toch waant ze zich een zenuwachtig pubermeisje in het jongenskleedlokaal. Over de stoelen kijkt een kale man haar kant op, maar als ze terugkijkt draait hij weg. Op haar panty zit vast al een vlek. Legde er maar iemand een hand tussen haar dijen. Was er maar een jongen van zestien die ze stiekem af kon trekken, dat zou haar over het randje helpen. De conducteur vraagt om de vervoerbewijzen. Het is haar kaartje dat hij vastpakt, maar ze voelt zijn grip in haar buik. De conducteur moet ook iets gevoeld hebben, maar hij durft haar niet aan te kijken en loopt door. Ze houdt het niet meer, staat op. Twee vrouwen bekijken de labeltjes van een nieuwgekochte trui; het zijn haar schaamlippen die worden opengelegd. Een zakenman telefoneert. Zijn mond likt en hapt tussen haar benen. Raketjes schieten vanuit haar tenen omhoog. Ziet niemand het? De trein remt. Het gepiep en geknars van de wielen voelt ze van haar stuitje tot kruin. In Den Bosch moet ze weer overstappen. Ze belt haar boeker.

"Sorry Alwin," zegt ze, "ik voel me zo raar."
"Weet je wat m'n vriend net zei," zegt Alwin, "die weet dit soort dingen, je hebt eigenlijk al seks... een soort voorspel, van veraf."

Zodra ze in de stoptrein stapt, geeft ze zich over. Haar medepassagiers sms’en. Hun berichten worden in een onherkenbare taal in haar oor gefluisterd. Man en vrouw, jong en oud, ze willen haar allemaal. Ook mannen die haar anders nooit zien staan, mannen met stoppelbaardjes en grijze slapen. Als twee ogen haar steels aankijken, grijnst ze. Men aanbidt haar. Alles om haar heen windt haar op. Waarom toch telkens in de trein? Wekt het ritmisch gebonk op de rails iets pre-orgasmisch op? Twee rijen verder typt iemand op een laptop. Ze kijkt zo op het zwarte scherm met witte letters. Iedere ingedrukte toets voelt als een kus op haar huid. Tussen het typen door knijpt de hand in een stressbal. Haar borsten gloeien op. Met haar vingers onder haar jas, tussen haar benen, voelt ze dat ze doorweekt is. Ze wil een pik in haar hand, in haar mond, in haar kont. Een kleine of zelfs een grote. Kom maar. De typende jongen kijkt om. "Voel hoe nat ik ben," denkt ze. De jongen knijpt in de stressbal, typt nog een regel. Met een schok beseft Jessi – zonder te lezen – dat ze weet wat hij typt. Ze staat op, ziet zijn blonde kruin. Al de hele ochtend typt hij over het landschap, de treinstoelen, de passagiers en haar. Nu. "Sta op," typt hij, denkt zij. "Neem me mee naar het wc-hokje," denkt zij, typt hij. Hij klapt zijn laptop dicht en staat op.

--
Dit is een gastbijdrage van Dirk Vis. Dirk is kunstenaar en redacteur van literair tijdschrift De Gids.

Mail

Dirk Vis is kunstenaar en redacteur van literair tijdschrift De Gids.

Riekje Jongsma

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Nieuwe coronificatie

Nieuwe coronificatie

Marthe van Bronkhorst opent het nieuwe jaar op poëtische wijze. Lees meer

Stop met schrijven!

Stop met schrijven!

Jens Meijen vergelijkt het schrijfproces met auto-onderhoud en weet hoe je als schrijver goed zorgt voor je mentale gezondheid. Wat heeft schrijven te maken met het worden van een popster en waarom moet je volgens Jens eerst stoppen met schrijven? Lees meer

Ballen en Engelen

Ballen en Engelen

Na een klassiek ongemakkelijke kerstborrel op kantoor gaat Sascha mee naar huis met Ariane van hr. Maar dan neemt de avond een griezelige onverwachte wending... Een kerstverhaal van Loren Snel. Lees meer

Masterclass

Een vrouw die met zichzelf in de knoop zit besluit om een masterclass acteren te volgen. Een kort verhaal door Renske van den Broek over opnieuw leren lopen, majorettemeisjes en vrede sluiten met wie je bent. Lees meer

Pen + papier + buitenlucht 3

Pen + papier + buitenlucht

Hoe zorg je er als schrijver voor dat je niet alleen gemotiveerd, maar ook gedisciplineerd blijft? Imme Visser kraakte de code. Lees meer

Paviljoen van het tijdelijke geluk

Paviljoen van het tijdelijke geluk

In deze voorpublicatie uit 'Paviljoen van het tijdelijke geluk' maken we kennis met een aantal bewoners van Kristalstad: Benjamin, Julia en Rachael. In korte scènes met een haast stripachtige stijl laat Laurens van de Linde de personages elkaar in een achterbuurt kruisen en biedt hij een inkijkje in deze toekomstige samenleving. Lees meer

Een vuistslag

Een vuistslag

Geïnspireerd door Dante besluit een schrijver om in haar korte verhalen op een gruwelijke manier af te rekenen met haar vijanden. Lees meer

Zoely

Zoely

In een zevendelig gedicht vol roodtinten - van cassis tot Aldispaarvarkenroze - gaat Ka(a)te Dejonckheere in op de effecten van verschillende anticonceptiepillen op menstruatie. Lees meer

Slaap lekker, Hiroshi Yoshimura 1

Slaap lekker, Hiroshi Yoshimura

Slaap lekker, Hiroshi Yoshimura is een bundeling van vijf korte verhalen over personages die willen geloven in iets groters, een uitweg naar een mooier en zinvoller bestaan. Lees hier alvast het titelverhaal, over twee middelbareschoolvriendinnen die elkaar na jaren weer zien op het concert van hun grote idool, Hiroshi Yoshimura. Lees meer

Djinn 1

Djinn

Om in hun relatie de onoverbrugbare meningsverschillen te vermijden hadden Barbara en Claudel  een spel bedacht. Djinn, noemden ze het, naar het verhaal van de geest in de fles. Ieder jaar mocht een van hen drie wensen doen en de ander moest deze inwilligen, althans twee daarvan, compromisloos, en daarna draaiden de rollen om. Op een avond die misschien wel een van de laatste zou kunnen zijn, blijft er nog één wens over. Lees meer

Overwoekerdagen

Overwoekerdagen

In de serie Natuurgeweld maakt schrijverscollectief Wildgewelf verhalen bij een zoekplaat van Emile Weisz. Welke verhalen weet jij te vinden? Lars Meijer vertelt over het besef dat je 's nachts niet langer een kacheltje bent om naast te liggen en elkaar weer zien voordat de winter begint in een brief die wel eens de laatste zou kunnen zijn. Lees meer

hoofstuk Leonieke Baerwaldt Bouw zandkastelen debuutroman schrijven zand

Bouw zandkastelen

In dit Hoofd//stuk helpt debutant Leonieke Baerwaldt je op weg in het woud van schrijven aan je debuut. Romanschrijven begint vaak als zoektocht naar zand. Lees meer

Nestelen

Nestelen

In de serie Natuurgeweld maakt schrijverscollectief Wildgewelf verhalen bij een zoekplaat van Emile Weisz. Welke verhalen weet jij te vinden? Odette van Heesbeen vertelt over een godswonder, pukkelarmen en uitgroeien tot wie je hoort te zijn. Lees meer

Vlindervleugels

Vlindervleugels

In de serie Natuurgeweld maakt schrijverscollectief Wildgewelf verhalen bij een zoekplaat van Emile Weisz. Welke verhalen weet jij te vinden? Tessa van Rooijen vertelt over het verder woekeren van een lichaam en naar huis willen onder een regendouche met warm water en lavendelzeep. Lees meer

Overgangsperiode

Overgangsperiode

In de serie Natuurgeweld maakt schrijverscollectief Wildgewelf verhalen bij een zoekplaat van Emile Weisz. Welke verhalen weet jij te vinden? Frederike Luijten vertelt over uitgedroogde dijen en het krijgen van een nieuw lichaam. Lees meer

Korfgeest 2

Korfgeest

In de serie Natuurgeweld maakt schrijverscollectief Wildgewelf verhalen bij een zoekplaat van Emile Weisz. Welke verhalen weet jij te vinden? Tim Bongaerts maakte een web van woorden om in te vallen en te wachten op de zondvloed. Lees meer

Je wordt niet thuisgebracht

Je wordt niet thuisgebracht

Een kort verhaal over Passoã, natte patat op de grond van het zwembad, ontsnappingsplannen en verlangens die schuren als zand. Lees meer

Zwamvolk 2

Zwamvolk

In de serie Natuurgeweld maakt schrijverscollectief Wildgewelf verhalen bij een zoekplaat van Emile Weisz. Welke verhalen weet jij te vinden? Lotte Bijl trapt af met een verhaal over het mos dat je komt halen, over hoe een heksenkring ontstaat en zwammen die op gezichten groeien. Lees meer

Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen 5

Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen

Hoe schrijf je over iets wat niet meer tastbaar is? Miray van der Bend schreef een collagegedicht over vakanties van vroeger in Turkije. Over de geur van het vliegveld, de granaatappels in de tuin van haar oma, de rimpels op haar gezicht. Lees meer

Gebroken Kaars van Sanne Balen over yoga, liefde en leed

Gebroken Kaars

De hoofdpersoon schrikt ondersteboven wakker. Hoe geef je jezelf een houding als je wereld op zijn kop staat? De titel van dit kortverhaal van Sanne van Balen over yoga, liefde en leed is tevens de aanbevolen leeshouding. Leg je kamer eens langs je benen omhoog, en begin. Lees meer