Asset 14

Geef de hoop niet op. Elke graad is er een.

Geef de hoop niet op. Elke graad is er een.

Mannen die leven in luxe en vrede vertellen ons dat we de klimaatapocalyps moeten accepteren, in plaats van ertegen te vechten. Onzin, vindt Harriët Bergman. Elke graad is er een, en elke graad is onze vrijheid waard.

Jessica Reznicek en Ruby Montaya, twee Amerikaanse vrouwen die de Dakota Access Pipeline sabboteerden, zien misschien een celstraf van 110 jaar tegemoet. Ze geloven dat de aarde desastreus opwarmt door uitstoot van fossiele brandstoffen. Ik zou ‘onze uitstoot’ willen schrijven, waarbij ons verwijst naar geprivilegieerde mensen zoals ik die wel eens met een vliegreis net zo veel CO2 hebben uitgestoten als een inwoner van Nigeria in een jaar doet.

Die ‘ons’ is niet een groep waar ik trots op ben deel van uit te maken. En die ons is ook niet wat mij - of jou - bepaalt, want we kunnen veranderen. De ergste gevolgen van klimaatontwrichting kunnen we stoppen, en dat is de moeite waard. Volgens Jessica Reznicek en Ruby Montoya is hiertegen strijden zelfs het risico om de rest van het leven vast te zitten.

De ergste gevolgen van klimaatontwrichting kunnen we stoppen, en dat is de moeite waard

Angela Davis zei ooit “I am no longer accepting the things I cannot change. I am changing the things I cannot accept”. Shell lijkt te groot om te vallen, onze luxereisjes te leuk om te laten, de maatschappij te vastgeroest om te veranderen. Dit vinden schrijvers Jonathan Franzen en Roy Scranton althans, die verkondigen dat het nu te laat en te moeilijk is. We moeten accepteren dat we uiteindelijk toch sterven.

Weet je wat het is met die ivoren toren van waaruit ik, maar ook Scranton en Franzen schrijven? Die is blinkend opgepoetst wit. Als je er in zit zou het je sieren niet te veel neer te kijken op mensen die niet zo uit de hoogte kunnen doen. Het verbaast me niets dat witte mannen op comfortabel niveau ‘opgeven’ als de meest logische optie zien.

Het verbaast me niets dat witte mannen op comfortabel niveau ‘opgeven’ als de meest logische optie zien

Misschien ben ik, zoomend in pyjama op de bank in Amsterdam, het bewijs dat de klimaatapocalyps zich ondertussen ook in de witte middenklasse  zich afspeelt. Het zou best eens kunnen, stellen wetenschappers, dat ook corona ten dele door klimaatverandering veroorzaakt is. Zoönosen, infectieziekten die van dier op mens overspringen, zullen alleen maar vaker voorkomen naarmate klimaatontwrichting verder doorzet. Dieren zullen zich verplaatsen naar het klimaat dat ze herkennen, en naarmate hun natuurlijke leefomgeving opdroogt of overstroomt zullen ze zich steeds vaker tussen mensen bewegen. De stijgende temperatuur drijft dieren, en hun infectieziekten, steeds dichter naar de mensen toe. Hierdoor wordt de kans groter dan een infectieziekte op de mens overspringt.

Als je nog geen familieleden op de IC verloren bent of nog steeds een prima conditie hebt na een halfuurtje buitenlopen, is het neerleggen bij dit specifieke gevolg van klimaatverandering misschien acceptabel. Maar de klimaatapocalyps vindt al in gebieden van de AOSIS landen plaats. De intergouvernementele organisatie waar 44 kleine eilanden en laagliggende kuststaten zich in verenigd hebben, verklaarde in 2009 tijdens de Kopenhagen klimaatconferentie dat een temperatuurstijging boven de 1.5 graden onacceptabel was. “1.5 to stay alive” was hun wetenschappelijk onderbouwde slogan. Blijkbaar was die slogan niet overtuigend, want zeven jaar later werd in het Parijs-akkoord twee graden opwarming ondertussen als acceptabel gezien. Jammer voor je, Kiribati eilanden, Fuji, en meer dan dertig andere landen. Vliegen, vlees eten, en Shells belastingvoordelen opgeven, dat is pas onacceptabel!

Opgeven is makkelijk als dat inhoudt dat je door blijft leven in luxe en comfort

Je aandelen in Shell zijn een aandeel in het kapotmaken van de aarde – en een flinke investering op de optie ‘meer pandemie.’ Opgeven is makkelijk als dat inhoudt dat je door blijft leven in luxe en comfort. Als je dit leest, en al helemaal als je Jonathan Franzen of Roy Scranton heet, ben je precies op het juiste moment ter wereld gekomen om de koers van de wereld ten goede te keren. Daarvoor moet je inderdaad iets opgeven. Niet de hoop, maar je vrijheid. Je tijd. Je geld. Je vliegvakantie. Desnoods alleen je stukje vermoorde lam, varken, rund of kip. Nog simpeler zelfs: je stem op een partij die de wetenschappelijke consensus ontkent omdat je gehecht bent aan hypotheekrenteaftrek en moslimhaat.

Onthoud in de tussentijd hun namen: Jessica Reznicek en Ruby Montoya. Honderdtien jaar wordt er tegen ze geëist. Omdat ze geloven dat het strijden voor een leefbare planeet hun leven waard is.

Beeld: Fibonacci Blue via Flickr.

Mail

Harriet Bergman (zij/haar, 1992) doet verslag van acties, papers en vergaderingen. Ze onderzoekt sociale bewegingen en negatieve emoties over klimaatverandering, en brengt zowel het kill-joyen als de burgerlijke ongehoorzaamheid ook zelf in de praktijk.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
Lees meer
test
het laatste
Briefwisseling Ettie en Jochum - Brief 2

Wie wil nou een slachtoffer zijn?

Jochum ontving een brief van Ettie over zijn nooit-verstuurde brief aan zijn jeugdliefde. Ettie vindt dat Jochum de vrijheid van de queeridenteit niet goed beschrijft. Hij besluit Ettie een brief terug te sturen en op haar kritiek in te gaan. Lees meer

Briefwisseling Ettie en Jochum - brief 1

Het privilege van lesbisch-zijn

Een nooit verstuurde brief die door Jochum Veenstra op Hard//Hoofd gepubliceerd werd, begon een eigen leven te krijgen in het hoofd van Ettie, die niet zo goed wist wat ze ervan moest vinden en er toen maar over besloot te schrijven. Het resultaat is een niet-verstuurde brief die ze toch besloot op te sturen. Lees meer

Een kus van een beer

Een kus van een beer

Nick Sens ontmoet een beer in de dierentuin en raakt gefascineerd door deze dieren. Wie of wat ervaren we als we oog in oog met een beer staan? Aan alle wezens van de metamorfose, hier en daarginds (Nastassja Martin) De bruine beer zet twee zware stappen in mijn richting en ik bevries. Het gegil en... Lees meer

Kijken in de spiegel van de Gendermonologen

Kijken in de spiegel van de Gendermonologen

Wie zie jij als je in de spiegel kijkt? Voldoe je aan het beeld van ‘de gemiddelde mens’, of niet? Tom Kniesmeijer vraagt zich af waarom afwijken van het gemiddelde zoveel weerzin oproept en of hét gemiddelde wel bestaat. ‘Precies op het gemiddelde past niemand’. Ik sluit mijn ogen en ben terug in de Leidsestraat.... Lees meer

Nieuwe Barbaren 1

Nieuwe Barbaren

Met het essay 'Nieuwe barbaren' over de Kafkaëske, sci-fi serie Severance won Jacob Koolstra in 2024 de Drift Essaywedstrijd. Lees meer

Dubbelleven

Dubbelleven

Hoe kenmerkt het interieur van een multicultureel gezin zich? Emerald Liu onderzoekt hoe huiselijke voorwerpen een metaforische brug vormen met haar overzeese familieleden. ‘Het proces van achterlaten maakt alles wat je in je handen hebt extra betekenisvol, overgoten met een glazuur van kostbaarheid.’ Lees meer

:‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven 2

‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven

Booking.com pretendeert op te komen voor mensenrechten en verdient tegelijkertijd geld aan verhuur in illegale nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever. Juul Kruse beschrijft hoe het is om tegen dit bedrijf te demonstreren. Lees meer

:Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Daria Rizvic zag de film Perfect Days op precies het juiste moment in haar leven. Een persoonlijk verhaal over de kracht van regelmaat. Lees meer

Enge man

De echte ‘sfeerboosdoener’ was de ME

Hoe kan een universiteit die in bijna elk curriculum aandacht besteedt aan dekolonisatie en de kritische blik van haar studenten, zich hier in de praktijk, wanneer het over hun eigen rol gaat, aan onttrekken? Lees meer

 1

Museumwanden heringericht: Hoe moeten vrouwelijke kunstenaars nu gecureerd worden?

Waarom hangt er nog steeds zo weinig werk van vrouwelijke makers in Nederlandse musea? Isabella Legebeke onderzoekt dit aanhoudende gebrek in een hoopvol essay. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

In het tweede deel van dit essay onderzoekt Ida de complexe verhouding tussen de ‘nuchtere’ Nederlandse cultuur en fantasy. Druist fantasie eigenlijk wel zo tegen onze natuur in als we denken? Hoe is dat eigenlijk mogelijk, als we tegelijkertijd zo van fantasy houden? Lees meer

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Gaza kan halverwege mei de meest extreme vorm van hongersnood verwachten. Volgens de VN bestaat deze door de mens gecreëerde catastrofe nu al in delen van Gaza. David Meijers ontleedt hoe Nederlandse politici en media actief het Israëlisch beleid vertekenen en wegkijken van de genocide. Lees meer

AI: Nooit meer eenzaamheid?

AI: Nooit meer eenzaamheid?

Ferenz Jacobs bespreekt het futuristische kunstproject van Alicia Framis. Deze zomer trouwt Francis met een hologram gebaseerd op haar eerdere relaties. AI en liefde: een gelukkig huwelijk? Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 1

Het is een ondiepe sloot voor een fantasy-schrijver: deel 1

Bijna een kwart van de Nederlandse volwassenen leest het liefst fantasy of sciencefiction. Toch verschijnt er bijna geen Nederlandstalige fantasy. In dit eerste deel van een tweeluik onderzoekt Ida Hondelink waarom fantasy als volwassen literair genre zo ondergeschikt is in Nederland. Lees meer

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom blijven we schrijven als kunstmatige intelligentie dat straks beter kan dan wij? In dit essay bespreekt Shimanto Reza de verbinding die teksten bieden. Ze gaan in dialoog met elkaar, met onszelf, met anderen. Lees meer

Witte tranen

Witte tranen

Vaak kan geconfronteerd worden met een racistische misstap veel losmaken in witte vrouwen. Waar komt dat door? Fleur den Boer onderzocht het perfectionisme van witte vrouwen en hoe zogeheten 'witte tranen' racisme in de hand werken. Lees meer

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Wat hebben stieren en vrouwen gemeen? In dit essay ziet Barbara Haenen tijdens het bezoeken van een stierengevecht gelijkenissen met haar eigen ervaringen. Lees meer

Bijsturen 1

Bijsturen

In dit essay legt Belle de Rode de vinger op de zere plek. Ze beschrijft hoe zij de rol van bijsturende kapitein op zich moet nemen omwille van haar zieke vader, terwijl ze juist afscheid had willen nemen van de kritische kapitein die in haar huisde. Lees meer

Gelukkig zien jonge mensen het verband tussen toen en nu

Durf te leren van het verleden

Op Dag 150 van de wrede vergeldingsactie van Israël is een eind van de ‘slachting’ van Palestijnen nog niet in zicht. Schrijver Marte Hoogenboom vestigt haar hoop op activisten en journalisten die het verband tussen ‘toen’ en ‘nu’ durven zien. Lees meer

Reden tot paniek

Reden tot paniek

In dit droomachtige en persoonlijke essay blikt Wouter Degreve terug op zijn jeugd, en hij onderzoekt de effecten daarvan op het heden. Want 'de kracht van de plek waar je bent opgegroeid mag je nooit onderschatten.' Lees meer

Hard//hoofd zoekt vóór 28 juli 2.000 trouwe lezers!

Hard//hoofd verschijnt weer op papier! In ‘Lief kutland’ klinken de begintonen van waaruit vrije utopieën werkelijkheid worden, of waarmee we ongelimiteerd verdriet en woede botvieren op alles wat er misgaat. Fantaseer je met ons mee? Schrijf je vóór 28 juli in voor slechts €2,50 per maand en ontvang ‘Lief kutland’ in september in de brievenbus, inclusief drie Lief kutland-stickers. Veel lees- en plakplezier!

Word trouwe lezer