Asset 14

Foto's die woorden zoeken IV

De wereld verandert zo snel dat het haast niet is vast te leggen. Toch organiseren fotografiestudenten van de KABK deze week (17 tot 25 januari) een foto-expositie die juist deze verandering probeert te vangen. Hard//hoofd geeft je alvast een voorproefje, met elke dag een foto en een tekst. Vandaag laat Jan Postma zich inspireren.

 

Legal Aliens - Esther Hovers


 

Engelandje spelen

 
Hij komt een beetje vreemd het beeld ingereden, die geparkeerde Opel, duidelijk een jarennegentigmodel en in de kleur waarin bejaarden zich kleden wanneer ze niet willen opvallen tussen andere bejaarden. Je zou kunnen beweren dat het om esthetische redenen beter was geweest als die auto daar niet had gestaan. Dan was het een foto geweest met in het midden een imposante boom en drie spelende kinderen boven de wortels.

Ze doen aan personages uit de Harry Potterverfilmingen doen denken, al ligt dat misschien wat erg voor de hand. Mijn ervaringen met wat misschien wel het belangrijkste fictieverhaal van de afgelopen decennia is, zijn nogal beperkt. Ik heb het gevoel alleen een enkele filmscène – iets met bezems, een stadion en een vliegende bal – meer dan eens te hebben gezien. Vreemd. Harry saves the day, geloof ik.

Wat wordt hier gespeeld? Geen verstoppertje, dan kijk je tenslotte niet welke kant iedereen oprent. De gezichtsuitdrukking van Ron zou kunnen verraden dat ze tikkertje spelen, en dat hij enkele seconden hiervoor de sigaar was. Maar waarom was zowel Harry als Hermione dan zo dichtbij? Als Harry Ron tikte, wat deed Hermione dan zo dicht in de buurt? Een andere optie is dat Ron een scheet heeft gelaten, maar wanneer je lang genoeg naar een gezicht kijkt, lijkt iedere willekeurige uitdrukking dat te verraden.

Potter ligt er wel erg dik bovenop. Nee, dan biedt die auto een beter aanknopingspunt. De Opel heeft een Nederlands nummerbord. Ik kan me eigenlijk sowieso geen Opel in Engeland voorstellen. Want dat ze Engeland spelen, is duidelijk wanneer je inzoomt en leest dat de schooluniformpjes die van de British School zijn.

Ik heb me een hoop andere levens proberen voor te stellen, maar geen enkel ander leven heeft zo lang een zo constante aantrekkingskracht op me uitgeoefend als een bestaan als Britse scholier of student. Roald Dahl, Agatha Christie, The loneliness of the long distance runner, Inspector Morse, Quadrophenia,  The Beatles' 'When I saw her standing there'; wat ik ook las, luisterde of keek, ik wist dat Engeland mijn tweede moederland was. Een langzaam via letters of licht verinnerlijkte alternatieve heimat. Al klinkt dat een stuk zwaarwichtiger dan ik het bedoel.

Een van mijn weinige Facebook-vrienden wiens voor- en achternaam evenveel letters tellen, is Jan Ung. Ik ken deze man verder niet, we spreken elkaar nooit en hoe we vrienden zijn geworden – hoe digitaal en vrijblijvend ook – is me een raadsel. Wel weet ik dat Jan Ung al wat ouder is. Hij studeerde in 1980 af aan de Royal College of Art. Vlak voor zijn eindexamen maakte hij een serie licht-onheilspellende zwart-witfoto's op een Engelse kostschool in Twyford. Kostscholen, zeker kostscholen in de late jaren zeventig, zijn fascinerend. De kinderen zijn halve volwassenen, ze hebben zichtbaar plezier op de foto's, en toch blijft het geheel iets onheilspellends houden. Het zijn kinderen die zijn opgeborgen.

Op Wikipedia lees ik dat Freeman Dyson, de natuurkundige, een van de laureaten van de school in Twyford is. De instelling claimt de oudste prep school van Engeland te zijn, met een geschiedenis die teruggaat tot de zeventiende eeuw. Mooiste feitje, al kun je daar op deze afstand in de tijd misschien moeilijk van spreken, is toch wel dat de dichter Alexander Pope, die vanaf zijn achtste op de kostschool zat, van school getrapt werd omdat hij in een satirisch gedicht een van de docenten belachelijk had gemaakt.

Het zijn dit soort verhalen die me doen begrijpen waarom er een heel gebouw ergens in de Randstad is ingeruimd voor het spelen van een prachtig spel genaamd 'Engeland'.


Jan Postma

Mail

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Tot morgen

Tot morgen

Na bijna vier jaar als columnist voor Hard//hoofd is het voor Eva tijd voor iets nieuws, maar afscheid nemen is niet haar ding. 'Dus lieve lezers: voor jullie nu een kus op de wang, en tot morgen!' Lees meer

Wat je niet zult zien op het nieuws

Wat je niet zult zien op het nieuws

Marthe van Bronkhorst beschrijft dat wat ongezien blijft op het nieuws over de demonstaties bij de UvA. 'Maar het is wel gezien. Het is niet onopgemerkt gebleven.' Lees meer

:‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven 2

‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven

Booking.com pretendeert op te komen voor mensenrechten en verdient tegelijkertijd geld aan verhuur in illegale nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever. Juul Kruse beschrijft hoe het is om tegen dit bedrijf te demonstreren. Lees meer

:Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Daria Rizvic zag de film Perfect Days op precies het juiste moment in haar leven. Een persoonlijk verhaal over de kracht van regelmaat. Lees meer

Enge man

De echte ‘sfeerboosdoener’ was de ME

Hoe kan een universiteit die in bijna elk curriculum aandacht besteedt aan dekolonisatie en de kritische blik van haar studenten, zich hier in de praktijk, wanneer het over hun eigen rol gaat, aan onttrekken? Lees meer

Relatietherapie voor een  meningsverschil over AI en kunst 1

Relatietherapie voor een meningsverschil over AI en kunst

Drie kunstenaars komen samen om te praten over de relatie tussen AI en kunst. Twee verschillen flink van mening, de derde bemiddelt. Lees meer

 1

Museumwanden heringericht: Hoe moeten vrouwelijke kunstenaars nu gecureerd worden?

Waarom hangt er nog steeds zo weinig werk van vrouwelijke makers in Nederlandse musea? Isabella Legebeke onderzoekt dit aanhoudende gebrek in een hoopvol essay. Lees meer

Mooi weer spelen

Mooi weer spelen

Als Aisha’s eerste therapiesessie niet voelt als de warme deken waar ze op hoopte, mist ze groepsgenoot S., die haar een spiegel voorhield. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

In het tweede deel van dit essay onderzoekt Ida de complexe verhouding tussen de ‘nuchtere’ Nederlandse cultuur en fantasy. Druist fantasie eigenlijk wel zo tegen onze natuur in als we denken? Hoe is dat eigenlijk mogelijk, als we tegelijkertijd zo van fantasy houden? Lees meer

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Gaza kan halverwege mei de meest extreme vorm van hongersnood verwachten. Volgens de VN bestaat deze door de mens gecreëerde catastrofe nu al in delen van Gaza. David Meijers ontleedt hoe Nederlandse politici en media actief het Israëlisch beleid vertekenen en wegkijken van de genocide. Lees meer

Verdomme, ik heb wel geleefd

Maar verdomme, we hebben wel gelééfd

Marthe van Bronkhorst schreef in 2019 een toneelstuk dat bijna volledig werkelijkheid is geworden. Kan ze de slotscène nog weren uit de realiteit? Lees meer

AI: Nooit meer eenzaamheid?

AI: Nooit meer eenzaamheid?

Ferenz Jacobs bespreekt het futuristische kunstproject van Alicia Framis. Deze zomer trouwt Francis met een hologram gebaseerd op haar eerdere relaties. AI en liefde: een gelukkig huwelijk? Lees meer

Bericht vanaf de Biënnale van Venetië

Bericht vanaf de Biënnale van Venetië

Afgelopen woensdag opende het Nederlandse paviljoen op de Biënnale van Venetië. Onze chef kunst Jorne Vriens zag hoe kunstenaar Renzo Martens in huilen uitbarstte toen hij sprak over zijn samenwerking met zijn Congolese medekunstenaars. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 1

Het is een ondiepe sloot voor een fantasy-schrijver: deel 1

Bijna een kwart van de Nederlandse volwassenen leest het liefst fantasy of sciencefiction. Toch verschijnt er bijna geen Nederlandstalige fantasy. In dit eerste deel van een tweeluik onderzoekt Ida Hondelink waarom fantasy als volwassen literair genre zo ondergeschikt is in Nederland. Lees meer

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Wanneer Eva op bezoek is bij haar zus, vraagt die of Eva haar eicellen al in heeft laten vriezen. Het laat Eva nadenken over hoe ze de vraag 'Wil ik een kind?' überhaupt kan beantwoorden. 'De vraag omtrent het ouderschap is bij uitstek een gevoelskwestie, en mijn gevoel volgen is nooit mijn sterkste punt geweest.' Lees meer

De buschauffeur

De buschauffeur

'Kijk door me heen als door de voorruit'. In deze gedichtenreeks van Angelika Geronymaki probeert een buschauffeur krampachtig de kortstondigheid - in tijd, plaats, interactie - te behouden die eigen is aan zijn baan. Lees meer

Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom blijven we schrijven als kunstmatige intelligentie dat straks beter kan dan wij? In dit essay bespreekt Shimanto Reza de verbinding die teksten bieden. Ze gaan in dialoog met elkaar, met onszelf, met anderen. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Vacature Lid Raad van Toezicht

Vacature Lid Raad van Toezicht

Hard//hoofd wil per 1 juni de driekoppige Raad van Toezicht uitbreiden met twee nieuwe leden waaronder een voorzitter. Mocht je willen reageren dan ontvangen wij graag voor 1 mei een reactie. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer