tickets
Asset 14

Foto's die woorden zoeken IV

De wereld verandert zo snel dat het haast niet is vast te leggen. Toch organiseren fotografiestudenten van de KABK deze week (17 tot 25 januari) een foto-expositie die juist deze verandering probeert te vangen. Hard//hoofd geeft je alvast een voorproefje, met elke dag een foto en een tekst. Vandaag laat Jan Postma zich inspireren.

 

Legal Aliens - Esther Hovers


 

Engelandje spelen

 
Hij komt een beetje vreemd het beeld ingereden, die geparkeerde Opel, duidelijk een jarennegentigmodel en in de kleur waarin bejaarden zich kleden wanneer ze niet willen opvallen tussen andere bejaarden. Je zou kunnen beweren dat het om esthetische redenen beter was geweest als die auto daar niet had gestaan. Dan was het een foto geweest met in het midden een imposante boom en drie spelende kinderen boven de wortels.

Ze doen aan personages uit de Harry Potterverfilmingen doen denken, al ligt dat misschien wat erg voor de hand. Mijn ervaringen met wat misschien wel het belangrijkste fictieverhaal van de afgelopen decennia is, zijn nogal beperkt. Ik heb het gevoel alleen een enkele filmscène – iets met bezems, een stadion en een vliegende bal – meer dan eens te hebben gezien. Vreemd. Harry saves the day, geloof ik.

Wat wordt hier gespeeld? Geen verstoppertje, dan kijk je tenslotte niet welke kant iedereen oprent. De gezichtsuitdrukking van Ron zou kunnen verraden dat ze tikkertje spelen, en dat hij enkele seconden hiervoor de sigaar was. Maar waarom was zowel Harry als Hermione dan zo dichtbij? Als Harry Ron tikte, wat deed Hermione dan zo dicht in de buurt? Een andere optie is dat Ron een scheet heeft gelaten, maar wanneer je lang genoeg naar een gezicht kijkt, lijkt iedere willekeurige uitdrukking dat te verraden.

Potter ligt er wel erg dik bovenop. Nee, dan biedt die auto een beter aanknopingspunt. De Opel heeft een Nederlands nummerbord. Ik kan me eigenlijk sowieso geen Opel in Engeland voorstellen. Want dat ze Engeland spelen, is duidelijk wanneer je inzoomt en leest dat de schooluniformpjes die van de British School zijn.

Ik heb me een hoop andere levens proberen voor te stellen, maar geen enkel ander leven heeft zo lang een zo constante aantrekkingskracht op me uitgeoefend als een bestaan als Britse scholier of student. Roald Dahl, Agatha Christie, The loneliness of the long distance runner, Inspector Morse, Quadrophenia,  The Beatles' 'When I saw her standing there'; wat ik ook las, luisterde of keek, ik wist dat Engeland mijn tweede moederland was. Een langzaam via letters of licht verinnerlijkte alternatieve heimat. Al klinkt dat een stuk zwaarwichtiger dan ik het bedoel.

Een van mijn weinige Facebook-vrienden wiens voor- en achternaam evenveel letters tellen, is Jan Ung. Ik ken deze man verder niet, we spreken elkaar nooit en hoe we vrienden zijn geworden – hoe digitaal en vrijblijvend ook – is me een raadsel. Wel weet ik dat Jan Ung al wat ouder is. Hij studeerde in 1980 af aan de Royal College of Art. Vlak voor zijn eindexamen maakte hij een serie licht-onheilspellende zwart-witfoto's op een Engelse kostschool in Twyford. Kostscholen, zeker kostscholen in de late jaren zeventig, zijn fascinerend. De kinderen zijn halve volwassenen, ze hebben zichtbaar plezier op de foto's, en toch blijft het geheel iets onheilspellends houden. Het zijn kinderen die zijn opgeborgen.

Op Wikipedia lees ik dat Freeman Dyson, de natuurkundige, een van de laureaten van de school in Twyford is. De instelling claimt de oudste prep school van Engeland te zijn, met een geschiedenis die teruggaat tot de zeventiende eeuw. Mooiste feitje, al kun je daar op deze afstand in de tijd misschien moeilijk van spreken, is toch wel dat de dichter Alexander Pope, die vanaf zijn achtste op de kostschool zat, van school getrapt werd omdat hij in een satirisch gedicht een van de docenten belachelijk had gemaakt.

Het zijn dit soort verhalen die me doen begrijpen waarom er een heel gebouw ergens in de Randstad is ingeruimd voor het spelen van een prachtig spel genaamd 'Engeland'.


Jan Postma

Mail

Sluit je aan en verzamel kunst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Zonder advertenties en helemaal gratis.

En dat heeft resultaat. Hard//hoofd’ers Iduna Paalman en Joost Oomen werden dit jaar door de Volkskrant verkozen tot literair talent van het jaar.

Een plek als Hard//hoofd kan alleen bestaan met jouw steun. Sluit je daarom bij ons aan en ontvang kunstwerken van veelbelovende makers, een Hard//hoofd-tasje en voorrang voor ons jubileum.

Sluit je aan
het laatste
10 jaar Hard//hoofd in Het HEM

10 jaar Hard//hoofd in Het HEM

Op de eerste lentedag van dit decennium viert Hard//hoofd haar 10-jarig bestaan in Het HEM. Samen met de alchemisten van deze tijd toveren we Het HEM om tot nachtlaboratorium. Vier met ons mee! Lees meer

Tip: Wees een exoot

Wees een exoot

Eva van den Boogaard ontwaakt in een onbekend huis. Is zij hier de vreemdeling? Of is het vooral vreemd dat haar gastheer haar dat laat denken? Een tip om je niet neer te leggen bij xenofobie. Lees meer

 Klimt achter de klimop

Klimt achter de klimop

Italiaanse tuinmannen bevrijdden een vrouw die zo'n 60 tot 100 miljoen euro waard blijkt. Het nieuws in beeld door Veerle van der Veer. Lees meer

Trotse mixtape

Trotse mixtape

Als je buren aan de deur komen bonzen, is dat om de link naar deze playlist te vragen. Lees meer

Automatische concepten 32

Het glas had jouw vorm

Thijs Joores bespreekt in zijn gedichten een donkere kant van trots: over het Imposter Syndrome en thuiskomen bij je ouders waar je kindertekeningen nog op het toilet hangen. Lees meer

Alles vijf sterren: 19

Trots op onze menselijkheid

Deze week worden we blij (en trots) van burlesque, zwart-witfoto's in elke kleur van de regenboog en het tweede seizoen van Sex Education. Lees meer

De humblebrag

De humblebrag

Anne Staal gaat in gesprek met haar miereneter, want er moet haar iets van het hart. Lees meer

Stemmen die wegsterven in de wind

Stemmen die wegsterven in de wind

Een auteur heeft zich teruggetrokken in een grauwe hotelkamer en werkt aan een boek, om niet te hoeven praten en niks uit te hoeven leggen. Voor zolang het duurt. Want van wie is het boek uiteindelijk: van de schrijver of van de lezers? Lees meer

 Wat betekent het om erbij te horen?

Wat betekent het om erbij te horen?

In deze extra Beeldspraak, speciaal voor de Trotse week, zoomt Alex Avgud in op de lichamen van zij die zich niet aan de norm wensen te houden: migranten, lhbt'ers of beide. Lees meer

Zondeval 2.0: hoe (niet) te leven in de klimaathel

Zondeval 2.0 Hoe (niet) te leven in de klimaathel

Terwijl de aarde warmer wordt dan goed voor ons is, ziet Iris Blaak dat mensen naar uitersten grijpen om hiermee om te gaan. Waar de een zijn kop in het zand steekt, neemt de ander juist het drastische besluit om zich niet meer voort te planten. Lees meer

Column: Jouw haar is ook mooi, hoor

Jouw haar is ook mooi, hoor

Iduna Paalman kan nog steeds met schaamte terugdenken aan die keer dat een jongen op het festival vond dat ze tof haar had, en hoe ze dat voor even geloofde. Lees meer

Spiegeltje, spiegeltje aan de wand

Spiegeltje, spiegeltje aan de wand

Uiterlijk schoon is zowel een vloek als een zegen voor Jihane Chaara. Ze merkt dat het al te vaak het zicht ontneemt op alles wat er onder de oppervlakte aanwezig is. Ze zoekt haar heil in de filosofie van body neutrality. Lees meer

Trots zoals _ zich verhoudt tot _

Trots zoals _ zich verhoudt tot _

Yentl van Stokkum onderzoekt de trots die ze in haar dagelijks leven om zich heen ziet: in kleedkamers, in opgeruimde kamers en in primetime televisieprogramma's. Lees meer

Waarom etaleren we onze trots op sociale media?

Waarom etaleren we onze trots op sociale media?

Honger en rampspoed te over in de wereld, maar op sociale media ziet Wieneke van Koppen alleen maar voorspoed en persoonlijk geluk. Hoe zit dat? Ze gaat te rade bij emotie-psycholoog Ad Vingerhoets. Lees meer

Train je trots

Train je trots

Roos Wolthers besefte dat ze eigenlijk nooit trots is op zichzelf. Sterker nog: ze ziet vooral wat ze verkeerd doet. Maar trots kun je trainen. Een tip om je eigen prestaties te benoemen. Lees meer

Hard//hoofd hult zich in een fluwelen harnas

Hard//hoofd hult zich in een fluwelen harnas

Deze week paradeert, poseert en flaneert Hard//hoofd erop los, want wij zijn trots, en de hele wereld mag het weten. Lees meer

 Kikker-K'NEX

Kikker-K'NEX

Amerikaanse wetenschappers zijn erin geslaagd kleine robotjes te maken met levende cellen uit kikkerembryo's. Aida de Jong bracht het nieuws in beeld. Lees meer

 1

Lieflijkheid, comfort, en verbeelding

Deze week worden we blij van een boek van Jenny Slate, een fleecepyjama en de horoscopen van Rob Breszny. Lees meer

 1

Collectief protest is nodig voor individueel geluk

Wolter de Boer luisterde naar de kersttoespraak van de koning en was verheugd dat hij over onze geluksobsessie sprak. Wel liet de koning een paar belangrijke maatschappelijke factoren voor de ellende van individuen achterwege in zijn rede. Lees meer

Seoul 2

Seoul

Thijs Joores schreef deze ritmische gedichtencyclus tijdens de jaarwisseling in Seoul. Het begint kalm, maar eindigt in een wervelwind aan gedachten en reflecties. Lees meer

Sluit je aan en verzamel kunst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Het bestaan van zo’n platform is niet vanzelfsprekend. Sluit je daarom bij ons aan en ontvang kunst, een Hard//hoofd-tasje en voorrang voor ons jubileum.

Sluit je aan