Asset 14

This is 40

In This is 40 van regisseur Judd Apatow (Knocked Up, Bridesmaids, Girls) worstelen Leslie Mann en Paul Rudd met het leven als veertiger. Bejaarde ouders, zakelijke rampspoed, ruziënde kinderen: geen narigheid blijft hun bespaard. Redacteuren Rob, Anna en Emma wierpen een blik in hun slaapverwekkende toekomst.

Anna: Rob, hoe oud ben jij?

Rob: 27. Jij?

Anna: Dertig. Was het, ahum, herkenbaar? Op een of andere manier, als schrikbeeld?

Emma: Schrikbeeld? Ik ben 27, maar voel me al bejaard sinds ik twintig werd. Echt genieten van eh, the beauty of your youth ... nee dus.

Rob: Het is natuurlijk nogal moeilijk om je eigen toekomst te herkennen, maar ik had het gevoel dat deze film vrij eerlijk was over hoe het is om veertiger te zijn.

Emma: Als ik net zo zonnig veertig kan worden als deze mensen, lijkt me dat eerlijk gezegd een zegen. Er is veel licht in hun leven, en red velvet cupcakes. Ik verwacht op mijn veertigste nog steeds zzp’er te zijn, en als ik mezelf op die leeftijd voorstel, dan regent het. Maar misschien heb ik dan wel een sociale huurwoning.

Anna: Ik wilde door de film ook graag in LA wonen, omdat ik me eigenlijk niet kan voorstellen dat mensen met een zwembad in de tuin echt ruzie maken. Maar dan liever niet met twee dochters. Die de hele tijd schreeuwen.

Emma: En die niet buiten willen spelen! Ik voel me soms alvast machteloos dat mijn kinderen nooit het plezier van een goed potje stand-in-de-mand zullen leren... Tjezus, ik ben eigenlijk al veertig.

Rob: Klinkt meer als tachtig. Gaan wij onze kinderen nog verplichten buiten te spelen of is dat hopeloos achterhaald?

Anna: Ik zou zelf een fort bouwen voor mijn kinderen en daar hun iPad of iPhone in verstoppen. Terwijl ze die zoeken maak ik foto’s van ze, zodat ik die op Facebook kan zetten en aan hun grootouders kan laten zien: kijk ze eens buiten spelen, de schatten! En als ik dan later dement ben, geloof ik het hopelijk zelf ook.

Rob: Haha. Ik kwam eerlijk gezegd maar moeilijk door de film heen. Los van de gesprekken, die vaak een grappige, originele invalshoek hadden, bekroop me keer op keer de gedachte dat ik liever wilde wachten met de saaiheid van het veertigersbestaan totdat ik ook daadwerkelijk zo oud was. Nu zat ik er ruim twee uur middenin en werd er niet blij van.

Emma: Maar als ik deze film mag geloven: je vrienden zijn dan helemaal niet saai. Als je veertig bent, is iedereen die je kent quirky en draagt zijn steentje bij...

Rob: Ja. Zoals altijd bij Judd Apatow films doet er een enorme kliek aan goede comedy-acteurs mee. En lekker zijn ze ook, want humor erotiseert.

Anna: Het lijkt alsof ik de laatste tijd alleen maar films met Paul Rudd kijk. Ik snap niet hoe hij zo veel films kan maken. En we zagen ook iemand van Green Day, die was echt begreep ik. En Lena Dunham, wat een verrassing!

Emma: En die Jason Segel, die is ook een usual suspect aan het worden. Ik vind hem papperig, maar mijn vriendinnen gaan heel hard op hem.

Anna: Ja, ik zou hem wel als personal trainer willen. Ook goed was de Girls-acteur die Schots praatte om indruk te maken op het Academy Awards-comité.

Rob: Volgens mij komt die gast serieus uit Ierland.

Anna: Haha, vandaar. Iers.

Rob: Hij speelde in de vrij onbekende, doch hilarische Britse serie IT-Crowd. Als je een beetje een nerd bent, zoals ik, dan is dat echt gouden televisie.

Anna: Wij - ik en vriendlief, dichter bij de veertig - zijn tijdens de film van de weeromstuit gaan roken. En nog niet opgehouden, helaas.

Rob: Sigaretten, of echt rook uit jullie oren omdat jullie ziedend waren?

Anna: Sigaretten. Eerder apathisch dan ziedend waren we. Al kwamen we even overeind toen het ging over een onderbroek met een vagina erop getekend.

Rob: Ik toen ze aan elkaar vertelden hoe ze elkaar wilden vermoorden en het toen heel gezellig hadden.

Anna: Wat was jouw dieptepunt? Qua door de film heen geraken?

Rob: Nou, eigenlijk bestond de hele film voor mij uit een aaneenschakeling van kleine doorbijtmomentjes.

Emma: Irritant, of juist goed, vond ik de wielrenscènes. Die groepjes verbeten oude mannen die met hun bananen en helmen ontzettend belangrijk doen… Dat is toch het toppunt van midlife? En de grote vraag die deze film ook goed oppakt: waarom gaan wielrenners altijd met dat lycra pakje aan in het café zitten? Andere sporters gaan zich eerst gewoon schamen en douchen.

Anna: Mijn vader gaat wel eens in zijn wielrenoutfit bij collega’s op visite. Dames-collega’s. Van mijn moeder mag dat niet meer, ik denk dat ze gelijk heeft.

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Automatische concepten 56

Een Afrikaanse kritiek op het Antropoceen

In het Antropoceen zou 'de mens' een bepalende factor zijn in het verstoren van het klimaat en de biodiversiteit. Maar wie kan zich eigenlijk tot mens rekenen? En wie wordt als object behandeld? Grâce Ndjako verwerpt het Antropoceen als een eurocentrisch idee. Lees meer

Je partner slaan is nog geen doodvonnis voor je carrière

Je partner slaan is (nog) geen doodvonnis voor je carrière

Het onderscheid tussen de publieke en de privésfeer is soms vaag, maar geweld achter de voordeur zouden we nóóit door de vingers moeten zien, meent Jihane Chaara. Waarom komen zoveel publieke figuren ermee weg? Lees meer

Kunst is werk

Kunst is werk

Brood noemen we essentieel, theater niet. Maar wat als je in het theater je brood verdient? Lees meer

 Klop, klop, wie is waar?

Klop, klop, wie is waar?

De klopjacht op de voortvluchtige militair Jürgen Conings doet de in België woonachtige Amerikaanse illustrator Sebastian Eisenberg denken aan iets wat in zijn thuisland zou gebeuren; niet in Europa. Lees meer

Flaneur versus voyeur

Flaneur versus voyeur

Sarah Vergaerde onderzoekt het doelloos ronddwalen én het al dan niet onopgemerkt gluren naar de ander aan de hand van boeken, films, podcasts en documentaires, waaronder My Amsterdam van Ed van der Elsken. Lees meer

Filmtrialoog: Ruben Brandt: Collector

Ruben Brandt: Collector

Onze redacteuren Jorne Vriens en Oscar Spaans en illustrator Friso Blankevoort bekeken de animatiefilm Ruben Brandt: Collector en zagen een verhaal dat niet in een andere vorm had kunnen worden verteld. Lees meer

Nieuws in beeld: Is het kunst of geeft het winst?

Is het kunst of geeft het winst?

Illustrator Loes van Gils kijkt met afgrijzen naar de afwegingen die het kabinet maakt. Dierentuinen, sportscholen en binnenzwembaden werden geopend, culturele instellingen moesten de deuren gesloten houden. Lees meer

Lang leve de slush pile 1

Lang leve de slush pile

Hoe kan literair Nederland inclusiever worden als het steeds vaker weigert ongevraagde manuscripten aan te nemen? Een pleidooi voor een openboekbeleid. Lees meer

ALL-IN

Een levendig gebrek aan bescheidenheid

De allereerste kunsttrialoog op Hard//hoofd. Wat vonden redacteuren Jorne Vriens, Iris van der Werff en Vivian Mac Gillavry van de tentoonstelling ALL-INN in het HEM? Lees meer

Voor sommigen gelden nog steeds dezelfde reisbeperkingen

Voor sommigen gelden nog altijd dezelfde reisbeperkingen

Jonathan Luger is in de trein naar Amsterdam getuige van een ongehoorzaamheidsactie die niet bepaald burgerlijk is. Hij beseft hoe het internationale reisverkeer het afgelopen jaar voor vluchtelingen relatief weinig is veranderd. Lees meer

Essay: Boy's don't cry 1

Boys don't cry

In de essayreeks Boys don't cry onderzoekt Jonathan van der Horst mannelijkheid aan de hand van kunstwerken die hem ontroerden. Vandaag deel 1 met de films Mulan en Like father, like son. Lees meer

Nieuws in beeld: Donorhart uit een doos

Donorhart uit een doos

De heart-in-a-box kan (vlak) na het overlijden van een donor diens hart weer op gang laten komen. Illustrator Simcha van der Veen is diep onder de indruk. Lees meer

Verkrachting vindt niet plaats in een vacuüm

Verkrachting vindt niet plaats in een vacuüm

Linkse mensen hebben vaak het idee dat zij buiten en boven de 'verkrachtingscultuur' staan, meent Harriet Bergman. Maar iemands politieke overtuiging zegt weinig over hoe diegene daadwerkelijk met machtsverschillen omgaat. Lees meer

Constant in verbinding en toch eenzaam

Constant in verbinding en toch eenzaam

Een plek waar je echt alleen bent en niet steeds naar je telefoon kunt grijpen. Waar vinden we die nog? Stefanie Gordin denkt met heimwee terug aan haar tijd in de Russische datsja's. Lees meer

 Giftige goudkoorts

Giftige goudkoorts

Jaarlijks belandt meer dan 130.000 kilo kwik - gebruikt voor het vinden van goud - in de Surinaamse natuur. Lees meer

Het vervolg van een rouwwoordenboek

Het vervolg van een rouwwoordenboek

De persoonlijke worsteling van Babet te Winkel om woorden te vinden voor haar rouw, was helemaal niet zo persoonlijk. Ze ontving vele berichten van mensen die zich in haar rouwwoordenboek herkenden. Dit is het vervolg van haar rouwwoordenboek. Lees meer

Hard//talk: Wie Thierry volgt

Wie Thierry volgt

Thierry Baudet heeft er heel wat kiezers bij die simpelweg hun vrijheid terug willen. Julius Koetsier vreest dat zij verzeild zullen raken in een moeras van verzinselen over UFO's en dinosaurussen. Lees meer

Nooit meer hier

Nooit meer genocide (hier)

Nooit meer genocide, dat beloven we elkaar op 4 mei. Maar wat zijn de lessen van 4 mei waard als we ze niet kunnen toepassen om nú een groep in nood te redden? Lees meer

Nieuws in beeld: Volle terrassen, volle ic's

Volle terrassen, volle ic's

Het demissionaire kabinet gaf groen licht voor het openen van de terrassen - en dus ook voor volle ic's. Lees meer

Ali B gaat je niet redden

Ali B gaat je niet redden

‘Self made men’ prediken in online succescursussen dat succes voor iedereen binnen handbereik ligt. Lees meer