Een sociaal-realistische klucht. Van tevoren wel even een glaasje whisky naar binnen gooien." /> Een sociaal-realistische klucht. Van tevoren wel even een glaasje whisky naar binnen gooien." />
Asset 14

The Angel's Share

Robbie (Paul Brannigan) is rapalje, een schoffie, uitschot met een lange staat van dienst. De jonge Schot wordt na zijn zoveelste delict echter gespaard door de rechter. Het excuus: moeilijke jeugd en kind op komst. Zijn hoogzwangere vriendin Leonie (Siobhan Reilly) waarschuwt hem dat hij zal moeten veranderen, wil hij zijn kind zien opgroeien. Dat advies wordt opgevolgd, zij het met horten en stoten. Zie daar, een langspeelfilm. Robbie herpakt zichzelf pas echt wanneer hij, dankzij zijn goedwillende reclasseringsambtenaar (goede rol van John Henshaw), in aanraking komt met de wondere wereld van whisky. Robbies goede neus en smaak bieden hem een uitweg, whisky wordt zijn passie, en laat bovendien net "de beste whisky ooit" zijn ontdekt. Daar wordt je toch warm van.

Hiske: Ik kom net terug van 2001: A Space Odyssey, dus het zou kunnen dat ik straks dingen door elkaar ga halen. “Filmisch meesterwerk. Die monoliet, die doodse stilte van het heelal, alleen af en toe doorbroken door het knorrende Schots van de Britse onderklasse. Mooie beelden van die grote fles Irn Bru op de maan ook.”

Philip: Indrukwekkend vond ik die scene waarin HAL... ah, die jongen samen met zijn familie Robbie confronteert met het leed dat hij hen heeft aangedaan toen 'ie die jongen verrot schopte. Mooie scène. Hoogtepunt van de film. De rest ben ik alweer kwijt.

Julia: Ja, de tranen waren mooi, vond ik, maar toch was ik niet helemaal overtuigd van zijn berouw. Eigenlijk vond ik de hele film niet bepaald meeslepend. Maar het kan er ook aan liggen dat ik de hele avond geen druppel gedronken had. Dat is wel nodig bij deze film. Mag whisky zijn, hoeft niet. Om in de juiste stemming te komen.

Hiske: Ik kreeg whisky voor aanvang van de film! Dat was echt een prima start. Gratis drank en dan een flink potje sociaal-realisme. Topcombo.

Julia: Dat is geweldig, precies wat deze film nodig heeft. Hadden jullie op het eind ook niet zoiets van: “Wacht maar af wijffie, op een dag timmert 'ie jou ook in elkaar?”

Hiske: Juist helemaal niet! Ik vond het juist volkomen ongeloofwaardig dat hij überhaupt in staat is geweest om iemand in elkaar te timmeren. Met met zijn grappige oren en slechte huid, dun haar, vieze kraagje, littekens en doorlopende wenkbrauwen. Ik vind het altijd mooi als films mensen lekker lelijk laten zijn, op een of andere manier vond ik het superontroerend dat dat vriendinnetje gaatjes in haar oren heeft met niks er in. Ik had eerlijk gezegd verwacht dat het een heel deprimerende film zou zijn, ik heb een keer een film van Ken Loach gezien die echt zo ontzettend bleak was. Er worden in zijn films altijd honden doodgeschopt, vrouwen misbruikt, mensen uit hun huis geschopt en dat alles onder het kakelend gelach van de Kapitalisten, of de Tories, of de Amerikanen, of de Upper Class. Dat komt bij die rooie sociaal geëngageerde engelsen altijd een beetje op hetzelfde neer, trouwens.

Julia: Deprimerend was het niet, nee, maar ook niet rauw. Ik vond dat figuur dat tegen standbeelden aanpiste evenwel erg leuk. En dat was natuurlijk vooral omdat hij rood haar had. En had ik al gezegd dat die trainingsjackies echt geweldig zijn? Waarom heb ik geen verkering met een trainingsjack?

Hiske: Zo’n mooie, dommige getroubleerde jongen met blauwe ogen. Of met een blauw oog. Misschien moet je naar Doncaster…

Philip: Dùn Èideann!

Hiske: … of Glasgow verhuizen. En, je haar strijken zoals die engelse meisjes allemaal doen. En bijna geen kleren aantrekken. Wat ik wel een beetje irritant vond: je zag gelijk dat dit niet zomaar recidivisten waren. Nee nee! Deze mensen hebben bagage! Dat uitleggerige, dat Robbie een slechte jeugd heeft gehad, dat had van mij niet echt gehoeven. Het had voor mij ook niet hoeven vervallen in zo’n compleet onwaarschijnlijk avontuur. Waarom moet er gelijk zo’n schelmenstreek à la Lock Stock and Two Smoking Barrels aan worden vastgeniet, waarbij dan ook nog “de beste whisky ooit” in het spel is? Want hij wilde toch juist een rustig leven? En dan ook nog allemaal in een kilt.

Julia: De kilts waren een plus.

Hiske: Ik vond het gimmicky.

Julia: Ik had liever gehad dat ze gewoon echt slecht waren. Of echt dom. Want die domme was uiteindelijk ook niet echt dom, hij keek gewoon anders tegen dingen aan. Ze hadden het stelen van die whisky behoorlijk snel uitgedacht, en die hele onderneming verliep wel heel erg soepel.

Philip: Ah ja, rare wending. Ongeloofwaardig vooral. Wat Hiske al zegt. De eerste helft is redelijk realistisch, daarna wordt het ineens een klucht. Met als toppunt die extreem clichématige Amerikaan. Fantastisch! Wie kan je beter voor anderhalf miljoen pond duperen dan een domme, decadente en vooral exorbitant rijke redneck. Met z’n petje. Had ik daar bijna medelijden.

Hiske: Wat ik wel mooi vond aan die roof, en aan het hele idee van The Angel’s Share:
het idee van onopgemerkte diefstal, in de marge. Dat al die miljoenen dingetjes, en euro’s en dollars, en liters sterke drank die mensen ongezien wegjatten, en niemand die het merkt. Dat vind ik op een of andere manier ontroerend en iets zeggen over het fijne klungelige van mensen.

Julia: Ik dacht dat de angel’s share slaat op dat deel van de alcohol dat door het hout van het vat verdampt?

Hiske: Dat betekent het ook. Dat deel hebben zo zogenaamd gestolen, daarom noemt Robbie die fles die hij aan zijn reclasseringssensei schonk ook de angel’s share. Die man deed trouwens wel erg aan Emile Roemer denken.

Julia: Dat was romantisch. Vooral omdat Robbie bij Harry de eerste keer whisky drinkt en het bocht vindt. Zou Roemer een Glennfeddich kunnen waarderen?.

Philip: Bij deze film zeker. Een dubbele.

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Het vervolg van een rouwwoordenboek

Het vervolg van een rouwwoordenboek

De persoonlijke worsteling van Babet te Winkel om woorden te vinden voor haar rouw, was helemaal niet zo persoonlijk. Ze ontving vele berichten van mensen die zich in haar rouwwoordenboek herkenden. Dit is het vervolg van haar rouwwoordenboek. Lees meer

Hard//talk: Wie Thierry volgt

Wie Thierry volgt

Thierry Baudet heeft er heel wat kiezers bij die simpelweg hun vrijheid terug willen. Julius Koetsier vreest dat zij verzeild zullen raken in een moeras van verzinselen over UFO's en dinosaurussen. Lees meer

Nooit meer hier

Nooit meer genocide (hier)

Nooit meer genocide, dat beloven we elkaar op 4 mei. Maar wat zijn de lessen van 4 mei waard als we ze niet kunnen toepassen om nú een groep in nood te redden? Lees meer

Nieuws in beeld: Volle terrassen, volle ic's

Volle terrassen, volle ic's

Het demissionaire kabinet gaf groen licht voor het openen van de terrassen - en dus ook voor volle ic's. Lees meer

Ali B gaat je niet redden

Ali B gaat je niet redden

‘Self made men’ prediken in online succescursussen dat succes voor iedereen binnen handbereik ligt. Lees meer

Nieuws in beeld: Vogelgriep grijpt om zich heen

Vogelgriep grijpt om zich heen

Langs de Groningse Waddenkust zijn honderden vogels aangespoeld, die waarschijnlijk zijn geveld door de vogelgriep. Illustrator Aida de Jong brengt het lugubere nieuws in beeld. Lees meer

Leven in een grijs gebied

Leven in een grijs gebied

Wat gebeurt er met je zelfbeeld als je chronisch ziek wordt? Accepteer je de ziekte als een deel van jezelf, of blijf je uitkijken naar de dag waarop je genezen bent? Lees meer

 Digikunst spuwt broeikasgassen in de cloud

Digikunst spuwt broeikasgassen in de cloud

Het maken van de digitale kunstwerken kost ‘kolossale hoeveelheden’ rekenkracht van computers, aldus the New York Times. Lees meer

Nederland is boos. Waarom Jesse niet?

Nederland is boos. Waarom Jesse niet?

De nieuwste verkiezingen lieten ons weer eens zien hoe Nederland aan het afglijden is naar het rechtereinde van de politiek. Hoe kan dat? Is het niet tijd dat links even boos wordt als Wilders en Baudet? Lees meer

Gezien door een kunstwerk

Gezien door een kunstwerk

Doordat fysieke kunstexposities bijna nergens georganiseerd worden, zoeken kunstinstellingen andere wegen om hun werk ten toon te spreiden. Caecilia Rasch mist de ontmoeting met het kunstwerk, en vooral: erdoor gezien worden. Lees meer

Automatische concepten 54

Een miljoen huizen houden het te droog

Zeker een miljoen huizen in Nederland dreigen te verzakken, en dat aantal is de afgelopen jaren flink toegenomen. De boosdoener: droogte. Lees meer

Hard//talk: Onderdak is een mensenrecht

Onderdak is een mensenrecht

Over dakloosheid hoeven we geen uitvoerige politieke discussies te voeren, aldus Jihane Chaara. Onderdak is namelijk niets minder dan een mensenrecht (iets wat men in de Nederlandse politiek even vergeten lijkt te zijn). Lees meer

Filmtrialoog: Nocturne

Nocturne

Onze redacteurs zagen Nocturne, een film over het maken van een film. Hoofdpersonage Alex rent een nacht lang door zijn eigen hoofd, op zoek naar het sluitende idee, de juiste acteurs, een kloppend verhaal. Het sprak esthetisch heel erg aan, maar zaaide ook een hoop verwarring. Lees meer

Nieuws in beeld: 13

Onze corona-aanpak laat talloze aardbewoners stikken

Dat het materiaal waarmee we onszelf tegen corona beschermen voor een golf aan afval zou zorgen, zagen we al van verre aankomen. Illustrator Simcha van der Veen is dan ook verbijsterd: waarom doen we hier niets tegen? Lees meer

Absurditeit is de kracht van The Nose or Conspiracy of Mavericks

Absurditeit is de kracht van The Nose or Conspiracy of Mavericks

Dat je niet op zoek hoeft naar de diepere betekenis en ook enkel de vorm van een film kan waarderen, bewijst de animatiefilm 'The Nose or Conspiracy of Mavericks'. Lees meer

Over Emma, millennials en de kostuumdramafase

Over Emma, millennials en de kostuumdramafase

Anna Visser is van jongs af aan een fervent liefhebber van Jane Austen. Een onlangs verschenen hervertelling van Emma werpt nieuw licht op haar hartstocht voor het kostuumdrama, maar misschien nog meer op haar zelfbeeld. Lees meer

Schijn bedriegt 2

Schijn bedriegt

Ons stemgedrag wordt (te) vaak bepaald door onderbuikgevoelens en eerste indrukken. Om ons daartegen te wapenen hebben we gedegen onderwijs nodig. Laat dat nu precies hetgeen zijn waar de politieke winnaar op bezuinigt. Lees meer

Nieuws in beeld: 12

'App me als je thuis bent'

Na de dood van de 33-jarige Sarah Everard uiten steeds meer Britse feministen hun woede over de mensen die hen zouden moeten beschermen: de politie is onderdeel van hun onveiligheid, zeggen zij. Lees meer

Verveling als verhullend eufemisme

Verveling als verhullend eufemisme

Verveling kreeg het afgelopen jaar duizend gezichten. Rijk Kistemaker vraagt zich af: hoe herinneren we ons die gezichten, zodra de coronacrisis (min of meer) voorbij is? Lees meer

Kolen en olie zwaaien ook in Nederland met de scepter 

Kolen en olie zwaaien ook in Nederland met de scepter 

Wanneer grote bedrijven landen uit het Globale Zuiden in een economische wurggreep houden, knijpt Nederland een oogje toe. Maar ons land is evengoed overgeleverd aan de wensen van grote bedrijven. Lees meer