Een pratende teddybeer, Mark Wahlberg met drie tepels en lekkere zeikwijven." /> Een pratende teddybeer, Mark Wahlberg met drie tepels en lekkere zeikwijven." />
Asset 14

Ted

Seth McFarlane (bedenker, schrijver en stem-acteur van de succesvolle animatieserie Family Guy) werkte jarenlang aan zijn droomproject: een bioscoopfilm over een jongen wiens beste vriend een pratende teddybeer is. Wanneer de jonge John Bennett (Mark Wahlberg) wenst dat zijn speelgoedbeer echt zijn vriendje kan worden, komt zijn droom uit. Jaren later is John 35 en woont hij samen met Ted (de stem van McFarlane) en zijn vriendin (Mila Kunis). De beer is een echte slacker en houdt John tegen in zijn ontwikkeling. Zijn succesvolle vriendin wil dat hij het leven serieus gaat nemen. Hoe gaat John kiezen tussen zijn magische maatje en de liefde van zijn leven?

Noor: Ik las in de biografie van Seth McFarlane dat hij bijna in een van de twee vliegtuigen zat die de Twin Towers invlogen. Hij had zich alleen vergist in de tijd. Je zou toch verwachten dat iemand die zo dichtbij de dood heeft gestaan, alleen nog maar hele goede dingen wil maken?

Meredith: Maar hij maakte dus Ted.

Rutger: Ik las dat ook, in een portret in The New Yorker. Maar het schijnt juist dat hij daar heel erg mee koketteert, zo van ‘ik was bijna dood, ik snap het leven’. Sowieso bleek uit dat stuk dat hij een transformatie van de grappige, iets te dikke Family Guy-nerd naar een superslicke, manisch-gezonde, gestylede metroman heeft ondergaan, de laatste jaren. Het verklaart eigenlijk heel goed waarom deze film zichzelf zo overschat.

Meredith: Overschat de film zichzelf dan? Ik vond het eerder een slappe remake van Garfield met een drugsverslaafd Robijn-wasbeertje.

Rutger: Als comedy is het concept van een grofgebekte teddybeer nog wel aardig, maar het werd gewoon een sentimenteel familiedrama! Er zaten heel veel slechte grappen in, maar ook veel graploze delen. Elke comedy heeft een serieus randje nodig, maar dit sloeg door. Toen er voor de derde keer met dramatische muziek werd uitgezoomd van een verdrietig kijkende speelgoedbeer, had ik het gehad.

Meredith: Iedere keer als Mila Kunis in beeld kwam kon ik alleen maar fronsen en “shut uuuuuup” zuchten. Laat Mark Wahlberg toch lekker een joint roken met zijn teddybeer als hij daar zin in heeft.

Noor: Meredith, het is toch gênant hoe slecht de vrouwen er vanaf kwamen in deze film? Jongens maken plezier en vrouwen zijn allemaal zeikwijven. Lekkere, domme, nietszeggende zeikwijven.

Rutger: Het viel inderdaad op dat ieder vrouwelijk personage, tot de WC-dame aan toe, een Victoria’s Secret-model was.

Meredith: Je publiek anderhalf uur lang het motto bros before hoes door de strot duwen laat kennelijk weinig ruimte over voor een genuanceerd vrouwbeeld.

Rutger: Mila Kunis blijft wel een lekker wijf hoor. Ja toch gasten, ja toch? … Hallo?

Noor: Die Mark Wahlberg draagt toch zogenaamd het predikaat Lekker Ding? Daar zie je nu niks meer van, vergane glorie.

Meredith: Misschien lag het aan zijn mislukte Boston-accent. Maar vond jij hem ooit echt lekker? Ik heb hem eigenlijk lichtelijk afstotelijk gevonden sinds ik hoorde dat hij een derde tepel had.

Rutger: Mislukt accent? Hij is in Boston opgegroeid! Maar Mila Kunis zou ik dus hard neuken.

Noor: Ik heb niks gezien van dat harde neuken, dan kwam Ted de Teddybeer er de hele tijd tussendoor.

Rutger: Ik heb dat ook wel eens gehad, dat ik mijn huisgenote betrapte met haar vriend. Hij kon daarna niet meer verder, vertelde ze later. Vooral niet toen ze ook nog ‘Kom op, be a man!’ naar hem riep.

Noor: Haha! Weet je, het had eigenlijk best een interessante en grappige film kunnen opleveren. Het onderwerp boeit me wel: het (blowende/drinkende) derde wiel aan de relatiewagen. Ik herken de situatie dat je iets te veel met een stel optrekt en de verhoudingen een beetje raar worden.

Rutger: Ik ben ook vaak de Ted geweest. Diezelfde huisgenote had een foto van mij op de muur naast haar bed hangen, waarop ik heel intens de camera in keek. Daar werd haar vriend (weer een andere) helemaal gek van. Maar tegelijk miste ik mijn maatje om True Blood mee te kijken. Lastige dynamiek.

Meredith: Teds zijn irritant. Mark Wahlberg ook. Het beste stuk was dan ook die scène waarin ze elkaar volledig in elkaar rosten. Ik bedoel, Mark Wahlberg die met grof geweld tegen de vloer geslagen wordt door een teddybeer... Als dat je bioscoopkaartje niet waard is?

Noor: Dat was gek genoeg heel bevredigend. Een beetje zoals Keira Knightley die keihard werd gespankt in A Dangerous Method, daar zat ik ook al tijden op te wachten, dat zij eens flink afgeranseld werd.

Meredith: Lekker.

Rutger: Maar weet je wat ik dus niet snap? De rest van de zaal leek zich heel goed te vermaken. Op IMDB en Rotten Tomatoes krijgt Ted behoorlijk hoge waarderingen. Ik voel me de laatste tijd zo vaak onbegrepen in mijn film-mening. Word ik te oud? Ga ik binnenkort klagen over te hard fietsende tieners door mijn straat? “Vroeger, vroeger waren de films met pratende teddyberen beter.”

Noor: Ik begin de laatste tijd wel steeds meer op mijn moeder te lijken. We waren misschien niet de doelgroep...

Meredith: Tsja, maar we hoeven jongeren ook niet te kleineren met fantasieloze humor. Toen ik veertien was kon ik ook wel zien dat een klotefilm een klotefilm was.

Rutger: Terwijl ik echt fan ben van Family Guy, juist omdat het zulke absurde fantasieën toelaat. Maar Amerikanen komen niet naar de bioscoop als er geen trouwring of een dramatische regenscène te zien is.

Meredith: Je hebt het tegen een Amerikaan hè...

Rutger: Ja, het is allemaal jullie schuld. Met jullie moskees! En jullie shoarma! Oude vrouwtjes beroven op scooters, hulpverleners bedreigen... Geen greintje respect voor de Nederlandse cultuur, die kut-Amerikanen.

Meredith: Waar blijft die dramatische regenscène nou? Ik hoor al tien minuten aanzwellende orkestmuziek; het wordt tijd dat er iemand een aanzoek doet, anders snappen mijn hersenen niet dat dit verhaal is afgelopen.

Rutger: Nee, dit is de Nederlandse manier: lekker zeiken.

Noor: Heerlijk. Oeps, ben ik toch nog een zeikwijf geworden.

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Het vervolg van een rouwwoordenboek

Het vervolg van een rouwwoordenboek

De persoonlijke worsteling van Babet te Winkel om woorden te vinden voor haar rouw, was helemaal niet zo persoonlijk. Ze ontving vele berichten van mensen die zich in haar rouwwoordenboek herkenden. Dit is het vervolg van haar rouwwoordenboek. Lees meer

Hard//talk: Wie Thierry volgt

Wie Thierry volgt

Thierry Baudet heeft er heel wat kiezers bij die simpelweg hun vrijheid terug willen. Julius Koetsier vreest dat zij verzeild zullen raken in een moeras van verzinselen over UFO's en dinosaurussen. Lees meer

Nooit meer hier

Nooit meer genocide (hier)

Nooit meer genocide, dat beloven we elkaar op 4 mei. Maar wat zijn de lessen van 4 mei waard als we ze niet kunnen toepassen om nú een groep in nood te redden? Lees meer

Nieuws in beeld: Volle terrassen, volle ic's

Volle terrassen, volle ic's

Het demissionaire kabinet gaf groen licht voor het openen van de terrassen - en dus ook voor volle ic's. Lees meer

Ali B gaat je niet redden

Ali B gaat je niet redden

‘Self made men’ prediken in online succescursussen dat succes voor iedereen binnen handbereik ligt. Lees meer

Nieuws in beeld: Vogelgriep grijpt om zich heen

Vogelgriep grijpt om zich heen

Langs de Groningse Waddenkust zijn honderden vogels aangespoeld, die waarschijnlijk zijn geveld door de vogelgriep. Illustrator Aida de Jong brengt het lugubere nieuws in beeld. Lees meer

Leven in een grijs gebied

Leven in een grijs gebied

Wat gebeurt er met je zelfbeeld als je chronisch ziek wordt? Accepteer je de ziekte als een deel van jezelf, of blijf je uitkijken naar de dag waarop je genezen bent? Lees meer

 Digikunst spuwt broeikasgassen in de cloud

Digikunst spuwt broeikasgassen in de cloud

Het maken van de digitale kunstwerken kost ‘kolossale hoeveelheden’ rekenkracht van computers, aldus the New York Times. Lees meer

Nederland is boos. Waarom Jesse niet?

Nederland is boos. Waarom Jesse niet?

De nieuwste verkiezingen lieten ons weer eens zien hoe Nederland aan het afglijden is naar het rechtereinde van de politiek. Hoe kan dat? Is het niet tijd dat links even boos wordt als Wilders en Baudet? Lees meer

Gezien door een kunstwerk

Gezien door een kunstwerk

Doordat fysieke kunstexposities bijna nergens georganiseerd worden, zoeken kunstinstellingen andere wegen om hun werk ten toon te spreiden. Caecilia Rasch mist de ontmoeting met het kunstwerk, en vooral: erdoor gezien worden. Lees meer

Automatische concepten 54

Een miljoen huizen houden het te droog

Zeker een miljoen huizen in Nederland dreigen te verzakken, en dat aantal is de afgelopen jaren flink toegenomen. De boosdoener: droogte. Lees meer

Hard//talk: Onderdak is een mensenrecht

Onderdak is een mensenrecht

Over dakloosheid hoeven we geen uitvoerige politieke discussies te voeren, aldus Jihane Chaara. Onderdak is namelijk niets minder dan een mensenrecht (iets wat men in de Nederlandse politiek even vergeten lijkt te zijn). Lees meer

Filmtrialoog: Nocturne

Nocturne

Onze redacteurs zagen Nocturne, een film over het maken van een film. Hoofdpersonage Alex rent een nacht lang door zijn eigen hoofd, op zoek naar het sluitende idee, de juiste acteurs, een kloppend verhaal. Het sprak esthetisch heel erg aan, maar zaaide ook een hoop verwarring. Lees meer

Nieuws in beeld: 13

Onze corona-aanpak laat talloze aardbewoners stikken

Dat het materiaal waarmee we onszelf tegen corona beschermen voor een golf aan afval zou zorgen, zagen we al van verre aankomen. Illustrator Simcha van der Veen is dan ook verbijsterd: waarom doen we hier niets tegen? Lees meer

Absurditeit is de kracht van The Nose or Conspiracy of Mavericks

Absurditeit is de kracht van The Nose or Conspiracy of Mavericks

Dat je niet op zoek hoeft naar de diepere betekenis en ook enkel de vorm van een film kan waarderen, bewijst de animatiefilm 'The Nose or Conspiracy of Mavericks'. Lees meer

Over Emma, millennials en de kostuumdramafase

Over Emma, millennials en de kostuumdramafase

Anna Visser is van jongs af aan een fervent liefhebber van Jane Austen. Een onlangs verschenen hervertelling van Emma werpt nieuw licht op haar hartstocht voor het kostuumdrama, maar misschien nog meer op haar zelfbeeld. Lees meer

Schijn bedriegt 2

Schijn bedriegt

Ons stemgedrag wordt (te) vaak bepaald door onderbuikgevoelens en eerste indrukken. Om ons daartegen te wapenen hebben we gedegen onderwijs nodig. Laat dat nu precies hetgeen zijn waar de politieke winnaar op bezuinigt. Lees meer

Nieuws in beeld: 12

'App me als je thuis bent'

Na de dood van de 33-jarige Sarah Everard uiten steeds meer Britse feministen hun woede over de mensen die hen zouden moeten beschermen: de politie is onderdeel van hun onveiligheid, zeggen zij. Lees meer

Verveling als verhullend eufemisme

Verveling als verhullend eufemisme

Verveling kreeg het afgelopen jaar duizend gezichten. Rijk Kistemaker vraagt zich af: hoe herinneren we ons die gezichten, zodra de coronacrisis (min of meer) voorbij is? Lees meer

Kolen en olie zwaaien ook in Nederland met de scepter 

Kolen en olie zwaaien ook in Nederland met de scepter 

Wanneer grote bedrijven landen uit het Globale Zuiden in een economische wurggreep houden, knijpt Nederland een oogje toe. Maar ons land is evengoed overgeleverd aan de wensen van grote bedrijven. Lees meer