Twee films over het verkopen van een vrouwenlichaam" /> Twee films over het verkopen van een vrouwenlichaam" />
Asset 14

Sleeping Beauty / Girl Model

Deze week twee voor de prijs van een: een gesprek over zowel speelfilm 'Sleeping Beauty' als documentaire 'Girl Model'. De eerste over de oogstrelende, maar getroubleerde studente Lucy die ondanks meerdere baantjes geld tekort blijft komen. Het spelen van schone slaapster biedt uitkomst. Gedrogeerd, voor rijke oude mannen die met haar kunnen doen wat ze willen, zo lang er maar geen penetratie aan te pas komt. Het lijkt wachten tot Lucy's leven definitief ontspoort. Ook 'Girl Model' schetst geen vrolijk wereldbeeld. De documentaire werpt een confronterende blik achter de schermen van de modellenindustrie. Centraal staat Nadya, een 14-jarig meisje uit een straatarm gezin in Siberië. Samen met een aantal anderen wordt ze gescout en een gouden toekomst als model in Japan beloofd. Daar komt niets van terecht. Uitbuiting en een totaal gebrek aan begeleiding is wat op ze wacht.

Boy: Zo, dat was wel een marathon ongemakkelijk voelen...

Noor: Vooral in Sleeping Beauty, toen die vrouwen in omgekeerde foeutushouding met hun kontgat omhoog lagen. Ik was de hele tijd bang dat die man achter mij zich aan het aftrekken was.

Boy: Wel prettig dat ze zo keurig waren hun kontgat met hun hand te bedekken.

Kelli: Huh, zijn jullie wel naar dezelfde film geweest als ik?

Noor: Het was die scène nadat de dames met zwarte sm-sliertenpakjes het diner hadden opgediend voor die oude knarren. Ze lagen bij de openhaard.

Kelli: Ohw, ik heb daar een beetje langs gekeken.

Boy: Dat zal bij deze film en documentaire wel vaker voorkomen.

Kelli: Kontgaten?

Boy: Hahaha, nee, wegkijkend publiek.

Kelli: Nou, niet iedereen gelukkig. Het schijnt dat tienermodel Nadya naar aanleiding van haar rol in Girl Model veel post heeft gekregen – zeker gezien het Siberische gat waar ze vandaan komt.

Noor: Ik mag hopen dat die documentaire wat reuring veroorzaakt. Het was totaal onverantwoord hoe de daarin geportretteerde volwassenen omgaan met minderjarige, onschuldige meisjes.

Boy: Eigenlijk laten beide films in de kern hetzelfde zien. Macht corrumpeert en mensen zijn tot verschrikkelijke dingen in staat. Die geile oude mannen in Sleeping Beauty hebben geld genoeg en hoeven voor hun status niet te vrezen, omdat alles achter gesloten deuren gebeurt. Voor degenen die de touwtjes in handen hebben binnen modellenindustrie geldt hetzelfde, omdat iedereen om hen heen volgens dezelfde principes denkt – verkoopt dit lichaam, dit gezicht, of niet. Bovendien zijn de piepjonge en straatarme modellen machteloos, zeker in een vreemd land waar ze de taal niet spreken.

Kelli: Toch is er een duidelijk verschil: in Sleeping Beauty had hoofdpersoon Lucy het zelf in de hand, het was haar keuze, ze had ook tig andere baantjes om haar huur mee te betalen. Die vrijheid kennen meisjes zoals in Girl Model niet. Voor hen is modellenwerk een van de weinige mogelijkheden om hun arme bestaan te ontvluchten. Dat maakt de rol van die scout, Ashley, ook zo scheef. Ze belooft de uitverkoren meisjes gouden bergen in Japan, maar die komen bijna allemaal van een koude kermis thuis. Een droom armer en een paar duizend dollar schuld rijker.

Noor: Die Ashley was sowieso gestoord, met haar akelig steriele aquariumhuis, twee naakte poppen op de bank en al die verknipte foto’s. En dat was dan de enige ‘sterke’ vrouw die iets te zeggen had. Zo komt het natuurlijk nooit goed met die vrouwelijke rolmodellen.

Boy: Bizar feit: Ashley nam het initiatief voor deze documentaire. Dat deden de makers uit de doeken na de première op IDFA. Met een vage pitch over verbanden tussen modellenwerk, pedofilie en prostitutie heeft ze hen benaderd.

Noor: Wow, dat geeft het verhaal wel een extra dimensie.

Boy: Eigenlijk zijn zowel Ashley als hoofdpersoon Lucy uit Sleeping Beauty ondoorgrondelijk. Je snapt hun motieven niet, kunt geen vat krijgen op hun psychologie. In de documentaire werkt dat voor mijn gevoel goed, terwijl de film er de plank juist door misslaat.

Kelli: Mee eens. Voor mij was Sleeping Beauty het bewijs dat een goed idee, een paar opvallende scènes en een fijne cinematografie nog geen goede film maken.

Noor: Ja, er wordt zo weinig uitgelegd, als kijker moet je alles zelf invullen. Daardoor wordt het niet alleen een onwaarschijnlijk vage film, maar had ik ook geen greintje gevoel bij de karakters.

Boy: Toch wil ik ‘m niet zo eenvoudig afserveren. Ja, het was geen steengoede film. Maar er sprak wel durf uit, en een stijlvaste hand van een regisseur die weet wat ze wil. Dat vind ik erg knap voor een debuut. Zowel de film als de documentaire gaan ook niet alleen over de psychologie van de karakters. Onze beweegredenen worden net zo goed in vraag gesteld. Waarom laten wij onszelf kleding aanprijzen door vrouwenlichamen waarop het woord ‘ronding’ niet van toepassing is? Waarom moet ik opgewonden worden als ik naar reclame voor een bakje smeerkaas kijk? En we kunnen wel doen alsof die geile grijzaards uit Sleeping Beauty ontzettend ver van ons afstaan, maar hoe dapper zijn we in de confrontatie met onze eigen extreemste fantasieën?

Noor: Is die fantasie dan dat we het liefst ranzige seks hebben met totaal gewillige meisjes die eigenlijk nog geen vrouw zijn? Zonder penetratie natuurlijk, want dat was taboe.

Boy: “Your vagina is a temple”, mooie uitspraak van die chique hoerenmadam.

Noor: Ik vond dat juist hypocriet. En Lucy ook, toen was ze ook eventjes heel scherp en realistisch: “My vagina is not a temple at all.”

Boy: Hypocriet of niet, ik vond het een interessante grens. Het legt de nadruk op de oppervlakte, net zoals uiterlijke schoonheid dat doet. Wie je bent, dat maakt niet uit, als je maar mooi kunt wezen.

Noor: Dat maakte die cyste in de buik van Ashley ook zo krankzinnig.

Boy: Mooi van buiten, verrot van binnen.

Kelli: Zullen we het daar alsjeblieft niet meer over hebben? Ik heb nog steeds nachtmerries van de gele haren op dat gore ding. Hierbij beëindig ik dit gesprek.

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Verkrachting vindt niet plaats in een vacuüm

Verkrachting vindt niet plaats in een vacuüm

Linkse mensen hebben vaak het idee dat zij buiten en boven de 'verkrachtingscultuur' staan, meent Harriet Bergman. Maar iemands politieke overtuiging zegt weinig over hoe diegene daadwerkelijk met machtsverschillen omgaat. Lees meer

Constant in verbinding en toch eenzaam

Constant in verbinding en toch eenzaam

Een plek waar je echt alleen bent en niet steeds naar je telefoon kunt grijpen. Waar vinden we die nog? Stefanie Gordin denkt met heimwee terug aan haar tijd in de Russische datsja's. Lees meer

 Giftige goudkoorts

Giftige goudkoorts

Jaarlijks belandt meer dan 130.000 kilo kwik - gebruikt voor het vinden van goud - in de Surinaamse natuur. Lees meer

Het vervolg van een rouwwoordenboek

Het vervolg van een rouwwoordenboek

De persoonlijke worsteling van Babet te Winkel om woorden te vinden voor haar rouw, was helemaal niet zo persoonlijk. Ze ontving vele berichten van mensen die zich in haar rouwwoordenboek herkenden. Dit is het vervolg van haar rouwwoordenboek. Lees meer

Hard//talk: Wie Thierry volgt

Wie Thierry volgt

Thierry Baudet heeft er heel wat kiezers bij die simpelweg hun vrijheid terug willen. Julius Koetsier vreest dat zij verzeild zullen raken in een moeras van verzinselen over UFO's en dinosaurussen. Lees meer

Nooit meer hier

Nooit meer genocide (hier)

Nooit meer genocide, dat beloven we elkaar op 4 mei. Maar wat zijn de lessen van 4 mei waard als we ze niet kunnen toepassen om nú een groep in nood te redden? Lees meer

Nieuws in beeld: Volle terrassen, volle ic's

Volle terrassen, volle ic's

Het demissionaire kabinet gaf groen licht voor het openen van de terrassen - en dus ook voor volle ic's. Lees meer

Ali B gaat je niet redden

Ali B gaat je niet redden

‘Self made men’ prediken in online succescursussen dat succes voor iedereen binnen handbereik ligt. Lees meer

Nieuws in beeld: Vogelgriep grijpt om zich heen

Vogelgriep grijpt om zich heen

Langs de Groningse Waddenkust zijn honderden vogels aangespoeld, die waarschijnlijk zijn geveld door de vogelgriep. Illustrator Aida de Jong brengt het lugubere nieuws in beeld. Lees meer

Leven in een grijs gebied

Leven in een grijs gebied

Wat gebeurt er met je zelfbeeld als je chronisch ziek wordt? Accepteer je de ziekte als een deel van jezelf, of blijf je uitkijken naar de dag waarop je genezen bent? Lees meer

 Digikunst spuwt broeikasgassen in de cloud

Digikunst spuwt broeikasgassen in de cloud

Het maken van de digitale kunstwerken kost ‘kolossale hoeveelheden’ rekenkracht van computers, aldus the New York Times. Lees meer

Nederland is boos. Waarom Jesse niet?

Nederland is boos. Waarom Jesse niet?

De nieuwste verkiezingen lieten ons weer eens zien hoe Nederland aan het afglijden is naar het rechtereinde van de politiek. Hoe kan dat? Is het niet tijd dat links even boos wordt als Wilders en Baudet? Lees meer

Gezien door een kunstwerk

Gezien door een kunstwerk

Doordat fysieke kunstexposities bijna nergens georganiseerd worden, zoeken kunstinstellingen andere wegen om hun werk ten toon te spreiden. Caecilia Rasch mist de ontmoeting met het kunstwerk, en vooral: erdoor gezien worden. Lees meer

Automatische concepten 54

Een miljoen huizen houden het te droog

Zeker een miljoen huizen in Nederland dreigen te verzakken, en dat aantal is de afgelopen jaren flink toegenomen. De boosdoener: droogte. Lees meer

Hard//talk: Onderdak is een mensenrecht

Onderdak is een mensenrecht

Over dakloosheid hoeven we geen uitvoerige politieke discussies te voeren, aldus Jihane Chaara. Onderdak is namelijk niets minder dan een mensenrecht (iets wat men in de Nederlandse politiek even vergeten lijkt te zijn). Lees meer

Filmtrialoog: Nocturne

Nocturne

Onze redacteurs zagen Nocturne, een film over het maken van een film. Hoofdpersonage Alex rent een nacht lang door zijn eigen hoofd, op zoek naar het sluitende idee, de juiste acteurs, een kloppend verhaal. Het sprak esthetisch heel erg aan, maar zaaide ook een hoop verwarring. Lees meer

Nieuws in beeld: 13

Onze corona-aanpak laat talloze aardbewoners stikken

Dat het materiaal waarmee we onszelf tegen corona beschermen voor een golf aan afval zou zorgen, zagen we al van verre aankomen. Illustrator Simcha van der Veen is dan ook verbijsterd: waarom doen we hier niets tegen? Lees meer

Absurditeit is de kracht van The Nose or Conspiracy of Mavericks

Absurditeit is de kracht van The Nose or Conspiracy of Mavericks

Dat je niet op zoek hoeft naar de diepere betekenis en ook enkel de vorm van een film kan waarderen, bewijst de animatiefilm 'The Nose or Conspiracy of Mavericks'. Lees meer

Over Emma, millennials en de kostuumdramafase

Over Emma, millennials en de kostuumdramafase

Anna Visser is van jongs af aan een fervent liefhebber van Jane Austen. Een onlangs verschenen hervertelling van Emma werpt nieuw licht op haar hartstocht voor het kostuumdrama, maar misschien nog meer op haar zelfbeeld. Lees meer

Schijn bedriegt 2

Schijn bedriegt

Ons stemgedrag wordt (te) vaak bepaald door onderbuikgevoelens en eerste indrukken. Om ons daartegen te wapenen hebben we gedegen onderwijs nodig. Laat dat nu precies hetgeen zijn waar de politieke winnaar op bezuinigt. Lees meer