Asset 14

Lady Bird

Filmtrialoog: Lady Bird

Actrice Greta Gerwig maakte met Lady Bird haar regiedebuut. De film werd genomineerd voor drie Oscars — hij verzilverde er geen — en bekeken door drie van onze redactieleden. Julius Koetsier, Paula Lina en Mathijs Hoogenboom moesten aan hun moeders denken, aan vroeger, en aan de Bijbel.

Julius: Om te beginnen. Hadden jullie hoge verwachtingen?

Paula: Ik hoopte natuurlijk stiekem wel dat de film de moeite waard zou zijn.

Mathijs: Ik moet zeggen dat het lang duurde voor mijn verwachtingen werden ingelost, hoe was dat voor jullie? En hebben jullie er überhaupt van genoten?

Julius: Ik wel. Vrijwel meteen al. De openingsscène vond ik prachtig. Een compleet natuurlijke, geloofwaardige, hilarische moeder-dochterruzie die heel veel zegt over de personages. Dat deden alle ‘grote’ scènes, trouwens.

Paula: Vond het ook erg herkenbaar. Misschien omdat ik zelf ook roze haar heb gehad, en zat domme beslissingen heb gemaakt als tiener. Maar die moeder-dochterrelatie is inderdaad mooi.

Mathijs: Ik denk wel dat mijn verwachtingen me in de weg hebben gestaan tijdens het kijken. Ik denk dat de kracht van de film namelijk juist zit in het naderhand 'terugkijken'. Tijdens het kijken zat ik vooral te wachten.

Julius: Waarop?

Mathijs: Op iets groots. Misschien kwam het door haar personage dat ik grootse dingen verwachtte. Maar juist het uitblijven daarvan vind ik achteraf zo mooi.

Paula: Ligt het misschien aan het tempo van de film? Ik vond het zelf heel sterk dat er zoveel in de film zat, maar kan me voorstellen dat het niet een heel eenduidig verhaal vormt op die manier.

Mathijs: Dat is wel iets wat me aanvankelijk een beetje stoorde: de enorme snelheid waarmee alles elkaar opvolgt.

Paula: Ik vond dat het juist wel leuk maken. Je volgt hoofpersonage Lady Bird (Saoirse Ronan) in het laatste jaar van haar middelbare school; een tijd waarin alles vluchtig is, maar toch betekenisvol.

Mathijs: Vluchtig is denk ik het juiste woord.

Julius: Het mooie is dat regisseur Greta Gerwig precies weet wanneer ze een scène moet beginnen en eindigen. Soms val je midden in een gesprek, of ga je weg voordat het afgerond is.

Mathijs: De film nodigde ook heel erg uit om jezelf op Lady Bird te projecteren. Dat bedoel ik positief. Dat versterkt de band die je aan het eind met haar hebt, en het begrip voor haar nostalgie naar wat ze al die tijd stom vond.

Julius: Denk je dat die herkenning ook ontstaat doordat de film speelt in 2002 en 2003? Ik was toen tenminste vijftien en zestien jaar. Hoe oud was jij toen, Mathijs?

Mathijs: Toen was ik, eh… acht. Wel goed dat je Lady Bird’s moeder nog eens noemt, want hun interactie is heel belangrijk.

Paula: Ik denk dat de wrijving met haar botte moeder en de leugens die ze zichzelf en de rest van de wereld voorhoudt heel herkenbaar zijn. Vooral omdat het ook regelmatig om relatief onschuldige dingen gaat. Mijn moeder kan heel direct en bot zijn.

Mathijs: Maar ik denk wel dat ik me veel meer in Lady Bird verplaatste dan in haar moeder, terwijl ik wel doorhad dat het een beetje de bedoeling was dat ik me ook in haar verplaatste.
Misschien is het een laag die voor oudere generaties meer betekenis heeft, natuurlijk

Paula: Wat ik vooral wel herkenbaar vond is dat ik in die tijd heel erg bezig was met hoe oneerlijk alles was en hoe mijn moeder niet kon begrijpen wat er belangrijk was voor mij en in mijn leven.. En ook erg herkenbaar vond ik de schaamte voor je ouders, niet beseffende dat dat kwetsend is. Kortom: misschien hield ik zelf ook niet zoveel rekening met mijn ouders als ik dacht. Klein narcistje, was ik.

Julius: Kleine Lady Bird. Mathijs, als jonkie, was het voor jou belangrijk dat het een nostalgische film was? Of had hij voor jou net zo goed in 2018 kunnen spelen?

Mathijs: Nou, ik denk wel dat het betekenisvoller was geweest als ik vijf jaartjes ouder was geweest.

Julius: Maar de verhouding tiener-ouder is niet heel significant veranderd.

Paula: Ik was eerlijk gezegd niet helemaal bezig met in welke tijd het zich afspeelde.

Julius: Heel veel van de tijdsbeeld-dingen zijn natuurlijk vooral relevant voor Amerikanen. Als tiener keek ik veel Amerikaanse highschoolfilms. Ik denk dat mijn nostalgische gevoelens vooral daardoor kwamen. Die Amerikaanse kluisjes doen me altijd wel wat, emotioneel.

Paula: Haha, Amerikaanse kluisjes zijn altijd drie keer zo groot als de kluisjes die ik had.

Mathijs: Lady Bird’s kamer was in ook een stereotiepe Amerikaanse tienerkamer. De scène waarin ze alles oververfde vond ik overigens enorm emotioneel.

Julius: Ja, ik ook.

Paula: Ik vond dat juist een verademing! Weg met die onzin. Wie schrijft er nou de naam van haar crush op de slaapkamermuur? Doe normaal.

Julius: Het gaat niet per se om wat er overgeschilderd wordt. Het is toch emotioneel dat je afscheid neemt van die periode.

Mathijs: Vonden jullie de verhaallijn iets Bijbels hebben? Dat vraag ik me opeens af als ik denk aan dat oververven; een nieuwe start, en zo. Er zitten misschien niet voor niets zo veel christelijke verwijzingen in. Het idee van een nieuwe naam geven of krijgen en daarmee een nieuwe persoon worden is ook überbijbels. En haar naam is Christine...

Julius: Nieuwe start, oké, maar dat zit in elke film.

Paula: Bijbels, nee. Maar ik ben geen Bijbelkenner. Ik ben bijvoorbeeld niet religieus, maar heb in een kerkkoor gezongen. Ik snapte haar nostalgie in de kerk dus enorm. Maar dan meer vanuit mijn eigen nostalgie naar mijn toffe koor (dat minder Bijbels was dan het nu klinkt).

Mathijs: Het is niet alleen een nieuwe start natuurlijk, maar ook wedergeboorte en dergelijke. De film zat in elk geval tjokvol verwijzingen, dus dat zette me aan het denken. Ik zie de Bijbelse moraal niet heel erg, maar werd er wel steeds aan herinnerd bij het kijken, dus ik vroeg me af of jullie er iets in zagen. Dan nog het hedonistische motto: 'Anybody who talks about California hedonism has never spent a Christmas in Sacramento.'

Julius: Ik denk niet dat we dat motto als Bijbels moeten zien. Joan Didion is ook niet per se een belangrijk figuur voor het hedendaagse christendom.

Mathijs: Ik ben geneigd het erop te houden dat de christelijke ondertoon vooral het nostalgische, Amerikaanse gevoel draagt.

Paula: Ik vond die ondertoon reuze meevallen. Ik heb ook op een katholieke school gezeten, maar daar ging het er toch echt wel anders aan toe hoor. Geen rare pakjes; geen nonnen. De laatste pater was al overleden toen ik er op school kwam. Geen overdreven nadruk op je betrokkenheid bij de gemeenschap. En wel lachen, trouwens, wat ze met die auto van de non deed.

Julius: Het ondeugende nonnetje. Dat was ook wel wat cliché, dat die non er zelf ook om kon lachen.

Mathijs: O, dat vond ik juist mooi, dat de nonnen en paters geen stereotiepe zendelingen waren. Ik ben ze wel anders tegengekomen in mijn jeugd.

Julius: Ik vond het best stereotype, zo'n ouwe non die haar schild laat zakken en kan lachen om een frats.

Mathijs: Ik denk dat het vooral een film is waar je veel interpretaties op los kunt laten, wat hem zo herkenbaar en persoonlijk maakt voor iedereen.

Paula: Ja, dat is er wel sterk aan. Het is niet zo alsof alles wordt voorgekauwd. Of dat er maar een oplossing is. Misschien weet Greta het zelf niet eens.

Lady Bird is nu te zien met:

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef literair
  • Foto van Gatool Katawazi
    Gatool KatawaziAdjunct-uitgever
Lees meer
het laatste
 O, Big Brother, Where Art Thou?

O, Big Brother, Where Art Thou?

Camera's op kruispunten en in gebouwen die je niet alleen volgen, maar zelfs herkennen en gegevens van je verzamelen. Hoe dichtbij is die dystopische toekomst? Lees meer

 Als je je hoofd niet gebruikt, hoef je inderdaad geen mondkapje te dragen

Als je je hoofd niet gebruikt, hoef je inderdaad geen mondkapje te dragen

Hemel en aarde worden bewogen om levens te redden, en je slaat aan het protesteren tegen het dragen van mondkapjes en de kortstondige inperking van je vrijheid. Illustrator Rueben Millenaar keek van boven op de aarde neer en zag een mensheid die elk gevoel van perspectief kwijt is. Lees meer

Het staat in de sterren geschreven - het begrijpen is een ander verhaal

Het staat in de sterren geschreven - het begrijpen is een ander verhaal

Wie leest er tegenwoordig nog een horoscoop om te weten wat de dag, de maand het jaar je brengt? Nou, best veel mensen dus. Het is zelfs een wereldwijde trend. Ook Else Boer geeft toe regelmatig de astrologie in te duiken. Op zoek naar een verklaring gaat ze na wat astrologie de moderne mens kan bieden. Lees meer

 De ene bij is de andere niet

De ene bij is de andere niet

Wat als de ene bijensoort (onze geliefde honingbij) 299 andere bijensoorten verdrukt? Lees meer

 Damien Hirst is verknipt

Damien Hirst is verknipt

Ruim 30.000 dollar betaalde het New Yorkse kunstcollectief MSCHF voor een werk van Damien Hirst: een zeefdruk met 88 gekleurde stippen in elf rijen van acht. Geen weggegooid geld, als je het werk vervolgens in stukjes doorverkoopt. Lees meer

Reflecties van een proefkonijn

Reflecties van een proefkonijn (deel 3)

'Er is veel dat de wetenschap tot nu toe voor mekaar heeft weten te boksen, maar nog geen remedie tegen sociaal ongemak. Hoeft ook niet. Gaat vanzelf weer over.' Lees meer

Filmtrialoog: Solaris

Solaris

'Solaris' uit 1972 blijkt de perfecte film om in thuisquarantaine te bekijken. Lees meer

Hard//talk: Uit de coronacrisis een nieuwe economie in

Vanuit de coronacrisis naar een nieuwe economie

Als we nu echt rechtvaardig en solidair te werk willen gaan, moeten we de behoeftes van zwaar getroffen groepen zoals daklozen en vluchtelingen centraal stellen. Lees meer

Beste Susan

Beste Susan

Susan Sontag uitte zich nooit publiekelijk over haar lesbische geaardheid. Is dat wel eerlijk, vraagt Fien Veldman zich af. Ben je de maatschappij iets verplicht? Is er opheldering nodig als je seksuele identiteit niet uit je uiterlijk op te maken valt? En hoe zou je je dan moeten presenteren?  Lees meer

 Schrödingers Dictator

Schrödingers Dictator

Kim Jong-Uns onzichtbaarheid is voer voor speculaties: hij zou zijn overleden tijdens een operatie, zoek zijn of gewond geraakt bij een raketlancering. Dood of levend, zolang Kim zich niet in het openbaar heeft vertoond, is het enige logische antwoord: hij is het allebei. Pirmin Rengers illustreerde de dictator in superpositie. Lees meer

 De anderhalvemetersamenleving botst

De anderhalvemetersamenleving botst

In Apeldoorn proberen dertig kermisexploitanten de 'Kermis nieuw stijl' uit. Gaat prima. Lees meer

Dagboek van een proefkonijn

Dagboek van een proefkonijn (deel 2)

Hoelang houden mensen het vol in een kliniek en bloeit er weleens liefde op tussen proefpersonen? Oscar Spaans deed eind vorig jaar mee aan medicijnonderzoek en verwerkte zijn notities tot een driedelige serie. Lees meer

 Groetjes uit mijn woonkamer

Groetjes uit mijn woonkamer

Jente Hoogeveen was er snel uit: als zij niet naar de tropen kan, haalt ze de tropen net zo makkelijk haar woonkamer. Lees meer

Het begin van een rouwwoordenboek

Het begin van een rouwwoordenboek

Na de dood van haar moeder besefte Babet te Winkel dat ze haar gevoelens niet met bestaande woorden kon omschrijven. Dus sloeg ze zelf aan het schrijven van een nieuw 'rouwwoordenboek'. Lees meer

Overwegingen van een proefkonijn (deel 1)

Overwegingen van een proefkonijn (deel 1)

Wie zijn de mensen die zich als proefpersoon aanmelden en wat drijft hen? Oscar Spaans deed eind vorig jaar mee aan medicijnonderzoek en verwerkte zijn notities tot een driedelige serie. Lees meer

Sluit jezelf op in je huis, niet in je hoofd

Sluit jezelf op in je huis, niet in je hoofd

Heeft de huidige coronapandemie zin? Of hoeven we die vraag überhaupt niet te stellen? Lees meer

 Als de sterfbedden op zijn

Als de sterfbedden op zijn

Als het laatste IC-bed bezet is, zullen artsen moeten kiezen wie zorg krijgt en wie niet. Ze gaan naar hun werk met het doodsvonnis van vele patiënten in hun hand. Lees meer

Filmtrialoog: Porselein

Porselein

Thuis zagen onze redacteuren 'Porselein', over een succesvol gezin dat wordt opgeschud wanneer het zevenjarige zoontje Thomas zich vreemd begint te gedragen. Heeft hij misschien een virus te pakken? Lees meer

Kijken naar het verleden en de toekomst

De complexiteit van excuses voor het verleden

Vorige maand maakte koning Willem-Alexander excuses voor het optreden van de Nederlanders tijdens de Indonesische onafhankelijkheidsoorlog. Een goede eerste stap, aldus Vivian Mac Gillavry. Maar hoe komt het dat zo'n excuus kan bijdragen aan een gevoel van erkenning en tegelijkertijd kan kwetsen? Lees meer

Liefde in tijden van corona

Liefde in tijden van corona

Carlijn Cober is single. In tijden van een pandemie krijgt single zijn een nieuwe lading. Ze besluit te rade te gaan bij schrijvers en filosofen: wat betekent het om single te zijn? Bestaat er zoiets als happy single zijn? En is dat dan altijd tijdelijk? Een essay over liefde in tijden van corona. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers zo goed mogelijk kunnen ondersteunen. Een niet-commerciële vrije ruimte als Hard//hoofd is in deze tijd bijzonder, en jouw steun hieraan is onmisbaar. Als je vóór 1 juni aanmeldt dan ontvang je als dank een kunstwerk van Raquel van Haver en mag je gratis naar ons jubileumevenement. Sluit je nu aan bij Hard//hoofd!

Meer info