Asset 14

Lady Bird

Filmtrialoog: Lady Bird

Actrice Greta Gerwig maakte met Lady Bird haar regiedebuut. De film werd genomineerd voor drie Oscars — hij verzilverde er geen — en bekeken door drie van onze redactieleden. Julius Koetsier, Paula Lina en Mathijs Hoogenboom moesten aan hun moeders denken, aan vroeger, en aan de Bijbel.

Julius: Om te beginnen. Hadden jullie hoge verwachtingen?

Paula: Ik hoopte natuurlijk stiekem wel dat de film de moeite waard zou zijn.

Mathijs: Ik moet zeggen dat het lang duurde voor mijn verwachtingen werden ingelost, hoe was dat voor jullie? En hebben jullie er überhaupt van genoten?

Julius: Ik wel. Vrijwel meteen al. De openingsscène vond ik prachtig. Een compleet natuurlijke, geloofwaardige, hilarische moeder-dochterruzie die heel veel zegt over de personages. Dat deden alle ‘grote’ scènes, trouwens.

Paula: Vond het ook erg herkenbaar. Misschien omdat ik zelf ook roze haar heb gehad, en zat domme beslissingen heb gemaakt als tiener. Maar die moeder-dochterrelatie is inderdaad mooi.

Mathijs: Ik denk wel dat mijn verwachtingen me in de weg hebben gestaan tijdens het kijken. Ik denk dat de kracht van de film namelijk juist zit in het naderhand 'terugkijken'. Tijdens het kijken zat ik vooral te wachten.

Julius: Waarop?

Mathijs: Op iets groots. Misschien kwam het door haar personage dat ik grootse dingen verwachtte. Maar juist het uitblijven daarvan vind ik achteraf zo mooi.

Paula: Ligt het misschien aan het tempo van de film? Ik vond het zelf heel sterk dat er zoveel in de film zat, maar kan me voorstellen dat het niet een heel eenduidig verhaal vormt op die manier.

Mathijs: Dat is wel iets wat me aanvankelijk een beetje stoorde: de enorme snelheid waarmee alles elkaar opvolgt.

Paula: Ik vond dat het juist wel leuk maken. Je volgt hoofpersonage Lady Bird (Saoirse Ronan) in het laatste jaar van haar middelbare school; een tijd waarin alles vluchtig is, maar toch betekenisvol.

Mathijs: Vluchtig is denk ik het juiste woord.

Julius: Het mooie is dat regisseur Greta Gerwig precies weet wanneer ze een scène moet beginnen en eindigen. Soms val je midden in een gesprek, of ga je weg voordat het afgerond is.

Mathijs: De film nodigde ook heel erg uit om jezelf op Lady Bird te projecteren. Dat bedoel ik positief. Dat versterkt de band die je aan het eind met haar hebt, en het begrip voor haar nostalgie naar wat ze al die tijd stom vond.

Julius: Denk je dat die herkenning ook ontstaat doordat de film speelt in 2002 en 2003? Ik was toen tenminste vijftien en zestien jaar. Hoe oud was jij toen, Mathijs?

Mathijs: Toen was ik, eh… acht. Wel goed dat je Lady Bird’s moeder nog eens noemt, want hun interactie is heel belangrijk.

Paula: Ik denk dat de wrijving met haar botte moeder en de leugens die ze zichzelf en de rest van de wereld voorhoudt heel herkenbaar zijn. Vooral omdat het ook regelmatig om relatief onschuldige dingen gaat. Mijn moeder kan heel direct en bot zijn.

Mathijs: Maar ik denk wel dat ik me veel meer in Lady Bird verplaatste dan in haar moeder, terwijl ik wel doorhad dat het een beetje de bedoeling was dat ik me ook in haar verplaatste.
Misschien is het een laag die voor oudere generaties meer betekenis heeft, natuurlijk

Paula: Wat ik vooral wel herkenbaar vond is dat ik in die tijd heel erg bezig was met hoe oneerlijk alles was en hoe mijn moeder niet kon begrijpen wat er belangrijk was voor mij en in mijn leven.. En ook erg herkenbaar vond ik de schaamte voor je ouders, niet beseffende dat dat kwetsend is. Kortom: misschien hield ik zelf ook niet zoveel rekening met mijn ouders als ik dacht. Klein narcistje, was ik.

Julius: Kleine Lady Bird. Mathijs, als jonkie, was het voor jou belangrijk dat het een nostalgische film was? Of had hij voor jou net zo goed in 2018 kunnen spelen?

Mathijs: Nou, ik denk wel dat het betekenisvoller was geweest als ik vijf jaartjes ouder was geweest.

Julius: Maar de verhouding tiener-ouder is niet heel significant veranderd.

Paula: Ik was eerlijk gezegd niet helemaal bezig met in welke tijd het zich afspeelde.

Julius: Heel veel van de tijdsbeeld-dingen zijn natuurlijk vooral relevant voor Amerikanen. Als tiener keek ik veel Amerikaanse highschoolfilms. Ik denk dat mijn nostalgische gevoelens vooral daardoor kwamen. Die Amerikaanse kluisjes doen me altijd wel wat, emotioneel.

Paula: Haha, Amerikaanse kluisjes zijn altijd drie keer zo groot als de kluisjes die ik had.

Mathijs: Lady Bird’s kamer was in ook een stereotiepe Amerikaanse tienerkamer. De scène waarin ze alles oververfde vond ik overigens enorm emotioneel.

Julius: Ja, ik ook.

Paula: Ik vond dat juist een verademing! Weg met die onzin. Wie schrijft er nou de naam van haar crush op de slaapkamermuur? Doe normaal.

Julius: Het gaat niet per se om wat er overgeschilderd wordt. Het is toch emotioneel dat je afscheid neemt van die periode.

Mathijs: Vonden jullie de verhaallijn iets Bijbels hebben? Dat vraag ik me opeens af als ik denk aan dat oververven; een nieuwe start, en zo. Er zitten misschien niet voor niets zo veel christelijke verwijzingen in. Het idee van een nieuwe naam geven of krijgen en daarmee een nieuwe persoon worden is ook überbijbels. En haar naam is Christine...

Julius: Nieuwe start, oké, maar dat zit in elke film.

Paula: Bijbels, nee. Maar ik ben geen Bijbelkenner. Ik ben bijvoorbeeld niet religieus, maar heb in een kerkkoor gezongen. Ik snapte haar nostalgie in de kerk dus enorm. Maar dan meer vanuit mijn eigen nostalgie naar mijn toffe koor (dat minder Bijbels was dan het nu klinkt).

Mathijs: Het is niet alleen een nieuwe start natuurlijk, maar ook wedergeboorte en dergelijke. De film zat in elk geval tjokvol verwijzingen, dus dat zette me aan het denken. Ik zie de Bijbelse moraal niet heel erg, maar werd er wel steeds aan herinnerd bij het kijken, dus ik vroeg me af of jullie er iets in zagen. Dan nog het hedonistische motto: 'Anybody who talks about California hedonism has never spent a Christmas in Sacramento.'

Julius: Ik denk niet dat we dat motto als Bijbels moeten zien. Joan Didion is ook niet per se een belangrijk figuur voor het hedendaagse christendom.

Mathijs: Ik ben geneigd het erop te houden dat de christelijke ondertoon vooral het nostalgische, Amerikaanse gevoel draagt.

Paula: Ik vond die ondertoon reuze meevallen. Ik heb ook op een katholieke school gezeten, maar daar ging het er toch echt wel anders aan toe hoor. Geen rare pakjes; geen nonnen. De laatste pater was al overleden toen ik er op school kwam. Geen overdreven nadruk op je betrokkenheid bij de gemeenschap. En wel lachen, trouwens, wat ze met die auto van de non deed.

Julius: Het ondeugende nonnetje. Dat was ook wel wat cliché, dat die non er zelf ook om kon lachen.

Mathijs: O, dat vond ik juist mooi, dat de nonnen en paters geen stereotiepe zendelingen waren. Ik ben ze wel anders tegengekomen in mijn jeugd.

Julius: Ik vond het best stereotype, zo'n ouwe non die haar schild laat zakken en kan lachen om een frats.

Mathijs: Ik denk dat het vooral een film is waar je veel interpretaties op los kunt laten, wat hem zo herkenbaar en persoonlijk maakt voor iedereen.

Paula: Ja, dat is er wel sterk aan. Het is niet zo alsof alles wordt voorgekauwd. Of dat er maar een oplossing is. Misschien weet Greta het zelf niet eens.

Lady Bird is nu te zien met:

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Hard//talk: het nieuwste EU-migratiepact houdt ongelijkheid in stand

Het EU-migratiepact versterkt ongelijkheid

Het nieuwe EU-migratiepact is geen ‘oplossing’ voor het ‘probleem’ van migratie. Lees meer

 Kerkgangers gaan viraal

Kerkgangers gaan viraal

Voor fervente kerkgangers is het te hopen dat het virus zich deze maand niet van zijn vrome kant laat zien. Lees meer

 Kolven tegen corona

Kolven tegen corona

Vanaf volgende week wordt de moedermelk van zo'n 7500 oud-coronapatiënten opgehaald. Die bevat antistoffen, en is dus een perfect ingrediënt in - bijvoorbeeld - ijsjes! Lees meer

 Inktviswijsheid

Inktviswijsheid

Gaat de inktvis ons een pijnstillend medicijn leveren, beter leren plannen of de oorzaken van autisme blootleggen? Lees meer

Trialoog: Antebellum

Antebellum

Onze redacteuren durfden het aan om de horrorfilm Antebellum te gaan zien. Ze hopen op een golf aan sociaalbewuste horror, maar twijfelen of deze film een van de klassiekers van die stroming wordt. Lees meer

 Zij kozen níet voor deze mannen

Zij kozen níet voor deze mannen

Over iets meer dan vijf weken mogen de Amerikanen ja zeggen tegen een van deze mannen. Illustrator Veerle van der Veer toont ons de mensen die dat eerder níet deden. Lees meer

 The Notorious RBG is niet meer

The Notorious RBG is niet meer

Illustrator Pirmin Rengers maakte dit prachtige portret ter ere van Ruth Bader Ginsburg, de Amerikaanse opperrechter die afgelopen vrijdag overleed. Lees meer

 'Zijn we al thuis?' vragen 14.000 vluchtelingen in Nederland

'Zijn we al thuis?' vragen 14.000 vluchtelingen in Nederland

Maar liefst 14.000 asielaanvragen zouden nog voor het eind van 2020 behandeld moeten zijn, zo is de doelstelling van de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND). Lees meer

Nostalgische saus

Nostalgische saus

Onze maatschappij kent momenteel veel nostalgische oplevingen. Kunstenaar Sandra Mackus betrapt zichzelf erop dat ze in haar werk ook met het verlangen naar vroeger speelt. Hoe blijft ze authentiek en oprecht? Haar recept is verbluffend simpel. Lees meer

Heimwee in het Heilig Land - een triptiek 1

Heimwee in het Heilig Land

Lies Defever passeerde de muur tussen Israël en Palestina, en ontmoette twee volken met heimwee naar de toekomst. Lees meer

Over nostalgie en camp - smijt je waardeloze parels uit het raam

Over nostalgie en camp - smijt je waardeloze parels uit het raam

Wat hebben nostalgie en camp met elkaar van doen? Rijk Kistemaker kwam erachter dat deze twee fenomenen nauwer verbonden zijn dan we in eerste instantie misschien denken. Een essay over de troost van het abjecte en de overdaad, van schorseneren en Meryl Streep, van de glitters en parels in een gezamenlijke queercultuur. Lees meer

Automatische concepten 44

Op weg naar andere relatie- en woonvormen

Een romantische relatie die niet wordt getypeerd door exclusiviteit of samenwonen, wordt opeens een vrije ruimte om op onderzoek te gaan en zelf te creëren, aldus Babet te Winkel. Lees meer

Filmtrialoog: De Beentjes van Sint Hildegaard

De Beentjes van Sint Hildegard

Onze redacteurs zagen het speelfilmdebuut van Herman Finkers als acteur en scenarist, een sympathiek liefdesverhaal dat desalniettemin de nodige pijn niet schuwt. Lees meer

 Eet je bord leeg!

Eet je bord leeg!

De Chinese president Xi Jinping heeft de aanval geopend op voedselverspilling in zijn land. Lees meer

 Geef mij mijn (waan)zin

Geef mij mijn (waan)zin

Illustrator Rueben Millenaar ziet het kookpunt van de onvrede om de coronamaatregelen steeds dichterbij komen. Lees meer

Tempo Doeloe -

Tempo Doeloe - Verbonden met een omstreden verleden

De jaarlijkse herdenking van de capitulatie van Japan in 1945 roept bij Vivian Mac Gillavry gemengde gevoelens op. Als tweede generatie oorlogsslachtoffer groeide ze op met nostalgische verhalen over Tempo Doeloe, maar vindt ze de steeds luider klinkende kritiek op het koloniale verleden terecht. Een essay over het omgaan met een koloniaal verleden in je familie, verbintenis voelen en je eigen gedachten daarover vormen. Lees meer

 Eén televisiedoorbraak, alstublieft

Eén televisiedoorbraak, alstublieft

Realityknaller Big Brother komt terug, en er is beslist geen tekort aan aanmeldingen. Lees meer

Filmtrialoog: Der Fall Collini

Der Fall Collini

Redacteurs Ruby Sanders, Rosanna Baas en Oscar Spaans togen naar de bioscoop om Der Fall Collini te zien, een rechtbankthriller met een verrassende inkijk op een onderbelicht stukje naoorlogse geschiedenis. Lees meer

Op de corona-top waande Rutte zich in zijn eigen sprookje

Op de corona-top geloofde alleen Rutte zijn eigen sprookje

Onder het mom van solidariteit probeerde onze premier destructief neoliberalisme te exporteren. Daarmee schiet hij Nederland alleen maar in de voet. Lees meer

 Flierefluiters op tournee

Flierefluiters op tournee

Waarschijnlijk pikten de vogeltjes het lied op tijdens het overwinteren in nabijheid van hun soortgenoten uit het westen. Maar waarom nou juist déze hit het goed doet? Dat blijft voorlopig waarschijnlijk een raadsel. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan