Asset 14

Get Out

Get Out is een doorslaand succes; de film, het regiedebuut van Jordan Peele (bekend van sketch comedyduo Key & Peele) breekt record na record. Het is een eigentijdse film die racisme in de VS aan de tand voelt en verpakt in een spannende horrorfilm. Ella Kuijpers, Julius Koetsier en Djai Kalicharan bezochten Get Out en bespreken waarin de film slaagt, en waarin niet.

'Het is belangrijker dat mensen zwarten zien in andere dan in stereotype rollen'

Ella: Ik heb de hele tijd met samengeknepen billen gezeten. Ik ben geen thrillers gewend.

Julius: Ik wel, maar deze was bijzonder spannend.

Djai: Het was nogal meedogenloos hoe deze film met schrikreacties omgaat.

Ella: Ik hou niet zo van enge dingen, maar ik kan wel tegen geweld of schrikacties. Hier waren ze alleen wel heel heftig.

Julius: Die jump scares vond ik het enige waarin regisseur Jordan Peele wat minder bedreven is. De schrikmomenten moesten het vooral hebben van een loeiharde viool als er iemand langsloopt. Daar heb ik weinig mee.

Ella: Een personage dat onverwacht in de keuken staat is anders niet zo schrikwekkend, het waren inderdaad de violen.

Julius: Wat ‘ie wel goed doet, is dat voortdurende gevoel oproepen dat er iets niet klopt, zonder dat daar bewijs voor is. Zoals in Rosemary's Baby of Invasion of the Body Snatchers. Maar dan explicieter gekoppeld aan een sociaal probleem.

Ella: De blikken zeiden genoeg denk ik. Die bewezen dat er iets niet klopt.

Julius: Ja, maar daarmee ga je niet naar de politie: ‘Alle andere zwarte mensen in dit huis kijken raar’.

Ella: Dat klopt, maar Chris, de hoofdrolspeler, had al lang kunnen vertrekken. Ik miste ruggengraat.

Julius: Wanneer had ‘ie dan weg moeten gaan?

Ella: Ik denk al op dag één. Als iemand me tegen mijn wil in zou hypnotiseren was ik meteen vertrokken. En al helemaal als een tuinman recht op je af komt gerend. Jullie niet?

Djai: Die tuinman zou me zeker te denken geven maar hij wist nog niet zeker of hij gehypnotiseerd was of dat het alleen maar een droom was.

Julius: Ik weet niet zo goed wat ik zou doen in Chris' situatie. Je wil niet meteen vijanden maken van je nieuwe schoonouders. Bovendien weet hij niet dat ‘ie in een horrorfilm zit. Vonden jullie het trouwens meer horror of meer komedie? Daarover verschillen de meningen nogal.

Djai: Komedie.

Ella: Ik denk ook komedie; ik had meer horror verwacht maar er werd smakelijk gelachen in de zaal.

Djai: Ik zie het als een manier om zonder te beleren een belangrijk onderwerp aan te kaarten. Ik voelde de pijn van Peele.

Ella: Ja dat heeft hij goed gedaan, door juist thriller te gebruiken als tegenhanger. De vorm social thriller is onverwacht. Omdat thriller vaak om de vorm gaat, maar bij deze film juist de inhoud het belangrijkste was. Of heb ik te weinig thrillers gezien om dat te kunnen zeggen?

Julius: Hij staat wel heel sterk in de traditie van sociale thrillers, maar die hebben we sinds de jaren 70 inderdaad niet veel meer gezien.

Djai: Voor sommige jongeren in de bioscoop was het onderliggende vraagstuk niet duidelijk.

Julius: Voor sommige volwassenen ook niet – ik hoorde tegen het einde mensen in de zaal zeggen dat het ‘racistisch tegen blanken’ was.

Ella: De vorm trekt wel bezoekers. Die worden dan onverwacht geconfronteerd met de inhoud.

Djai: Maar als hun lezing dan racisme tegen blanken is, werkt het averechts.

Julius: Voor die mensen wel. Maar goed, die blijf je houden.

Ella: Hoe zou je het als racisme tegen blanken kunnen lezen? Omdat alle blanken in de film als racisten worden afgespiegeld, terwijl niet alle blanken racistisch zijn?

Djai: De slechte aard van blanken zou je uit deze film wel kunnen concluderen.

Julius: Laat ik niet te veel weggeven, maar tegen het einde verandert de film van een horrorfilm in een soort seventies blaxploitation-actiefilm, waarin een zwarte held de witte onderdrukkers een kopje kleiner maakt. Er werd toen ook veel gejuicht in de zaal.

Djai: Door blanken?

Julius: Met name door zwarte kijkers. Het was denk ik de meest diverse zaal die EYE ooit gehad heeft.

Djai: Ik ben blij dat we in Nederland nog niet zo een verstarde discussie kennen. Maar dit is wel de belevingswereld van een Afro-Amerikaan.

Julius: Ik denk dat een versie van dit verhaal zich ook in Nederland had kunnen afspelen. Je zou veel moeten veranderen, maar in de basis speelt hier hetzelfde.

Djai: Wellicht wel. Maar ik vermoed dat de wrok dieper zit in de VS.

Ella: Het speelt overal denk ik. Overal is racisme voelbaar, maar het wordt op verschillende plekken anders geuit. Dat het zo is doordrongen in samenlevingen wordt in de film duidelijk wanneer de ouders enorm duidelijk willen maken dat zij níet racistisch zijn.

Julius: Ik vroeg me toen meteen af, wanneer ik me zo heb gedragen?

Ella: Als het geen punt is, waarom benoem je het dan? Dat is het gekke. Ze vertellen Chris dat ze weer op Obama zouden stemmen als ze konden, maar dat zouden ze niet zeggen als hij blank was.

Djai: Dit zijn de belangrijkste vragen die de film stelt. Het opsommen van prestaties en prijzen aan het begin is daar ook een voorbeeld van.

Ella: Ja, het is heel pijnlijk om Chris’ reactie daarop te zien. Hijzelf lijkt namelijk niet te snappen waarom ze zo geforceerd niet racistisch willen zijn.

Julius: Het grappigste pijnmoment was voor mij wanneer de vader vertelt dat Jesse Owens, door in Berlijn op de Olympische Spelen goud te halen, Hitlers ongelijk over de superioriteit van het Arische ras bewees. Die focus op het zwarte lichaam, in plaats van de zwarte ervaring, daar doet Peele veel moois mee.

Ella: Ja dat viel me ook op! Daarmee wil hij misschien laten zien dat het hele probleem om uiterlijk draait, om een kleur.

Djai: Het zijn oude associaties en veronderstellingen uit het tijdperk van de slavernij die nog steeds het oordeel over zwarten bepalen, en die probeert hij op de schop te nemen. Ik vraag me af of hij daarin slaagt?

Julius: Voor mij wel. Op een cruciaal moment vraagt Chris: “Why black people?” Hij krijgt dan een onvolledig antwoord. Maar die vraag zette me wel aan het denken. Volgens mij wil de film dat we het antwoord zelf invullen.

Ella: Dat lijkt me inderdaad de kern van het verhaal. Ik denk dat die vraag bij iedere bezoeker wel is opgekomen.

Djai: Gewoon een gedachte: zou je met zo'n film wellicht meer bereiken voor het veranderen van vooroordelen als je hier een rijke zwarte familie white trash zou laten afslachten?

Julius: Dat zou een totaal ander verhaal zijn.

Djai: Wat ik bedoel is dat het volgens mij belangrijker is dat mensen zwarten zien in andere dan in stereotype rollen.

Julius: Ik ben het met je eens dat er meer verschillende rollen voor zwarte personages zouden moeten zijn, maar dat dit niet zo is, ligt niet aan Get Out.

Ella: Ik denk dat het beide kan. Als je in een film een duidelijk verschil maakt tussen ‘de blanken’ en ‘de zwarten’, dan lijkt me dat genoeg. Misschien is de rol die dan wordt gespeeld van ondergeschikt belang? Het lijkt in deze film niet zozeer te gaan om het gedrag van de personages, maar om het feit dat de ze elkaar als ‘verschillend’ zien. Het bieden van rolmodellen wordt in Get Out niet geprobeerd.

Julius: Ik vind dat Get Out wel een rolmodel biedt, met hoe Chris zich aan het einde gedraagt. Dan wordt ‘ie een ouderwetse blaxploitation-held. Dat was niet oorspronkelijk het plan. Het verhaal was anders vóórdat Trayvon Martin werd vermoord, want toen had Peele het al geschreven. Maar toen kwam de discussie over politiegeweld op gang en vond Peele dat zijn film geen underdog nodig had, maar een held om voor te juichen. En in die zin dus een rolmodel.

Ella: Daarin is hij inderdaad een rolmodel.

Get Out is:

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef literair
  • Foto van Gatool Katawazi
    Gatool KatawaziAdjunct-uitgever
Lees meer
het laatste
 Anderhalvemetergymnastiek

Anderhalvemetergymnastiek

Voor illustrator Jente Hoogeveen kan 1 juli niet snel genoeg komen: dan mogen de eerste mensen weer mondjesmaats naar de sportschool. Hoe dat eruitziet? Lees meer

 O, Big Brother, Where Art Thou?

O, Big Brother, Where Art Thou?

Camera's op kruispunten en in gebouwen die je niet alleen volgen, maar zelfs herkennen en gegevens van je verzamelen. Hoe dichtbij is die dystopische toekomst? Lees meer

 Als je je hoofd niet gebruikt, hoef je inderdaad geen mondkapje te dragen

Als je je hoofd niet gebruikt, hoef je inderdaad geen mondkapje te dragen

Hemel en aarde worden bewogen om levens te redden, en je slaat aan het protesteren tegen het dragen van mondkapjes en de kortstondige inperking van je vrijheid. Illustrator Rueben Millenaar keek van boven op de aarde neer en zag een mensheid die elk gevoel van perspectief kwijt is. Lees meer

Het staat in de sterren geschreven - het begrijpen is een ander verhaal

Het staat in de sterren geschreven - het begrijpen is een ander verhaal

Wie leest er tegenwoordig nog een horoscoop om te weten wat de dag, de maand het jaar je brengt? Nou, best veel mensen dus. Het is zelfs een wereldwijde trend. Ook Else Boer geeft toe regelmatig de astrologie in te duiken. Op zoek naar een verklaring gaat ze na wat astrologie de moderne mens kan bieden. Lees meer

 De ene bij is de andere niet

De ene bij is de andere niet

Wat als de ene bijensoort (onze geliefde honingbij) 299 andere bijensoorten verdrukt? Lees meer

 Damien Hirst is verknipt

Damien Hirst is verknipt

Ruim 30.000 dollar betaalde het New Yorkse kunstcollectief MSCHF voor een werk van Damien Hirst: een zeefdruk met 88 gekleurde stippen in elf rijen van acht. Geen weggegooid geld, als je het werk vervolgens in stukjes doorverkoopt. Lees meer

Reflecties van een proefkonijn

Reflecties van een proefkonijn (deel 3)

'Er is veel dat de wetenschap tot nu toe voor mekaar heeft weten te boksen, maar nog geen remedie tegen sociaal ongemak. Hoeft ook niet. Gaat vanzelf weer over.' Lees meer

Filmtrialoog: Solaris

Solaris

'Solaris' uit 1972 blijkt de perfecte film om in thuisquarantaine te bekijken. Lees meer

Hard//talk: Uit de coronacrisis een nieuwe economie in

Vanuit de coronacrisis naar een nieuwe economie

Als we nu echt rechtvaardig en solidair te werk willen gaan, moeten we de behoeftes van zwaar getroffen groepen zoals daklozen en vluchtelingen centraal stellen. Lees meer

Beste Susan

Beste Susan

Susan Sontag uitte zich nooit publiekelijk over haar lesbische geaardheid. Is dat wel eerlijk, vraagt Fien Veldman zich af. Ben je de maatschappij iets verplicht? Is er opheldering nodig als je seksuele identiteit niet uit je uiterlijk op te maken valt? En hoe zou je je dan moeten presenteren?  Lees meer

 Schrödingers Dictator

Schrödingers Dictator

Kim Jong-Uns onzichtbaarheid is voer voor speculaties: hij zou zijn overleden tijdens een operatie, zoek zijn of gewond geraakt bij een raketlancering. Dood of levend, zolang Kim zich niet in het openbaar heeft vertoond, is het enige logische antwoord: hij is het allebei. Pirmin Rengers illustreerde de dictator in superpositie. Lees meer

 De anderhalvemetersamenleving botst

De anderhalvemetersamenleving botst

In Apeldoorn proberen dertig kermisexploitanten de 'Kermis nieuw stijl' uit. Gaat prima. Lees meer

Dagboek van een proefkonijn

Dagboek van een proefkonijn (deel 2)

Hoelang houden mensen het vol in een kliniek en bloeit er weleens liefde op tussen proefpersonen? Oscar Spaans deed eind vorig jaar mee aan medicijnonderzoek en verwerkte zijn notities tot een driedelige serie. Lees meer

 Groetjes uit mijn woonkamer

Groetjes uit mijn woonkamer

Jente Hoogeveen was er snel uit: als zij niet naar de tropen kan, haalt ze de tropen net zo makkelijk haar woonkamer. Lees meer

Het begin van een rouwwoordenboek

Het begin van een rouwwoordenboek

Na de dood van haar moeder besefte Babet te Winkel dat ze haar gevoelens niet met bestaande woorden kon omschrijven. Dus sloeg ze zelf aan het schrijven van een nieuw 'rouwwoordenboek'. Lees meer

Overwegingen van een proefkonijn (deel 1)

Overwegingen van een proefkonijn (deel 1)

Wie zijn de mensen die zich als proefpersoon aanmelden en wat drijft hen? Oscar Spaans deed eind vorig jaar mee aan medicijnonderzoek en verwerkte zijn notities tot een driedelige serie. Lees meer

Sluit jezelf op in je huis, niet in je hoofd

Sluit jezelf op in je huis, niet in je hoofd

Heeft de huidige coronapandemie zin? Of hoeven we die vraag überhaupt niet te stellen? Lees meer

 Als de sterfbedden op zijn

Als de sterfbedden op zijn

Als het laatste IC-bed bezet is, zullen artsen moeten kiezen wie zorg krijgt en wie niet. Ze gaan naar hun werk met het doodsvonnis van vele patiënten in hun hand. Lees meer

Filmtrialoog: Porselein

Porselein

Thuis zagen onze redacteuren 'Porselein', over een succesvol gezin dat wordt opgeschud wanneer het zevenjarige zoontje Thomas zich vreemd begint te gedragen. Heeft hij misschien een virus te pakken? Lees meer

Kijken naar het verleden en de toekomst

De complexiteit van excuses voor het verleden

Vorige maand maakte koning Willem-Alexander excuses voor het optreden van de Nederlanders tijdens de Indonesische onafhankelijkheidsoorlog. Een goede eerste stap, aldus Vivian Mac Gillavry. Maar hoe komt het dat zo'n excuus kan bijdragen aan een gevoel van erkenning en tegelijkertijd kan kwetsen? Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers zo goed mogelijk kunnen ondersteunen. Een niet-commerciële vrije ruimte als Hard//hoofd is in deze tijd bijzonder, en jouw steun hieraan is onmisbaar. Als je vóór 1 juni aanmeldt dan ontvang je als dank een kunstwerk van Raquel van Haver en mag je gratis naar ons jubileumevenement. Sluit je nu aan bij Hard//hoofd!

Meer info