nieuwsbrief
Asset 14

Frances Ha

Frances Ha volgt de 27-jarige Frances (Greta Gerwig), die met haar beste vriendin in Brooklyn woont, en zonder veel succes een carrière als danseres nastreeft. De film volgt haar terwijl de toch al niet zo stevige fundamenten onder haar bestaan langzaam in lijken te storten. Wat vinden Julia, Sanne en Rutger van deze hipster-Amélie in houthakkersbloes, wiens leven soms griezelig veel op dat van hen lijkt?

Mail

Julia: Kennen jullie dat, verliefd zijn op je vrienden?

Sanne: Ja! Ik heb een paar jaar in een soort sitcom-situatie geleefd, met twee jongens in een heel smerig appartement. We hadden een oude Nintendo en mijn beste vriendinnen kwamen regelmatig langs om tot vier uur ‘s ochtends Super Mario-competities te houden. Maar ik associeer dat soort dingen vooral met mijn studententijd, die nu toch echt wel achter me ligt.

Rutger: Ik herkende wel heel erg dat je zoveel van elkaar houdt dat je er onzeker en competitief van wordt. Je bent de beste vrienden, maar voelt je tegelijk niet echt bij elkaar op je gemak. Raar is dat.

Julia: Frances en haar beste vriendin Sophie worden door iemand omschreven als “een lesbisch stel dat geen seks meer heeft”. Vriendschap kan zo intensief zijn. En hartverscheurend. Ik ben in mijn leven tot nu toe vaak degene geweest die het uitmaakte, in ruil voor echte verkering. Ik wil niet overdrijven, maar er zijn tranen gelaten.

Sanne: Ja, ik ook. En dan kwam ik later met hangende pootjes terug.

Rutger: Nee, bro’s before hoes. Sowieso.

Sanne: Laat je vriendin het niet horen, Rutger.

Julia: Bullshit. Ik ben twee keer verloofd geweest met een beste vriendin, maar het is toch gewoon een stilzwijgende tijdelijke overeenkomst. Hoes gaan voor. In de onsterfelijke woorden van John Legend: Friends may come and they may go / but through the years I know / I will stay with you.

Sanne: Nou… ik heb wel eens meegemaakt dat al mijn vriendinnen mijn vriendje een klootzak vonden. Op dat moment realiseerde ik me opeens hoe diep dat gaat, want toen het erop aankwam koos ik niet automatisch voor de liefde. Ik bedoel, relaties zijn toch altijd onzeker, en als je niemand meer hebt om met hangende pootjes naar terug te keren als je hart gebroken is – wat dan?

Rutger: Jongens, dit was precies mijn probleem met de film. Het was allemaal herkenbaar, maar te herkenbaar. Onze eigen verhalen zijn net zo interessant, maar daarvoor had ik niet naar de film gehoeven. Ik had liever anderhalf uur met jullie gepraat.

Sanne: Wij hadden een beter script over onze levens kunnen schrijven dan: “En toen woonde ik samen met een vriendin en toen weer ergens anders en toen ging ik naar Parijs en toen ging ik een dansvoorstelling maken EINDE.”

Julia: Maar dan blijft bij mij het knagende gevoel over: “Heb ik eigenlijk wel meer te vertellen?” De leegheid van dit verhaal is wel confronterend. Want ja, de wereld staat in brand, maar ik maak me ook een stuk meer zorgen over mijn creatieve carrière die nog moet beginnen... oh God daar ga ik al. Ik ben gewoon ook zo’n personage. Blegh.

Rutger: Noah Baumbach maakt mumblecore: extreem realistische films met een nadruk op natuurlijke dialogen en alledaagse gebeurtenissen. Ik heb Greenberg en The Squid and The Whale (gebaseerd op de scheiding van zijn ouders) ook gezien. Die waren ook al zo saai. Op zich vind ik het semi-autobiografische vet: kijk naar Woody Allen, en nu Lena Dunham en Louis CK. Maar als je geen goede grappen kunt maken of scherpe dialogen en situaties schrijft die het niet-bijzondere toch bijzonder maken, is het gewoon saai.

Julia: Eh, maar waarom wilde je dan per se naar deze film?

Rutger: Ik dacht dat Greta Gerwig, zijn nieuwe vlam en de hoofdrolspeelster, een goede invloed zou hebben. Zij speelde in de meest ongemakkelijke seksscène ooit, in Greenberg. Maar eigenlijk had ik al uit allerlei interviews geconcludeerd dat ze een vreselijk pretentieus en zeikerig stel zijn. SORRY, oké?

Sanne: Nou ja, Adam zat er in. Van Girls. Die heerlijke t-shirtloze timmerman.

Julia: Het is oké. Ik had mijn vrienden ook al lang niet gezien. Nu hoef ik ze de komende maand ook niet te bellen.

Sanne: Om niet over alles heen te kotsen: het begon heel leuk en licht. En ik heb ook wel gelachen. Ergens halverwege stortte het een beetje in, maar ik vond de herkenbaarheid van sommige scènes wel bijzonder.

Julia: En de manier waarop we New York zagen. Niet groots en meeslepend of rauw, maar huiselijk. Vooral buiten en in de metro. Een geloofwaardige plek.

Rutger: Toevallig zag ik net dit artikel op The Onion. Jezus, $1200 per maand aan huur! Dromen zijn duur. Wat ik me trouwens afvraag: zijn we echt zulke zeikerds? En zo dom? Ik hoorde een oudere vrouw naast me de hele tijd zuchten: “Doe nou niet... Neehee!” Dat vind ik soms ook vervelend aan Girls, dat het voor oudere generaties zo makkelijk wordt gemaakt om ons te lui en naïef te vinden. Terwijl dat ook meevalt.

Julia: Shit, ja. Zo had ik het nog niet bekeken. Vandaar dat ze zich totaal niet bezwaard voelen om hun hele pensioenplezier op ons af te wenden. Stelletje geboefte. Oproep aan alle filmmakers: stop ermee twintigers neer te zetten als redelijk humoristische naïeve narcisten! We krijgen een minderwaardigheidscomplex! Bovenop onze depressies en besluiteloosheid! Teken hier de petitie!

Sanne: Wij als generatie zijn nog te jong om echt een thema te hebben, dat is het probleem. Over een paar jaar komen wellicht de Irak-comedy’s en de Justin Timberlake-biopics. Maar nu hebben we gewoon nog geen verhaal. Want mumblecore of niet, een verhaal moet wel ergens over gaan. Ik zat gewoon te hopen dat Frances overreden of verkracht zou worden. HIV! Wat dan ook.

Rutger: Ja maar dan zou ze waarschijnlijk weer ironisch overreden of verkracht worden. Er meteen over bloggen en zeggen dat het haar deed denken aan een of andere Franse cultfilm. Op feestjes opscheppen: “Ik ben net verkracht en het viel tegen.”

Sanne: Met haar houthakkersbloes.

Julia: In een – overigens zeer positieve - recensie van De Volkskrant wordt Frances gekarakteriseerd als een “typisch verwend kindmens van eind twintig, die vooral zichzelf moet vinden”. Raakte Frances Ha misschien toch een gevoelige snaar bij ons?

Rutger: Misschien was het voor de recensent allemaal nieuw, maar ik kende dit verhaal al voordat ik de film had gezien. En volgens hebben wij wel meer dan dit te vertellen Sanne, juist óók over dat niet-weten. Kijk maar naar Oh Boy, de veel betere zwart-wit-Berlijn-versie van Frances Blah.

Sanne: Om heel eerlijk te zijn draag ik zelf ook wel eens een houthakkersbloes.

Rutger: Ik heb zin om weer eens naar Berlijn te gaan.

Redactie

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Automatische concepten 27

Ben je wel echt verslaafd aan je smartphone?

Dagelijks besteden we eindeloos veel tijd aan onze smartphones. Sommigen wijten dat aan een verslaving. Gatool Katawazi pleit ervoor dat we onze verantwoordelijkheid nemen voor dit gedrag, en spaarzaam om te springen met het woord 'verslaving'. Lees meer

 Vega Whopperwolf

Vega Whopperwolf

Alsof je een hongerige wolf aan de soja krijgt, zo kun je de prestatie van De Vegetarische Slager zien. Het bedrijf verovert langzaam maar zeker de Europese markt voor vleesvervangers. Het nieuws in beeld door Katja Grosskinsky. Lees meer

Red zaterdag onze democratie 1

Red zaterdag onze democratie

Als terrorisme en doodsbedreigingen niet meer worden geschuwd om een racistische traditie in stand te houden, is jezelf uitspreken niet meer genoeg, ziet Naomí Combrink. De vrijheid van vergadering en de democratie staan op het spel. Lees meer

 Mag ik nog even vangen?

Mag ik nog even vangen?

Honderden Amerikanen ontvingen eerder deze week opeens een nachtelijk berichtje van een vriend, kennis, collega... Maar die wisten op hun beurt nergens van. Oude berichten van jaren eerder werden 'gerecycled'. Het nieuws in beeld door Nastia Cistakova. Lees meer

Poortwachters van de Homogemeenschap

Poortwachters van de homogemeenschap

Sebastiaan van der Lubbe ontmaskert het dunne laagje vernis dat we in Nederland ‘tolerantie’ noemen. Hij strijdt tegen de regenboogvlag als goedkoop fashion statement en vóór de regenboogvlag als pleitbezorger van inclusiviteit. Lees meer

 Wie stoot koning Netflix van de bank?

Wie stoot koning Netflix van de bank?

Voor koning Netflix staat er veel op het spel. Het is dringen geblazen voor de troonopvolgers. Het nieuws in beeld door Jente Hoogeveen. Lees meer

Filmtrialoog: Light Of My Life 1

Light Of My Life

Onze redacteuren werden meegesleept in de vlucht van Casey Affleck en zijn filmdochter in 'Light of my Life'. Lees meer

Hard//talk: Een spelletje memory voor de Alzheimervereniging

Een spelletje memory voor de Alzheimervereniging

Met enige verbazing ziet Vivian Mac Gillavry hoe goede doelen geld ophalen met acties die patiënten zelf vaak niet meer kunnen uitvoeren. Lees meer

Stort jezelf in een crisis zónder er sterker uit te komen 1

Stort jezelf in een crisis zónder er sterker uit te komen

Intenties om (nog) gelukkiger/gezonder/succesvoller te leven? Filosofe Lieke Knijnenburg onthult hoe de kapitalistische samenleving deze intenties in ons programmeert, en hoe we ertegen in opstand kunnen komen. Een bevrijdend essay over tijdverspilling, zelfverwoesting en liefde. Lees meer

 Een bezegeld lot in een verzegelde trailer

Een bezegeld lot in een verzegelde trailer

Zodra de trailer verzegeld werd, waren de 39 Chinese migranten die zich erin hadden verstopt kansloos. Het nieuws in beeld door Rob Worst. Lees meer

Is het demonstratierecht in Nederland een farce?

Is het demonstratie­recht in Nederland een farce?

Na roerige protestweken met boze boeren en blokkades door Extinction Rebellion maakt Jarmo Berkhout de balans op. Hoe staat het er eigenlijk voor met het demonstratierecht in Nederland? Lees meer

Een vuile plas regenwater

Een vuile plas regenwater

Alexander van der Weide bespreekt op intuïtieve wijze de klassieke film Stalker van Tarkovski. ‘Probeer nooit je idee over te brengen aan het publiek — het is een ondankbare en zinloze taak. Laat ze het leven zien en ze zullen in zichzelf de middelen vinden om het te beoordelen en te waarderen.’ Lees meer

Mevrouw Rouw in Zomergasten 2

Mevrouw Rouw in Zomergasten

Hard//hoofd grijpt terug op de Zomergasten-verslagen van deze zomer met een onconventionele gast die toepasselijk is voor de grauwe dagen. Lees meer

 China trekt zich er niets van aan

China trekt zich er niets van aan

China gaat zijn eigen gang, terwijl de internationale gemeenschap niet veel meer doet dan waarschuwingen uitdelen. Lees meer

Hard//talk: Betrokkenheid begint bij meer geld en tijd 4

Betrokkenheid begint bij meer geld en tijd

Diederik Samsom stelde onlangs dat welvaart uit meer bestaat dan inkomen. Wolter de Boer ziet dat geld en tijd wel noodzakelijk zijn om je als burger te engageren met de problemen van deze tijd. Lees meer

800 meter jezelf behouden

800 meter jezelf behouden

'In de sportwereld ben je enkel een held als je wint. Semenya’s zwarte, te mannelijke lichaam heeft in de ogen van de atletiekfederatie gefaald.' Lees meer

Nieuws in Beeld: Kamikazeplastics

Kamikaze­plastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen

We laten ons niet sussen

De 35.000 klimaatdemonstranten konden rekenen op een stuk minder steun dan 2500 boeren. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen? Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5