Asset 14

Burning

Filmtrialoog: Burning

Verdwijningen, mysterieuze katten, onverwachte telefoontjes: geen verhaal van Haruki Murakami kan zonder. Eindredacteuren Lotte Akkerman en Olga Leonhard en redacteur Wiard van der Kooij zagen Burning, de Koreaanse verfilming van een kort verhaal van Murakami, waarin aspirant-schrijver Jong-soo verliefd wordt op Hae-mi, totdat patserige concurrent Ben de droom verstoort. Het bioscoopbezoek liet onze redacteuren verward achter.

Lotte: Ik heb deze Murakami-bingokaart er nog eens bij gepakt, en die is behoorlijk accuraat!

Olga: Vanishing cats, weird sex, unexpected phone call... check, check, check.

Lotte: Wat zijn jullie trouwens van Murakami?

Wiard: Ik ben zijn neef.

Olga: Ik zijn ex.

Lotte: Wauw! Ik ben dus helemaal niets van hem.

Olga: Vroeger las ik hem wel, maar zijn boeken liggen al een tijdje stof te verzamelen. Dit was mijn eerste ontmoeting met Murakami sinds tijden. Jullie nooit iets van hem gelezen?

Lotte: Nee. Niet met een reden hoor. Meer zoals mensen Multatuli niet hebben gelezen, of het verzameld werk van Jonathan Franzen.

Wiard: Ik heb ook nooit iets van de beste man gelezen. Daar heb ik verder geen gevoelens bij. Net zomin als bij de film helaas; die ik vrij afstandelijk vond. Terwijl ik normaliter emotioneel raak bij van alles en nog wat.

Lotte: In de bioscoop deed het mij ook niet zo veel, maar nu merk ik dat er toch dingen zijn blijven hangen.

Olga: Terugkijkend is er bij mij ook het een en ander rond blijven spoken.

 'Hebben we hier te maken met een sterk staaltje shape shiften?'

Wiard: Besprekingen van de film zijn heel lovend. Ik las bijvoorbeeld dat de film heel mysterieus zou zijn. Dat de kijker zich telkens zou afvragen: wat gebeurt hier? Maar voor mijn gevoel had ik het wel in de smiezen. Het was toch direct duidelijk dat Ben, de playboy in zijn Porsche, foute boel was?

Olga: Ja, dat kon je van een afstand ruiken.

Lotte: Hij was meteen al vervelend, toen hij ineens achter Hae-mi vandaan kwam op het vliegveld.

Olga: Wat deden die twee in godsnaam in Afrika? Dat was wel een groot mysterie.

Wiard: Zij ging daar soul searchen. Ik vond het vooral mysterieus hoe ze dat kon bekostigen, want ze kwam uit een eenvoudig milieu.

Olga: Je zou haast denken dat ze al eerder een 'Ben' aan de haak had geslagen...

Lotte: Goed punt. Ze zei ook dat ze een gezichtscorrectie had ondergaan.

Olga: Ook mysterieus: waarom ging Hae-mi in eerste instantie zo'n sul als Jong-soo achterna?

Wiard: Ik denk dat ze pissig was omdat hij in het verleden geen aandacht voor haar had. Ze wilde zichzelf bewijzen door hem alsnog aan de haak te slaan. Daarom vraagt ze: ‘Vind je mij (nu, na mijn gezichtscorrectie) niet knap?’

Lotte: Mijn top drie mysteries: 1. Was er echt een kat en zo ja, was de kat op het einde dezelfde? 2. Wat bedoelde Ben met 'kassen verbranden'? en 3. Waarom duurde de film zo lang?

Olga: Over de kat: waarom verschijnt die pas als Hae-mi verdwijnt? Hebben we hier te maken met een sterk staaltje shape shiften? Zomaar een theorie.

Lotte: Je bedoelt dat zij verandert in die kat?

Wiard: Shit… Misschien is Ben a.k.a. Playboy Porsche wel een tovenaar.. Maar toch: ik heb meer respect voor schrijvers of regisseurs die een helder verhaal vertellen, dan dit soort films, waarin veel niet uitgewerkt is. Dat kun je mysterieus vinden, en wij kunnen er uren over lullen, maar het zit simpelweg niet in de film. Een half verhaal vertellen om mysterie te bereiken vind ik makkelijk. Want de clues waren helemaal niet zo mysterieus.

Olga: De karakters en hun beweegredenen bleven wel mysterieus. Het was vaak onduidelijk, 'leeg'.

Lotte: Of onuitgewerkt. Ik vond vooral de 'arme' hoofdpersonages nietszeggend, maar op zó'n manier dat het leek alsof ze het zelf ook niet wisten.

Wiard: Jong-soo kon alleen maar sloom en onbegrijpend om zich heen kijken. Hij wil schrijver worden, maar kan niet aan zijn debuutroman beginnen want hij snapt niets van de wereld.

Lotte: Die schrijfambitie van hem vond ik een van de oppervlakkigste elementen in de film.

Wiard: En Hae-mi is volledig door zichzelf geobsedeerd. Ze is slechts het personage waarop de mannelijke lusten worden gebotvierd.

Lotte: Zij maakt me nu ik erover praat eigenlijk steeds gefrustreerder!

Olga: Toch was ze het interessantste karakter, omdat er het meeste leven in zat. Die mandarijnpel-scène was een hoogtepuntje.

'Daar gaat het toch om: elkaar lief vinden en hindernissen overwinnen.'

Lotte: Dat was veelbelovend ja! Toen werd ik er echt even in gezogen. Maar daarna ging dat helaas verloren.

Wiard: Toen dacht ik nog: dit wordt een lief stel, ze gaan fijn op vakantie en misschien gaat er dan wel iets mis, maar dat komt heus weer goed.

Lotte: Fijn verwachtingsmanagement.

Wiard: Daar gaat het toch om: elkaar lief vinden en hindernissen overwinnen. Maar in deze film ging het om afgunst. En shit in de brand steken.

Lotte: Niemand deed iets omdat hij of zij het echt graag wilde. Misschien alleen de rijke Ben, die deed wat hij wilde.

Wiard: Alles was wel heel mooi in beeld gebracht. Meer kan ik daar niet over zeggen, want dit was de eerste keer in vijf jaar dat ik naar de film ben geweest.

Olga: Eens. Vooral de brand-scènes waren erg mooi.

Lotte: In een interview met regisseur Chang-dong Lee zegt hij dit: 'Hoe dichtbij de waarheid zit wat ik zie en wat ik geloof? Hoe waarachtig is het narratief van deze film? Wat is film überhaupt? Al deze vragen zouden het publiek een nieuwe ervaring moeten geven.’

Olga: Ik kan me voorstellen dat iemand, met wat moeite, die vragen in Burning kan zien, maar vóel je ze ook?

Wiard: Mij lijkt dat zelfoverschatting. Ik voelde niks, ja mijn blaas, want ik moest na anderhalf uur heel nodig.

Lotte: Je voelt ze niet, omdat je met niemand meeleeft. Jong-soo had voor mij de meeste meeleef-potentie, maar hij was echt te passief. Hae-mi was een karikatuur en Ben een creep.

 'Ik identificeerde me vooral met die kat.'

Wiard: Maar wel een lekker dingetje of niet? Met zijn Porsche en gruwelijk kapseltje.

Olga: Ik zou best een jointje met hem kunnen roken. Maar niet topless. Het moet wel een beetje beschaafd blijven.

Lotte: Ik vond hem eng. Maar oké, één jointje, met kleren aan. Maar Wiard, stel dat je nu weer vijf jaar niet naar de film gaat. Zou je dan spijt hebben, dat je hier vijf jaar mee moet? Als bioscoopervaring?

Wiard: Nee, want ik vond het reuze leuk. De stoel zat lekker en de eerste anderhalf uur had ik best schik. Lekker gluren naar een stel gekken en een aardig landschap.

Olga: Heb je wel popcorn gegeten?

Wiard: Nee; ik had ontbeten met bami. Ik vond het jammer dat ik me in geen van de personages kon herkennen, want er zaten geen zwarte mannen in. Zelfs geen witte. Er waren alleen maar Koreanen. Wat op zich divers is, maar ook weer niet.

Lotte: Oh, Wiard.

Wiard: Dit is een geintje hè: er wordt soms gedaan alsof je je niet kunt identificeren met iemand die niet van jouw geslacht of kleur is. Maar geef mij een film vol Koreanen en ik kan me prima met ze identificeren - mits ze genoeg emotie tonen, wat in deze film wel problematisch is.

Olga: Ik was al blij dat er een vrouw in zat met meer dan drie zinnen tekst! Dat is heel wat voor een 'thriller', althans volgens de trailer. Niet dat ik nou met zweethandjes op het puntje van mijn stoel zat.

Lotte: Op Wikipedia lees ik dat Barn Burning ook een kort verhaal van William Faulkner was! Daarbij staat: The story deals with class conflicts, the influence of fathers, and vengeance as viewed through the third-person perspective of a child.

Wiard: Die vader en moeder! Moeder verscheen ineens en wilde geld. Zegt Jong-soo: ik ga het voor je regelen, ma.

Lotte: Dat was echt een losse flodder.

Wiard: Terwijl die film ermee begon. Ik hoopte daar op gevoelens: het is niet niks, moeder en zoon herenigd. Maar hij had dat gesprek net zo goed met zijn achterbuurvrouw kunnen voeren.

Olga: Of met Hae-mi. Eigenlijk waren het allebei vrouwen die hem gebruikten. Als cat-sitter of als geldschieter.

Lotte: Of chauffeur.

Wiard: Zo gaat het altijd. Gelukkig heb ik geen rijbewijs.

Olga: Ik dacht dat je je niet herkende in de personages, Wiard? Of kwam het verhaal van Jong-soo toch erg dichtbij?

Wiard: Ik ben wel passief en een kluns, zeker met vrouwen, maar zo suffig als hij, nee dat niet.

Olga: Ik identificeerde me vooral met de kat. Ik zou me ook verstoppen als ik op vijftien vierkante meter zat met een vreemde masturberende man. Hij werd gewoon hitsig van die lichtweerkaatsing.

Lotte: Een samenvatting van hun levens: die weerkaatsing kwam het dichtst bij iets opwindends of leuks. De reflectie van de zon in een fallussymbool.

Olga: Treurig maar waar.

Lotte: Ik vind het bij nader inzien goed dat de film zo'n troosteloos beeld kan overbrengen. Echt lief was die interactie tussen Jong-soo en het kalf.

Wiard: Oh ja, daar was wél emotie! Nu weet ik het weer. Toen voelde ik het door mijn lijf bouncen.

Lotte: Dan nog iets grimmigs: wat dachten jullie van dat huis, zo dicht bij Noord-Korea, dat je er kon meeluisteren met de propaganda?

Olga: Heel vet eigenlijk. Propaganda in je achtertuin.

Lotte: Een typisch geval wrong side of the tracks. Ik denk dat Jong-soo op sommige momenten liever in een echte dictatuur had willen leven dan in de klasse-dictatuur waar hij zich nu in bevond.

Olga: Ja, in een wereld zonder Porsches, rijke seriemoordenaars en plastische chirurgie.

Lotte: Waarin iedereen gewoon normaal doet.

Olga: Dan ga ik nu even mijn niet zo onzichtbare kat eten geven.

Burning is nu te zien met:

Mail

Redactie

XF&M zijn een illustratie duo uit Groningen. Vanuit hun studio/huis werken zij samen aan hun illustraties, laag voor laag, met pen en papier, wat potlood, verf, krijt, inkt, stiften…en misschien nog wat spuitbus…

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
 Zij kozen níet voor deze mannen

Zij kozen níet voor deze mannen

Over iets meer dan vijf weken mogen de Amerikanen ja zeggen tegen een van deze mannen. Illustrator Veerle van der Veer toont ons de mensen die dat eerder níet deden. Lees meer

 The Notorious RBG is niet meer

The Notorious RBG is niet meer

Illustrator Pirmin Rengers maakte dit prachtige portret ter ere van Ruth Bader Ginsburg, de Amerikaanse opperrechter die afgelopen vrijdag overleed. Lees meer

 'Zijn we al thuis?' vragen 14.000 vluchtelingen in Nederland

'Zijn we al thuis?' vragen 14.000 vluchtelingen in Nederland

Maar liefst 14.000 asielaanvragen zouden nog voor het eind van 2020 behandeld moeten zijn, zo is de doelstelling van de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND). Lees meer

Nostalgische saus

Nostalgische saus

Onze maatschappij kent momenteel veel nostalgische oplevingen. Kunstenaar Sandra Mackus betrapt zichzelf erop dat ze in haar werk ook met het verlangen naar vroeger speelt. Hoe blijft ze authentiek en oprecht? Haar recept is verbluffend simpel. Lees meer

Heimwee in het Heilig Land - een triptiek 1

Heimwee in het Heilig Land

Lies Defever passeerde de muur tussen Israël en Palestina, en ontmoette twee volken met heimwee naar de toekomst. Lees meer

Over nostalgie en camp - smijt je waardeloze parels uit het raam

Over nostalgie en camp - smijt je waardeloze parels uit het raam

Wat hebben nostalgie en camp met elkaar van doen? Rijk Kistemaker kwam erachter dat deze twee fenomenen nauwer verbonden zijn dan we in eerste instantie misschien denken. Een essay over de troost van het abjecte en de overdaad, van schorseneren en Meryl Streep, van de glitters en parels in een gezamenlijke queercultuur. Lees meer

Automatische concepten 44

Op weg naar andere relatie- en woonvormen

Een romantische relatie die niet wordt getypeerd door exclusiviteit of samenwonen, wordt opeens een vrije ruimte om op onderzoek te gaan en zelf te creëren, aldus Babet te Winkel. Lees meer

Filmtrialoog: De Beentjes van Sint Hildegaard

De Beentjes van Sint Hildegard

Onze redacteurs zagen het speelfilmdebuut van Herman Finkers als acteur en scenarist, een sympathiek liefdesverhaal dat desalniettemin de nodige pijn niet schuwt. Lees meer

 Eet je bord leeg!

Eet je bord leeg!

De Chinese president Xi Jinping heeft de aanval geopend op voedselverspilling in zijn land. Lees meer

 Geef mij mijn (waan)zin

Geef mij mijn (waan)zin

Illustrator Rueben Millenaar ziet het kookpunt van de onvrede om de coronamaatregelen steeds dichterbij komen. Lees meer

Tempo Doeloe -

Tempo Doeloe - Verbonden met een omstreden verleden

De jaarlijkse herdenking van de capitulatie van Japan in 1945 roept bij Vivian Mac Gillavry gemengde gevoelens op. Als tweede generatie oorlogsslachtoffer groeide ze op met nostalgische verhalen over Tempo Doeloe, maar vindt ze de steeds luider klinkende kritiek op het koloniale verleden terecht. Een essay over het omgaan met een koloniaal verleden in je familie, verbintenis voelen en je eigen gedachten daarover vormen. Lees meer

 Eén televisiedoorbraak, alstublieft

Eén televisiedoorbraak, alstublieft

Realityknaller Big Brother komt terug, en er is beslist geen tekort aan aanmeldingen. Lees meer

Filmtrialoog: Der Fall Collini

Der Fall Collini

Redacteurs Ruby Sanders, Rosanna Baas en Oscar Spaans togen naar de bioscoop om Der Fall Collini te zien, een rechtbankthriller met een verrassende inkijk op een onderbelicht stukje naoorlogse geschiedenis. Lees meer

Op de corona-top waande Rutte zich in zijn eigen sprookje

Op de corona-top geloofde alleen Rutte zijn eigen sprookje

Onder het mom van solidariteit probeerde onze premier destructief neoliberalisme te exporteren. Daarmee schiet hij Nederland alleen maar in de voet. Lees meer

 Flierefluiters op tournee

Flierefluiters op tournee

Waarschijnlijk pikten de vogeltjes het lied op tijdens het overwinteren in nabijheid van hun soortgenoten uit het westen. Maar waarom nou juist déze hit het goed doet? Dat blijft voorlopig waarschijnlijk een raadsel. Lees meer

Ecce homo. Een warme Zomergasten met Nazmiye Oral

Ecce homo. Een warme Zomergasten met Nazmiye Oral

Als we gisteravond íets van Nazmiye Oral leerden, dan is het wel hoe belangrijk het is om de ruimte die we hebben gewonnen aan anderen door te geven. Lees meer

 Een kosmische estafette

Een kosmische estafette

Maar liefst vier verschillende robots zullen de buisjes als een estafette op tientallen miljoenen kilometers van de aarde aan elkaar doorgeven. Lees meer

Micha's Muur

Micha's Muur

Gijs van Maanen bezocht Micha Wertheims voorstelling 'Voor alle duidelijkheid' en constateerde dat die stond als een huis. Maar juist een scheurtje in een van de muren had de verbeelding van het publiek kunnen prikkelen, betoogt hij. Lees meer

Strafpleiter Inez Weski gaat vrijuit in Zomergasten

Strafpleiter Inez Weski gaat vrijuit in Zomergasten

Inez Weski bleek een intelligente, doordachte gast die uitspraken doet over de condition humaine, maar ook wantrouwig is tegenover de mensheid. Lees meer

Bij Typhoon was geen vleugje ironie te bekennen

Bij Typhoon was geen vleugje ironie te bekennen

Typhoon bleek een meer dan vriendelijke eerste Zomergast; vrolijk en inspirerend genoeg om Janine Abbring een lesje ‘wokeness voor beginners’ te geven. Maar vliegt de tijd voorbij terwijl je kijkt? Dat niet. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan