nieuwsbrief
Asset 14

A Quiet Place

A Quiet Place van John Krasinki is dé horrorfilm van dit moment, maar al snel bleek dat de redactie van Hard//hoofd uit tere zieltjes bestaat die niet zo op een portie spanning zitten te wachten. Daarom dit keer geen trialoog maar een dialoog: Tommy en Matthijs durfden het gelukkig wél aan.

Mail

Tommy: Viel wel mee hoe eng 'ie was hè?

Matthijs: Ja meer een constante dreiging dan echt eng, op bepaalde momenten na dan.

Tommy: Is misschien ook een kwestie van verwachtingen: ik had overal gelezen dat het de engste film sinds tijden zou zijn, en dat viel me mee. De film had wel een sterk centraal gegeven: moordlustige monsters hebben al aan het begin van het verhaal zo'n beetje de wereld overgenomen. Ze worden aangetrokken door harde geluiden en om te overleven moeten de mensen dus muisstil zijn. De eerste scène zet gelijk de toon.

Matthijs: Zo ja, je weet meteen: niemand is veilig, en niemand wordt gespaard.

'Als ik M&M’s had gekocht, had ik ze echt niet durven openmaken.'

Tommy: Wat ook essentieel is om de spanning die de rest van de film kenmerkt geloofwaardig te maken. Want echt eng vond ik 'm niet maar wel rete-, retespannend. En écht een film die je met een respectvol publiek moet kijken, want toen die ene guy z'n neus snoot tijdens een van de vele bijna volledig stille momenten die de film rijk is, moest ik echt heel erg op m'n wang bijten om niet in lachen uit te barsten.

Matthijs: Ja, de spanning is in die zin wel kwetsbaar. Als ik M&M’s had gekocht, had ik ze echt niet durven openmaken.

Tommy: Ook fijn trouwens: een bioscoopfilm van 90 minuten. Dat had ook echt niet langer hoeven zijn.

Matthijs: Nee dit was uitstekend. De film had een heerlijk strak tempo zonder ook maar één overbodige scène.

Tommy: En ik houd ook wel van films die zo kleinschalig durven zijn. Je krijgt een paar inzichten in de situatie in de wijdere wereld maar vrijwel de hele film draait om twee ouders en hun kinderen. Oh en hier moeten we natuurlijk niet vergeten te noemen dat die ouders, John Krasinki en Emily Blunt, in real life ook getrouwd zijn.

De world-building vond ik erg sterk. De film laat overtuigend zien hoe men zich heeft aangepast aan een wereld waarin niets geluid mag maken. En wanneer je erachter komt dat Emily Blunts karakter zwanger is, is natuurlijk het eerste wat door je hoofd schiet: hoe gaan ze dat in vredesnaam doen als die baby geboren wordt? Iets wat naar mijn mening niet echt een bevredigende scène oplevert trouwens.

Matthijs: Ja, dat was erg jammer.

Tommy: In een film die zo relatief eenvoudig is als deze vallen dat soort misstappen ook meer op.

Matthijs: Vanaf het moment dat je die buik ziet vrees je echt voor wat er gaat gebeuren, maar de bevalling zelf werd een beetje verspeeld, terwijl de aanloop naar het moment wel echt heel spannend was. Het moment dat haar vliezen braken dacht ik echt alleen maar: nee nee neeee!

Tommy: Ja. Vond dat wel vaker: hele goede set-up voor scènes, maar dan in de uitwerking net de plank misslaan. Ik miste soms een beetje meer zwier, zelfvertrouwen, verrassing.

Matthijs: Ja, maar verder was alles wel ijzersterk: de film breekt geen moment z’n eigen regels.

Tommy: Ik weet niet of ik het daar helemaal mee eens ben. Er waren een paar momenten waarop ik dacht: waarom hoorden ze dát dan niet? Maar dat je zo aandachtig kijkt én luistert dat zulk soort dingen opvallen, is eigenlijk positief aan de film. Het sound design is sowieso van de bovenste plank. Echt een film die je in de bios moet zien (mits je geen M&M's eet en een rustig publiek treft).

Matthijs: En Emily Blunt en John Krasinki waren allebei heel goed. De angst die ze uitstraalden als iets fout gaat… de kinderen vond ik ook goed trouwens.

Tommy: Ja. Wel weer een scène of twee met mijn persoonlijke pet peeve: kinderen die veel te wijze dingen zeggen. Ik was ondanks het sterke acteerwerk sowieso niet heel erg emotioneel betrokken bij de karakters, omdat ze allemaal wel heel perfect leken. De dochter neemt het zichzelf bijvoorbeeld kwalijk dat haar broertje sterft aan het begin van de film, en is bang dat haar vader haar ook verantwoordelijk houdt. Ik had het interessanter gevonden als dat ook daadwerkelijk zo wás, of als ze meer met dat conflict hadden gedaan. Nu was het allemaal wel erg gezapig en was John echt de supervader en karakters zonder fouten zijn altijd een beetje saai. Maar die baard maakte veel goed.

'Op meer van hetzelfde zit ik niet te wachten. Ik wil wel meer films van Krasinki zien.'

Matthijs: Ja, die kon bijna niet echt zijn. Zo perfect.

Tommy: Ik ben jaloers.

Matthijs: Emily Blunt wordt ook alleen maar mooier met de jaren. Sommige mensen hebben alles. Ik las trouwens dat er een vervolg op de film komt en ik weet niet of dat zo’n goed idee is.

Tommy: Nee, daar zou ik totaal geen interesse in hebben. Vond het juist fijn dat dit een korte, effectieve en eenvoudige film was. Op meer van hetzelfde zit ik niet te wachten. Ik wil wel meer films van Krasinki zien.

Matthijs: Ja precies, laat die man snel weer een film maken. Ik moest trouwens nog aan iets denken toen ik zag dat ze overal zand hadden gestrooid om stilletjes te kunnen lopen.

Tommy: Mooi detail was dat sowieso.

Matthijs: In een natuurdocumentaire zag ik een keer dat een of andere woelmuis ook vaste paden heeft door het grasveld waardoor het beestje roofdieren te slim af kan zijn. In deze film is de mens eigenlijk een prooidier dat alleen z’n best kan doen zo onopgemerkt mogelijk te blijven. Toen ik thuis kwam na de film en het totaal stil was, testte ik hoeveel geluid het neerzetten van een vol kopje thee maakt. Dan was ik al dood geweest.

Tommy: Ja, het was inderdaad in zekere zin een ode aan de menselijke vindingrijkheid. Aan hoe we zelfs in een situatie zo uitzichtloos als deze nog manieren vinden om te overleven. Net zoals de woelmuis.

A Quiet Place is nu te zien met:

Redactie

Lees verder Lees verder

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
 Mag ik nog even vangen?

Mag ik nog even vangen?

Honderden Amerikanen ontvingen eerder deze week opeens een nachtelijk berichtje van een vriend, kennis, collega... Maar die wisten op hun beurt nergens van. Oude berichten van jaren eerder werden 'gerecycled'. Het nieuws in beeld door Nastia Cistakova. Lees meer

Poortwachters van de Homogemeenschap

Poortwachters van de homogemeenschap

Sebastiaan van der Lubbe ontmaskert het dunne laagje vernis dat we in Nederland ‘tolerantie’ noemen. Hij strijdt tegen de regenboogvlag als goedkoop fashion statement en vóór de regenboogvlag als pleitbezorger van inclusiviteit. Lees meer

 Wie stoot koning Netflix van de bank?

Wie stoot koning Netflix van de bank?

Voor koning Netflix staat er veel op het spel. Het is dringen geblazen voor de troonopvolgers. Het nieuws in beeld door Jente Hoogeveen. Lees meer

Filmtrialoog: Light Of My Life 1

Light Of My Life

Onze redacteuren werden meegesleept in de vlucht van Casey Affleck en zijn filmdochter in 'Light of my Life'. Lees meer

Hard//talk: Een spelletje memory voor de Alzheimervereniging

Een spelletje memory voor de Alzheimervereniging

Met enige verbazing ziet Vivian Mac Gillavry hoe goede doelen geld ophalen met acties die patiënten zelf vaak niet meer kunnen uitvoeren. Lees meer

Stort jezelf in een crisis zónder er sterker uit te komen 1

Stort jezelf in een crisis zónder er sterker uit te komen

Intenties om (nog) gelukkiger/gezonder/succesvoller te leven? Filosofe Lieke Knijnenburg onthult hoe de kapitalistische samenleving deze intenties in ons programmeert, en hoe we ertegen in opstand kunnen komen. Een bevrijdend essay over tijdverspilling, zelfverwoesting en liefde. Lees meer

 Een bezegeld lot in een verzegelde trailer

Een bezegeld lot in een verzegelde trailer

Zodra de trailer verzegeld werd, waren de 39 Chinese migranten die zich erin hadden verstopt kansloos. Het nieuws in beeld door Rob Worst. Lees meer

Is het demonstratierecht in Nederland een farce?

Is het demonstratie­recht in Nederland een farce?

Na roerige protestweken met boze boeren en blokkades door Extinction Rebellion maakt Jarmo Berkhout de balans op. Hoe staat het er eigenlijk voor met het demonstratierecht in Nederland? Lees meer

Een vuile plas regenwater

Een vuile plas regenwater

Alexander van der Weide bespreekt op intuïtieve wijze de klassieke film Stalker van Tarkovski. ‘Probeer nooit je idee over te brengen aan het publiek — het is een ondankbare en zinloze taak. Laat ze het leven zien en ze zullen in zichzelf de middelen vinden om het te beoordelen en te waarderen.’ Lees meer

Mevrouw Rouw in Zomergasten 2

Mevrouw Rouw in Zomergasten

Hard//hoofd grijpt terug op de Zomergasten-verslagen van deze zomer met een onconventionele gast die toepasselijk is voor de grauwe dagen. Lees meer

 China trekt zich er niets van aan

China trekt zich er niets van aan

China gaat zijn eigen gang, terwijl de internationale gemeenschap niet veel meer doet dan waarschuwingen uitdelen. Lees meer

Hard//talk: Betrokkenheid begint bij meer geld en tijd 4

Betrokkenheid begint bij meer geld en tijd

Diederik Samsom stelde onlangs dat welvaart uit meer bestaat dan inkomen. Wolter de Boer ziet dat geld en tijd wel noodzakelijk zijn om je als burger te engageren met de problemen van deze tijd. Lees meer

800 meter jezelf behouden

800 meter jezelf behouden

'In de sportwereld ben je enkel een held als je wint. Semenya’s zwarte, te mannelijke lichaam heeft in de ogen van de atletiekfederatie gefaald.' Lees meer

Nieuws in Beeld: Kamikazeplastics

Kamikaze­plastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen

We laten ons niet sussen

De 35.000 klimaatdemonstranten konden rekenen op een stuk minder steun dan 2500 boeren. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen? Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5