Foto: privécollectie Ava Mees List Uw columniste is op Noorderslag en overdenkt het fenomeen festivalgangers." /> Foto: privécollectie Ava Mees List Uw columniste is op Noorderslag en overdenkt het fenomeen festivalgangers." />
Asset 14

Festivalganger

Zoekt u het programma van ons festival op 11 juni 2011? Klik dan hier.


Foto: privécollectie Ava Mees List

Vol goede moed stapte ik gisteren in de trein, met in de tas een laptop, drie mini-jurkjes, vier lippenstiften en zes pakjes appelsap, om vervolgend twee uur lang te worden getrakteerd op een prachtig besneeuwd Hollands landschap. Ik ben op weg naar Eurosonic/Noorderslag, waar ik me drie dagen lang ga onderdompelen in festivalgedruis. Eenmaal in Groningen begint het. Ik heb geen flauw benul waar ik heen moet, maar kan gelukkig de Amsterdammers op de voet volgen naar het festivalterrein. We lopen als zombies achter elkaar aan. De Groningers kijken ons wat verdwaasd aan, ongetwijfeld hoogst geïrriteerd door de invasie die hun rust verstoort. Mij kan het geen moer schelen dat ik word aangezien voor Randstedelijke snob: kom maar door met dat feest, ik ben wel klaar voor driehonderd bier.

Eigenlijk vind ik festivalgangers verschrikkelijk. Het maakt niet uit welk festival, met het gros wat er rondloopt kan je wat mij betreft een gracht dempen. Lowlands is natuurlijk het toppunt van Neerlands grootste verzameling mongolen. Al op station Lelystad - zelf ook niet moeders mooiste - wordt het oog verpest door de aanblik van honderden idioten met ironische teksten op het T-shirt. ‘Koning Knakworst.’ ‘Dr. Oetlul.’ ‘Save water, drink beer.’ Van die types waarvan je weet dat ze het hele weekend waarschijnlijk de camping niet af komen. Drie dagen lang joelen ze dan naar je vanaf het pad, zittend op een stoeltje met een halveliter Schültenbrau in de hand, terwijl jij met je brakke hoofd naar de toiletten loopt (om daar altijd achter een boom van een kerel die van plan is een flinke bolus te draaien in de rij te staan). Ze hebben gegarandeerd een boombox bij zich waar willekeurige gabber/metal op wordt gespeeld, zodat je lekker vroeg je tent uit wordt gebulderd. Na drie dagen rond te hebben gelopen op de vertrapte velden van de Flevopolder ben ik blij terug te kunnen naar de hoofdstedelijke mix van Marokkanen en Surinamers die zich in mijn buurt verschansen.

Nee, dan North Sea Jazz. Verlost van brulapen loop je hier het andere uiterste tegen het lijf: de kenner. Met festivalboekje in de hand staan ze naast je in de rij voor een smerig en te duur broodje LaPlace meuk, het zorgvuldig thuis uitgestippelde schema te bestuderen. Hun rugzak is uitklapbaar, en transformeert op magische wijze tot picknickstoeltje. Lekker handig voor in de lange wachtrij, of als er geen zitplekken meer zijn in de trein naar Rotterdam. Vooraan staan ze, druk discussierend over de goede sound van de band, of over hoe lekker vrij de contrabassist staat te tokkelen. Om elf uur gaan ze lekker naar huis. “Fijn hè, was het weer?” “Nou. Volgend jaar doen we het nog een keer. Maar dan moeten we wel even een rode stift gebruiken voor het schema, want die gele was nauwelijks te zien in het donker.” “Ja, ik zal het onthouden. Heb jij de garderobebonnetjes, schat?”

Hier in Groningen, is het één groot sausage fest. In geen enkele venue heb ik nog een beetje een behoorlijk lekker wijf zien lopen. In een zee van dertigjarige mannen tuur ik naar het podium. Eurosonic staat er om bekend veel nieuwe veelbelovende acts te boeken. Dit betekent, in het kort, dat ik geen flauw benul heb wie al die namen op het programma zijn. Zeg, is dat niet die chick van die YouTube filmpjes? Mijn gezelschap knikt enthousiast. Terwijl we een hapje van een voorbijkomende schaal plukken staan we ons te verkneukelen om het feit dat we helemaal naar het noorden zijn afgereisd om naar Esmée Denters te kijken.

Na drie nummers stapt ze alweer van het podium af, en vervolgen wij onze weg. De hele stad is vergeven met skinny jeans en haarlokken, All Stars en bandjes om de polsen. Deze 3FM luisteraars weten wel raad met dat schema. “Ben jij al naar dinges geweest? Daar zit de gitarist van (insert obscure indieband) in! Ik heb het al gehoord op de luisterpaal, helemaal te gek!” Angstig kijk ik om me heen. Ik ben beland in bandjesland. Ik hou eigenlijk niet van bandjes, maar probeer dit gegeven van het weekend even naar de achtergrond te drukken. Terwijl mijn gezelschapsdame tevergeefs probeert de gore oude mannetjes van zich af te slaan, spreek ik maar de jongen naast me aan. “Sjonge, wat heb jij veel bandjes om je pols. Mag ik er een foto van maken? Het is voor een column.”

Mail

Ava Mees List

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnChef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Hoe goedgelovig mag een mens eigenlijk zijn? Waar Eva van den Boogaard soms dwangmatig eerlijk is, blijkt haar neef F. regelmatig informatie aan haar te verstrekken die niet klopt. Lees meer

 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Marthe van Bronkhorst leidt haar lezer rond tussen de verloren schoenen en vergeten herinneringen in het Juttersmuseum. We stuiten op drie vergeten gedichten. Lees meer

Column: More is more

More is more

Eva reflecteert op haar ambivalente relatie met matigheid. Lees meer

Neem je ouders mee naar het museum

Neem je ouders mee naar het museum

De idealen van ouders en hun kinderen komen niet altijd overeen. Schrijver Michael ter Maat legt zich daar niet bij neer en neemt zijn vader mee naar het Krölller Müller. Een tip om het niet bij 'ok, boomer' te laten.  Lees meer

Column: Over geld

Over geld

Eva vergelijkt de manier waarop ze toen en nu tegen geld aankijkt en hoe het verschil in inkomen binnen haar vriendengroep de verhoudingen heeft veranderd. Lees meer

Stukje

Stukje

Marthe van Bronkhorst gelooft het niet: Al die schrijfadviezen van grote namen die beweren hun muze gevonden te hebben. Een oude Griekse visie op inspiratie was dat je zelf niet de inspiratie op moest zoeken, maar dat de muze jóú moest vinden. Ach, wat je maar vooruit brengt. En anders ga je gewoon net zolang boodschappen doen totdat je een ''stukje'' gevonden hebt? Lees meer

Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer