Foto: privécollectie Ava Mees List Uw columniste is op Noorderslag en overdenkt het fenomeen festivalgangers." /> Foto: privécollectie Ava Mees List Uw columniste is op Noorderslag en overdenkt het fenomeen festivalgangers." />
Asset 14

Festivalganger

Zoekt u het programma van ons festival op 11 juni 2011? Klik dan hier.


Foto: privécollectie Ava Mees List

Vol goede moed stapte ik gisteren in de trein, met in de tas een laptop, drie mini-jurkjes, vier lippenstiften en zes pakjes appelsap, om vervolgend twee uur lang te worden getrakteerd op een prachtig besneeuwd Hollands landschap. Ik ben op weg naar Eurosonic/Noorderslag, waar ik me drie dagen lang ga onderdompelen in festivalgedruis. Eenmaal in Groningen begint het. Ik heb geen flauw benul waar ik heen moet, maar kan gelukkig de Amsterdammers op de voet volgen naar het festivalterrein. We lopen als zombies achter elkaar aan. De Groningers kijken ons wat verdwaasd aan, ongetwijfeld hoogst geïrriteerd door de invasie die hun rust verstoort. Mij kan het geen moer schelen dat ik word aangezien voor Randstedelijke snob: kom maar door met dat feest, ik ben wel klaar voor driehonderd bier.

Eigenlijk vind ik festivalgangers verschrikkelijk. Het maakt niet uit welk festival, met het gros wat er rondloopt kan je wat mij betreft een gracht dempen. Lowlands is natuurlijk het toppunt van Neerlands grootste verzameling mongolen. Al op station Lelystad - zelf ook niet moeders mooiste - wordt het oog verpest door de aanblik van honderden idioten met ironische teksten op het T-shirt. ‘Koning Knakworst.’ ‘Dr. Oetlul.’ ‘Save water, drink beer.’ Van die types waarvan je weet dat ze het hele weekend waarschijnlijk de camping niet af komen. Drie dagen lang joelen ze dan naar je vanaf het pad, zittend op een stoeltje met een halveliter Schültenbrau in de hand, terwijl jij met je brakke hoofd naar de toiletten loopt (om daar altijd achter een boom van een kerel die van plan is een flinke bolus te draaien in de rij te staan). Ze hebben gegarandeerd een boombox bij zich waar willekeurige gabber/metal op wordt gespeeld, zodat je lekker vroeg je tent uit wordt gebulderd. Na drie dagen rond te hebben gelopen op de vertrapte velden van de Flevopolder ben ik blij terug te kunnen naar de hoofdstedelijke mix van Marokkanen en Surinamers die zich in mijn buurt verschansen.

Nee, dan North Sea Jazz. Verlost van brulapen loop je hier het andere uiterste tegen het lijf: de kenner. Met festivalboekje in de hand staan ze naast je in de rij voor een smerig en te duur broodje LaPlace meuk, het zorgvuldig thuis uitgestippelde schema te bestuderen. Hun rugzak is uitklapbaar, en transformeert op magische wijze tot picknickstoeltje. Lekker handig voor in de lange wachtrij, of als er geen zitplekken meer zijn in de trein naar Rotterdam. Vooraan staan ze, druk discussierend over de goede sound van de band, of over hoe lekker vrij de contrabassist staat te tokkelen. Om elf uur gaan ze lekker naar huis. “Fijn hè, was het weer?” “Nou. Volgend jaar doen we het nog een keer. Maar dan moeten we wel even een rode stift gebruiken voor het schema, want die gele was nauwelijks te zien in het donker.” “Ja, ik zal het onthouden. Heb jij de garderobebonnetjes, schat?”

Hier in Groningen, is het één groot sausage fest. In geen enkele venue heb ik nog een beetje een behoorlijk lekker wijf zien lopen. In een zee van dertigjarige mannen tuur ik naar het podium. Eurosonic staat er om bekend veel nieuwe veelbelovende acts te boeken. Dit betekent, in het kort, dat ik geen flauw benul heb wie al die namen op het programma zijn. Zeg, is dat niet die chick van die YouTube filmpjes? Mijn gezelschap knikt enthousiast. Terwijl we een hapje van een voorbijkomende schaal plukken staan we ons te verkneukelen om het feit dat we helemaal naar het noorden zijn afgereisd om naar Esmée Denters te kijken.

Na drie nummers stapt ze alweer van het podium af, en vervolgen wij onze weg. De hele stad is vergeven met skinny jeans en haarlokken, All Stars en bandjes om de polsen. Deze 3FM luisteraars weten wel raad met dat schema. “Ben jij al naar dinges geweest? Daar zit de gitarist van (insert obscure indieband) in! Ik heb het al gehoord op de luisterpaal, helemaal te gek!” Angstig kijk ik om me heen. Ik ben beland in bandjesland. Ik hou eigenlijk niet van bandjes, maar probeer dit gegeven van het weekend even naar de achtergrond te drukken. Terwijl mijn gezelschapsdame tevergeefs probeert de gore oude mannetjes van zich af te slaan, spreek ik maar de jongen naast me aan. “Sjonge, wat heb jij veel bandjes om je pols. Mag ik er een foto van maken? Het is voor een column.”

Mail

Ava Mees List

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva nodigt twee vrienden uit om bij haar te komen eten. Ze hoopt dat dit het begin zal zijn van een nieuwe vriendengroep. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn 1

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Marthe van Bronkhorst bekijkt hypocrisie als spectrum: hoe hypocriet ben jij op een schaal van Frans Bauer tot Johan Derksen? Lees meer

In je eentje achterblijven

In je eentje achterblijven

Als vriendin K. op een date gaat, denkt Eva van den Boogaard na over hun onuitgesproken pact. Zo lang ze beiden ongelukkig in de liefde zijn, hebben ze elkaar. Maar wat als er iemand dat pact uitstapt? Lees meer

Geld lenen

Geld lenen

‘Het spijt me,’ zeg ik. ‘Voor dit alles.’ Ik gebaar om me heen. ‘Voor Nederland.’ In deze column van Anne Schepers ontmoeten twee vrouwen, die uitkijken naar hun avond in een wijnbar, een man die een treinkaartje naar Ter Apel bij elkaar probeert te sprokkelen. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

Column: Keihard chillen 2

Keihard chillen

Eva zet haar vraagtekens bij het fenomeen chillen. 'Eerlijk gezegd denk ik dat een wereld als deze, waarin fascisme oprukt, waarin genocide nog steeds bestaat, waarin het onrecht en de pijn en het verdriet van mijn schermen afspat, weinig reden geeft tot chillen.' Lees meer

We zijn tenminste allemaal nog mensen

We zijn tenminste allemaal nog mensen

In een overvolle trein ontwaart Aisha de eerste tekenen van het nieuwe verhaal waar ze - of iedereen? - naar op zoek is. Lees meer

Column: Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Als een vriendin van Eva op date gaat met een man waarmee Eva zelf al eerder afsprak, is ze erg benieuwd naar haar bevindingen. Lees meer

Column: Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Twee jaar geleden vroeg Eva nog aan een collega waarom ze niet dronk. Inmiddels laat ook zij de alcohol links liggen en is ze zelf degene die wordt bevraagd. Lees meer

(Ont)hechting

(Ont)hechting

Als Aisha op proef intrekt bij haar geliefde en haar eigen gekoesterde plek achterlaat, is het net het alsof ze een onvaste vorm aanneemt. Lees meer

Hypnose

Op een dag breng ik alle wereldleiders onder hypnose

Een betere wereld begint bij een andere gedachte en daarom besluit Marthe van Bronkhorst hypnotiseur te worden. Lees meer

Column 1

Je opnemen in mijn testament

Een lugubere ontdekking tijdens een boswandeling doet Eva nadenken over wat we achterlaten voor onze nabestaanden als we overlijden. Lees meer

Automatische concepten 71

We hebben een probleem met de derde helft

Een voetbalwedstrijd stopt officieel misschien op het veld, maar Marthe van Bronkhorst merkt in de trein dat het slinkse spel doorgaat. Lees meer

Zeker weten dat hij een super goede vader wordt

Zeker weten dat hij een supergoede vader wordt

Eva wil blij zijn voor haar vriend, die na een halfjaar weer van zich liet horen, maar merkt dat het haar moeite kost. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer