Asset 14

Famous failures

Als wij gewone stervelingen naar beroemdheden kijken, hebben we de neiging om alleen het perfecte plaatje te zien. Maar iedereen is een mens, en een zorgeloze weg naar succes bestaat niet. De faalverhalen (of pechpassages) van genieën bieden troost, relativeren onze eigen zwakheden en zijn leerzaam. Hier een selectie van de mooiste mislukkingen die een paar van de meest legendarische kunstenaars, politici en legers moesten verwerken, verbeeld door onze illustratoren. (tekst: Rutger Lemm)

1. De Romeinen

De Romeinen werden steeds weer door koning Pyrrhus verslagen. (Illustratie: Floris Solleveld)

We beginnen in het jaar 280 voor Christus. De bewoners van de stad Rome hadden zich in de eeuwen hiervoor langzaam ontpopt tot een volk met een enorme veroveringsdrift. Een groot deel van het Italiaanse schiereiland was reeds in hun handen, maar de Griekse koloniën in het zuiden bleven nog lang onafhankelijk. De stad Tarente was de eerste horde. Deze riep de hulp in van koning Pyrrhus van Epirus, een van de laatste machtige Griekse heersers. Hij greep de kans dan ook beide handen aan, en bemande al zijn schepen met een enorm leger (waaronder twintig olifanten).

Dit was een botsing tussen de oude en de nieuwe orde in het mediterrane gebied. De Grieken wonnen met veel moeite de slag bij Hereclea. Maar de Romeinen waren koppig en weigerden vrede te sluiten. De strijd werd een jaar later voortgezet bij Asculum, en opnieuw werden de Romeinen nipt verslagen. Pyrrhus leed echter zulke grote verliezen, dat hij volgens de historicus Plutarchus op felicitaties zou hebben geantwoord: “Als we nog een veldslag winnen, gaan we eraan ten onder!” In 275 voor Christus deed hij nog een laatste poging om de Romeinen te overwinnen, maar de slag eindigde onbeslist en Pyrrhus keerde terug naar Griekenland. De Romeinen hadden hem verslagen zonder hem te verslaan. Sindsdien heet een nutteloze of zelfs schadelijke zege een pyrrusoverwinning.

De Romeinen veroverden in de eeuwen erna grote delen van Europa, Afrika en een derde continent naar keuze. Pyrrhus werd steeds minder populair onder zijn onderdanen. Toen hij in 272 voor Christus tijdens een overwinningsparade door de stad Argos reed, gooide een vrouw een dakpan op zijn hoofd. Hij overleed aan zijn verwondingen.

2. Michael Jordan

Jordan miste ook wel eens. (Illustratie: Wouter van der Vegt)

De grootste basketballer aller tijden werkte in de jaren negentig mee aan een Nike-campagne over falen. Dit was de slogan: “I have missed more than 9,000 shots in my career. I have lost almost 300 games. On 26 occasions I have been entrusted to take the game winning shot, and I missed. I have failed over and over and over again in my life. And that is why I succeed.” Tijdens deze campagne vertelde hij ook uitgebreid hoe hij op de middelbare school uit het basketbalteam werd gezet. Dat bleek later niet helemaal waar te zijn, en aldus faalde Jordans geheugen. Later maakte hij nog een flinke modeflater door zich een Hitler-snorretje aan te meten. Maar hij blijft de coolste man ter wereld, met een glimlach die je een warm gevoel van binnen geeft.

3. Ludwig van Beethoven

Beethoven was moeilijk in de omgang. En doof. (Illustratie: Liesbeth de Feyter)

“It had been a wonderful evening and what I needed now, to give it the perfect ending, was a little of the Ludwig Van,” zegt de sadist Alex in A Clockwork Orange (1962) na een avond vol geweld. De man die zijn perfecte agressiesoundtrack schreef, was echter bijna door pech overmand geweest. Beethovens vader wilde een wonderkind à la Mozart van hem maken, om zijn familie uit hun armoedige omstandigheden te helpen. Hij was een dronkaard die zijn zoon soms midden in de nacht wakker maakte om piano te spelen voor zijn kroegmaats. Zijn jeugd was vergelijkbaar met die van een andere tragische muziekheld, Michael Jackson. In 1787 vertrok Beethoven vanuit zijn woonplaats Bonn naar Wenen om les bij Mozart te nemen, maar moest terugkeren toen zijn moeder ziek werd. Vijf jaar later verhuisde hij alsnog naar de Oostenrijkse hoofdstad, maar toen was Mozart net overleden.

Beethoven was zeer getalenteerd, maar een onmogelijke man. Hij was rommelig, chagrijnig en ongelofelijk lelijk. Weinig mensen mochten hem. Zijn eigen leermeester Joseph Haydn deed zelfs een poging om de publicatie van een van zijn eerste pianotrio’s tegen te houden. In 1801 bleek dat Beethoven langzaam doof aan het worden was, een ramp voor een componist. In 1819 hoorde hij niets meer. Daarnaast leed hij aan talloze andere kwalen. Toen hij in 1824 zijn beroemde 9e symfonie voltooide, moest hij op de première naar het publiek gedraaid worden om te zien dat er voluit geapplaudisseerd werd. Drie jaar later overleed hij. Ondanks zijn vele tegenslagen en de afkeer die hij opriep bij de gevestigde orde, bleef Beethoven eigenzinnig. Hij zou ooit gezegd hebben: “Er zullen altijd duizend prinsen zijn, maar er is maar één Beethoven!”

4. The Beatles

Ze waren er bijna niet geweest. (Illustratie: Wouter van der Vegt)

Nee, toch niet ook The Beatles? Ja, ook The Beatles. Het lijkt alsof alles wat deze ongelofelijk getalenteerde groep aanraakte in goud veranderde, maar ook zij hebben afwijzing gekend. Vele afwijzingen zelfs. In het begin van hun carrière moest niemand iets van ze hebben. Volgens schrijver Malcolm Gladwell is hun succes grotendeels te danken aan het feit dat The Beatles in 1960 per toeval werden gevraagd om in Hamburg in nachtclubs te komen spelen. Deze optredens duurden soms wel zes uur, wat een nieuw soort creativiteit van de jonge groep vergde. In 1962 regelde hun manager Brian Epstein een auditie bij Decca Records. Ze werden afgewezen, en de baas van het label zei: “The Beatles hebben geen toekomst in de showbusiness.” Gelukkig sloeg de band dit goedbedoelde advies in de wind.

5. Junot Diaz

Het gekmakende getal 75. (Illustratie: Wouter van der Vegt)

Schrijvers falen voortdurend. Het creëren van fictie lijkt een van de zwaarste beroepen ter wereld te zijn, waarbij de eenzame woordenstrijd vaak miskend wordt door de buitenwereld. Welke succesvolle schrijver is echt gelukkig? De Franse schrijver Michel Houellebecq zei het al: “Schrijven is lijden.”

De Dominicaanse Amerikaan Junot Diaz had een grote roman voor ogen. Na zijn eerste geprezen verhalenbundel Drown (1997) probeerde hij wanhopig om deze droom te volbrengen. Hij leed niet aan writer’s block, schreef heel veel, maar kwam niet verder dan 75 goede pagina’s. Dit hield hij vijf jaar vol. Vijf jaar zonder enige vooruitgang. Op dat moment besloot hij dat het beter voor zijn mentale gezondheid was om van beroep te veranderen. Zijn vriendin raadde hem aan een lijst te maken met zijn andere talenten. Hij schreef drie dingen op en meldde zich aan voor een opleiding. Al huilend borg hij zijn manuscript op in een doos en negeerde alles wat met literatuur te maken had.

Op een nacht, een maand voor hij terug naar school zou gaan, pakte Diaz de doos uit de kast. Hij hoopte dat het nu wel zou kloppen, maar het was nog steeds verschrikkelijk. Hij legde de 75 acceptabele pagina’s apart en begon tegen al zijn gevoel in weer met schrijven. Het leverde geen plotselinge wonderen op. Diaz voelde zich nog twee jaar doodongelukkig, waarna hij eindelijk een kleine doorbraak beleefde. Het kostte nog drie jaar om het te voltooien. “Ik weet nu dat schrijven niet gaat over talent of over succes. Het gaat erom dat je er ook mee door blijft gaan als de situatie hopeloos is.” Voor The Brief And Wondrous Life Of Oscar Wao (2007) won hij de Pulitzer Prize.

6. Winston Churchill

Churchill druipt af. (Illustratie: Floris Solleveld)

De meest geciteerde man aller tijden lijkt nu een volmaakte carrière te hebben en een model-Brit te zijn, maar dat valt tegen. In 1940 volgde hij Neville Chamberlain op als premier van Groot-Brittannië. Chamberlain had in 1938 met het verdrag van Berlijn een compromis met Hitler gesloten dat uiteindelijk tot het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog zou leiden. Het beeld van Chamberlain die triomfantelijk uit het vliegtuig stapte, en voor de pers zwaaide met Hitlers valse beloftes, staat sindsdien symbool voor het onderschatten van de Duitse agressor (en is misschien wel de grootste fail van de Europese geschiedenis). Churchill koos voor een standvastige tactiek, bleef inpraten op Amerikanen om zich in het conflict te mengen en zag uiteindelijk hoe Hitler verslagen werd.

In 1945 was Churchill dan ook enorm populair onder het volk. Het leek erop dat hij de algemene verkiezingen van dat jaar niet kon verliezen. De Conservatieven werden echter ruim verslagen door de Labourpartij, een resultaat dat historici nog steeds verbaast. De algemene opinie was dat Churchill in zijn speeches te veel op oorlog gericht was, en niet op zijn eigen land. Churchill reageerde met een zowel luchtige als ironische opmerking: “That’s democracy.” Maar later zou hij zeggen: “Succes is niet definitief, falen is niet fataal; het is de moed om door te gaan die telt.” In 1951 werd hij alsnog herkozen als premier.

7. Louis C.K.

Het was doodstil bij het eerste optreden van Louis. (Illustratie: Merlijn van Bijsterveld)

Nu algemeen beschouwd als de beste stand-up comedian van het moment, met een eigen succesvolle TV-serie (Louie) en fans over de hele wereld. Maar het allereerste optreden van Louis C.K. ging niet goed. “Er heerste een doodse stilte. Het was verschrikkelijk.” De tweede keer gebeurde hetzelfde. Langzaamaan ging het beter, en zijn carrière kwam van de grond. Maar eind jaren tachtig sloeg alles om. Louis kreeg een motorongeluk en in dezelfde week sloten een aantal grote comedyclubs hun deuren. De comedyboom leek voorbij te zijn. “Er zat soms letterlijk niemand in het publiek, maar dan dwongen ze je toch om je set te doen, omdat er misschien nog mensen binnen zouden komen en er dan wel iets aan de gang moest zijn. Dan stond je dus echt je grappen voor een lege zaal te doen.” Louis was straatarm, en leefde tussen de vuilniszakken en vieze borden. In 1993 hield Saturday Night Live een showcase om talenten te spotten. Het was een laatste kans voor comedians. Louis had een goed optreden, maar werd als enige van die avond genegeerd door de programmamakers.

Toch kreeg hij een baan als schrijver voor de nieuwe talkshow van Conan O’Brien, en langzaam bouwde hij een solide bestaan op. In 2001 kreeg hij zelfs de kans om de comedyfilm Pootie Tang te regisseren. De film werd een enorme flop, en Louis werd ontslagen voordat de film voltooid werd. Zijn huwelijk liep op de klippen. Maar in 2007 besloot hij om het falen voortaan te omarmen. “Als je het heel moeilijk hebt gehad, maar het wel hebt gered, dan ben je niet meer zo bang voor zware tijden.” Hij gooide al zijn bestaande comedymateriaal weg en besloot om elk jaar opnieuw te beginnen. Zijn materiaal ging nu vaker over zijn eigen mislukkingen en angsten, wat hem een enorme respons opleverde.

Ook nu hij eindelijk het grote succes heeft bereikt, maakt hij het zichzelf graag moeilijk. “Ik wil zien hoe ik me uit een onmogelijke situatie red.” Als hij dingen wil uitproberen, maar het publiek te enthousiast is, begint hij vaak expres met een slechte grap. “Je leert alleen maar iets tijdens rotmomenten. Je moet bereid zijn om het niet naar je zin te hebben. Mensen die zich een ster willen voelen en het gevoel willen hebben dat alles altijd maar lukt, zullen nooit beter worden. Maar als je bereid bent om je slecht te voelen, om een mislukte, saaie versie van jezelf aan de wereld te presenteren, dan kun je tussen de troep dingen vinden die heel nuttig zijn.”

8. J.K. Rowling

Rowling was straatarm. (Illustratie: Wouter van der Vegt)

De schrijfster van de Harry Potter-boeken vertelde in haar Harvard-speech van 2008 uitgebreid over haar falen. Zeven jaar na haar afstuderen had ze in elk opzicht “episch gefaald”. Haar huwelijk was mislukt, ze was een werkeloze alleenstaande moeder, en zo arm als je kunt zijn in het moderne Engeland zonder dakloos te zijn. Dit was een donkere periode, met slechts een sprankje hoop. Maar omdat het falen alle overbodige ballast wegnam, kon Rowling niets anders doen dan dat wat ze het belangrijkst vond: schrijven. Als ze ergens anders in was geslaagd, had ze nooit dit doorzettingsvermogen gevonden. Ze voelde zich vrij omdat haar grootste angst was uitgekomen, en ze nog steeds in leven was. Haar eerste Harry Potter-boek werd vele malen afgewezen, maar dit deed niet veel pijn meer. De rest van het verhaal is bekend.

Rowling: “Het is onmogelijk om te leven zonder in iets te falen, tenzij je zo voorzichtig leeft dat je net zo goed nooit had kunnen leven – in dat geval faal je constant. Falen heeft me meer zelfvertrouwen gegeven dan het slagen voor tentamens (…) Het leven is geen checklist voor het verkrijgen van vaardigheden of prestaties. (…) Het leven is moeilijk, en ingewikkeld, en niemand heeft er controle over, en de bescheidenheid om dat te beseffen zal je in staat stellen om de wisselvalligheden te overleven.”

Dit artikel verscheen in het kader van onze faalweek

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Tot morgen

Tot morgen

Na bijna vier jaar als columnist voor Hard//hoofd is het voor Eva tijd voor iets nieuws, maar afscheid nemen is niet haar ding. 'Dus lieve lezers: voor jullie nu een kus op de wang, en tot morgen!' Lees meer

Wat je niet zult zien op het nieuws

Wat je niet zult zien op het nieuws

Marthe van Bronkhorst beschrijft dat wat ongezien blijft op het nieuws over de demonstaties bij de UvA. 'Maar het is wel gezien. Het is niet onopgemerkt gebleven.' Lees meer

:‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven 2

‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven

Booking.com pretendeert op te komen voor mensenrechten en verdient tegelijkertijd geld aan verhuur in illegale nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever. Juul Kruse beschrijft hoe het is om tegen dit bedrijf te demonstreren. Lees meer

:Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Daria Rizvic zag de film Perfect Days op precies het juiste moment in haar leven. Een persoonlijk verhaal over de kracht van regelmaat. Lees meer

Enge man

De echte ‘sfeerboosdoener’ was de ME

Hoe kan een universiteit die in bijna elk curriculum aandacht besteedt aan dekolonisatie en de kritische blik van haar studenten, zich hier in de praktijk, wanneer het over hun eigen rol gaat, aan onttrekken? Lees meer

Relatietherapie voor een  meningsverschil over AI en kunst 1

Relatietherapie voor een meningsverschil over AI en kunst

Drie kunstenaars komen samen om te praten over de relatie tussen AI en kunst. Twee verschillen flink van mening, de derde bemiddelt. Lees meer

 1

Museumwanden heringericht: Hoe moeten vrouwelijke kunstenaars nu gecureerd worden?

Waarom hangt er nog steeds zo weinig werk van vrouwelijke makers in Nederlandse musea? Isabella Legebeke onderzoekt dit aanhoudende gebrek in een hoopvol essay. Lees meer

Mooi weer spelen

Mooi weer spelen

Als Aisha’s eerste therapiesessie niet voelt als de warme deken waar ze op hoopte, mist ze groepsgenoot S., die haar een spiegel voorhield. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

In het tweede deel van dit essay onderzoekt Ida de complexe verhouding tussen de ‘nuchtere’ Nederlandse cultuur en fantasy. Druist fantasie eigenlijk wel zo tegen onze natuur in als we denken? Hoe is dat eigenlijk mogelijk, als we tegelijkertijd zo van fantasy houden? Lees meer

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Gaza kan halverwege mei de meest extreme vorm van hongersnood verwachten. Volgens de VN bestaat deze door de mens gecreëerde catastrofe nu al in delen van Gaza. David Meijers ontleedt hoe Nederlandse politici en media actief het Israëlisch beleid vertekenen en wegkijken van de genocide. Lees meer

Verdomme, ik heb wel geleefd

Maar verdomme, we hebben wel gelééfd

Marthe van Bronkhorst schreef in 2019 een toneelstuk dat bijna volledig werkelijkheid is geworden. Kan ze de slotscène nog weren uit de realiteit? Lees meer

AI: Nooit meer eenzaamheid?

AI: Nooit meer eenzaamheid?

Ferenz Jacobs bespreekt het futuristische kunstproject van Alicia Framis. Deze zomer trouwt Francis met een hologram gebaseerd op haar eerdere relaties. AI en liefde: een gelukkig huwelijk? Lees meer

Bericht vanaf de Biënnale van Venetië

Bericht vanaf de Biënnale van Venetië

Afgelopen woensdag opende het Nederlandse paviljoen op de Biënnale van Venetië. Onze chef kunst Jorne Vriens zag hoe kunstenaar Renzo Martens in huilen uitbarstte toen hij sprak over zijn samenwerking met zijn Congolese medekunstenaars. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 1

Het is een ondiepe sloot voor een fantasy-schrijver: deel 1

Bijna een kwart van de Nederlandse volwassenen leest het liefst fantasy of sciencefiction. Toch verschijnt er bijna geen Nederlandstalige fantasy. In dit eerste deel van een tweeluik onderzoekt Ida Hondelink waarom fantasy als volwassen literair genre zo ondergeschikt is in Nederland. Lees meer

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Wanneer Eva op bezoek is bij haar zus, vraagt die of Eva haar eicellen al in heeft laten vriezen. Het laat Eva nadenken over hoe ze de vraag 'Wil ik een kind?' überhaupt kan beantwoorden. 'De vraag omtrent het ouderschap is bij uitstek een gevoelskwestie, en mijn gevoel volgen is nooit mijn sterkste punt geweest.' Lees meer

De buschauffeur

De buschauffeur

'Kijk door me heen als door de voorruit'. In deze gedichtenreeks van Angelika Geronymaki probeert een buschauffeur krampachtig de kortstondigheid - in tijd, plaats, interactie - te behouden die eigen is aan zijn baan. Lees meer

Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom blijven we schrijven als kunstmatige intelligentie dat straks beter kan dan wij? In dit essay bespreekt Shimanto Reza de verbinding die teksten bieden. Ze gaan in dialoog met elkaar, met onszelf, met anderen. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Vacature Lid Raad van Toezicht

Vacature Lid Raad van Toezicht

Hard//hoofd wil per 1 juni de driekoppige Raad van Toezicht uitbreiden met twee nieuwe leden waaronder een voorzitter. Mocht je willen reageren dan ontvangen wij graag voor 1 mei een reactie. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer