Asset 14

Plastic rozen

Fakeweekcolumn: Plastic rozen

Ooit luisterde ik eindeloos naar het lied Quand les roses van de Belgisch-Siciliaanse mijnwerkerszoon Salvatore Adamo. Ik was al fan, maar met dit lied sloeg hij definitief een brug naar mijn hart. Het bezong de puurheid van de meisjes van weleer – een puurheid die het helaas had afgelegd tegen de gekunsteldheid van de meisjes ‘van vandaag’. Die waren, net als de rozen, van plastic geworden: Mais les roses d’aujoud’hui sont artificielles.

Niet geheel toevallig worstelde ik in die dagen met het besef dat ik, verlegen als ik was, niet kon tippen aan mijn brutalere concurrenten. Met hun zwart omrande ogen en vlotte maniertjes kaapten zij alle jongens voor mijn neus weg. Maar nu kwam Adamo mij troost bieden. Hij, de leukste man op aarde, verlangde terug naar meisjes zoals ik, ‘onopgemaakt van lijf en hart’ en daardoor in zijn ogen het meest aantrekkelijk!

Ik klampte me stevig aan zijn boodschap vast. In het studentenleven dat volgde probeerde ik mijn eerste vriendje welgemoed aan mij te binden door hem mijn dagboek te laten lezen. De daarin beschreven zielenroerselen zouden hem overtuigen van mijn reine hartje en mijn daaruit voortvloeiende eeuwigheidswaarde. Het tegendeel gebeurde. Een week later maakte hij het uit.

Rond die tijd moet ik mijn puurheid aan de wilgen hebben gehangen. Samen met een vriendin verkende ik de eindeloze mogelijkheden die zich, eenmaal slinks geworden, aan ons voordeden. Zo ontdekten we dat we bij sommige mannelijke docenten hoger scoorden wanneer we tijdens een tentamen een korte rok droegen, onze lippen zuurstokroze hadden geverfd en zwoel met onze ogen knipperden. Daarmee droegen wij onbewust ons steentje bij aan een beweging die dit soort mannen een halve eeuw later graag zou vierendelen, maar dit terzijde.

Nep. Fake. Aanstelleritis. Het bleken eenvoudige en effectieve wapens in de strijd om het vrouwenbestaan. Onder aanvoering van diverse rolmodellen leerde ik leuk te lachen, lief te kijken, grappig te praten en mooi te lijken. Daarnaast stak ik veel tijd en energie in allerlei uithangborden van mijzelf – huis, man, uiterlijk - tot het me de strot uitkwam.

Het begon met kleine dingen. Ik verlengde mijn haar met extensions en zag dat het niet goed was. Ik lachte hard om een flauwe grap, omdat ik nu eenmaal altijd om iemands grappen lachte, en hoorde plotseling hoe schel ik klonk. Ik stond me weer eens uit te sloven op een culinair hoogstandje en vroeg me af: waarom doe ik toch zo ingewikkeld? Voor wie?

Ineens begreep ik dat mijn nep-ik een veel te grote mond had gekregen. Ik herinnerde mij Adamo en besloot mijn ‘oorspronkelijke ik’, ook wel ‘het kind in mij’ genoemd, weer naar boven te halen. Een bijna onmogelijke klus, zo bleek al snel.

Maar weer bood Adamo troost. Rond zijn 60e verjaardag zat ik tegenover hem voor een interview. Onder de lamp die zijn oud geworden hoofd bescheen, glansde onmiskenbaar een haarstukje. Plastic rozen. Ook hij.

Ik stelde er geen vraag over. Je moet de helden van je jeugd niet ter verantwoording roepen. Zeker niet als het ook maar mensen blijken te zijn.

Mail

Trudy Kunz werd in de jaren tachtig en negentig bekend door haar werk voor Libelle en Marie Claire. Voor Plus Magazine was zij bijna vijftien jaar columniste. Zij publiceerde meerdere interviewbundels en in 2013 verscheen haar eerste roman, Kroniek van een bange liefde. Als pensionado zonder pensioen verdeelt zij haar tijd, net als daarvoor, tussen schrijven, schilderen en ander (on)nuttigs.

Rosanne van Leusden is illustrator, wonend en werkend in Amsterdam.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer

Tip: Tinder toch maar

Tinder toch maar

Nog geen jaar geleden schreef Emma Stomp de dating app af als een grabbelton zonder prijs. Maar na een succesvolle Tinder-date, slikt ze haar woorden weer in. Waar anders maak je in crisistijd kans op romantiek? Lees meer

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

Marthe van Bronkhorst ging langs in de crèche van het Witte Huis, om antwoord te vinden op de vraag: moeten we Donald nog vier jaar laten kleuteren? Lees meer

Vriendschapsparadox

Vriendschapsparadox

Tijdens een etentje met vrienden wordt Eva van den Boogaard geconfronteerd met de relativiteit van vriendschappen. Lees meer

Volg de voetnoot

Volg de voetnoot

Laat je ogen vaker afdwalen. Je raadt namelijk nooit welke parels van details er in de voetnoten verborgen liggen. Een tip van Wolter de Boer, die in de marge van zijn ‘imposter syndrome’ een vruchtbare lust voor details ontdekte. Lees meer

Alfa's en Omega's

Alfa's en Omega's

Marthe van Bronkhorst verkent de verhoudingen in het dierenrijk, waarin de mens als absolute alfa de wereld domineert. Lees meer

Schrödingers Donnie

Schrödingers Donnie

De dood van Eva's kat Donnie beweegt haar tot filosofisch mijmeren over een natuurkundig experiment. Lees meer

Column: Boomstronk-achtig

Boomstronk-achtig

‘Is dit een gouden match of settelen we voor less omdat we te druk en niet wanhopig genoeg zijn om verder te zoeken?’, vraagt Iduna Paalman aan haar geliefde. Lees meer

Tip: Bereken je deadline

Bereken je deadline

Else Boer kreeg een deadline opgelegd waar niet alleen een kersverse roman uit voortkwam, maar ook een ontnuchterend inzicht. Een tip over stilstaan bij je eigen sterfelijkheid. Lees meer

Automatische concepten 46

Demoontjes

Marthe van Bronkhorst laat haar demoontjes uit. Dat scheelt, want dan hoeft ze ze even niet zelf te dragen. Lees meer

Fantoompijn Evangeline Habarurema

Fantoompijn

Alle dingen gaan voorbij, de mooiste, maar ook de pijnlijkste dingen. Een troostvolle tip voor iedereen die verliest en rouwt, en het officiële Hard//hoofd-debuut van schrijver en illustrator Evangeline Agape. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan