Over een verloren agent te paard, een woonwagenkamp en een dikke jogger." /> Over een verloren agent te paard, een woonwagenkamp en een dikke jogger." />
Asset 14

Van de Wereld

Joppe van Hulzen studeerde dit jaar af in de richting regie aan de Filmacademie in Amsterdam. Hij regisseerde en schreef het scenario voor zijn film Van de Wereld. Hij won hiermee, samen met zijn crew, de Topkapi Films Fictie prijs voor de beste eindexamenfilm.

Van de Wereld teaser

Van de Wereld is een licht absurdistische film over Rolf (Guido Pollemans), een agent te paard, die tijdens gewelddadige voetbalrellen het roer omgooit. Niet wetende wat hij moet doen met zijn nieuw verworven vrijheid, stuit hij in het bos op een kleine afgezonderde leefgemeenschap. Even lijkt het leven van de bewoners in het boskampement een mooi alternatief voor het leven dat hij is ontvlucht. Rolf ontdekt echter al snel dat de plek waar hij terecht is gekomen niet veel beter is dan de plek waar hij vandaan komt.

Waar gaat de film volgens jou over?
Mijn film gaat over de verloren mens. De zoekende mens. Ik wilde een film maken over de kwetsbare kant van de mens. Over mensen die geen idee hebben wat ze op deze wereld te zoeken hebben. Dit gevoel ervaar ik zelf ook heel vaak. Dan loop ik over straat, kijk ik om me heen en zoom ik als het ware uit op de dingen en dan vraag ik me af of iedereen enig idee heeft wat ze nou eigenlijk aan het doen zijn en waarom. Hoewel het hier om een filosofisch thema gaat, is humor hierin zeker belangrijk voor mij. Als ik denk aan de zoekende mens, dan denk ik niet aan depressieve mensen die met de gordijnen dicht in bed liggen. Een filosofisch thema hoeft niet per se zwaar te zijn. Die donkere kant is er natuurlijk ook, maar daar moeten andere filmmakers het maar over hebben. Een hoop makers uit mijn lichting bijvoorbeeld zijn van het rauwe naturalisme en zoeken naar een zwaarder perspectief. Bij mij komt juist die lichtheid al heel snel boven als ik aan het schrijven ben. Ik hou wel van vervreemding en absurditeit. Als je een thema in een absurde context plaatst kun je er volgens mij juist goed naar kijken. Zonder direct denken: ‘Hee, zo’n situatie ken ik wel!’

‘Ik weet niet of ik het ben die door de wereld heen reist, of dat de wereld door mij heen reist.’ Dit citaat inspireerde je bij het maken van de film. Wat bedoel je hier precies mee? En waar haalde je nog meer je inspiratie vandaan?

Je hebt maar tot op zekere hoogte invloed op wat je meemaakt en wat er met je gebeurt. We leven soms in de illusie dat we ons eigen leven kunnen vormgeven, maar ik denk dat dat omgedraaid is. Dat het leven door ons heen reist en niet andersom. Die gedachte probeerde ik ook wel terug te laten komen in de film. Alles overkomt de agent een beetje. In de beginscène vindt er wel een keuzemoment plaats, dat is dan ook meteen een dramatische en krachtige keuze. Maar voor de rest neemt hij niet echt beslissingen. Alles wordt hem een beetje aangereikt. In een wat klassiekere dramaturgie maakt het hoofdpersonage veel vaker keuzes. Het is ook een stuk aantrekkelijker om naar iemand te kijken die iets probeert te bereiken, ook al lukt het misschien niet. Maar in een korte film kun je dat gemakkelijker niet doen. In een speelfilm zou ik niet zo snel voor zo’n besluiteloos hoofdpersonage gaan. Als publiek hou je het gewoonweg niet vol om daar naar te blijven kijken. Dan mis je toch een bepaalde assertiviteit.

Verder haal ik ook wel veel inspiratie uit andere films. De Coen broers zijn een groot voorbeeld voor mij. Wat ik leuk vind aan hen is dat ze soms heel letterlijk zeggen waar het over gaat en wat het probleem is. Dat is eigenlijk verboden in de filmwereld, om dingen zo letterlijk te zeggen. Je vertelt normaal altijd in subtekst, in wat eronder ligt. Maar als je het slim doet kun je het dus ook heel letterlijk zeggen. Dat vind ik eigenlijk veel interessanter dan dat het misschien niet wordt uitgesproken, maar er wel hartstikke dik bovenop ligt. In mijn film heb ik dat met het personage van Frank Lammers gedaan. Hij is een soort wijze boodschapper. In de vorm van een jogger met overgewicht.

Er zit een paard in je film. Hoe was het om een paard te regisseren?
Moeilijk. Dat hebben we echt spelenderwijs gedaan. Dat paard werd ook behoorlijk onder de drugs gezet. Dat doen ze wel vaker hoor, zo’n beest moet heel lang stilstaan. De eerste draainacht had de verzorger van het paard alleen iets te veel gegeven, waardoor de piemel van dat paard ineens enorm lang werd. Die shots konden we dus weggooien.

Je hebt eerder toneelschool gedaan. Waarom ben je overgestapt naar het regisseren van films? En waarom dan toch je eigen scenario schrijven?
Op de toneelschool ging het gewoon niet zo heel goed. Ik vind het blijkbaar heel moeilijk om vol in een idee van een regisseur mee te gaan. Ik dacht de hele tijd alleen aan hoe ik het zelf het beste zou vinden. Ik was mezelf te veel aan het regisseren en als je dat doet kan je niet goed spelen. Ik was van jongs af aan al bezig met theater. Ik had de jeugdtheaterschool gedaan, maakte zelf toneelstukjes. Toen uiteindelijk de toneelschool niet echt lukte, was dat heel teleurstellend. Nadat ik gestopt was, besloot ik dat ik wilde regisseren. En als ik stopte met theater wilde ik ook echt stoppen met theater dus ik koos voor film. Waarom ik voor mijn eindexamenfilm ook mijn script heb geschreven is eigenlijk omdat ik niemand in mijn jaar had zitten die een beetje in hetzelfde straatje zit als ik. De meesten zijn toch meer van het naturalisme. Mijn film werd een soort komedie genoemd, dus dat is wel heel anders. Ook al zie ik mijn film trouwens niet echt als een ‘comedy’. Één van de belangrijkste ingrediënten van humor is dat je niet een goede grap moet willen maken. Ik wil in de toekomst trouwens wel heel graag met scenaristen gaan werken, maar in deze lichting zat gewoon niemand die bij mij paste. Ik ben dan ook hard op zoek naar een scenarist!

De eindexamenfilms van de NFTA zijn in september in zijn geheel op de televisie te zien. Data volgen.

Mail

Zara Dwinger

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Een mens zoals alle anderen

Een mens zoals alle anderen

Eva probeert zich in de metro te gedragen op een manier die voor normaal moet doorgaan, maar dat valt nog niet mee. Lees meer

Dé vluchteling bestaat niet

Dé vluchteling bestaat niet

Marthe van Bronkhorst hoort bij de huisartsenpraktijk verhalen van vluchtelingen. Ze raakt gefrustreerd, omdat de politiek niet ziet 'dat een individu meer is dan twee vierkante meter ruimte en een lichaam dat gevoed moet worden'. Lees meer

De bomen in Roemenië zijn ook vaderloos 2

De bomen in Roemenië zijn ook vaderloos

'ik miste collectieve haast / treinen waar de airco nooit gewerkt heeft / de eenheid die in eenzaamheid zit'. In gedichten die geuren naar 'oostblokstank' onderzoekt Francesca Birlogeanu vervreemding en verdwenen vaders. Lees meer

Column: Objectief gelukkiger met onszelf

Objectief gelukkiger met onszelf

Ook op vakantie blijkt de tijd niet stil te staan, merken Eva en haar vrienden in Zuid-Frankrijk. Gelukkig gaan ze er qua uiterlijk alleen maar op vooruit, vindt één van hen. Lees meer

Hard//talk: Evita 3.0 1

Evita 3.0

De voormalige Argentijnse president Cristina Fernández de Kirchner overleeft een aanslag op haar leven, maar een twaalfjarige gevangenisstraf vanwege corruptie hangt boven haar hoofd. Lees meer

In ieder geval bleven we stuurloos 3/3: Métro

In ieder geval bleven we stuurloos - Métro

Zelfs de sterkste vriendschappen leden aan betonrot. Vrienden verjaren hier als sprinkhanen, hele groepen ontstonden en verdwenen in enkele seizoenen. Lees meer

In ieder geval bleven we stuurloos 2/3: Á pied

In ieder geval bleven we stuurloos - À pied

 Voor eenzaamheid heb je geen kostschool nodig. Niemand keek op wanneer ik ‘DRRRAAAAK’ schreeuwde zonder mijn pas te vertragen. Lees meer

In ieder geval bleven we stuurloos 1/3: Vélo

In ieder geval bleven we stuurloos - Vélo

Tijdens een afdaling vol kinderkoppen ging mijn hangslot uit zichzelf op slot, waarna mijn sleutelbos in een nabijgelegen afvoerputje verdween. Lees meer

Automatische concepten 77

Lang niet alles klopte bij Zomergast Bessel van der Kolk

Van een echt gesprek kwam het niet, zag Marthe van Bronkhorst. Lees meer

Nieuws in beeld: Het kind in het badwater terugvinden

Het kind in het badwater terugvinden

Amerikaanse onderzoekers wisten het geheugen van 150 ouderen te verbeteren middels een schokkend badmutsje. Lees meer

Dit is ook mijn vakantie

Dit is ook mijn vakantie

"Dit ben ik, met mijn nieuwe wandelschoenen, helemaal uitgerust en braaf nog." Hij hoogtevrees. Zij onverschrokken. In dit korte verhaal van Werner de Valk pakt een hike door de bergen wel heel anders uit dan verwacht. Na afloop zijn daar gelukkig altijd nog de foto's. Lees meer

Wat Chinees porselein ons kan leren over de geschiedenis van de Chinese vrouw

Wat Chinees porselein ons kan leren over de geschiedenis van de Chinese vrouw

Martine Bontjes legt een link tussen de porseleincollecties van het Rijksmuseum en de rol van vrouwen in de Chinese cultuurgeschiedenis. Lees meer

Automatische concepten 78

De natuur huilt droge tranen

Europa maakt waarschijnlijk het ergste droogteseizoen mee in ruim 500 jaar. Lees meer

Wanneer je jezelf vergeet

Een klein beetje Selbstvergessenheit

Jezelf vergeten in een relatie, wat betekent dat eigenlijk? Marthe van Bronkhorst worstelt met hoe ze is veranderd door een geliefde. Lees meer

Automatische concepten 76

Een ontwapenende Raven van Dorst kaatste de bal regelmatig terug

Zomergast Raven van Dorst was openhartig en verlangde hetzelfde van Janine Abbring. Lees meer

Bloed en havermout

Bloed en havermout

Een verhaal van Jan Wester over twee zussen, onvoorwaardelijke liefde, klauwende vingers, mantelzorg en Teletubbies. Lees meer

 1

Tijd voor een dekoloniale Indië-herdenking!

Benjamin Caton organiseert jaarlijks op 16 augustus een dekoloniale Indië/Indonesië-Nederland Herdenking, omdat een grote en groeiende groep mensen zich niet gezien voelt door de Nationale Indië-herdenking, een dag ervoor. Lees meer

Zomergast Lieke Marsman was eenzaam tussen de camera's

Zomergast Lieke Marsman was eenzaam tussen de camera's

Lieke Marsman bleek een eerlijke en grootmoedige Zomergast, met liefde voor het onverklaarbare en het ongemakkelijke. Lees meer

Nieuws in beeld: Van Trump mag de FBI de pot op

Van Trump mag de FBI de pot op

Elf 'topgeheime' documenten nam de FBI mee van Donald Trumps landgoed. Hij wil ze terug. Lees meer

Nieuws in beeld: Bomen zijn klaar met de hitte en zetten de herfst in

Bomen zijn klaar met de hitte en zetten de herfst in

Sommige loofbomen begonnen vorige maand al hun bladeren af te stoten - veel vroeger dan normaal. Lees meer

Het is eindelijk zover: 12,5 jaar Hard//hoofd in Het HEM!

Op zaterdag 1 oktober viert Hard//hoofd haar 12,5-jarige jubileum in kunsthal Het HEM, een oude munitiefabriek die is omgetoverd tot culturele vrijplaats. In 2020 moesten we ons 10-jarige jubileum om bekende redenen helaas annuleren, nu vieren we alsnog het verleden, het heden en de toekomst van Hard//hoofd!

Bestel je ticket!