Asset 14

Eeuwig leven als klompje data

We hebben steeds geavanceerdere technologieën tot onze beschikking om onszelf en de wereld om ons heen te 'verbeteren'. Maar welke gevolgen heeft deze zoektocht naar perfectie? Waar trekken we de grens? En wanneer vinden we iets niet meer ‘natuurlijk’? Siri Beerends verkent de grenzen van ons maakbare ik in een serie essays. Dit is het zevende en laatste deel: over eeuwig leven in de cloud.

Onder het credo ‘leven is leuker zonder sterven’ worden miljarden uitgegeven aan wetenschappelijke onderzoeken naar veroudering, genetische modificatie en virtuele onsterfelijkheid. Maar hoe leuk is een leven zonder einde?

Onze sterfelijkheid is de grootste drijfveer achter alles wat we doen. De begrenzing van onze levensjaren maakt dat we ambities, verlangens en tijdskaders hebben die ons in beweging brengen en gelukkige momenten laten ervaren. Wetenschappers en transhumanisten zijn druk bezig om de stoelpoten onder deze fundamentele drijfveer vandaan te zagen. Voor hen is de dood een technisch probleem dat moet worden opgelost door de mens onsterfelijk te maken.

Onsterfelijk met of zonder lichaam

Telomeren. Daar draait het in het biologische gevecht tegen de dood om. Het zijn DNA- beschermers aan de uiteinden van onze chromosomen die met elke celdeling korter worden. Verkorte telomeren veroorzaken veroudering, hart- en vaatziekten en bepaalde vormen van kanker. Verlengen die boel dus, dachten wetenschappers. Maar zo eenvoudig bleek veroudering niet tegen te gaan.

Vrezend voor de dood zoeken de leef-extremisten nu naar andere sleutels tot een eeuwige jeugd. Een pil tegen ouderdom ligt mogelijk al binnen handbereik. Dankzij een stofje kregen verouderde muizen weer vol haar, gezondere nieren en gingen ze energiek hollen in hun loopmolentjes.

Of wij na onze 120e verjaardag ook nog zin hebben om in onze loopmolentjes te hollen, is nog maar de vraag. Het zal aardig vol raken op een planeet waar iedereen 130 jaar oud wordt, om nog maar te zwijgen over alle zorgkosten, pensioengaten, woningnoden en ecologische crisissen die een overbevolkte grijze planeet voortbrengen.

Upload je brein

Al dat gepruts aan ons DNA om een paar decennia langer te leven is bovendien alweer achterhaald. Volgens Transhumanisten is de vergankelijkheid van ons lichaam namelijk niet te stoppen. We kunnen beter onze hersenen uploaden in de cloud. Dat lijkt misschien science fiction, maar het wordt op steeds meer plekken serieus genomen. Zo schakelde Google’s dochterbedrijf Calico de bekende futuroloog Ray Kurzweil in. Hij verwacht dat we al in 2045 ons brein kunnen uploaden naar een computer en zo onsterfelijk kunnen worden.

Kurzweil is niet de enige die hierin gelooft. De Russische mediamagnaat Dmitry Itskov richtte het 2045 Initiative op. Deze miljardair kan niet wachten tot we ons verouderende lichaam – die onhandige zak vol organen die we toch niet meer nodig hebben – bij het vuil kunnen zetten. Dertig wetenschappers werken voor hem aan een stappenplan.

Stap 1 is een robot die volledig wordt aangestuurd door de hersenactiviteit van een mens. Verlamde patiënten kunnen bijvoorbeeld al een tekstverwerkingsprogramma aansturen met hun gedachten. Deze nieuwe robot gaat verder: hij voert de handeling uit waar jij aan denkt. Hier haak ik persoonlijk al af. Wat zou er gebeuren als onze privé-gedachtes direct worden omgezet in handelingen? Itskov is blijkbaar de eerste mens die volledig vrij is van politiek incorrecte gedachten en grillige hersenkronkels.

Stap 2 is de hersenen buiten het lichaam in leven houden. Een kunstmatige hersenpan wordt gekoppeld aan de eerder genoemde robot. Stap 3 is het uploaden van onze herseninhoud naar een computer. Tot slot stap 4 in 2045: de chip met hersenen stuurt geen tastbare robot aan maar een holografische avatar. Dat betekent het einde van het fysieke bestaan en de intrede van virtuele onsterfelijkheid.

Lijkt dit stappenplan je wel wat, maar ben je bang dat je 2045 niet haalt? Dan is invriezen misschien iets voor jou. Het bedrijf Alcor biedt twee mogelijkheden: je kunt je hele lichaam laten invriezen in met stikstof gevulde cilinders voor 200.000 dollar of alleen je hoofd voor 80.000 dollar. De meesten mensen kiezen voor de laatste optie omdat ze niet willen vastzitten aan hun versleten lichaam wanneer ze in de toekomst terugkeren als een hoofd dat kan worden aangesloten op de cloud, een glimmende robot of slimme koelkast.

Mind the body

Als je de mens beschouwt als een klompje data, dan kan hij inderdaad vast wel eeuwig mee. Data-giganten zouden wel raad weten met een permanente goudmijn aan geüploade hersenen. Maar deze neerbuigende houding ten opzichte van het menselijk lichaam is gevaarlijk. Mensen zijn voor hun bestaan afhankelijk van de samenwerking tussen hersenen en lichaam. De verknoping maakt mogelijk dat we kunnen overleven en waarnemen.

De vraag is dan ook in welke vorm je er nog bent als de informatie in je hersenen wordt losgekoppeld van je lichaam. Om er te zijn heb je een bewustzijn nodig. Op dat punt betwisten hersenwetenschappers dan ook de onsterfelijkheid die Kurzweil en het 2045 Initiative voor ogen hebben: ons bewustzijn is te complex om te begrijpen, laat staan dat we het uit onze hersenen kunnen halen.

Mensen die hun brein willen uploaden denken dat onze hersenen bestaan uit overzichtelijke mapjes met bestanden die je kunt verplaatsen, en dat er dan een begin- en eindpunt is waarop je kunt stoppen met downloaden. Bij een worm is het inderdaad gelukt om zijn 302 neuronen in kaart te brengen. Maar het menselijk brein bestaat uit een paar honderd miljard neuronen die je volgens hersenwetenschappers onmogelijk systematisch in kaart kunt brengen.

Natte techdroom

En zelfs al zou het lukken om je brein te uploaden, moeten we het dan ook willen? Als het aan Silicon Valley ligt wel. Mensen die aan één biologisch mensenleven niet genoeg hebben werken daar om hun natte techdroom te verwezenlijken.

Waar al die onsterfelijkheidvoorvechters aan voorbij gaan, is dat de zin van het leven nu juist besloten ligt in de dood. Het maken van korte termijndoelen is een onmogelijke opgave als je oneindig veel tijd hebt. Voor alle waarden in het leven geldt dat wanneer je iets onbeperkt hebt, de bevredigingswaarde afneemt.

Probeer je in gedachten eens te verplaatsen naar een virtuele wereld waarin je met je geüploade hersenen non-stop van vorm kunt veranderen en overal naartoe kunt. Welke existentiële leegte dient zich aan als alles wat je wenst direct, onbeperkt en eeuwig beschikbaar is? Voor toekomstige generaties is het een zegen dat ons menselijk bewustzijn te complex is om te kunnen uploaden. Dan zijn ze zich in ieder geval niet bewust van hun existentiële leegte wanneer ze ronddwalen in de cloud als een klompje data.

Mail

Siri Beerends is cultuursocioloog . Sinds ze The Truman Show gezien heeft, is ze gefascineerd door de culturele obsessie met ‘echt’ versus ‘nep’. Ze bezit een bescheiden argwaan tegenover massaal aangehangen standpunten en voelt zich prettig in de rol van advocaat van de duivel.

Kalle Wolters (1993) is een illustrator uit Groningen. Geïnspireerd door de Klare Lijn en affiches van de Russische Avant-garde ontwerpt hij posters, verpakkingen en maakt hij illustraties bij artikelen. Daarnaast maakt hij deel uit van het illustratiecollectief Knetterijs.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Tot morgen

Tot morgen

Na bijna vier jaar als columnist voor Hard//hoofd is het voor Eva tijd voor iets nieuws, maar afscheid nemen is niet haar ding. 'Dus lieve lezers: voor jullie nu een kus op de wang, en tot morgen!' Lees meer

Wat je niet zult zien op het nieuws

Wat je niet zult zien op het nieuws

Marthe van Bronkhorst beschrijft dat wat ongezien blijft op het nieuws over de demonstaties bij de UvA. 'Maar het is wel gezien. Het is niet onopgemerkt gebleven.' Lees meer

:‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven 2

‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven

Booking.com pretendeert op te komen voor mensenrechten en verdient tegelijkertijd geld aan verhuur in illegale nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever. Juul Kruse beschrijft hoe het is om tegen dit bedrijf te demonstreren. Lees meer

:Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Daria Rizvic zag de film Perfect Days op precies het juiste moment in haar leven. Een persoonlijk verhaal over de kracht van regelmaat. Lees meer

Enge man

De echte ‘sfeerboosdoener’ was de ME

Hoe kan een universiteit die in bijna elk curriculum aandacht besteedt aan dekolonisatie en de kritische blik van haar studenten, zich hier in de praktijk, wanneer het over hun eigen rol gaat, aan onttrekken? Lees meer

Relatietherapie voor een  meningsverschil over AI en kunst 1

Relatietherapie voor een meningsverschil over AI en kunst

Drie kunstenaars komen samen om te praten over de relatie tussen AI en kunst. Twee verschillen flink van mening, de derde bemiddelt. Lees meer

 1

Museumwanden heringericht: Hoe moeten vrouwelijke kunstenaars nu gecureerd worden?

Waarom hangt er nog steeds zo weinig werk van vrouwelijke makers in Nederlandse musea? Isabella Legebeke onderzoekt dit aanhoudende gebrek in een hoopvol essay. Lees meer

Mooi weer spelen

Mooi weer spelen

Als Aisha’s eerste therapiesessie niet voelt als de warme deken waar ze op hoopte, mist ze groepsgenoot S., die haar een spiegel voorhield. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

In het tweede deel van dit essay onderzoekt Ida de complexe verhouding tussen de ‘nuchtere’ Nederlandse cultuur en fantasy. Druist fantasie eigenlijk wel zo tegen onze natuur in als we denken? Hoe is dat eigenlijk mogelijk, als we tegelijkertijd zo van fantasy houden? Lees meer

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Gaza kan halverwege mei de meest extreme vorm van hongersnood verwachten. Volgens de VN bestaat deze door de mens gecreëerde catastrofe nu al in delen van Gaza. David Meijers ontleedt hoe Nederlandse politici en media actief het Israëlisch beleid vertekenen en wegkijken van de genocide. Lees meer

Verdomme, ik heb wel geleefd

Maar verdomme, we hebben wel gelééfd

Marthe van Bronkhorst schreef in 2019 een toneelstuk dat bijna volledig werkelijkheid is geworden. Kan ze de slotscène nog weren uit de realiteit? Lees meer

AI: Nooit meer eenzaamheid?

AI: Nooit meer eenzaamheid?

Ferenz Jacobs bespreekt het futuristische kunstproject van Alicia Framis. Deze zomer trouwt Francis met een hologram gebaseerd op haar eerdere relaties. AI en liefde: een gelukkig huwelijk? Lees meer

Bericht vanaf de Biënnale van Venetië

Bericht vanaf de Biënnale van Venetië

Afgelopen woensdag opende het Nederlandse paviljoen op de Biënnale van Venetië. Onze chef kunst Jorne Vriens zag hoe kunstenaar Renzo Martens in huilen uitbarstte toen hij sprak over zijn samenwerking met zijn Congolese medekunstenaars. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 1

Het is een ondiepe sloot voor een fantasy-schrijver: deel 1

Bijna een kwart van de Nederlandse volwassenen leest het liefst fantasy of sciencefiction. Toch verschijnt er bijna geen Nederlandstalige fantasy. In dit eerste deel van een tweeluik onderzoekt Ida Hondelink waarom fantasy als volwassen literair genre zo ondergeschikt is in Nederland. Lees meer

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Wanneer Eva op bezoek is bij haar zus, vraagt die of Eva haar eicellen al in heeft laten vriezen. Het laat Eva nadenken over hoe ze de vraag 'Wil ik een kind?' überhaupt kan beantwoorden. 'De vraag omtrent het ouderschap is bij uitstek een gevoelskwestie, en mijn gevoel volgen is nooit mijn sterkste punt geweest.' Lees meer

De buschauffeur

De buschauffeur

'Kijk door me heen als door de voorruit'. In deze gedichtenreeks van Angelika Geronymaki probeert een buschauffeur krampachtig de kortstondigheid - in tijd, plaats, interactie - te behouden die eigen is aan zijn baan. Lees meer

Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom blijven we schrijven als kunstmatige intelligentie dat straks beter kan dan wij? In dit essay bespreekt Shimanto Reza de verbinding die teksten bieden. Ze gaan in dialoog met elkaar, met onszelf, met anderen. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Vacature Lid Raad van Toezicht

Vacature Lid Raad van Toezicht

Hard//hoofd wil per 1 juni de driekoppige Raad van Toezicht uitbreiden met twee nieuwe leden waaronder een voorzitter. Mocht je willen reageren dan ontvangen wij graag voor 1 mei een reactie. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer