Asset 14

Slagroom​belofte

Een tip over oordelen: Slagroom​belofte

Met enige regelmaat doe ik een belofte aan het kind dat ik niet heb. De meest recente belofte vond plaats toen ik chocolademelk verwarmde op mijn werk.

INT. FLEXWERKPLEK MET BAR. DAG

Een moeder en dochter komen binnen. Moeder: ergens tussen de veertig en de vijftig, dun, met een turquoise leren jasje en hip haar. Dochter: ergens tussen de dertien en vijftien, benen die lang zijn van het groeien (de rest van het lichaam zal nog een inhaalslag maken), spijkerjasje, blond haar in een staartje. De moeder vraagt of ze hier iets kunnen eten. We hebben alleen tosti’s. De moeder en dochter overleggen en besluiten een tosti te delen. Ze willen ook wat drinken. De moeder bestelt heet water met gember. De dochter bestelt een warme chocolademelk met slagroom.
De moeder kijkt naar de dochter, neemt haar in zich op, zoomt in: tenen, benen, buik, gezicht, tenen, benen, buik. Ze glimlacht en zegt: ‘Nou, je kan het hebben.’ Ze lopen naar een tafel en gaan zitten.

EINDE SCÈNE.

Misschien is het niet de opmerking zelf die het meeste steekt, maar de terloopsheid ervan. Binnen hun gezellige moeder-dochterdag zal het vast niet opvallen. De opmerking ligt besloten in een brei van gesprekken over cijfers, school, kleren en vrienden. Dat wil niet zeggen dat deze woorden niet zullen blijven hangen.

Het moet liefdevol bedoeld zijn: een trotse moeder, die kijkt naar haar mooie dochter, die bijna een vrouw is. Toch vormt zich in mijn hoofd het scenario hoe de dochter zich op een dag, jaren later, zal afvragen of ze iets dan wel niet kan hebben. Hoe ze iets waar ze naar verlangt, zal laten, omdat ze bang is om uit te dijen. Hoe ze zal denken dat schoonheid alleen te maken heeft met de vormen van haar lijf. Ik ben bang dat ze op een dag denkt dat alles wat ze heeft bereikt in het niet valt, omdat ze is aangekomen.

Ook ík ben een meisje geweest dat haar lichaam vaker als vijand dan als huis heeft gezien. Ik kan me niet herinneren dat iemand me ooit zei dat ik iets wel of niet kan hebben, maar ik sluit het niet uit. Er wordt zo vaak achteloos aan meisjes duidelijk gemaakt hoe belangrijk het is om mooi en slank te zijn. Ik hoef jullie niet te vermoeien met voorbeelden uit reclames, tijdschriften en televisie. Soms lijkt het alsof vaker wordt benadrukt wat we niet zijn, dan wat wel.

Dus doe ik een belofte aan mijn toekomstige kind, terwijl ik (extra veel) slagroom op de chocolademelk spuit. Ik beloof dat ik nooit zal beoordelen of mijn kind het wel of niet kan hebben, dat ik het goede voorbeeld zal geven door niet bang te zijn voor vet en suiker. Ik beloof dat ik altijd zal vechten voor het recht op warme chocolademelk voor iedereen, ongeacht postuur, leeftijd of geslacht.

Chocolademelk met slagroom zou onvoorwaardelijk moeten zijn, net als liefde.

 

  

Beeld: Bill Branson

Mail

Yentl van Stokkum is redactielid bij Hard//hoofd. Ze was ooit, op een blauwe maandag, kunstdocent in het middelbaar onderwijs. Nu schrijft ze theaterteksten, hoorspelen, poëzie en essay’s.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer